Diſt. I. Ca. VI.Liber .II.

Qui cum ꝓ elatōne pulſauerit mentēIruerit repulſus. rurſus priori habita perſonaqꝫ mutata ſub virtutum ſpetie pictorem iugulare temptat. ex omin parte occurrēs ⁊ in habitu ⁊ in forma. in inceſſu. invoce. in opere. invigjs. in ieiunijs. in oratione. in remotione. in lectione. in ſcīa. in taciturniate. in obedientia. in humilitate conarat. nam cui ſub ſpecie ſuccincte veſtisre intide xenodoxiam non potuerit geretare per ſqualida ⁊ inculta conat̉ inctte. quem non p̄t per honorē deijceretet humilitatē ſupplantat. quem ſcīetrocutionis ornatu nequiuit extollete. grauitate taciturnitatis elidit. Situnet in palā gloria vaītatis pulſat̉vt illud ꝯtemnende glorie cā ꝯtexet. eodē vitio elationis obtundit̉. nepalſe glorie ꝯtagio maculet̉ orōnes ꝓttius ſub fratꝝ vitat celebrare ꝯſpecvit ꝙ eas latēter exerceat non effugiraculeos vanitatis. In ſolitudinemmnoqͣꝫ moraliū cunctoꝝ ꝯſortia gloriea lugientē perſequi non deſiſtit Quāquis vitauerit mundū amplius tandeū acrius inſequit̉. Hanc multiforrem beſtiam tali remedio poterimusradere. vt cogitantes quia dn̄s diſſipat eoꝝ oſſa qui hominibꝰ placent prinius nihil inanis glorie capiēde graa nos facere ꝑmittamus. Deind̓ eamnē bono initio fecerimus obſeruare.relaboꝝ noſtroꝝ fructus poſt irrepēsrorbꝰ euacuet. ⁊ ea que nos pn̄t intercretos etiā reddere notabiles ac velolis facientibꝰ laus apud hoīes ſufuitenda vitemus. Conſideremuson̄ ſolū fructū laboꝝ noſtroꝝ nos pepms amiſſuros quoſcunqꝫ xenodoxievonto fecerimus. ſed etiā reos magceriminis factos eterna ſupplicia vevactilegos ſoluturos vtpote qui adretiam dei opus qd̓ eius obtētu nos

oportuerit agere. hominuꝫ gratia maluimus exercere. hec caſſianus. Sciendū etiam ẜm yſaac abbatis dictumꝙ quibꝰ mundus mortuus eſt hi ſuſtinent aduerſitates. quibꝰ mūdus eſt viuus hi nequeūt iniuriā ſuſtinere. ſꝫ vana gloria moti ira turbant̉. ſeu etiamtriſticia occupant̉. hec yſaac. GNotandum etiam ꝙ inanis glorie heſunt filie. videliꝫ. inobedientia. ꝯtentio. iactantia. pertinacia. nouitatū preſumptio. arrogantia. inſolentia. ꝯtumacia. irreuerētia. ypocriſis. HPrimo aūt inobedientia eſt ſuo prelato ī iniunctis nō obedire ne inferior videat̉. qd̓ fieret ſi faceret mandatū.I Contentio eſt velle vincere cū clamore. ⁊ ꝑ hoc apparere. N Iactātia eſt qua quis enumerat bona ſua vtlaudabilis appareat. L Pertinacia eſt que dictū vel factū ſuū maluꝫ defendit ne erraſſe videat̉. ¶ Nouitatū preſumptio ē qua quis noua dicit vel inuenit vt laudet̉ Arrogantia eſt animi motus quo moueturquis ad iactandū ſe habere qd̓ non habet 1 O Inſolentia eſt que extra cōmunem vſum quaſi ceteris deſpectisverba. facta. habitūqꝫ ſpecificat EContumacia eſt autoritati maioris exꝯtemptu obuiare. Q Irreuerentia eſt debitam reuerentiam maioribꝰdenegare. R Ipocriſis auteꝫ eſtque querit hominibꝰ in exterioribꝰ apparere. Sed quia hoc vitio videlicetypocriſi multi temptant̉ ⁊ decipiunt̉neceſſe eſt vt de hac materia latius loquamur. S Unde primo ſciendum eſt ꝙ ſtudium ypocritarum ſoleteſſe. vt quod ſunt abſcondant. ⁊ hocquod non ſunt eſſe hominibus innoteſcant. Sanctivero etiam hoc quod eēmeruerunt innoteſcere alijs fugiunt.De hoc em̄ beatus Gregorius. xviij.