Diſt. I. Ca. IIII.. Liber .II.II
pauce neglectam mentem preueniuntminores etiā in numero ad illam ſe cateruatim fundūt. ip̄a namqꝫ vitioꝝ regina ſuꝑbia. dum deuictū cor plene ceperit. mox illud ſeptem prīcipalibꝰ vicijs quaſi quibuſdā ſuis ducibꝰ deuaſtandum tradit quos videlicet ducesexercitus ſequit̉. qꝛ ex eis ꝓculdubioimportune vitiorum multitudines oriunt̉. Qd̓ melius oſtendemus. ſi ip̄osduces ſpāliter vt poſſumus enumerando ꝓferamus. radix quippe cūcti mali ſuperbia eſt. De qua ſcriptura teſtāte d̓r. Inicium oīs peccati ſuꝑbia Prime eius ſoboles ſeptem nimiꝝ principalia vitia. de hac virulenta tadice ꝓdeunt .ſ. inanis gloria inuidia ira triſticia auaricia. ventris ingluuies. ⁊ luxuria. nam qꝛ his ſeptem vicijs nos captos doluit. idcirco redemptor noſterad ſpūale liberationis noſtre preliumſpiritu ſemptiformis gratie plenusvenit. Ex his quibꝰ videlicet ſeptemquīqꝫ ſpiritualia. duo quoqꝫ carnaliaſunt. ſed vnūquodqꝫ eoꝝ tāta ſibi cognatione iungit̉. vt niſi vnum de alteroꝓferat̉. prima namqꝫ ſuꝑbie ſoboleseſt inanis gloria. qꝛ minirum. dum vani nominis potentiaꝫ appetit. ne quishanc alius adipiſci valeat tabeſcit Inuidia quoqꝫ iram parit. ⁊ quanto interno liuoris vulnere aīmus ſauciat̉.tanto etiam manſuetudo tranquillitatis amittit̉. ex ira quoqꝫ triſticia orit̉qꝛ turbata mēs quo īordīate ſe ꝯcutiteo adijciēdo ſe ꝯfūdit ⁊ cū dulcedineꝫtranquillitatis amiſerit nihil hanc niſi ex ꝑturbatiōe ſubſequens meror depaſcit. triſticia quoqꝫ ad auariciā deriuat̉. qꝛ dū ꝯfuſum cor bonuꝫ leticie inſeipſo intus amiſerit. vnde ꝯſolari debeat foras querit. ⁊ tanto magis exteriora bona adipiſci deſiderat. quantogaudium nō habet. ad qd̓ intrinſecus
recurrat. poſt hec vero duo carnalia vitia .i. ventris ingluuīēs. ⁊ luxuria ſuꝑſunt. Sed cūctis liquet ꝙ de ventrisingluuie luxuria naſcat̉. dū in ip̄a diſtributione membroꝝ ventri genitaſſaſubnixa eſſe videant̉. vnde dū inordinate reficit̉ venter aliud ꝓcuidubio adꝯtumelias excitat̉ Bene aūt duces exhortari dicti ſunt. exercitus vllulateqꝛ prima vitia decepte mēti quaſi ſubquadā ratione ſe inſerunt. ſed innumera que ſequunt̉ dum hanc ad omneminſaniam ꝑtrahunt. quaſi beſtiali clamore ꝯfundunt. Inanis aūt gloria deuictū corqͣſi ex ratione ſolet exhortatꝰcū d̓t. Debes maiora appetere. vt quipoteſtate valueris multos excedere caetiam valeas ⁊ pluribꝰ ꝓdeſſe. Inuidia quippe deuictum cor qͣſi ex rationſolet exhortari cuꝫ d̓t. in quo illo veſlo minores. cur ergo ei equalis velperior non es. quanta vales. que ipnon valent. nō ergo tibi aūt ſuꝑioreseſſe. aut etiā equales debent Ira et ſandeuictū cor qͣſi ex ratione ſolet extotari dicens. Que ergate agunt̉. equinimiter ferri nō poſſunt. Hec imo ẜꝰtienter tolerare peccatū eſt. qꝛ ⁊ ſi noleis cū magna exaſpiratione reſiſtitcontra te deinceps ſine menſura accꝰmulant̉. Triſticia quoqꝫ cor. quan eratione ſolet exhortari cum d̓t. Ehabes vnde gaudeas cum tanta made proximis portas. perpende cuꝫ qͥdᵍmerore omnes metuendi ſunt. qui ſtanto contra te amaritudinis felle ʰtuntur Auaricia quoqꝫ cor quaſietione ſolet exhortari cum dicit. valoſine culpa eſt. ꝙ quedam habenda cocupiſcis. quia multiplicari non atetis. ſed egre pertimeſcis. ⁊ quod mnle alius retinet. ipſe melius expendꝰUentris quoqꝫ ingluuies deuictuſꝰcorquaſi ex ratione exhortari ſolet cꝰꝰ-