Liber¶ Diſt. III. Ca. IIII..I.

tis punit. ſed tamen dū eorū. que egitteminiſcit̉. graui de iuditio pauore teſſetur iā ſe ꝑfecte ꝯuertit. ſed adhuc ſeperfecte in ſecuritate nō erigit. qꝛ duꝫquanta ſit diſtrictio extremi exanimipenſat inter ſpem ⁊ fortitudinē ſollicita trepidat. qꝛ iuſtus iudex veniensquid de ꝑpetratis reputet quid relaxci. ignorat. nam qͣꝫ praua ꝯmiſerit meininit ſed an cōmiſſa digne defleueritneſcit. ac ne culpe īnianitas modū peſitentie trāſeat metuit Et plerūqꝫ culpam iam veritas relaxat. ſed mens afſticta adhuc de venia dū valde ſibi ſitſollicita trepidat. Seruus ergo hīc iāiber nō eſt. qꝛ peccatū ſuum homo iamcoetigendo et penitendo deſerit ſed tamren adhuc diſtrictum iudicē de eiustetributione ꝑtimeſcit. Ibi ergoſerruas a domino liber erit vbi de peccatiam penia dubietas nō erit. vbi iaꝫ ſetatam mentē culpe ſue memoria nonradicit. vbi nō ſub reatu animus trepidat. ſed de eius īdulgētia liber exulat. ſed ſi nulla ibi hō peccati ſui meoria tangitur. exeptū ſe eſſe vndiqꝫotatulatur aūt quō largitori ſuo gratirs teferat de venia. quam accepit ſi īctueniente. obliuione tranſacte neqͥle. eſſe ſe pene debitoreꝫ neſcit. Neqꝫmr neglecte p̄tereūdū ē qd̓ pſalmiſta.vit. Uiſeri cordias domin ineternuꝫanitabo. quō em̄ mīas dn̄i ī eternū caat n̄ ſe fuiſſe miſerū ignorat. Et ſi micticoidiē trāſacte nō meminit vn̄ miee icordie largitori laudeſreddit. Satium querēdū eſt. quō electorū mēsvetlecta eē in beatitudīe poſſit. ſi hācmret gaudia memoria ſui reatus tanpſt. aūt quomo do perfecte lucis clarecit gloria. quā reducta ad aīm obumreat̉ culpa ¶ Sed ſciendum eſt ſiat ſepe nūc triſtitia reminiſcunt̉ leti⁊ tunc tranſacte nequitie ſine leſione

noſtre beatitudīs recordamur. Plerūqꝫ etiā incolumitatis tꝑe ad memoriam dolores preteritos ſine dolore reducimus. ⁊ quo egros nos recolimꝰeo nos incolumes plus amamꝰ. Exitergo et in illa beatitudīe culpe memoria. nō que mentem polluat ſed que leticie arcius aſtrīgat. vt dū doloris ſuianimus ſine dolore reminiſcitur. ⁊ debitorem ſe modico verius intelligat.et eo magis acceptam ſaluteꝫ diligatquo moleſtie meminit quā euaſit XIn illa em̄ leticia ſic tūc mala nr̄a ſinetedio concupiſcimus. ſicut nūc in luce poſiti. ſine vlla cordis caligine animo tenebras videmus. qꝛ ⁊ ſi obſcurum eſt. qd̓ mente cernimꝰ de iudicio ēhoc luminis. nō de paſſione cecitatisEt in eternū ergo laudes mīe largitori noſtro referimꝰ et nequaquā ꝯſcīemiſeria grauamur. qꝛ dū mala noſtraſine aliquo mentis malo re ſpicimusnunqͣꝫ erit ꝙ corda laudantiū de trāſactis iniquitatibꝰ polluant. ⁊ ſempererit ꝙ hec ad laudem liberatoris accēdat. Hec gre. Ex his ergo dictis ſanctiſſimi viri colligere poſſumus difficile poſſe homines perfectam ſecuritatem in hac vita de remiſſione peccatorum habere. hec em̄ libertas eſt omnis ſalutis perfecta ſecuritas. que ineterna ſolum patria habebitur. Et iōlaborare debemus. quatinus ꝑ penitēciam et bona oꝑa. ad illam requiemvbi nullus timor ſed ꝑfecta ſecuritas⁊ ſecura iocunditas eſt ꝑuenire valeamus. Et qͣꝫuis ſuperius dictū eſt. ꝙꝑacta congrua et decenti penitētia. nōſit opus vt homo agat vlterius penitēciam exteriorem. ſꝫ qꝛ incerti ſumusde ꝑfecta peccatoꝝ remiſſione. iō valde ſalubre eſt omnibꝰ. maxime tamenillis qui multa ſcelera et enormia cōmiſerūt vt qͣꝫdiu ī hoc corpuſculo du

m. j.