Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.I. LiberPiſt. III. Ca. I.

cium prīcipaliū pōt accipi ex ꝑte terinim a quo ē motus ſatiſfactionis. qꝛper ſeiuniū reuocamur a concupiſcentia carnis per elemoſinam a ꝯcupiſcētia oculorū. orationē a ſuꝑbia vite.Scd̓o modo ſumit̉ ſufficiētia iſta exatē termini ad quē ieiuniū bn̄ ordiſiat in ſe ip̄o. elemoſinā ad prorimū. ꝑorationē ad deuꝫ. Tertioſumitur hec ſufficiētia ex parte matetie de qua ſit ſatiſfactio. qꝛ per elemoſina fit ſatiſfactio de bonis exteriorisſubitātie. ieiunū de bonis corporiſpet orationē de bonis mētis. Quarto ſumit̉ hec ſufficiētia ex ꝑte moboꝝ ſatiſfaciendi. ſit em̄ ſatiſfactio tribus modis. vel punitōꝫ. vel ẜm redemptōꝫ. vel ſupplicationē Primūracimus ieiunādo. ſcd̓ꝫ elemoſinambando. tertiū orādo. Quīto ſumiturrec ſufficiētia ex ꝑte effectus. per ſatii factionē em̄ nobis tria magna bora ꝓueniūt ſcꝫ īpetratio gratie. remiſro pene. expiato reliquiarū culpe. adprimū videt̉ valere elemoſina ꝓptermuſtiplicatōꝫ interceſſorū. ad ſcd̓ꝫ ierumū. ad tertiū oratio. Conſiſtit ergoratiſfactio in his tribus ſcꝫ in oratiōetelunſo. elemoſina. vt iſte ternariuſcontra iſtū nephariū ternariū dyaboſr opponat̉ Pratio vicꝫ ꝯtra ſuꝑbiamteluniū ꝯtra carnis concupiſcētiam.cremoſina ꝯtra auaritiā. R Aliterctiam pōt dici videlicet ſatiſfactioconſiſtat in duobꝰ ſcꝫ largitōe elemomnē. carnis maceratōe S Elenoſina aūt triplex ē. prima conſiſtit īcdedis ꝯpūctōe qͣſi aliquis ſeipſumꝯrert deo iuxta illud. miſerere animetue placēs deo. Qui em̄ pauperi elenoſinā p̄bet ſe ab iniquitate non abtinet. talis qd̓ minus eſt. obtulit. qd̓imralus eſt peccato ſeruauit. de hoc dicit beatus gre. Qui indigenti ꝓximo

exteriorē ſubſtātiā prebet ſed vitā ſuāa nequitia cuſtodit. rem ſuā deo tribuit et ſe peccato hoc qd̓ minus ē obtulit auctori. hoc qd̓ maius eſt ſeruauit iniquitati. hec gre. Sed penitenset ſatiſfaciens ſuis reatibꝰ ſtudeatcor ꝯtritū corpus mūdū in ſe exhibere deo. vt poſſit elemoſinā acceptā criſto offerre. Secūda elemoſina ē inpaſſione proximi. qua ꝯpatimur alienis aduerſitatibꝰ tāqͣꝫ noſtris. de quacompaſſione dicit gre. xx. morali. ſic.Plus nōnūqͣꝫ eſſe dicimus ꝯꝑati excorde qͣꝫ dare qꝛ qͥſquis ꝑfecte indigēti cōpatitur minus eſtimat omnē qd̓dat. Super afflictū quippe ꝯpatiētesplangimus. qn̄ aliena damna noſtrareputamus. culpas deſinquētiū noſtris mūdare fletibꝰ nitimur. Qd̓ videlicet agentes plus plerūqꝫ nobis. qͣꝫhis pro quibꝰ agit̉ ſubuenimus quiaapud īternū iudicē ex gratia caritateaſpirāte ꝯmiſſa. queqꝫ perfecte diluitꝓpria. qui pure plāgit aliena. hec gre.Qui exteriores diuitias habet inhis operibꝰ miſericordie ſe exerceredebent Ad hoc faciendū hortatur richardus de ſancto victore ſic dicēs Miſericordia magna eſt aliene afflictioni comꝑati. maior aūt pro alienis reatibꝰ compungi. preclaruꝫ em̄ genuseſt miſericordie delinquentes deflerepenitentibus indulgere. aliena delicta ꝓprijs lacrimis deſere. In his operibus miſericordie nos exercere debemus qui exteriores diuitias habemus Magna em̄ eſt elemo fina nuduꝫveſtire maior autē indiſciplinatū mo doctrina ornare. Optimū vero elemoſine genus corripere inquietosſolari puſillanimes. paciētes eſſe adomnes. hec richardus Et beatus berPlus em̄ eſt verbi pabulo victuramin ꝑpetuū mentem reficere. qͣꝫ ventrē

l. iiij.