LLiber .I.Piſt. II. Ca. VIII.

cendo ꝙ alia multa peccata confiteretut hoc oblitus fuit. L Etiaꝫ noſandum ꝙ ſi homo peccatū cōmiſſumeſt totaliter oblitus. tunc ſufficit conſeſſio et penitentia generalis. ſi nō totaliter tunc debet laborare. vt per ea qͥſcit recordetur. etiam ea que oblituseſt. et ſi recordetur etiam ea tenetur ꝓtis penitere. Si vero nō poteſt recorbati ſufficit penitētia generaliſ. de hocdicit Augu. Ueritate dicit deo penitenis quando nihil illi de ꝯmiſſis ſceretibꝰ celat. nō ꝙ et ſi volūtate celauetit deus ignoret ſed dum veritatē ſibibt pult ab eo. vt veniam ꝯſequat̉. Siceto aliqua menti exciderint ꝯfiteturtetitatem deo cuꝫ generaliter dixerit.Seus qͥ noſti occulta cordis et opeta mea et delicta mea a te non ſunt abcondita. quibus veniā largiaris. Etec peritas confitentis. quam diligitceus. vn̄ pſalmiſta. Ecce em̄ veritateꝫdilexiſti ⁊c̄. Hic infinuatur ꝙ generais confeſſio etiaꝫ deleat mortalia pecata quorum intelligentia nō habeturꝘSed notandum ꝙ ſunt nonnulrr in ordine conſtituti ac profeſſi. qui ībtaues caſus incidunt peccatorum. ⁊amnen facinora ſua ducti quodam tinore humano ac verecundia nō connentur ſuis prelatis. vel eis qui hn̄tractoritateꝫ abſoluendi. ſed celāt ſuanala facta aut reuelant ꝯfitendo ea ꝑdms fiue religioſis ſiue ſecularibusro peius eſt qui nō habēt auctoritatēcos abſoluendi. Quicunqꝫ tales ſuntſelant ſe eē nō abſolutos. Et quāuisroſoluti nō ſint nō tn̄ verent̉ accederertmenſam dn̄i corpus et ſanguinemnmēdo ac tractādo noſtri ſaluatorisro timētes illud pauli. Qui māducatrene meā ⁊ bibit ſanguinē meum. invane iudiciuꝫ ſibi manducat ⁊ bibitEt ſunt nōnulli qui quidē timorē ha-

bent ꝯfeſſionē facere. auctoritatē nonhn̄tibꝰ qꝛ ſciūt ꝑ tales nō poſſe abſolui a ſuis peccatis nolūt ꝯſcīaꝫ ſuā reuelare ſuis prelatis tum̄tes īdignationem illoꝝ īcurrere. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in ſuisſolatijs offitijs ſeu dignitatibꝰ ꝓmouēdis īpediri. Et iō mittūt ad abbatē vl̓ p̄latū qͥ eis p̄eſt vt ſuā auctoritatē alteri det qui eos abſoluere poſſit allegātes ſe nō poſſe. nec habere gratiāſuo p̄lato ꝯfiteri. Quid de talibꝰ referā ignoro hoc tn̄ dico ꝙ incautū ē ꝓpter talem carnalē ⁊ ſtultū timorē huiꝰmōi abſolutōꝫ a ſuo p̄lato extorq̄re vl̓querere. niſi alia valde rōnabiliſ cā exiſtat ꝓpter quā ſubditus cogat̉ hoc facere meliꝰ ē tn̄ facere ꝯfeſſionem hn̄tiauctoritatē abſoluēdi qͣꝫ n̄ habēti. abſolutionē vero ſic factā ꝯmittamꝰ viſceribꝰ miſericordie iheſu criſti. Et cōtra tales ſic dicit ppheta. Si q̄ritis q̄rite ꝯuertimī ⁊ venite hoc ē dicere Sideſideratis et q̄ritis veniā vr̄oꝝ peccaminū. querite ꝯſtāter et efficaciter nōobmittēdo ꝓpter timorē priuationisalicuius ſolatij carnalis. ſeu cōmoditēporalis aꝑire ꝯſcīas veſtras. p̄latoveſtro humiliter peccata veſtra ꝯfitendo. N Sūt etiā nonnulli qui itaexcecati ſunt ſeu indurati in ſuis pͣuitatibꝰ ꝙ eaſdē ſuas iniqͥtates ſuis p̄latis nō ꝯfitent̉ vſqꝫ ad extremā horam ſue mortis. Et hoc iō qꝛ a ſuisꝑuerſitatibꝰ deſiſtere nolūt aut nō poſſunt vl̓ maīfeſtare ſeu īnoteſcere alijserubeſcūt quales ſint. Et qͣꝫ ꝑiculoſūſit in tali errore eē dicere nō ſufficio.nā puerſe viuere ſine omni timore deiet differre ꝯfeſſionē vſqꝫ ad vltimaꝫmortis horā ignoro ſi quid hōi ſit ꝑiculoſius. in omni em̄ ſcriptura noui ⁊veteris teſtamēti īuenimus ſolū vnūhominē eē ſaluatū in extrema penitētia latronē vicꝫ qui pepēdit iuxta cru

l. iij.