Liber .I.Diſt. II. Ca. I.

gaudentē triſticiam ⁊ ne deſiſtas ab eaoꝑatiōe que in ipſa eſt quo vſqꝫ cū cōfidentia ſubleuata ab his pretereuntibꝰet mundū te criſto cohibeat. Eſto ergomerens abſqꝫ amore on̄ſionis ad tuuꝫcor inquiſitionē faciens ſeu agens. timent em̄ merorē demones ſicut latrones canes. Non eſt nobis ad pn̄s. oamici in his que ſunt ad nuptias ꝯuocatio. Omīo igit̉ qui vocauit nos nūcin his ad pn̄s ad luctum vtiqꝫ vocauitQuicūqꝫ in luctu inceſſabili ẜꝫ deumgraditur iſte diē feſtuꝫ agere quotidienon quieſcit. Qui vero corꝑaliter diēfeſtum agere non deſiſtit. hunc luctuseternus ſuſcipiet in futuro N Nōeſt in carcere gaudiū his qui iam ſententiā receperūt ⁊ non eſt veris monachis gaudiū ſuꝑ terrā. Eſto ergo tamqͣꝫ rex altus in corde tuo in humilitateſedens iuberi ſui vade ⁊ vadit ⁊ dulciluctui veni ⁊ venit ⁊ ẜuo noſtro tyrā nocorꝑi fac hoc ⁊ facit vnde etiam ſi magnas ⁊ altas aliqͣs ꝯuerſiones exequimur cor aūt merens nō. poſſidemus ipſas qͣſi vanas exiſtimemus. Oportetem̄ ⁊ vere oꝑtet poſt lauachrū iterū inquinatos igne ꝯpūctōis ⁊ miſcd̓ia deiſuas ipſorū manus ab inquinamentopicis abſtergere. non aūt inculpabim̄o amici in exitu aīme aut inquiretur anobis quare non fecerimus mirabiliaſed nec qͣre nō theologiſauerimus necqͣre ꝯtemplatiui nō fuerimus ſꝫ rationē omīno dabimus deo. qꝛ pm̄am nōegerimus ⁊ qꝛ humiles nō extiterimꝰet ꝙ indeſinēter nō luxerimus. hec iohānes abbas. De virtute etiā iſtaruꝫlacrimarū dicit rabanus ſic. Lacrimehumide nature ſunt vt ſordes anīe abluāt ⁊ ꝑditū baptiſmū reſtituāt. ſalſevt fluxum carnis reſtringant. calide vtfrigus torporis excutiāt. clare vt lacrimantē ad eternā claritatē ꝑducāt. hec

rabanus. Et ſicut ꝑ vitā vicioſam d̓seffugatur a corde ſic lotū ꝑ aquā lactimarū iterū ad cor reuocatur ⁊ efficithomo habitaculū dei. de hoc dicit beatus bern̄. Cor fonte lacrimarū miſticebaptiſatum. hoc dulce dei maieſtatishoſpitiū d̓r adoptatum. hec bern̄. Hecetiā aqua anīas que erāt ſponſe xp̄i. ſꝫꝓpter ſordes pctōrum repudiate a maculis ꝑvicia ꝯtractis abluit ⁊ deo ſpōſiſam acceptā reddit. de qua dicit btusaugu. Aqua lacrimarū balneū eſt quoabluantur ſordes vt fiāt celeſtis regniſponſe. hec ille. Nam vita pctōris debindigna eſſe nō p̄t que ſordes ꝑ peccatū ꝯtractas ꝑ cordis ꝯpūctione ⁊ fletulauare ſtudet. De hoc dicit beatus gretāto nāqꝫ ampliꝰ pctī rubigo ꝯſumitqͣꝫto pctōris cor cū magno caritatiſ isne decremat̉. Ad vos igit̉ fr̄es oculosmētis reducite q̄cūqꝫ vos ī adoleſetiaq̄cūqꝫ ī iuuētute deliqͥſſe memīſtis deflete. morū opeꝝqꝫ maculas lacrimistergite. Ecce ad recipiendos nos ſuꝑne pietatis ſinus aꝑitur nec maculoſain nobis vita ꝯtemnitur ꝑ hoc em̄ ꝙ lᵐquinationē ꝑhorreſcimus interne ſamundicie recordamus. Reuertentesnos dn̄s clemēter amplectit̉. qꝛ peccatoꝝ vita indigna ei iam eſſe nō p̄t quefletibus lauat̉ vnd̓ vnuſquiſqꝫ nr̄m adpm̄e lamēta recurrat dū flere ante tecuſſionē vacat. hec grego. OAdexhortatōem igit̉ huius ſanctiſſimi vri ad lamenta pm̄e r̄curramus dū femipus vacat ī hac luce ſumus ⁊ noſtrasiniquitates ⁊ pctā per ſacrimas diſmamus. Ad hoc faciendū monet etiā acbas effrem omelia. iiij. cū dicit. Quicūqꝫ dn̄o peccauerit modo dum temꝰpus eſt hominū vitam amittere aūt ſenere defleat inceſſanter vt ꝑ lacrimatpoſſit gratiam indulgentie prometetꝰaſſidue lauet corpuſculum lacrimiꝰ