¶Liber .I.¶ Diſt. I. Ca. XI.
clatere ꝓximis quibuſqꝫ incipiūt. hecgreg. Ecce habemus quō qͣꝫplurimipter metum infernaliū tormentorumpct̄a ⁊ vitia deſerentes viam pm̄e ⁊ ſalutis aggrediunt̉ C Sunt etiā nōnulſi qui per inſpiratōnem diuinā ꝯſidetantes ⁊ ꝑpendētes gaudia celeſtiaac dulcedine glorie future ⁊ maxīe vinone ſancte trinitatis in qͣ ſumma voſuptas ⁊ dulcedo ꝯſiſtit ſeipſos repreNn̄dut de ꝑuerſis actibꝰ quos ꝯtra detim ꝑpetrauerunt. ⁊ ꝓpter hoc lamentis ac ſacrimis agendo pm̄am ſe afficiunt. ſubiacere etiā tꝑalibus dedignantut. hec ardenter eternalia ꝯcupiſcūt.De quo d̓t beatus greg. ſuꝑ illud Ezechl. Abij amarus in indignatōe ſpūsmmel. penſate km̄i cui dona ſcī ſpūs creauerat cur amarus abibat. Sed mentem quam ſpūſſanctus replet in amatitudinē tꝑalium delcātione eternoꝝꝯmouet. Dulce eſt em̄ eſſe in rebꝰ tꝑaiſd̓ ⁊ humanis. ſꝫ ei qui adhuc de ceteſtibꝰ gaudia nulla guſtauit. qꝛ quanto minus eterna intelligit tanto delcāpilius in tꝑalibus requieſcit. Ac ſi qͥsram cordis ore guſtauerit que ſit dultedo celeſtiū premioꝝ. q̄ illi ymnidiciangeloꝝ chori. q̄ incomp̄henſibilis vinō ſcē trinitatis. huic quanto illd̓ dute nt qd̓ intus vident. tanto in amaritudinē oē qd̓ foris ſuſtinet. rixat̉ ſecūde his q̄ male egiſſe ſe recolit. ⁊ ſibimetipſi diſplicet cum illi iam placereincepit qui omnia creauit. Rep̄henditte in cogitationibꝰ. inſequit̉ de verbisepunit flendo. de factis ſuꝑms inhiartettena oīa iam ꝑ mentis deſpectū calcat. Et qͣꝫdiu illud qd̓ defiderat adhuctet ipēm non habet flere dulce habet ⁊eꝯtinuis lamētis affligere. Et qꝛ necdum ſe eē in patria ad quam creatuset videt in huiꝰ vite exilio nihil pluste ſū alatituophacet. vedionat
enim ſubiacere tꝑalibꝰ ⁊ ardenter ſuſpirat eternis. Unde per ſalomonē d̓rIn multa ſapīa multa eſt indignatio.qꝛ ſi eterna iam ſapimus noſinetip̄osdeſpicimꝰ egiſſe hoc qd̓ nos potuit abeternitatis amore ſeparare Si eternaiam ſapimus concupiſcere tꝑalia dedignamur. Rep̄hendit ſemetipſaꝫ cōſcīa accuſat qd̓ egit. damnat ꝑ pm̄amquod accuſat. ſit rixa in animo ꝑturiētis pacē cum deo. Sic achab iniquusrex aꝓpheta rep̄henſus cum ꝯtra ſe diuinam ſnīam audiſſet pertimuit ⁊ magno timore dep̄ſſus ē ita vt ꝓphete ſuodn̄s diceret. Nonne vidiſti achab humiliatū coram me. qꝛ igit̉ humiliatuſē mei cauſa nō inducā malū in diebꝰeius. In quibꝰ verbis dn̄i penſandumeſt quomodo eī in electis ſuis meror amaritudinis placet qui amittere deuꝫtiment ſi ſic ei ⁊ improbo al̓s reprobopenitentia placuit qui timebat perdere pn̄s ſeculum. Aut quomodo ei grata ſit ſpontanea afflictio pro culpis ineis qui placent ſi hec ad tempus placuit ⁊ in eo qui diſplicebat. D Sꝫſciendū quia nullus agere hoc ꝓ amore omnipotentis dn̄i ex toto corde preualet niſi is cuius animū ſpūſſanctusaſſumpſerit. Nunqͣꝫ emꝫ homo ex ſuavirtute ſufficit terrena deſpicere. celeſtia amare. pacem cum deo querere. ſecum rixam ſubire. in cogitatione ſemetipſum reprehendere ⁊ gemitibuspenitere. Nullus hec agere niſi quemdiuina gratia roborat valet. Unde etſubditur. Manus enim domini eratmecum confortans me. Ad bona ſurgere perfecte nō poſſumus niſi nos ſpiritus ⁊ preueniendo eleuet ⁊ ſubſequēdo confortet. hec gregorius.EUidemus igit̉ per predicta qualiter ꝑamorem celeſtiū nonnulli conſurgantad ꝯtemptū terrenoꝝ ac odiū vitioꝝ ⁊