Liber .I.Diſt. I Ca. X.

ꝓſpicias ⁊ bona mundi non appetes.nec mala quelibet ꝑtimeſces. hec Hicto. Oportet igit̉ qui vult mundi vanitates ⁊ vitia vincere vt intente intueatur finē vite ſue. Ad hoc faciendū hortat nos caſſianus cū dicit. Oculus igitur mentis hūane circa finē ſtet intentus ⁊ circa obitū carnis ſue. Difficuliem̄ vita hec pn̄s a noxijs cuſtoditur niſibbitus ⁊ mors carnis mētis oculo inceſſanter ⁊ iugiter preponat̉. hec caſſianus. Nā ꝙ hoīes pn̄tia diligunt fac̄ꝙ vita iſta qͣꝫ ſit fugitiua ꝑpendūt Dequo d̓t beatus hiero. Carnales mētesid circo pn̄tia diligunt. qꝛ vita pn̄s qͣꝫſit fugitiua non ꝑpendunt. nā ſi velocitate eius tranſitus aſpicerent hanc ꝓſperitatem minime amarent. Hoc etiam tangit beatus greg. vij. mora. cumdt Sepe em̄ dum pn̄tis vite breuitasqͣꝫd iu perſeueratura diligit̉ ab eternaſpe anmus frangit̉ ⁊ delectatus pn̄tibus deſperationis ſue caligine reuerbetat. cumqꝫ longū putat qd̓ ad viuend̓ſpaciū ſibi reſtat. repente vitā deſerēseterna inuenit que vitare iam nequeatHinc eſt enim ꝙ per quendā ſapientedr. Ae his qui ꝑdiderunt ſuſtinentiāSuſtinentiā ꝑdunt qui dū diu ſe immorari viſibilibꝰ eſtimant ſpem inuiſibiliū derelinquunt. cūqꝫ mens in pn̄tibus figit̉ vita terminat̉. ⁊ ſic repentead ſupplicia improuiſa ꝑueniūt Hincſcriptū eſt. dies enim dn̄i ſicut fur ī nocte ita veniet. Quia em̄ ad rapiendamaiam ꝓpinquans minime ꝯſpicit̉. furitn nocte ꝯꝑatur. Tanto igit̉ debet quan ſꝑ veniens metui quanto a nobis nōbaſet ventura preſciri. Unde ⁊ ſcī viriqꝛ breuitatē vite indefinenter aſpiciunt qͣſi quotidie morientes viuunt. ettanto ſe ſol id ius manſuris preparantquanto ⁊ nulla eſſe tranſitoria ſꝑ ex fiſſe penſant. Hinc eſt ꝙ pͣs. veloci cur-

ſu fugere vitam peccatoris aſpiciensait. Puſillum adhuc ⁊ non erit pctōrHinc yſa. ait. Omnis caro fenū ⁊ omnis gloria eius tanqͣꝫ flos agri. Et Iaco. Que eſt vita veſtra vapor ad modicum parens. Recte ergo per Iob d̓r.Expecta pauliſꝑ. qꝛ immenſuꝫ eſt qd̓ſine termino ſequet̉. ⁊ paꝝ quicquidfinit̉ Longe quippe videri nobis nō debet qd̓ curſu ſui temꝑis tendit vt nō ſithec greg. Item de eodē in. viij. li. moral̓. ſuꝑ iſto iob Nihil enim ſunt diesmei ſic d̓t. Sancti viri quo verius ſumma cognoſcunt. eo ſublimius terrenadeſpiciunt. ⁊ idcirco pn̄tis vite diesnihil eſſe ꝯſpiciunt. qꝛ mentis illuīnate oculos in ꝯſideratione eternitatis figunt. de qua dum ad ſe redeunt quidſe eſſe niſi puluerem cognoſcunt. ⁊ infirmitatis ſue cōſcij diſtricte iudicarimetuunt. cūqꝫ vim tanto vigoris aſpiciunt trepidant examīari qd̓ ſunt. hecgrego. Qui igit̉ vult pn̄tia ꝯtemere⁊ mundū fugere neceſſe eſt vt breuitatem huius vite ⁊ horam mortis freqn̄ter ſtudeat in animo reuoluere Ad hocfaciendū hortamur in libro de ſpiritu⁊ anima vbi ſic d̓r. Iugi meditationeanimū exerceamus ⁊ ꝯſideremus miſerias ⁊ neceſſitates noſtras. labores⁊ dolores lugentes. in hanc vitam intrauimus cum dolore. viuimus cū dolore. ⁊ timore exituri ſumus. Cogitemus ergo qͣꝫ breuis ſit vita nr̄a. qͣꝫ vialubrica qͣꝫ mors certa ⁊ hora mortis incerta. cogitemus quantis amaritudinibꝰ admixtū ſit ſi quid dulce aut iocūdū ſit in via huius vite quod nobis occurſu ſuo alludit. qͣꝫ fallax ⁊ ſuſpectū.qͣꝫ inſtabile ⁊ tranſitoriū eſt quicquidhuius mundi amor ꝑturit. quicquidſpēs aut pulcritudo temꝑalis ꝓmittitConſideremus etiā que ſit patrie celeſtis ſuauitas atqꝫ dulcedo. adamꝰ

f. ij.