¶ Liber.I.Diſt. j. Ca. X.

.I.ci non pn̄t. De hoc dicit beatus greg.Aundus ⁊ mulieres nō melius qͣꝫ fuglendo vincunt̉ qꝛ cū ceteris motibusquis reſiſtere poterit hos oꝫ eū fugere.vn̄de fugā arripe ſi vis victoriā obtinere. hec gre. Et quidā verſificator d̓t.Aundus non mundat. ſꝫ mundos poliuit. ergo Qui manet in mundo quomo mundus erit. Ualde em̄ raꝝ eſt intereſſe ſecl̓i voluptatibꝰ vel vanitatibꝰ⁊ non ꝑ eas maculari ꝓut teſtat̉ yſido.dicens. Satis raꝝ eſt vt aliquis interſeculi voluptates poſitus a vitijs maneat alienus. non em̄ diututus eſſe potecit qui ꝑiculo ꝓximus fuerit. hec yſid̓.Qui ergo deſiderat mūdus a peccatisexiſtere fugiat mundū ⁊ adhereat deoFi Ad hoc faciendū horiat̉ nosceatus aug. dicens. fuge mundū ſi viseſſe mundus. Conuerti em̄ ad deū nemno pōt niſi ab hoc mundo ſe auerteritQui ergo vult ſe ꝯuertere ad deuꝫ. ⁊ apctō eſſe mundus neceſſe eſt vt fugiatmundum.Filius.Atis ex predictis autoritatibusſanctoꝝ patꝝ patet. ſed ⁊ rō hocdictat ⁊ exꝑientia docet ꝙ ꝯuerſari inſeculo ⁊ eſſe immunis a vitijs ⁊ manēc in mundo poſſe per amorē adhereredeo valde eſt difficile Sed peto de hocinitrui qualiter homo debeat declinaremundū. vel ſi eſt aliqua via ꝑ quā poſſint amatores mūdi retrahi ſiue auertt a dilectione ⁊ vanitate ſeculiCapitulū .X. Pater. LRia ſūt que reGrahunt hoīem ab amore ſeculi. ſi tn̄ illa bene pēſata ⁊ ꝑfecte diſcuſſa fuerint in corde hoīs. Primū eſt ꝙpitīa ꝯtracta in ſeculo faciūt ſordidū.mmiſeꝝ ⁊ plenū inordinataꝝ ⁊ abhoīabiliū paſſionū. Secundū eſt breuitasꝑis huius vite. nā vanitates ⁊ volup-

tates ſeculi cito ꝑtranſeunt. qꝛ ſꝑ veniente morte termināt̉. Terciū qd̓ ⁊ maximū eſt ꝑpetua dānatio ⁊ tormentū.qd̓ amatores hꝰ mundi ⁊ voluptatū ininferno ſine fine ſuſtinebunt. De prīoꝙ vitia ſiue pctā faciant hoīem ſordidū ⁊ fetidū dicit beatus grego. O ſi videre poſſemus qͣliter ꝑ vnūqd̓qꝫ pctm̄vulneraret̉ ⁊ fetat aīa vſqꝫ ad morteꝫpctō reſiſteremus. hec greg. Tales qͥppe hoīes ſic in voluptatibꝰ carnis iacētes ſunt beſtijs ⁊ pecoribꝰ ſil̓es nō rōeꝫſed ſenſualitatē ſeqn̄tes De hoc d̓t tulius. Plures dicūt voluptatē ſummūbonū eſſe que mihi vox pecudū nō hominū eſſe videt̉ Sunt eī quidā hoīesnon re ſed noīe. Itaqꝫ victus cultuſqꝫcorꝑis ad valitudines referat̉ ⁊ ad vires nō ad voluptatē. Nulla capitaliorpeſtis qͣꝫ voluptas corꝑis. Et cū deusnihil preſtabilius dediſſet mente huicmd̓o nihil eſſe tā inimicū qͣꝫ voluptatēNon eī in regno voluptatis virtus p̄tſubſiſtere. nec hꝫ vllum cū veritate cōmerciū. ſed oē lumen aīe ſolet extinguere. hec tullius De hoc etiā d̓t heatusbern. Beſtijs beſtialior eſt homo rōe vigens ⁊ rōne nō vtens. Et ꝓpheta dicitCōputruerunt iumēta in ſtercore ſuo.Qd̓ exponēs btūs gre. ait Iumēta inſtercore ꝯputreſcere ē carnales hoīesin fetore luxurie vitā finire Itē ꝙ cupiditates ⁊ voluptates faciāt hoīeꝫ miſerū d̓t criẜ. U O miẜrimus md̓s⁊ miẜrimi qͥ ſequunt̉. ſꝑ em̄ mūdialiaoꝑa excluſer̄t hoīes a vita Et btūs berNulla ꝟior miſeria qͣꝫ falſa leticia. deniqꝫ intm̄ miſeria ē ꝙ vid̓r felicitas inhoc ſcl̓o. vn̄ melius ē ire ad domū luctus qͣꝫ ad domū ꝯuiuij. De hoc etiā d̓iſene. Quidā in voluptatibꝰ ſe mergūt⁊ in ꝯſuetudinē adductiſcarere n̄ pn̄t⁊ ob hoc miẜrimi ſunt ad eos ꝑuener̄tvt illis q̄ ſuperuacua fuerūt facta ſunt

f. j.