LiberDiſt. I. Ca. IX..I.
ab auaricia non refrenauit cūqꝫ ſe inmūdo ꝓ exercenda auaricia retinet erūpente occaſionis articulo etiā in luxuriā labit̉ quā iaꝫ ſubegiſſe videbat̉Alius auaricie eſtum vicit ſꝫ nequaqͣꝫvim luxurie ſubdidit cūqꝫ explendeluxurie aīm preꝑat iugo quoqꝫ auaricie quā dudū edomuit cordis certamēal̓s ceruicē ſubdit Alius rebellantē impatientiā ſtrauit ſꝫ inanem gl̓iam necdū vicit ⁊ tn̄ ſe per hanc mūdi honoribus inſerit ꝯfixus cauſaꝝ ſtimulis adip̄a etiā redit cūqꝫ inanis gloria ad defenſionē ſui aīm erigit ⁊ illam victustolerat qͣꝫ ſuꝑauit. Alius inanē gloriāſubdidit ſed tn̄ impatientiā necdumſtrauit ⁊ cū multa reſiſtentibꝰ ꝑ impatientiā minat̉ erubeſcens nō implerequod loquit̉ ſub inanis glorie iugo reuocat̉ ⁊ hoc victus ꝑ alium tolerat qd̓plene ſe viciſſe gaud̓bat. ꝑuerſis itaqꝫinuolute ſunt ſemite greſſuum qꝛ ⁊ ſideuicta vna nequicia pedem leuant. regnante tn̄ altera hunc in eaꝫ quā vicerant implicant. Aliqn̄ vero inuolutisgreſſuū ſemitis ⁊ nonnulla culpa deuincit̉ ⁊ alia ꝑ aliam ꝑpetrat̉. Namſepe furto negationis fallacia iungit̉ ⁊ſepe culpa fallacie ꝑiurij reatu cumulatur. Sepe qd̓libet vitium imprudenti p̄ſumptione ꝯmittit̉ ⁊ ſepe qd̓ oīmculpa fit grauius etiā de ꝯmiſſo vitioſuꝑbit̉ Nam quāuis de virtute naſcielatio ſoleat nonnūqͣꝫ vero ſtulta mēsde ꝑpetrata ſe nequitiā exaltat. Sꝫ cūculpe culpa adiungit̉ quid aliud qͣꝫ inuolutis ſemitis atqꝫ innodatis vinculis prauorum greſſus ligant̉ Etiā inter hec ſciendū eſt ꝙ aliqn̄ prius oculus intellectus obtundit̉ ⁊ poſtmodūcaptus animus ꝑ exteriora deſideriavagatur ⁊ ceca mens quo ducat̉ neſciat ⁊ carnis ſue illecebris ſeſe libenterſubdat. Aliquando vero prius deſide-
ria carnis ebulliunt ⁊ poſt longū vſumilliciti oꝑis oculū cordis claudunt naſepe mens recta diſcernit nec tn̄ audꝰter contra aduerſa ſe erxigit ⁊ renitentvincit̉ dū hoc ipſuꝫ qd̓ agit dijudicāscarnis ſue delectatiōe ſuꝑat̉. Un̄ Iecaptiuitatem zedechie narrās d̓t Eoccidit rex babilonis filios ſedechiein reblata in oculis eius oculoſqꝫ zedechie eruit. Rex quippe babilonis eſtantiquus hoſtis poſſeſſor intime ꝯfuniōis qͥ prius filios an̄ ītuētis oculos trucidat qꝛ ſepe ſic bona oꝑa interficit vlhec ſe amittere ip̄e qͥ captus eſt dolēscernat. Qui gemuit plerūqꝫ aīmusªtn̄ carnis ſue delectationibꝰ victus bona que gemuit amās ꝑdit ea q̄ patitiſtdāna ꝯſiderat nec tn̄ virtutis brachiꝰꝯtra regem babilonis leuat ſed dū vldens nequicie ꝑpetrationē ꝯcutit̉ adhoc qn̄qꝫ peccati vſu perducitur vt ip̄oquoqꝫ rōnis lumine priuet̉ qꝛ malisnus ſpiritus ſubductis prius bonisᵈperibꝰ poſt ⁊ intelligentie lumen tollūhec grego. H Ecce qūo in ſeculomanētes ꝓpter diuerſa impedimenta⁊ occaſiones ſeu ꝓpter ſocietatem malam etiā ſi firmiter ꝓponant tn̄ a vitijsſe non valēt ꝯtinere Qui ergo vult vl̓tare vitia oportet vt fugiat munduꝫªea que in mundo ſunt nā mundus iſteplenus eſt ſpinis. Conuerſari auteꝫ ᵐⁿmundo ⁊ nō ledi difficilimū eſt Teſtate beato bern̄. qui ſic d̓t. Caro ⁊ mūdūpleni ſunt ſpinis ꝯuerſari in his ⁊ nōledi d̓ine potentie eſt ⁊ nō ꝟtutis hūꝰne. hec bern̄. I Si quis ꝟo eſt tate virtutis vt exiſtens in ſeculo poſſicaſte viuere ⁊ a mūdi vanitatibꝰ abſinere valde laudabile eſt Si qͥs aūt nōp̄t manens in ſeculo a vitijs ſe ꝯtinetꝰſalubre eſt vt fugiat mundū ⁊ ſic fugido poſſit ⁊ valeat carnales delectatōeᵍſeu vanitates declinare qꝛ alio mō vin