Liber.I.Diſt. I. Ca. IX.

quippe pinguedīs aīam replet cū hācꝯtra pn̄tiū deſiderioꝝ eſtū ſuꝑne ſpeiinfuſio refouet Cūctis gͦ areſcēs attrahit̉ cū cor rebꝰ exterioribꝰ deditū atqꝫex deſperatōne ficcatū in autoris ſui amorē nō tendit̉ ſed in ſemetip̄o vt itadixerim rugoſa rogitatiōe triplicaturPenſandū ꝟo eſt ꝙ carnales mentesidcirco pn̄tia diligūt qꝛ vita carnis qͣꝫfugitiua ſit minime attendūt Nā ſi velocitatē trāſitus eius aſpicerēt hāc etiam ꝓſperitatē minime amarent Sctīaūt qꝛ pn̄tis vite mom̄ta decurrere ſubfeſtinatōe ꝯſpiciūt nequaqͣꝫ in hoc nobilitatis itinere cordis ītēſionē figūthec greg. A Per hec igit̉ dicta manifeſte apparet ꝙ amor reꝝ trāſeūtiū ſiuedelectatio pn̄tium faciūt hoīes tardoſad penitēdū B Et ecōuerſo ꝯtēptusmūdi facit ꝓmptos ad deo obediendūnā ip̄e amor mūdi cū p̄ualet ad ambiēdū honores terrenaſqꝫ mentes hoīminſtigat ne deſpecti videant̉ res facitcumulare terrenas rebꝰ in proſperisgaudere ſola q̄ aſſunt cogitare nullammemoriā celeſtis pr̄ie hr̄e. De talibꝰd̓t btūs greg. viij. moral̓. ſuꝑ illd̓ iob.Taber naculū īpioꝝ nō ſubſiſtet ſic Tabernaculū quippe ꝯſtruit̉ vt ab eſtu corpus ⁊ frigore defendat̉ Quid igit̉ hocloco tabernaculi noīe niſi edificatō terrene felicitatis inſinuat̉ ꝑ quā ſuper ſereprobi caſura multiplicāt vt ſe a pn̄tis vite nccītatibꝰ qͣſi ab eſtu ⁊ ymbribus defendāt. honoribꝰ nāqꝫ excreſcere ābiūt ne deſpecti videāt̉ terrena exaggregant ne inopie frigore torpeſcātꝯtēnunt curare qd̓ ſequit̉ ⁊ tota intentiōe ſatagūt. ne qͥd in pn̄tibꝰ deſit. ſtudent nomē dilatare ne lateāt inunctoſſe in oībꝰ ⁊ felices putāt. vbi gͦ mētishabitaculū ꝯſtruunt ibi ꝓculdubio tabernacula fixerūt aduerſa īpatiēter ferunt remiſſe in ꝓſperis letant̉ ſola que

aſſunt cogitant nec ad affectū celeſtispatrie vlla recordatōe reſpirāt gaudētſibi bona ſuppetere q̄ cupiūt. atqꝫ vbicarne requieſcūt ibi ⁊ mentē extīguodo ſepeliūt qꝛ ſecularis cure zelo trucidati terrenaꝝ reꝝ cumulū aggerant ⁊quē foris exq̄rendo multiplicāt huncſemꝑ interius ꝑ cogitatōem portant.Ac ꝯͣ iuſti nec oblata bona hic ꝓ magnō accipiūt nec allata mala valde ꝑtimeſcūt ſꝫ ⁊ cū bonis pn̄tibꝰ vtunt̉ ventura mala metuūt ⁊ dū de malis pn̄tibus gemūt bonoꝝ ſeqn̄tiū amore ꝯſolant̉ Sicqꝫ tꝑali fouēt̉ ſubſidio ſicutviator vtit̉ cum pauſat ⁊ recedere feſtinat qͥeſcit corꝑe ⁊ aliud tēdit mēte. nōnūqͣꝫ ꝟo ⁊ aduerſa ꝑpeti appetunt ⁊ intranſitorijs ꝓſperari refugiūt ne delectatione itineris a pr̄ie ꝑuentōe tardetur ne greſſū cordis in via ꝑegrinationis figāt ⁊ qn̄qꝫ ad ꝯſpectū celeſtis patrie ſine remuneratōe ꝑueniāt gaudedeſpici nec dolent ſe neceſſitatibꝰ affligi Qui gͦ ꝯtra pn̄tia ſe aduerſa nō mūniūt qͣſi ꝯtra eſtus ⁊ pluuias hr̄e tabernaculū nolūt Iuſti itaqꝫ ſe ꝯſtruere negligunt vbi ꝑegrinos ſe eē ⁊ hoſpitesnouerūt. qꝛ em̄ in ꝓprijs gaudere deſiderāt eſſe in alieno felices ꝯtemnunt̉.Iniuſti aūt quanto longius ab eternepatrie hereditate diuiſi ſunt tāto in tera altius fundamenta cogitationisⁿgunt Bene ergo dicit̉ tabernacula impioꝝ non ſubſiſtent qꝛ vite fugientiꝰamatores dum ſe ſtudioſe pn̄tibꝰ conſtruunt repente ad eterna ſupplicia rapiūt̉. hec greg. ¶ Qd̓ aūt carnaleᵍhoīes ſic inherent tꝑalibꝰ hoc facit qꝛnegligūt pēſare eterna nec ꝑpēdūt hroīa trāſeutia ⁊ iō ſuā ꝯſolatōeꝫ totā ᵐⁿvoluptatibꝰ carnaliū deſid̓rioꝝ ponūDe hoc d̓t idē beatus greg. x. moraſuꝑ illo ꝟbo iob. Oculi imꝑioꝝ deſiciēt ⁊ effugiū ꝑibit ab eis Ocl̓i īpio-