¶ProhemiumCapitulū. IIII.

maieſtate in d̓initate equalitas in carne ſola filij ꝓprietas. nō aūt ab eo pr̄isaut ſpūſſancti receſſit aliqn̄ diuinitasCū gͦ vna ſit deitas. vna deitas impleuit quidem carnē xp̄i pater ⁊ ſpūſſanctus ſed maieſtate ⁊ non ſuſceptione.SSi celū ⁊ terrā īplet pater īplet ſpūſſanctus carnē xp̄i de ſe vere al̓s deſerere nō potuerūt qn̄ in d̓initatis vnitatemanſerūt P Dicendū eſt etiā ꝙopus incarnatōis qn̄qꝫ attribuit̉ pr̄ivt ibi qn̄ venit plenitudo tꝑis miſit d̓sfiliū ſuū Qn̄qꝫ attribuit̉ filio vt ibi exiui a patre ⁊ veni in mundū. Qn̄qꝫ ſpiritui vt in ſymbolo. Qui ꝯceptus eſtde ſpitituſancto. Sꝫ ideo hec dicunt̉qꝛ opus incarnatōis fuit maxime potentie ſapiētie ⁊ bonitatis que tribꝰ ꝑſonis attribunnt̉ Q Sūt aūt plures rōnes qͣre filius incarnatus fuit ⁊nō pater vel ſpūſſanctus. Prima vt ꝑeandē ſapientiā qͣ mundū ꝯdiderat reꝑatio fieret. Secūda eſt vt qͥ filius eſtin deitate eſſet ⁊ filius in humanitate.Tercia vt patris erga nos oſtenderet̉caritas. Un̄ iohānes Sic deus dilexit mundū vt filiū ſuū vnigenitū daret.Quarta qꝛ nullū decet magis reducere hoīem ad d̓inā cognitionē qͣꝫ ꝟbumquo ſe pater declarat qd̓ eſt vnibile carni ſicut ⁊ ꝟ̓bū voci. Quinta qꝛ nullumdecet magis reducere ad filiationemadoptiuā qͣꝫ filiū naturalē. Et qͣꝫuis filius dei humanā aſſumpſerit carnemnō tn̄ ſe diuiſit a patre ſed totus ⁊ integer manēs apud prēm integer ⁊ indiuiſus in humano aduenit corꝑe. nonem̄ ꝑs vnigeniti venit in corꝑe nec ipſeſe diuiſit vt dimidius apud prēm ⁊ dimidius eſſet in ꝟgine ſꝫ totus apd̓ patrē ⁊ totus in ſinu prīs totus in hūa nogenere corꝑe nō relinquēs ſuꝑiora veriit q̄rere terrena q̄ in celis ſunt ẜuansq̄ in terris ſunt ſaluans vbiqꝫ totus ⁊

in celo ⁊ in terra ⁊ apud prēm ⁊ in ꝟgine. R Notandū etiā ꝙ in cōi reꝑatione oīm decens erat vt fieret ꝯcurſus triū de triplici ierarchia .ſ. diuinaangelica ⁊ hūana. Un̄ in mīſterio incarnatōis fuit ꝯcurſus angeli nūciantis ⁊ ꝟginis ꝯcipiētis ac ꝟbi dei carnem aſſumentis S Cū ꝟo filiusdei in mundū mittit̉ non fuit loci mutatio ſꝫ nature hūane aſſuptio qꝛ ip̄iꝰmitti eſt eē ab alio vbiqꝫ vt prius fuitab initio. hec alteritas non ex ꝑte eiusqͥ eſt cū ſit īmutabilis ſꝫ ex ꝑte eius inquo eſt qꝛ vnit̉ noſtre carni vn̄ mutatōnō fuit ex ꝑte ſui ſed ex ꝑte nr̄i qꝛ poſtincarnationeꝫ ſuit in patre ſicut ſemꝑ¶ Ca. .IIII.Oſtquā autē filius dei ꝓpter ſalutē hūani generis hoīem aſſumpſiſſet al̓s carneꝫ ⁊incarnatus fuiſſet in eadē carne incepit aggredi modū ꝑ quē genus humanū ſaluū faceret qd̓ ꝑierat T Iſteaūt modus redēptionis nr̄e fuit amara paſſio ⁊ mors ſua ꝑ quā ſaluati ⁊ amorte eterna liberati ſumus. De quaip̄e ait Niſi granum frumenti cadēsin ter. mor. fu. ip. ſo. ma. Ouod exponens beatus augu. d̓t. Se aūt dicebatgranū ip̄e mortificanduꝫ infidelitateiudeoꝝ ⁊ multiplicanduꝫ fide oīm populoꝝ. Item dn̄s alibi d̓t. Ego ſi exaltatus fuero oīa traham ad meipſum.Et ſicut moyſes exaltauit ſerpentē indeſerto ita exaltari oportet filiuꝫ hoīsvt omnis qui credit in ip̄o non ꝑeat ſꝫhabeat vitam eternā U Per iſtaigit̉ dicta ītelligere debemus ꝙ ſaluseterna ꝓfluxit humano generi ex paſſione xp̄i qͣm ſuſtinuit ī cruce ſua paſſione diabolum vicit quem ligauit ininfernum quem ſpoliauit mortē quāſuꝑauit celūqꝫ aꝑuit. X De mō