Hymnus et q̄cūqꝫ ab eo deriuātur quere vbi de hypſilotractare īcepimus. Reliquaex his cū de aſpiratione tractare incipiebamus repetantur ibi latius ea ſūt enumeranda q̄ ab hij ſūt īcipiendaTiti. liuij ferrariēſis clariſſimipoete et oratoris ſcd̓a de orthographia pars explicitTiti Liun Ferrarienſis Oratoris ⁊ Poete clariſſimi terciapars Orthographie ſcilicetde diphtōgandis dictionibꝰfeliciter incipitRomiſimus in ꝓhemio huiꝰ librinoſtri d̓ diphtongandis nos dictionibus tractaturos quod item nunc faciemus in quātum nobis latijne lectionis memoria ſuppeplditauerit. aut ſi quid paululuꝫ grece ex doctiſſimo ac inprimis humaniſſimo preceptore noſtro Emānuele Thriſolora deguſtauimus. Et utCiceronis precepto faciliuſde quo diſputatur poſſit ītelligi ſermonē a diffinicōe ꝓficiſci ſatius eſſe arbitramurUnde Diphtongus eſt duarū vocaliū cuꝫ ſingule voceꝫ ſuā ſeruāt in eadē ſillabarruatocōplexio vt aēs ꝓ es. differtautē a monophtōgo diphtōuit dgus ꝙ hec duas habere voymis pobetcales illa vnicā dūtaxat cernitur vt eoa vbi tris monophtongos eſſe deprehendisDicta idcirca viphtongusꝙ binis conſtare vocalibusvideat̉. dis enī grecibis etphtongon ſonum appellant.Unde ſciendū ꝙ ae diphtōgon quidā paſſim ꝓtulerūtvt ſillae galbae vitae muſaenōnll̓i ꝓ ſcd̓a eiꝰ littera ī ꝓ ee more grecoꝝ ꝓnūciauerūtQuaꝓpter virgilius noſterMaro antiquitatis amātiſſimus aulai ꝓ aulae et pictaiis clipeveſtis pro pictae ſuo inſeruitcarmini. Iteꝫ ſingulares generādi et dandi caſus ⁊ plurales nominandi et vocancandi in prima declinationediphtongo finali id ē ac noiptus.tari certiſſimum eſt vt genidegiſtusdela vibs ettiuo huiꝰ et datiuo huic mo