Temporeegrediet̉. id eſt extra regnū dei nihil inuenietur qd̓ ꝯcupiſcatſꝫ ſemper delectabit eum manere in p̄ſencia ſūmi boni ⁊ nomēdei patris et nomen nouū hieruſalē et nomen filii ſcribet̉ ſuꝑeum. id eſt appellabit̉ et erit filius dei ⁊ ꝯciuis ſanctoꝝ et frater iheſu chriſti. De p̄mio qd̓ ille aſſequit̉ qͥ vicerit ſuperbiamdicit̉ apoc̄. 3. Qui vicerit dabo ei ſedere mecū in throno meo ſicut ⁊ ego vici ⁊ ſedi cū patre meo in throno eius. Nota ꝙ ſuperbia eſt vicioſa mentis elacio. que ſuperiorē deſpiciens in ferioribꝰ ⁊ paribꝰ ſatagit dominari. Qui igit̉ vicerit ſuperbiā ex-altabit̉ ſuper thromū filii dei ⁊ ſuꝑbis detruſis ad inferos ip̄eſedebit in gloria in latere iheſu chriſti. Omnis ergo qui viceritgulā. iram. inuidiā. accidiā. luxuriā. auariciā. ⁊ ſuꝑbiā ſupra-ſcripta p̄mia ꝯſequet̉. ⁊ de hoc teſtimoniū perhibet ſpūſſanctꝰfilio dei ꝙ ip̄e p̄dicta p̄mia ſuis victoribꝰ largiet̉. Vn̄ ſeptiesponit̉ in apotͣ. 2. ⁊ 3. caº. Qui habet aures audiendi audiat.qͥd ſpūs dicat eccleſiis. vincenti dabo ⁊cͣ. Rogemus igit̉ dn̄mvt ſic inimicos exilii vincamus. vt p̄mia ſuperne patrie conſequamur. Quod nobis preſtare dignet̉.¶ In die ſancto pēthecoſtes. Sermo. l.¶ Paraclitus ſpūſſanctus quē mittet pater in noīe meo ⁊cͣ.Ioh̓is. 14. ¶ Interp̄tacōem hꝰ noīs ꝑaclitus pulcre declarat beatꝰ greg. dicens. Greca locucōe ꝑaclitus. latina aduocatus dicit̉. qꝛ ꝓ errore delinqͣꝫciū apud patris iuſticiā interuenit. dum eos quos repleuerit orantes facit. Conſolator auteꝫvocat̉ qꝛ de peccati ꝑpetracōe mentibꝰ dū ſpem venire p̄parat.ab afflictione triſticie mentē leuat. Volens ergo hunc ꝯſola-torē quererequerat eum in ſupernis. qꝛ deus eſt. Vn̄ inqͥt la-ctancius firmianus diuinaꝝ inſtitucionū liº. 2. ca. 19. Queratī ſublimi. q̄rat in ſūmo. qꝛ nihil poteſt hoīe maius eſſe niſi qd̓fuerit ſupra hominē. Deus aūt maius eſt homine. ſupra ergoeſt nō infra eſt. nec in yma potiꝰ. ſꝫ in ſūma regione q̄renduseſt. hec ibi. Hic ergo ꝑaclitus de ſuꝑnis veniēs quē mittet ⁊cͣ.Araclitus ſpūſſanctus quē mittet pater in noīe meoille vos docebit omnia. et ſuggeret. vobis omnia quecunqꝫ dixero vobis. Ioh̓is. 14. Duo pͥncipaliter ſūt hnotanda. Primū eſt qūo ſpūs ꝑaclitus docere ⁊ ſuggere intelligat̉. Secundū ē qͥd ſit qd̓ a ſpū ſancto doceatur et ſugͥgerat̉