Tempore.agglutinat̉ aīme noſtre. Per hāc quippe pͥmo efficim̉ filii dei.Adueniat regnum tuum. Hec eſt ſecundā peticio. ¶ Notaꝙ duplex eſt regnum dei ſupra nos et intra nos. hoc duplexregnum aduenit. id eſt conuenit per ſpem. Spes enim per re-cordationem et deſiderium regnum dei ſuper celeſte defert ī cornoſtꝝ quod etiam ſi mundum fuerit vocatur regnum dei. Perſpem etiam corda noſtra ⁊ anime poſt hanc vitam tranſferent̉in regnum dei quod ſupra nos eſt. Spes enim eſt certa expectacio future beatitudinis ex meritis et gracia proueniens. ſequit̉tercia peticio. ¶ Fiat voluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra. Hoceſt ſicut angeli faciunt voluntatē tuā in celis. ſic et nos merea-mur facere voluntatem tuam in terris. Ad hoc aūt neceſſaria eſtcaritas. Caritas enim cauere nos facit ne offendamus cariſſimū⁊ optimū. id eſt deum viuū. ſequit̉ qͣrta peticō. ¶ Panē noſtꝝquotidianū; vel ſubſtancialē. da nobis hodie. Hic non ſolu-cibū petimus ⁊ alimentū corꝑis. ſꝫ potius anime nutrimentū.videlicet panē diuine gracie. Hic igit̉ petimus vt vera fortitudo diuine gr̄e nobis ꝯferat̉ vt omnē volūtatē dei eo fortiꝰ im-pleamus. Petimus etiā hic vt in virtute illius ſuꝑcleſtis pa-nis. id eſt beneficō dn̄ici corꝑis in omī bono oꝑe roboremur. ſequit̉ qͥnta peticō. Et dimitte no. de. no. ſic̄ et nos di. de. no.Ꝙͣtumcūqꝫ em̄ aliq̓s innocēs ſit indiget tamē ſibi a dn̄o ſuo debita relaxari. Om̄s em̄ iuſticie noſtre diuine mūdicie cōꝑate ſūtqͣſi pannꝰ menſtruate. ſic̄ ſcribit yſaias. caº. 64. Vnd̓ etiā dicit̉apl̓us .i. coꝝ. 4. Nihil mihi ꝯſcius ſū. ſꝫ non tamē in hoc iuſtifi-catus ſū. Qui ergo deſiderat ſibi dimitti debita ſuā debet ⁊ ip̄edimittere pͥmo debitoribꝰ ſuis. hoc em̄ reqͥrit vera iuſticia. veraitaqꝫ iuſticia ꝯfert̉ ei q̓ in ſe peccātibꝰ ex corde dimittit. ſequit̉ ſexta peticō Et ne nos indu. in tem. id eſt auxiliare nob̓ ne in aliquā temptacōꝫ ꝑ ꝯſenſū inducam̉ ⁊ ſic a te q̄ es vera delectacōanimaꝝ noſtraꝝ eternalit̓ abducam̉. Ad hoc aūt vt in libidi-noſas temptacōes non inducam̄ adiutorio temꝑancie indige-mus. Temꝑanciā ſiquidē eſt quoddā nobile frenū aīme ꝑ qd̓eā dn̄s retrahit a temptacōibꝰ ⁊ delectacōibꝰ prauis ⁊ nociuisſequit̉ ſeptima peticō. Sꝫ libera nos a ma. Nota ꝙ malū neutri gn̓is accipit̉ ꝓ peccato ⁊ ꝓ pena peccati. id eſt ꝓ pena gehēnali. Malus igit̉ maſculini gn̓is accipit̉ ꝓ qͦlibet malo homīe.⁊ ꝓ ipſo dyabolo q̓ verus malus eſt. ad hͦ aūt vt eternū malūid eſt infernū ⁊ dyabolū euadamꝰ. neceſſaria ē nob̓ prudēcia q̄eſt qͣrta v̓tus cardinal̓ Prudēcia em̄ docet hoīem fugere eternū