Queſtio.lxxiij.

fructus. extenſo tamen nomine miſſionis poteſt aliqͣndo dici mitti ꝑ dogratiſdate ſicut videt̉ dicere Rabanus. ¶ Ad primūy illa diffinitio auto dicendūguſti. mitti eſt ꝯgnoſci ab alio eſſe ſicut dictū eſt: daturꝑ effectum ꝯſequenteꝫ in quo poteſt manifeſtari eoꝝ ꝓceſſio: ſicut in ꝓceſſione temꝑali ꝓceſſio eterna. dicēdūergo ꝙ in illo effectu in qͦ manifeſtat̉ ꝓceſſio filij vl̓ ſpirituſſancti. nō ſolum manifeſtat̉ filium vel ſpiritūſanctum eſſe a patre: ſed p̄ter hoc ponit̉ ipſos eē a patre inanimā ẜm alium modum ꝙͣ prius. ſiue ipſos dari anime ad inhabitandū. et hoc ponit hoc ꝙ dicit temꝑalit̓ꝓcedere qd̓ eſt mitti. licet ergo ꝑ effectum gratie gratiſdate poſſit cognoſci filius a patre ꝓcedere: et ſimiliterſpirituſſanctus ab vtroqꝫ: tamen ꝑ ſoluꝫ effectum gratie gratūfacientis pōt ꝯgnoſci filium et ſpiritumſanctūꝓcede̓ in animā ad inhabitandum ipſam. cum ꝑ illaꝫſolam ſit inhabitatio. Unde ſi illa diffinitio integre cōplectatur rōnem miſſionis: oportet ꝙ in illo effectu habeat ꝯgnoſci ꝓceſſio filij et ſpirituſſancti ⁊ ꝙͣtum ad terminū a quo: et ꝙͣtum ad terminū ad quem. et tūc illudꝯgnoſci nō habet eſſe niſi in effectu gr̄e gratū facientis.¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ licet illuminato poſſit eē ex gratiagratiſdata ſiue gratūfaciente. nunꝙͣ tn̄ ratōne illiꝰ illuninatōnis dicet̉ mitti filiꝰ vel dari: ꝗa nō dicitur mittiniſi rōne illius doni rōne cuiꝰ dicit̉ inhabitare vel eē inanima ſicut donū et fructꝰ eius. qd̓ nō ꝯtingit niſi ratione gr̄e gratūfaciētis. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ licet ſit vnagr̄a gratūfaciens: tn̄ plures ſunt effectus gr̄e gratū facientis. Dicendū gͦ. ꝙ nō diſtinguunt̉ miſſiones filij etſpūſſancti penes ipſam gratiam: ſed penes eiꝰ effectusſꝫ ſicut in miſſione ſua ꝯueniūt in fine .ſ. in hoc ꝙ eſt īhabitare aīam vel eſſe in aīa ẜm rōnem fructus: ita cōueniūt in eo rōne cuiꝰ dicunt̉ inhabitare aīam vel eē inanima. ẜm hanc rōneꝫ differūt: tn̄ penes diuerſos actꝰgr̄e gratū facientis ẜm ꝙ illi actus appropriant̉ filio vl̓ſpūiſct̄o. Unde ſi dat̉ gr̄a gratūfaciens ad ſanctificandam aīam vel gratificanda vel accendendā ad amoreꝫcuꝫ hmōi actus ſint appropriati ſpūiſct̄o et in illis hēatꝯgnoſci: dicit̉ mitti .ſ .ſ. Si v̓o detur gr̄a ad illuminandam aīam vel inſtruendā vel ad aliquos ꝑtinentes adſapīam q̄ appropriat̉ filio: cū in hmōī effectibꝰ hēat cognoſci filius: dicit̉ mitti filius. et ſicut vnꝰ filiꝰ pōt eē ſine alio: ita vna miſſio pōt eſſe ſine alia ſicut ſupͣ dictuꝫeſt. Et licet nō poſſit dari aliꝗs effectus gratu faciensſiue aliqd̓ donum ꝗn gratificet̉ et ſanctificet̉ aīa: nō tn̄datur pͥncipal̓r ad hͦ: ſꝫ ſolum gr̄a in ſe datur pͥncipal̓rad hoc. nō in hoc effectu vel illo. et ideo non dicit̉ mittiniſi filius cū dr̄ actus ꝑtinēs ad ꝯgnitōeꝫ: licꝫ ſit actusgr̄e gratūfacientis. Et ſi daret̉ aliqd̓ donum eque principaliter ad vtrūqꝫ actū appropriatu filio et ſpūiſanctodiceret̉ mitti ſiue dari filiꝰ et .ſ .ſ. et ideo donum ſapientie et donū intellectꝰ dicunt̉ dona .ſ .ſ. nō ratōne actꝰ proprij: ſꝫ coīs. ſiue rōnes finis ꝗ eſt vnire aīam deo. et ſil̓ralia dona. vt fides. ꝓph̓ia et hmōi. qꝛ ꝑ hoc vnit̉ et coīcat aīa xp̄o ⁊ corꝑi eiꝰ miſtico qd̓ eſt eccl̓ia quia illa dona dant̉ ad vtilitatē corꝑis miſtici: vt vnū membrū coīcet alij ſicut ibi on̄dit apl̓s .ſ. j. corin. xij. Ubi enūerātilla dona. q̄ coīcatio appropriat̉ ſpūiſct̄o et ideo dicūturdari ab ipſo. ¶ Ad aliud patet ſol̓o ex p̄dictis. Naꝫ licet gr̄a gratūfaciens appropriet̉ ſpūiſct̄o: nō tn̄ quilibetactus gr̄e gratū facientis. ſꝫ quedam appropriant̉ filioquedam ſpūiſancto rōne quoꝝ dicit̉ aliqn̄ mitti filiusaliqn̄ .ſ. ſ. ¶ Ad illud qd̓ primo obijcit̉ circa miſſioneꝫſpūſſct̄i. rn̄deri pōt ꝑ p̄dicta. qꝛ licet timor ſeruil̓ ⁊ aliadona gͣtiſdata ſic̄ dona .ſ .ſ. nō tn̄ in illis vel cū illis dat̉ſpūſſct̄s. ſil̓r nec filiꝰ rōne cognitōis informis. et hͦ: qꝛ ꝑilla dona nō efficit̉ aīa templū ſiue habitaculū filij velſpūſſct̄i ſic̄ dictū eſt ſupͣ. nec etiā dona illa faciūt filiū vl̓ſpm̄ eſſe nr̄m diſponēdo ip̄am ad hͦ vt ſint in ea in rōnefructus. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ licet ſanitas corpoꝝ et do-

ctrina et miracula pn̄t eſſe ſine gr̄a gratūfaciente: tn̄ inillis ad qͦs mittit̉ .ſ .ſ. non ſunt ſingr̄a gratūfaciente.Un̄ cūl̓s dabat̉ .ſ .ſ. dabat̉ eisr̄a gratūfaciēs ꝙͣtuꝫad hina.ad vtilitatē alioꝝ. ſi aūt alicui darentur dona hmōi ſine gr̄a gratū faciente: ꝓprie nō diceretur mitti. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ de ſaule. dd̓m ꝙ nondicit̉ ibi ꝙ .ſ .ſ. mitteretur ad eum vel inhabitaret ī eo:ſꝫ ꝙ factus eſt ſuꝑ eū. Un̄ etiam ſi dicat̉ in eo eſſe ſpūsnō dicitur eſſe in eo ſic̄ habitans: nec ẜm illū modū ẜmquem dicit̉ eſſe in ſcīs cum mittit̉ ad ip̄os vel dat̉ ip̄isUn̄ in eo erat .ſ .ſ. inqͣtum non inꝙͣtum ſanctus. hoc eſtinꝙͣtum ſpirans non inꝙͣtum ſanctificans ſiue inhabitanArticulus terciꝰOnſeq̄nter q̄ritur vtruꝫ rōne augmenti gr̄edicant̉ mitti .ſ .ſ. vel filius. Circa qd̓ ſic obijcitur. cū auget̉ gr̄a: plus eſt de gr̄a in aīa q̄prius. et ꝯſtat ꝙ illud plꝰ datur a deo. qꝛ ab alio nō poſſet dari nec alio mō haberi. ſꝫ cū gr̄a datur: ſ .ſ. mittiturſicut dīc beda: gͦ in augmento gr̄e mittit̉ .ſ.ſ. rōne ipſiꝰaugmenti. ¶ Item miſſus eſt .ſ .ſ. ad apl̓os in die pethecoſtes. ⁊ ꝯſtat ꝙ ip̄i iam hēbant gr̄am ſꝫ nondū confirmati erant. gͦ ſi miſſus eſt ad illos .ſ .ſ. nō ſolum exterius in corꝑali ſpecie ſed interius in mēte ad corroborādum et cōfirmandum eos in priori gratia ſcꝫ in fide etcaritate. ergo rōne augmenti gratie dicetur mitti .ſ. .ſ.¶ Item aug. iiij. d̓ trini. tūc vnicuiqꝫ mittit̉ cum a quoꝙͣ ꝯgnoſcitur atqꝫ ꝑcipitur qͣntum ꝯgnoſci et ꝑcipi pōtꝓ captu vel ꝓficientis in deum vel ꝑfecte aꝫ in deo aīme rōnalis. ergo miſſio nō tm̄ dicit̉ rōne gr̄e incipiētiseſſe in aīa ſꝫ etiā rōne gr̄e ꝑficientis vel iam ꝑfecte. ſednō ꝓficit vel ꝑficit̉ niſi ꝑ augmentū: ergo rōne augmēti gr̄e dicit̉ eſſe miſſio. ¶ Item in decretali de ſacra vnctōne dic Inno. ꝙ in ſacramento ꝯfirmatōnis dat̉ .ſ. .ſ.ad augmentū gr̄e et robur. ¶ Contra. ſicut frequentedictum eſt mitti dicitur filius vel .ſ. .ſ. non quia ſit vbinon erat prius: ſed ꝗa alio mō ꝙͣ prius. ſed in augmento gratie nō dicitur .ſ .ſ. eſſe in aīa alio mō ꝙͣ prius: cuꝫprius eſſet ꝑ gratiā: et nō ſit alius modus eſſendi ī cretura pura niſi per eēntiam preſentiam et potentiam etper gratiam: ergo ratōne augmenti gratie non diciturmitti ſpirituſſanctus. ¶ Item ſicut dicit mgr̄ in ſententijs et aug. xv. de trini. ꝓceſſio temꝑalis ſpirituſſanctieſt. qua ꝓcedit a patre et filio ad ſanctificandam creaturam. ſed temꝑalis ꝓceſſio ſpirituſſancti eſt eius miſſio ſic̄ ibidē dicitur: ergo miſſio ſpirituſſancti eſt ad ſāctificandam creaturam: ſed temporalis in augmēto gͣtic nō dr̄ ſanctificari creat̉a cum prius eſſet ſancta: necde non ſancta fieret ſancta: ergo ratione augmenti gratie non dicitur mitti ſpirituſſanctus. ¶ Rn̄. ꝙ augmētum poteſt eſſe dupliciter. aut per profectuꝫ gratie preexiſtentis cuiuſmodi eſt in proficientibus de virtute invirtutē: aut per profectum et collatōnem noui doni veleffectus ſicut eſt in ſacramento confirmationis et fuiin ſpirituſſancti miſſione in die penthecoſtes. propterprimum modum augmenti non dicitur mitti ſpirituſſanctus: ſed ſolum propter ſecundum. et ꝙͣtum ad hūcmodum ſcd̓m procedunt rationes ad primam partem.¶ Et patet reſponſio ad rationes ad partem ſecundaꝫquod enim obijcitur ꝙ non mittitur in augmento quianon eſt alio modo ꝙͣ prius. Dicendum ꝙ ꝙͣuis non ſitomnino alio modo propter augmentuꝫ et planiori modo et propter nouum effectum etodammemodo: et ideo recte dicitur mitti. ¶ Quodjciturſcundo ꝙ miſſio ſpirituſſanctiadſctificandiDicendum ꝙinētupliciter.ſancto facercollaCatione. velc fit inaugmento gratie.oſ