etiā ꝯcedit̉ ꝙ ſpūſſ. incipit eē in rōnali creatura qn̄ datur ei gratia. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. pater qui a nulloeſt n̄ d̓r̄ miſſus. gͦ ſpūſſ. a quo nullꝰ n̄ dr̄ mittēs. dicuntꝙ nō eſt ſimile quia in his verbis mittere ⁊ mitti cōſignificat̉ habitudo principij ad illud qd̓ ē de principio.eſſe aūt ab aliquo ſiue a principio negat̉ ſiue remouetur vniuerſal̓r a pr̄e: ita ꝙ nullo mō pōt dici eē de prīcipio. eē aūt principiū n̄ remouet̉ vl̓r a ſpūſa. ſꝫ. .ſ .ſ. dr̄eē principiū creature ſiue effectus qui ſit in creatura.⁊ ideo ſicut ꝯcedit̉ ꝙ .ſ .ſ. facit ſe eē in creatura ꝑ grām:⁊ trinitas facit ſpm̄ſ. ꝑ grām eē in creatura rōnali. itapōt ꝯcedi ꝙ tota trinitas mittit ſpm̄ſ. ¶ Ad aliud aūtpꝫ ſolutio. nam ẜm iſtaꝫ ratiōꝫ miſſionis que dicta eſt.ſicut ꝯcedit̉ ꝙ tota trinitas mittit filiū: ita etiā ꝯcedit̉ꝙ .ſ .ſ. mittit filiū. quia facit ip̄m cognoſci ꝙ ꝓcedit et̄nalit̓ a pr̄e ꝑ effectū ꝓcedentē ab ip̄o tꝑal̓r. ¶ Ad alid̓aūt ſoluūt ꝑ interemptōꝫ. Nō .n. ideꝫ eſt oꝑari ꝑ filiuꝫ⁊ mittere filiū: ſꝫ potius manifeſtare illā oꝑatōꝫ eē ꝑ filiū. vnde ꝯcedūt iſtam. ſpūſſ. mittit filiū vt t̓nitas mittit filiū. nō quia trinitas vel .ſ .ſ. oꝑet̉ ꝑ filiū: ſꝫ ꝗa trinitas vel ſpūs ꝑ aliquē effectū appropriatū filio: manifeſtat pr̄eꝫ oꝑari ꝑ filiū. ⁊ hͦ bene conuenit toti trinitati.¶ Alio aut modo pōt determīari miſſio ſpūſ ſct̄i vt primo ⁊ principal̓r ſignificet notōꝫ: ſecūdario actiōꝫ ſiuemanifeſtatōꝫ qua illa notio manifeſtat̉ ꝑ aliquem effectū. vn̄ hoc mō dr̄ miſſio actiue dicta ꝓductio alicꝰ ꝑſone manifeſtata ꝑ aliquē effectū in creatura. vn̄ duodicūt̉ noīe miſſionis .ſ. notio principal̓r ibi ſignificata⁊ manifeſtatio illiꝰ notōis ꝑ effectū ibi ꝯſignata. qꝛ igillud qd̓ principal̓r ſignificat̉ noīe miſſiōis n̄ conueīttoti trinitati: n̄ ꝯcedūt ꝙ miſſio actiue dicta ꝯueīat toti trinitati. ideo dicūt ꝙ hec eſt falſa ꝓprie loquēdo tota trinitas mittit filiū vel ſpm̄ſa. lꝫ actio ibi ſecūdarioſignificata a qua ē effectus in creatura ꝯueīat toti trinitati. ¶ Ad hͦ qd̓ primo obijcit̉ ꝑ aucͣteꝫ augͥ. dd̓m. ꝙſicut dictū eſt in miſſiōe actiue dicta ſunt duo .ſ. ꝓductio alicuiꝰ ꝑſone ⁊ manifeſtatio illiꝰ ꝓductōis. ⁊ pret̓hoc etiā effectus ꝑ quē manifeſtat̉. nō vult gͦ dicere auguſti. ꝙ miſſio ſit opus totius trinitatis niſi accipiat̉improprie. ſꝫ illud qd̓ eſt ibi ꝑ modū oꝑatōis .ſ. manifeſtatio ꝓductōis ſit opus trinitatis. ⁊ hͦ innuit cū dicitindiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ lꝫ miſio tranſferat̉ ad diuina rōne p̄dicta: quia dr̄ efficere īcreatura qd̓ prius n̄ faciebat. n̄ illud pͥmo ⁊ principaliter ſignificat̉ in noīe miſſiōis: ſꝫ potius reſpectꝰ ꝑſone mittentis ad illaꝫ que mittit̉. qui n̄ ē coīs toti trinitati: ⁊ ideo nec miſſio coīs eſt. ¶ Ad terciū v̓o reſponſio poſtea habebit̉ .ſ. in ſequēti ꝓbleumate.¶ Nlembrū ſecundūOnſequēter querit̉. vtꝝ miſſio actiue dicta ꝯueniat alicui ꝑſone reſpectu ſui. hͦ ēſi v̓e poſſit dici pr̄ mittit ſe: vel filius velſ. ſ. Ad qd̓ ſic magr̄. xv. di. j. li. ſent̉. cōcedit ꝙ .ſ. ſ. mittit̉ a ſe ⁊ ꝓcedit a ſe. gͦ .ſ. ſ. mittit ſe. ¶ Itēaugꝰ. iiij. de tri. ſicut generari ē filiū eē a pr̄e: ita filiumgnoſci eē a pr̄e eſt filiū mitti. ⁊ ſicut ſpūiſa. donuꝫ deieſt eē a pr̄e ꝓcede̓: ita ſpm̄ſ. cognoſci ꝙ a pr̄e ꝓcedit eſtlitti. ſꝫ iſtud ꝯgnoſci eſt a ſpūſa. gͦ miſſio ſpūſſct̄ieſt ab ipſo. gͦ .ſ. .ſ. mittit ſe. ¶ Itē beda. cuꝫ gratia hoībꝰatur: ſpūſſ. mittit̉. gͦ nihil aliud ē ſpm̄ſ. mitti ꝙͣ grāmferri. cū qua etiā dat̉ ipſe .ſ.ſ. gͦ mittere ſpm̄ſ. eſt ip̄ꝫ ꝑrāmē. ſꝫ hͦ ꝯuenit ſpūiſa. gͦ mittere ſe ꝯueīt ſpūiſ.eadeꝫ rōne ꝯuenit alijs ꝑſonis. ¶ Contͣ. mitte̓ ⁊ mitti dicūt̉ relatiue adinuicē ⁊ mittēs ⁊ miſſus. ſꝫ nihil relatiue dr̄ a ſe. gͦ nulla ꝑſona mittit ſe vel mittitur a ſe.¶ Iteꝫ hieroꝰ. ſuꝑ ezech̓. Cōuertā ⁊cͣ. in glo. que ſic īcipitrandis miſcd̓ia dic̄. qd̓ ꝯiūctū eſt in vno corpoemitti n̄ꝑt: ſꝫ qd̓ exͣ eſt. gͦ oꝑtꝫ ꝙ int̓ mittētē ⁊ miſſū ſitaliqua ſeitio vel diſtinctio adminꝰ ꝑſonalis etſi non
eēntialis. ſꝫ nll̓a ꝑſona diſtinguit̉ a ſe: gͦ nulli ꝑſone cōuenit mittere ſe vel mitti a ſe. ¶ Iteꝫ mitti dicit ſubauctoritateꝫ. ſꝫ nihil hꝫ aucͣteꝫ vel ſubaucͣteꝫ reſpectu ſui.gͦ mittere n̄ ꝯuenit alicui ꝑſone reſpectu ſui. ¶ Itē q̄ritur vtꝝ hec ſit ꝯcedenda ſpūſſanctꝰ dat ſe: vel pr̄ vl̓ filiꝰdat ſe. Ad hͦ aūt ꝙ ſit vera: adducit mgr̄ rōnes ⁊ auctoritates. jͣ. li. ſent̉. di. xv. obijcit .n. ſic. Cū donatio ſpūſſ.ſit oꝑatio dei. ſꝫ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. gͦ dae ſpm̄ꝯuenit toti trinitati. gͦ ſpūiſa. gͦ ſpūſſ. dat ſe. ¶ Itē Io.iij. Spūs vbi vult ſpirat. ſpirare aūt nihil aliud ē ꝙͣ dare ſpm̄. gͦ .ſ.ſ. dat ſeip̄m. ¶ Iteꝫ ſi pr̄ ⁊ filiꝰ pn̄t dare vl̓dant ſmſ. ⁊ ſpūſſ. n̄ pōt dare vel n̄ dat ſeip̄ꝫ: aliꝗd pn̄tvel aliꝗd oꝑant̉ pr̄ ⁊ filius qd̓ n̄ p̄t vel n̄ oꝑat̉ ſpūſſanctus. ¶ Iteꝫ ad hͦ ē aucͣtas augͥ. quam ponit magr̄ ibi.dicit .n. xv. de tri. ſicut corpꝰ carnis nihil aliud ē ꝙͣ caro: ſic donū ſpūſſancti nihil aliud ē ꝙͣ. ſ.ſ. gͦ ſpūſſ. e dās⁊ donū. gͦ cū datur: a ſeip̄o dat̉. gͦ .ſ.ſ. dat ſe. ¶ Itē aug.ibideꝫ. Ita dat̉ ſicut donū dei: vt etiā ſeip̄m det ſic̄ deꝰ.gͦ .ſ .ſ. dat ſeip̄m. gͦ eadem rōne pater dat ſe ⁊ filius datſe. ¶ Contͣ. aug. in li. de tri. donū refert̉ ad illuꝫ ꝗ dat⁊ ad illū cui dat. gͦ ſi .ſ.ſ. diſtinguit̉ ab illo cui dat̉ ration relatōis: gͦ ſil̓r ab illo a quo dat̉. gͦ .ſ .ſ. n̄ p̄t eē dās⁊ datū ſiue donū. ¶ Iteꝫ dicit magr̄ in ſent̉. ꝙ .ſ .ſ. n̄ potuit dari a creatura. quia ſi daret̉ a creatura: ꝓcederꝫa creatura vel eēt a creatura. gͦ ſil̓r ſi .ſ.ſ. dat̉ a ſe: ꝓcedit a ſe. ¶ Si dicat̉ ꝙ ſicut dic̄ mgr̄ in ſent̉. ꝙ inqͣtū ē:datus ē a ſe vel ꝓcedit a ſe inꝙͣtum deꝰ. gͦ eadeꝫ ratiōepōt dici ꝙ pr̄ dat ſe ⁊ dat̉ a ſe: ⁊ mittit ſe ⁊ mittit̉ a ſe.qd̓ tn̄ n̄ ꝯcedit aug. nec etiā ip̄e magr̄. ſic̄ poſtea videbit̉. ¶ Iteꝫ rōnes magr̄i ꝓpter qͣs videt̉ ꝯcedē ꝙ ſpūſſ.dat ſe ⁊ dat̉ a ſe: ⁊ mittit ſe ⁊ mittit̉ a ſe ⁊ ꝙ ꝓcedit a ſenō vidēt̉ valere. naꝫ in omībꝰ videt̉ eē ꝯmutatio predicamēti. quia mitti ⁊ mittere: dari ⁊ dare ſiue etiaꝫ ꝓcedere n̄ ſignificāt quid ſꝫ adaliꝗd. quia miſſio .ſ .ſ. a pr̄e⁊ filio ē ꝓceſſio eiꝰ a pr̄e ⁊ filio. ⁊ eſt inſtantia. pr̄ pōtgenerare: filius vel .ſ. .ſ. n̄ pn̄t. gͦ aliꝗd pōt pr̄ qd̓ nō pōtfilius vel .ſ. ſAd hͦ notandū. ꝙ ſuꝑ veritate p̄dictarū ꝓpoſitōnū plures fuer̄t opīones. Quidā dicūt iſtaseē falſas. ſpūſſ. mittit ſe: ⁊ ſpūſſ. ꝓcedit a ſe. ⁊ hͦ eſt rōnediſtinctōis ⁊ aucͣtis vel ſubaucͣtis que ſignificantur inhis verbis mittere ⁊ mitti. vn̄ aucͣtes que hͦ vidēt̉ dice̓exponūt hͦ mō: ſpūſſ. mittit ſe. .i. a ſpūſa. ē effectꝰ in qͦ cōgnoſcit̉ miſſus. Alij dicūt ꝙ mitte̓ ⁊ mitti dupl̓r dicūt̉z ꝓprie ⁊ improprie. ꝓprie qn̄ dicūt diſtinctōꝫ ſiue autoritatē ⁊ ſubaucteꝫ. ⁊ ſic n̄ ſumūt̉ in p̄dictis locutionibꝰ. Qn̄qꝫ aūt mitte̓ eſt ideꝫ qd̓ dare ſiue coīcae̓ ſe creature rōnali: ⁊ tūc ſumit̉ minꝰ ꝓprie. ⁊ in hͦ ſenſu cōcedūt p̄dictas locutōnes. ⁊ hͦ volūt trahere ex lr̄a. dic̄ .n.mgr̄ ſic. Spūſſanctꝰ dat ſe ⁊ dat̉ a ſe. Alij aūt dicunt:qd̓ ⁊ verius videt̉. ꝙ cū dr̄ ſpūſſ. mittit ſe vel dat ſe: ſignificat̉ ꝑſona ſpūſſancti ſub alia ⁊ alia rōne. ſicut cūdr̄ intellectus intelligit ſe. vnde cū dicit̉ ſpūſſ. mittit ſevel dat ſe: tria intelligūt̉ ibi .ſ. ꝑſona mittēs q̄ ē ſpūſſ.⁊ actio ſpūſſancti q̄ ē ideꝫ qd̓ ip̄e: ⁊ effectus in creaturacū quo etiā effectu dat̉ ſpūſſ. n̄ quia in creatura ſimpl̓rincipiat eē .ſ. .ſ. ſꝫ ꝗa ē ibi alio mō ꝙͣ priꝰ. ⁊ attribuit̉ ꝑſone ſpūſſancti illud qd̓ ꝑ ſe eſt ip̄ius effectꝰ. vnd̓ ẜm hͦdr̄ .ſ .ſ. faciēs ſe in creatura ꝑ gram ⁊ factus in creatura. ⁊ hoc videt̉ dicere augꝰ. cum dicit natura datur ſic̄donū dei vt ſeip̄m det inꝙͣtum deus. ¶ Scd̓m hͦ gͦ p̄t defacili rn̄deri ad oīa illa que obijciūt̉. ꝙ hec verba mittere ⁊ mitti dicūt relatōꝫ vel diſtinctōeꝫ ſiue etiā aucͣtē⁊ ſubaucͣteꝫ. Dicendū .n. eſt ꝙ n̄ ſꝑ dicūt iſtam ẜm reꝫſꝫ ſolū ẜm ratōꝫ. vnde vnū ⁊ idem aliqn̄ ſub alia ratiōe⁊ alia pōt ſignificari. Nōndū gͦ ꝙ cuꝫ hec verba mittē⁊ mitti ſignificant diſtinctōꝫ rōne relatiōis ⁊ aucͣtis:ſignificat̉ illa diſtinctio diuerſimode. Aliqn̄ .n. ſignificatur ꝑ illa verba diſtinctio ẜm eēntiam. vt cum dicit̉tota trinitas mittere xp̄m hoīem vel angelos vel prophetas. Aliqn̄ v̓o ſignificat̉ diſtinctio ẜm ꝑſonaꝫ ſiue