Queſtio.lxxj.
eſt filio eſſe a patre: ita filiū cognoſci eſſe a pr̄e ē filiuꝫmitti. ⁊ ſic̄ ſpuiſ. donū dei eſſe eſt a pr̄e ꝓcedere: ita ſpiritūſanctū ꝯgnoſci ꝙ a patre ꝓcedat eſt ip̄m mitti. ſedſiue filiū ſiue ſpm̄ſ. cognoſci ꝙ a patre ꝓcedāt eſt quidcreatū ⁊ etiā exiſtens in creatura. gͦ mitti eſt quid creatum ſiue miſſio. ¶ Iteꝫ miſſio ſpūſſancti a pr̄e ⁊ filionihil aliud eſt ꝙͣ gratia data homībꝰ. vn̄ Beda. Cumgratia dat̉ homībꝰ mittit̉ ſpūſſ. a patre mittit̉ ⁊ a filioſꝫ gratia data homībꝰ eſt quid creatū: gͦ miſſio ſpūſſct̄ieſt quid creatū. ¶ Ad hͦ dd̓m. ꝙ miſſio ſiue dicat̉ actiue de patre reſpectu filij: ſiue de pr̄e ⁊ filio reſpectu .ſ.ſ.ſiue dicat̉ paſſiue de filio ſiue de ſpūſ. eſt quid increatū⁊ idem qd̓ deus. ¶ Ad primū gͦ obiectū ꝯͣriū dd̓m. ꝙin miſſione duo ſunt. Eſt .n. ibi principale ſignificatuqd̓ eſt quid increatū: ⁊ eſt ibi aliqd̓ ꝯnotatū .ſ. effectꝰ īrōnali creatura qd̓ eſt quid creatū. nam miſſio eſt proceſſio alicuiꝰ ꝑſone manifeſtata in creatura. vel manifeſtatio ꝓceſſionis eterne facta rōnali creature. ratiōeꝯnotati qd̓ tꝑale eſt: dicit̉ miſſio tꝑalis. ſꝫ illud cōnoatum n̄ predicat̉ de ipſa niſi oblique nō in rectitudineſꝫ illud qd̓ predicat̉ de ip̄a rōne principalis ſignificatiqd̓ eſt quid increatū dicit̉ in rectitudine. vn̄ nō ſequit̉.ſi miſſio eſt tꝑalis ꝙ nō ſit quid increatū: ſꝫ ꝙ illud ratione cuiꝰ dicit tꝑalis .ſ. effectus ꝯnotatus: nō ſit ꝗd īcreatū. ⁊ bn̄ ſequit̉. eſt quid increatū: gͦ eſt ꝗd eternuꝫ.ſꝫ nō ſequit̉. gͦ eſt ab eterno vel eſt eterna. ſic poſtea on̄ditur in tercio ꝓbleumate. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ cuꝫ dr̄filiū a patre mitti eſt cognoſci ꝙ a patre ꝓcedit. n̄ dat̉iſta diffinitio ꝑ eſſentiā: ſꝫ ꝑ effectu ꝯſequentē. nam cognitio ꝓceſſionis erit effectus miſſionis. ꝓceſſio v̓o manifeſtata in creatura rationali vel manifeſtatio ꝓceſſionis eſt illud qd̓ eēntialiter predicat̉ de miſſione effectiue. vt cum dicit̉ miſſio eſt cognitio facta in creatura vl̓gratia data creature. ſicut cū dr̄ deus refugiū nr̄m velpatientia noſtra vel fortitudo noſtra. vn̄ nō ſeꝗt̉. deuseſt fortitudo nr̄a: ſꝫ fortitudo eſt quid creatū: gͦ deus eſtquid creatū. ſil̓r nec ex ꝑte iſta. ¶ Et ꝑ hͦ pꝫ ſol̓o ad terciū qd̓ obijcit̉ ꝑ aucͣteꝫ Bede. nam ſi dicat̉ miſſio ē gr̄adata rōnali creature. nō eſt predicatio ꝑ eēntiā ſꝫ ꝑ effectū ꝯn̄teꝫ. nec etiā hec dicit beda: ſꝫ dicit ꝙ cū gr̄a dat̉:ſpūſſanctus mittit̉. vn̄ dr̄ ꝑ ꝯcomitantiaꝫ.Nlembrū terciūEinde querit̉. vtꝝ miſſio dicat̉ eēntialit̓vel notōnalit̓. hͦ eſt vtꝝ mittere ⁊ mitti ſignificēt eēntiā vel notonē. Beda ī omel̓.¶dn̄ice prime poſt aſcenſionē. Spūſſanctimiſſio eſt eius ꝓceſſio. ſꝫ ꝓceſſio dicit̉ de ꝓcedēte ſpūſa.ſiue de deo notōalit̓. gͦ miſſio ſil̓r dicet̉ notōnal̓r. ¶ Itēeēntia n̄ dr̄ nec mitti nec mitte̓: qꝛ mittēs ⁊ miſſum diſtinguit̉ abinuicē. eēntia aūt n̄ diſtinguit nec diſtīguit̉.gͦ mitte̓ ⁊ mitti nō dicūt̉ eēntialit̓. ¶ Iteꝫ quicꝗd dicit̉de deo eēntialit̓ ꝯuenit tribus. ſꝫ miſſio ſiue dicat̉ actīeſiue paſſiue n̄ ꝯuenit tribꝰ: qꝛ miſſio actiue dicta n̄ ꝯuenit ſpūiſ. nec miſſio paſſiue dicta patri. gͦ miſſio n̄ dicitur eēntialit̓. ¶ Iteꝫ hͦ nomē deus ſignificat diuinā eēntiam: tn̄ aliqn̄ trahit̉ ad ꝑſonaꝫ. ſꝫ ad ſignificanduꝫ ꝑſonā ſiue diſtincte ꝓ vna ſiue diſtincte ꝓ duabꝰ nuntrahit̉ ꝑ nomē eēntiale: ſꝫ oꝑtet ꝙ adiūgat̉ ei aliqͣ dictoſignificās ꝑſonā vel notioneꝫ. vt dictio vel p̄poſitō notionalis. vn̄ cū dicit̉ deus ſpirat: trahit̉ ad ſupponēduꝫꝓ ꝑſona pr̄is ⁊ filij indiſtincte. Cū dicit̉ ꝓcedit: trahitur ad ſignificādū ꝓ ꝑſona filij ⁊ ſpūſſ. indiſtincte. cuꝫv̓o dr̄ generat deus: generat̉ deus ⁊ deus ſpirat̉: trahitur ad ſupponendū ꝓ vna diſtincte. ſꝫ cū dicit̉ deꝰ mittit deū: trahit̉ ad ſupponendū ꝓ ꝑſona: ⁊ ꝓ alia ꝑſonain ſubiecto: ꝓ alia in p̄dicato. gͦ illud ꝑ qd̓ trahit̉ nō ſignificat eēntiā ſꝫ ꝑſonaꝫ vel notionē. ⁊ nō trahit̉ niſi ꝑhoc ꝙ dico mittit. gͦ hoc ꝙ dico mittit n̄ ſignificat eēntiā ſꝫ notioneꝫ. ¶ Contͣ. om̄e nomē dictū de deo ẜm di-
uinā naturā ꝯnotans effectū in creatura ē eēntiale. ⁊ hͦeſt: quia indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. ſꝫ miſſio dr̄ de deoẜm diuinā naturā ⁊ ꝯnotat effectū in creatura. gͦ dr̄ dedeo eēntialiter. ¶ Itē nulla notio eſt coīs filio ⁊ ſpūiſſꝫ miſſio paſſiue dicta eſt coīs filio ⁊ ſpūiſ. gͦ miſſio paſiue dicta nō ſignificat notōeꝫ. ¶ Iteꝫ augꝰ. ij. de trini.mitti a pr̄e filius ſine ſpūſa. n̄ potuit: qꝛ pr̄ intelligr̄ eimiſiſſe cū fecit eū ex femīa. qd̓ nō fecit ſine ſpūſa. gͦ mſio filij in carne eſt coīs patri ⁊ ſpūiſ. ſꝫ nihil eſt eis cōniſi eēntia. gͦ miſſio filij in carne ſignat diuinā eēntiaꝫ.¶ Ad hoc dd̓m. ꝙ hec verba mittere ⁊ mitti de intellectu ſuo dicūt ⁊ eēntiaꝫ ⁊ notioneꝫ. dicūt .n. reſpectū ꝑſone ad ꝑſonam. dicūt etiā reſpectū ꝑſone ad creaturāratione cuiꝰ dicūt̉ eēntialiter vnde ſignificāt ꝑſonameēntialiter. Quedam .n. ſunt noīa que ſignificant eēntiam eēntialiter: vt hoc nomen eēntia. quedā v̓o ſignificant eēntiaꝫ ꝑſonaliter: ſicut hoc nomen deus. ⁊ ea q̄ſignant eēntiam in ſuppoſitis. ⁊ ꝑ additōꝫ noīm ꝑſonalium vel notionaliū ad ſupponēdū ꝓ aliqua ꝑſona velꝓ aliquibꝰ. vt cum dicit̉ deꝰ generat: deus ſpirat. Sūtetiam alia que ſignificant ꝑſonaꝫ ꝑſonaliter. vt iſta nomina pater filius ſpūſſanctꝰ. Sūt etiam alia q̄ ſignificant ꝑſonaꝫ eēntialiter: vt hoc nomē ꝑſona: ⁊ hͦ ꝙ dicomittere ⁊ mitti. vnde in his verbis attribuit̉ aliꝗd ꝑſone rōne eēntie. vn̄ eēntia nec mittit nec mittit̉: ſꝫ ꝑſonarōne eēntie ſiue eēntia in ꝑſona. ¶ Ad aliud quod obijcitur ꝙ ꝯnotat effectum in creatura. dd̓m ꝙ verū eſt.ſꝫ tn̄ nō ſolum ꝯnotat̉ pret̓ eēntiaꝫ effectus: ſꝫ ſignificatur reſpectus qui eſt ꝑſone ad ꝑſonam. rōne cuiꝰ ſignificant hec verba mittere ⁊ mitti diſtinctōꝫ ſiue relatōꝫque nō cōuenit eēntie. vn̄ ꝙͣtuꝫ ad hoc dant intelligereꝑſonam in ꝑſonas. ¶ Ad hoc qd̓ obijcit̉. ꝙ nulla notōeſt coīs filio ⁊ ſpūiſ. ⁊ miſſio paſſiue dicta eſt coīs filio⁊ ſpūiſ. ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ſunt quedaꝫ noīa que ſignificāt indiſtincte relatōꝫ ſiue reſpectū vniꝰ ꝑſone ad aliaꝫ. ⁊ talia dicunt̉ de tribꝰ ꝑſonis lꝫ nō in ſingulari nūero ſꝫ inplurali. vt hoc nomē ꝑſona ⁊ hec noīa equalis ⁊ ſil̓is.vn̄ dicimꝰ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſ. ſunt ꝑſone: ſunt equales ſunt ſil̓es. qꝛ .n. ſignificat reſpectū dicūt̉ in pluralinūero: quia nec indiſtincte dicūt̉ de tribꝰ ꝑſonis. Aliav̓o ſunt que dicūt aliquo mō relatōꝫ diſtincte: aliqͦ mōindiſtincte. ſic̄ illa que dicūt relatōeꝫ duaꝝ ꝑſonaꝝ adterciā. vt hͦ ꝙ dico ſpirae̓ donū de patre ⁊ filio reſpectuſpūſſancti. ⁊ hͦ ꝙ dico ꝓcedere dictū de filio ⁊ ſpūſa. reſpectu patris. ⁊ talia ſunt hec noīa mittēs ⁊ miſſus. vn̄hec dicūt̉ de duabꝰ ꝑſonis: niſi determīant̉ ꝑ adinctuꝫad ſignificandū ꝓ vno. vt cū dr̄ miſſus in carnē vl̓ miſſus ad ſanctificandū creaturā. nūqͣ v̓o dicūt̉ de tribꝰ ꝑſonis. Aliqn̄ v̓o ſignificat̉ reſpectus vniꝰ ꝑſone ad aliadiſtincte: vt ꝑ hec noīa generas ⁊ genitꝰ. Cū gͦ dicit̉. ꝙnulla notio ſiue relatio eſt coīs filio ⁊ ſpūiſ. dd̓m eſt ꝙverū ē de ill̓ notōibꝰ q̄ dicūt notōꝫ vniꝰ ꝑſone ad alteradiſtincte. Pret̓ea ſi dicat̉, ꝓcedē ab alio de filio ⁊ ſpūſ.hͦ n̄ ē vniuoce. qꝛ aliꝰ ⁊ aliꝰ ē modꝰ ꝓcedēdi. vn̄ qꝛ mōꝓcedēdi diſtīguit notōes ī dīnis: iō n̄ ſeꝗt̉ ſi eē ab alioſit cōe aliqͦ mō: ꝙ aliqͦ notio ſit coīs. Sꝫ aliqͣ p̄t eē coīspr̄i ⁊ filio reſpectu ſpūſſ. qꝛ vna ē ꝓductio ⁊ eodē mododicta de vtroqꝫ. Et ſi obijcit̉. ꝙ nihil ē eis cōe niſi eſſentia. dd̓m ꝙ ē coītas ẜm rē: ⁊ ē coītas ẜꝫ hītudinē. ſicutdictū ē sͣ. q. de ꝑſona. qn̄ q̄ſitū ē de coītate hꝰ noīs ꝑſona. vn̄ ſic̄ diſtingue ⁊ diſtingui cōe ē tribꝰ: n̄ ẜm rē ſꝫ ẜꝫhītudinē. ita mitte̓ ⁊ mitti p̄t eē cōe duabꝰ ꝑſoīs ꝯuenentibꝰ ī aliqͣ hītudine. ⁊ hͦ meliꝰ declaratū ē sͣ. ¶ Ad illud qd̓ dic̄ aug. ꝙ mitti filiꝰ ſine ſpūſa. n̄ potuit. dd̓ꝫ eloꝗt̉ ibi aug. de filio ẜm hūanā naturā: ⁊ de miſſiōe illaqͣ miſſus ē ī mūdo. vn̄ illa miſſio nihil alid̓ ē ꝙͣ manifeſtatio filij ī carne: q̄ ꝯueīt toti trinitati. vn̄ ſb̓iūgit arꝙ pr̄ intelligit̉ eū miſiſſe: cū fec̄ eū ex femīa. nec ꝓpt̓ſeꝗt̉ ſi miſſio illa ſit a ſpūſa. ꝙ filiꝰ ſit a ſpūſa. vnde ẜnhoc bn̄ ꝯceditur ꝙ tota t̓nitas miſit filium ẜm naturā