Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lxx.

Queſtio.lxx.

modū incōuenienter dicit̉ iſte deus vel aliquis deuspatre: alius deus filio. ꝓpter hoc vnitateꝫ ſingularitatem deitatis in patre filio: eadem rōne incōuenienter dicit̉ hoc principiū ſpūſſancti patre: aliud principiū filio. hoc ꝓpter vnitatem forme ip̄iusprincipij que eſt vna ſpiratio in patre filio. ꝓptereaſequit̉ principiū ſct̄i eſt patre. hoc principiū. Adſecūdum v̓o rn̄dendū hoc qd̓ dico principiū ſpūſſct̄i hꝫ determinatā ſuppoſitiōꝫ immo confuſaꝫ duabus ꝑſonis ſimul. vnde non ſequit̉. ſunt vnū principiūſpūſſancti. vnū principiū qd̓ eſt pater vel qd̓ ē pater. immo eſt ibi fallacia figure dictōnis a confuſa addeterminatā. vnde notandū relatio poſſet fieri ad dico principiū ſpūſſancti in aſcendēdo ſꝫ non deſcendendo. vnde in aſcendendo bene cōcederet̉ pater filiꝰſunt vnū principium ſpūſſancti qd̓ eſt deus. ſed qͣi ī deſcendendo admitteret̉ relatio vt diceret̉ pat̓ filiꝰſunt vnū principiū quod eſt pater vel qd̓ eſt filius. vt ſidicam iſte voces albus. ba. ſunt vnū nomen quod ēadiectiuū recipit̉. ſꝫ recipit̉ ſunt vnū nomen qd̓eſt hec vox albus. Ad illud v̓o qd̓ obijcit de eius conuerſa. principium ſpūſſancti eſt pater filius. dicūthec dictio principiū hꝫ ſuppoſitiōeꝫ duabꝰ perſonisſub vna notionē. ſicut quēadmodū cuꝫ dicit̉ deus ē pater filius. hoc nomen deus ſupponit duabꝰ ꝑſonishn̄tibꝰ vnam deitateꝫ. Ad vltimū dd̓m. diciturpater eſt principiū filij principiuꝫ ſpūſſancti. notat̉ tm̄ ſit principiū pluriū ꝑſonarū: ſꝫ etiā ī pluribꝰ modis. ita vniuoce dicit̉ ratio principij. ideo dicet̉ pater plura principia: qꝛ numerꝰ pluralis coītatēexigit vniuocatiōis. .n. ꝯuenient̓ dicit̉ vrinaſunt ſana. Pret̓ea. cum dicit̉ plura principia exigiturdiuerſitas ſuppoſitoꝝ: que hic inuenit̉. ſic autemexigit̉ vnitas ſuppoſitoꝝ cum dicit̉ ſunt vnū principiūſpūſſancti: quia ſenſus eſt. ſunt vnū in ſpirando. Articulꝰ quartus Onſequēter querit̉. vtruꝫ pater filius ſintideꝫ prīcipiū ſpūſſancti. qd̓ videt̉. ſicut hecdictio vnū reſpicit vnā formaꝫ in pr̄e filioſcꝫ notioneꝫ. dico pater filius ſunt vnū principiūſpūſſancti: ita hec dictio ideꝫ. ſicut .n. eſt rn̄a notio: ita cadeꝫ .ſ. coīs ſpiratio. ſi pater filius ſunt vnū pͥncipiū ſpūſſ. ſunt ideꝫ principiū. Iteꝫ hec eſt vera pater filius ſunt ideꝫ in ſpirando ꝓpter idemptitatē ſpiratōis. ſimilit̓ ſunt ideꝫ principtuꝫ: quia principiuꝫdicit notioneꝫ que eſt ſpiratio. Iteꝫ idem diuerſuꝫcondiuidūt ens. ſi pater filius ſunt diuerſuꝫ pͥncipiū ſpūſſ. ſunt ideꝫ. Contra. ſequit̉ deus genuit deum: vel eundē vel aliū deum. eundeꝫ admittitur ꝓpter diuerſitatē ſuppoſiti: aliū admittit̉ ꝓptervnitate forme. ſimilit̓ nſequit̉ pater filiꝰ ſunt vniprincipiū ſpūſſ. ideꝫ vel diuerſuꝫ ſil̓i rōne. Qd̓cedendū eſt. dd̓m ad primū. eſt ſil̓is vnitatisin hoc dico vnū: in dico idem. naꝫ dico idē ſolū exigit vnitatē rōne forme: immo etiā rōne ſuppoſiti. eſt relatm̄ idēptitatis diſcretm̄. quiaeſt idēptitas ſuppoſiti .i. hypoſtaſis vel ꝑſone patrisfilij. ꝓpter eſt verū pr̄ filiꝰ ſunt ideꝫ principiū .ſ.ſ. aūt dico. vnū exigit vnitatē ſuppoſiti ſꝫ ſuffic̄ vnitas forme ſicut pꝫ dr̄ vnus ppl̓us. ab vnitate ſuppoſiti ſꝫ ab vnitate collectōis multoꝝ hoīm ē ſic̄ vnitas formalis. Ad qd̓ obijcit̉ ideꝫ diuerſum diuidūt ens. dd̓m diuiſio eſt immediata: immo ēacciꝑe mediū qd̓ nec ideꝫ ſimpl̓r nec ſimpl̓r diuerſum.ſꝫ in ꝑte ideꝫ in ꝑte diuerſum. vnde ꝗa hec ratio principiū ſpūſſancti ꝯuenit patri filio ẜm illud in diſtingunt̉. ꝓpter pōt dici diuerſuꝫ ꝓpter vnitatē notionis in patre filio a qua ſumit̉ principiū. nec etiaꝫpōt dici ideꝫ: qꝛ ideꝫ exigit idē ſuppoſitū ſiue eandē hy-

poſtaſim. Ad illud v̓o iaꝫꝫrn̄ſio. qꝛ dr̄ ſunt idēin ſpirando ideꝫ dicit̉īneis ſpiratōis. reſpicit hec dictio ioniſi itatē notionalē. id̓ohec eſt ꝯcedēda. ſunt ideꝫ in ſpirando. ſꝫ dicit̉ idē pͥncipiū: ſolum rerit̉ identitasrme ſiue notōisimmo idēptitas ſti ſiue ꝑſone. id̓o hec eſt falſaſunt ideꝫ principiū ſi Uticulꝰ quintusOnſequēt̉ querit̉. vtꝝ pr̄ filiꝰ debeāt dicinus ſpirator. dicit aug. vj. de tri. quēadnodū pr̄ filiꝰ .ſ.ſ. creatōꝫ ſunt principiī ad creaturā: ita pr̄ filiꝰ ſunt principiū rnuꝫpr̄ filiꝰ ſpūſſ. creatōꝫ ſunt prīcipiū cre filiꝰ ſunt principiū ſpūſſ. ſpiratōꝫ.filiꝰ .ſ .ſ. ſint vnꝰ creator reſpectu creature: videt̉ ſil̓rfiliꝰ ſunt vnꝰ ſpirator reſpectu ſpūſſct̄i.dicit. pr̄ filiꝰ ſunt vnū principiū .ſ.ſ. ſꝫ eſt rōne ſpiratōis vniꝰ in pr̄e filio. multo fortiꝰvnus ſpirator. Contͣ. ſpiratoreꝫ ꝯueīt eēntie. qꝛeēntiapirat ſꝫ ꝑſona. ſi ſunt vnꝰ ſpirator pr̄ filiꝰſunt vna ꝑſona. qd̓ eſt falſuꝫ. Iteꝫ eadē rōne dr̄ ſpirator de pr̄e filio actor. naꝫ pr̄ eſt actor ſpūſſct̄i ſicutſpirator. ſꝫ dicit hyla. ſpūſſ. ꝓcedit a pr̄e filio ſicutactoribꝰ. ſunt actores ſpūſſctī. ſpiratores. Qd̓ſine p̄iudicio ꝯcedendū ē. Ad primū dd̓m. ne ſil̓e ī noīe creator: in noīe ſpirator. naꝫ in noīe creator eſt eēntia ſignificato ſiue ſuppoſito. qꝛ vna ē eēntia in tribꝰ ꝑſonis: ꝓpter dicant̉ tres ꝑſone vnꝰ creator. ſꝫ in noīe ſpirator ē eēntia ex ꝑte ſub̓e ſignificateſiue ſuppoſite ſꝫ hypoſtaſis. vn̄ ſint vna hypoſtaſis pr̄ filiꝰ: p̄n̄t dici vnꝰ ſpirator. Ad ſecūdū dd̓ ꝯuenient̓ dr̄ pr̄ filiꝰ ſpirat vel ſpirātes ſunt vel ſpiratores ſpūſſct̄i. qꝛ has dictōes ſignificat̉ ſpiratō verbalit̓ vel ꝑticipial̓r. verba aūt vel ꝑticipia diffiniūt ſb̓ſtantiā in ſuppoſitis ſibi adiūctis. qꝛ numerꝰ ꝯſequit̉ſb̓aꝫ: in illis diffiniuit numeꝝ. plural̓r vel ſingularit̉ ſignificādi modū trahūt a ſuppoſitis ſibi adiūctis.ſpirator aūt ſil̓r lꝫ ſit nomē qꝛ nom̄ d̓bale: diffinit ſb̓aꝫin ſuppoſitis ſibi adiūctis. prīcipiū v̓o qꝛ noīalit̓ ſubſtātiue ſignificatnitatē: accipit a qͣlitate ſua vel ab eoqd̓ ē modū qͣlitatis. Sua .n. qͣlitas eſt diffinitiua ſb̓evn̄ qꝛ hmōi qͣlitas ē notio pr̄is filij vna ē in vtroqꝫ id̓o ab illa vnitatē recipit. vn̄ ſpirās ſpirator ab hypoſtaſi trahūt vnitatē. principiū v̓o a notiōe. lꝫ per illanoīa eadeꝫ notio ſignificet̉: eo different̉ ſignificat̉. Ad obiecta v̓o alteriꝰ ꝑtis nondū ẜm Prepoſitm̄.iſte terminꝰ ſpirator duobꝰ modis accipit̉. vt ſignificꝫeternā ꝓprietateꝫ pr̄ filiꝰ ſpirāt ſpm̄ſ. vt in hac pr̄ ēſpirator ſpūſſancti. vel dicat̉ de trinitate ex tꝑe vt totatuitas ē vnꝰ ſpirator gr̄e. tn̄ iſte terminꝰ ſpirator nonmultū eſt in vſu: in aucͣte inuenit̉. Iſte aūt terminꝰactor qͣtuor mōis accipit̉. nam ſe poſitus dictus depr̄e: p̄dicat innaſcibilitatē. vt pr̄ ē actor .i. innaſcibilis in hac pr̄ eſt actor filij: p̄dicat pr̄nitateꝫ. in hac pat̓ ēactor ſpūſſct̄i: p̄dicat ſpiratōꝫ. in hac pr̄ ē actor creature: equipollet huic nomī creatori.Articulus ſextusOnſequēt̉̓ q̄rendū ē de vnitate illa rōe cuiꝰpr̄ filiꝰ dicāt̉ vnū principiū ſpūſſct̄i. Naꝫſi illa vnitas ē vna ꝓprietas que ēratio Cont. differūt hypoſtaſes nūero ẜm dam̄. ꝓptates in hypoſtaſibꝰ ſint: pōt vna ꝓprietas ine filio. Itē aūt dicūt̉ vnū principiū qꝛ ſunt vnū ītia: tūc ſpūſſ. ſit vnū in eēntia pr̄e filio:ret ſeip̄m.ideꝫ in ꝑſone ꝓprietſiue notiōe. neqꝛ ideꝫ ē inna: qꝛ ideꝫ ē ītiōe. ſꝫ ſunt ideꝫ ī mtiōe niſi ī eud ē dice̓ ꝙͣ quipr̄ filiꝰ ē ſpirare ſpirat̉. ita ideꝫ eſſet