.lxviij.Queſtio

ſtaſis ꝓprietate diſtincta que quidērietas eſt relatiua. Rotanduꝫto eſt ꝙ relatio tribꝰ modis ſignificatur. Significat̉ em̄ relatio ꝑſonal̓r ꝑ noīa fixa ꝯcreta vt pater filius cū accipiunt̉ ſubſtantnificatureriā quaſi eſſential̓r ꝑ noīa abſtracta pr̄nitas filiatio.ſignificatur tercio relatiue ꝑ nomina adiectiua generans genitus vel pater et filius cum accipiuntur adiectiue.¶ Articulꝰ ſecundꝰOnſequēter querit̉ an ſit licitū ponere contraria de notōnibꝰ. Nam quidā ſicut p̄poſiCtiuꝰ dicūt ꝙ nō ſunt notiōes niſi in modo loquendi. Quidaꝫ v̓o ponūt notōnes ſiue ꝓprietates ſiuenotōnes quaſi infinitas. vt porretanꝰ. dicētes ꝙ notionō eſt ꝑſona vt pr̄nitas nō eſt pater. dicūt em̄ ꝙ quedaꝫꝓprietates ſumunt̉ ẜm eſſentiā: vt eqͣlitas coeternitasſil̓itudo. quedā ẜm ypoſtaſim: vt pr̄nitas filiatio. hi et̄dicūt ꝙ aliud eſt ꝓprietas aliud diſtinctō. Nam aliteraccipit̉ ablatiuꝰ iſte pr̄nitate cū dico pater pr̄nitate eſtpater: et aliter cum dico pater pr̄nitate diſtinguit̉ a filio. qꝛ cū dico pater pr̄nitate eſt pater. h̓ eſt ſenſus: pat̄nitas facit pr̄em eſſe pr̄eꝫ. Cum aūt dico pr̄ diſtinguia filio. hic eſt ſenſus: pater ē cauſa diſtinctōnis. vt ſi dicatur ſortes eſt albedine ſil̓is platōni. eſt ſenſus: albedo ē cā ſil̓itudinis. Quidā d̓o ponūt tm̄ tres: pr̄nitatē:filiatōeꝫ: ꝓceſſionē. Quidā ꝗnqꝫ: vt coīs poſitō modernorum dicūt ꝙ pr̄nitas eſt pr̄: et notio eſt ꝑſona: tamēpoſita notōne nō ſupponit̉ ꝑſona. Mgr̄i aūt nr̄i dicūtꝗnqꝫ eē ꝓprietates. due ſunt in pr̄e .ſ. prnitas ⁊ innaſcibilitas. vna ē in filio .ſ. filiatio. vna in ſpū .ſ. proceſſio.vna in duobꝰ ſcꝫ in pr̄e et in filio q̄ dr̄ ſpiratō: qua pr̄ ⁊filius coīter ſpirant .ſ .ſ. tres iſtaꝝ ſunt ꝑſonales .ſ. pat̓nitas filiatio ꝓceſſio: due tm̄ ſunt ꝑſonarū diſtinctiue ſꝫnō ꝑſonales. Dicit̉ aūt ꝑſonalis ꝓprietas: qꝛ facit hācꝑſonā eſſe ꝑſonā. ⁊ dr̄ ꝓprietas ꝑſone qͣ diſtinguit vnaꝫꝑſonā ab alia. vn̄ omīs ꝑſonalis ꝓprietas ē ꝑſone: ſꝫ nōꝯuertit̉. ¶ Obijcitur gͦ hoc mō ex ſcd̓a opinione q̄ fuitGilb. porretani. ſeꝗtur ꝙ pr̄nitas ſit creata. quia cumpr̄nitas ſit aliqd̓ bonū ſeꝗtur ꝙ ſit deꝰ vel a deo: ſꝫ nō ēdeꝰ ẜm ꝙ dicunt: gͦ eſt a d̓o. gͦ eſt ab eſſentia dīna vel denihilo. ſi dicat̉ ꝙ ab eſſentia dīna: gͦ eſt deus vt pꝫ ex p̄dictis. relinꝗtur gͦ ꝙ ſit a nihilo gͦ creata. et ita ex ſcd̓aopinione ſeꝗtur ꝙ pr̄nitas ſit creata. et ita ſi pͥma opinio ē vera vltīa aſſerit de creatura ꝙ ſit deꝰ. ⁊ ſi vltimaeſt vera: pͥma aſſerit de eo qd̓ eſt deus ꝙ ſit creatura etvtrūqꝫ eſt hereticū: gͦ altera opinio heretica ē. qꝛ oꝑtetꝙ altera ſit vera cū ſint ꝯtradictorie. ¶ Item ꝓbatur ꝙiſti vel illi peccāt mortaliter qꝛ dicit bt̄s auguſ. ꝙ nihilfructuoſiꝰ inuenit̉ ꝙͣ in trinitate: et nihil ꝑiculoſiꝰ erratur. ſꝫ vel iſti vel illi errāt in trinitate: gͦ ꝑiculoſiſſime exrant. gͦ mortaliter peccant: ſꝫ hoc videt̉ eſſe ꝯtra beatuꝫambro. ꝗ dicit. ꝙ mgr̄i ꝗ dicūt falſuꝫ de deo ſꝫ nō ꝑtinaciter: ferūt ſecū fenū. lignū. ſtipulā. ſꝫ hoc nō eſt peccaremortal̓r. gͦ in hoc non peccant mortal̓r. ¶ Item ſi dicat̉ꝙ nō licet ꝯͣria aſſerere de notōnibꝰ: lꝫ tn̄ opinari. Tūcquerit̉. qͣre nō liceat mgr̄is aſſere̓ aliꝗd de notōnibus?nec videt̉ eē alia rō niſi qꝛ hec eſt ꝯͣ fidē. ſꝫ ſi hoc: eademrōne nō lꝫ mgr̄is aliꝗd opinari ꝯtrarie de notōibꝰ. qꝛ n̄licꝫ dubitare circa fidē gͦ nec opinari. ¶ Item ſi primaopīo ē vera. ꝓbat̉ ꝙ ſcd̓a eſt ꝯͣ fidē. qꝛ ꝓbatū eſt ẜm ſecundā opinionē ꝙ pr̄nitas ē creata. et vltīa opinio ponit pr̄nitatē eſſe deū: gͦ ponit creatū eſſe deū. ⁊ hoc eſt ꝯͣfidem. gͦ ſi pͥma opinio ē vera: nō licet ſcd̓aꝫ ſuſtinē. ꝗaſi pͥma ē vera: ſcd̓a eſt ꝯͣ fidem. ¶ Iteꝫ vltīa opinio ē vera q̄ dicit pr̄ et pr̄nitas ſunt ideꝫ. ſꝫ pͥma dicit pr̄nitatēnō eſſe pr̄em: gͦ dicit pr̄em nō eſſe pr̄em. et hoc eſt ꝯtrafidem: ſic gͦ ſeꝗtur ꝙ iſti vel illi dicūt ꝯtra fidem. ¶ Adhec rn̄dent. ꝙ nulla illaꝝ opinionū ſit heretica. cū em̄a ſacra ſcriptura nō habeamꝰ determinatū de notōnibꝰideo licet magiſtris opinari ſed non licet eis aſſerere. ſi

enim quis aſſerat aliquid dicendo quod non ſit determinatū in ſacra ſcriptura vel qd̓ non ſequat̉ directe exfide: mortaliter peccat. qꝛ ſe ꝯſtituit ſupͣ deuꝫ. Iudex eīeſt ſupra id de quo habet iudicare. qui ergo ſua auctoritate aſſerit aliꝗd de deo: ponit ſe ſupra deum quia iudicat de deo ⁊ ita peccat mortaliter. hec eſt ſuꝑbia intellectus quā ꝓhibet ꝯpl̓s Ro. xij. non plus ſapere ꝙͣ oꝑtet ſapere ſꝫ ſapere ad ſobrietatem. magiſtri aūt theologie nihil aſſerunt ſꝫ tm̄ opinātur inquirentes de talibꝰad defenſionem fidei ꝯtra hereticos. et ideo quia nihilaſſerunt non peccant: licet ꝓpter aliquas ratōnes verſetur animus eoꝝ magis ad vnam partem ꝙͣ ad aliaꝫ qd̓eſt opinari. ¶ Ad ſecundum dicendū. ꝙ vbi eſt opinionon eſt error. Nam error ponit ꝑtinaciam ſnīe: cū falſum aſſeritur eſſe verum vel veꝝ falſum. dicunt ergo ꝙreuera ſi magiſter adheret ſua opinione ſibipſi gloriando de ingenio ſuo: ꝯtingit ꝙ ipſe peccat. ſed ſi ita leuiter glorietur ꝙ paratus ſit ad correptōneꝫ: venialiterpeccat. et pro hoc dicit beatus ambro. ꝙ ferunt ſecuꝫ lignum fenum ſtipulam. ſed ſi ita vehementer gloriet̉ ꝙꝑtinax ſit: ſic peccat mortaliter. vel ſi aſſerit illud de talibus mortaliter peccat. et ideo dicit beatus auguſti. ꝙnuſꝙͣ ꝑiculoſius erratur: error eniꝫ in alijs non eſt peccatum vel nō eſt tātū peccatū. ¶ Ad aliud dicenduꝫ. ꝙnon licet magiſtris aſſerere ꝯtrarie de notōnibꝰ. nō ꝗahoc ſit contra fidem: ſꝫ quia non eſt determinatuꝫ in ſacra ſcriptura. nec debet aliquis aliquid aſſerere de deoſua auctoritate: et ita ſoluitur obiectio ꝑ interemptōeꝫ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ ꝙͣuis prima opinio ſit vera. nōtamen ſcd̓a eſt ꝯtra fidem. quia prima opinio non diceret ꝙ paternitas eſſet creatura nec diceret ꝙ eſſet deꝰ:cum diceret ꝙ eſſet idem quod deus: et illa ratio aug.Omne bonum aut eſt deus aut eſt a deo: tenet in deo ⁊creaturis tm̄. ¶ Ad vltimum dicendū. ꝙ patrem nō eſſe patrem. et pr̄nitatem nō eſſe patrem nō ſunt idem licet equippolleāt. et duorum equippollentiū vnuꝫ poteſteſſe ꝯtra fidem: relinquum v̓o non. nō eſt enim determinatum in ſacra ſcriptura an paternitas ſit pater: ſeddeterminatū eſt ꝙ pater eſt pater. nec determinatuꝫ eſtan ſuppoſita paternitate ſupponatur pater. et propterhoc vnum illoꝝ eſt ꝯtra fidem reliquum non. Et preterea aliquid vnum et idem aliquo modo ſignificatuꝫ eſtꝯtra fidem. et alio modo ſignificatum non ꝯtra fidem:ſicut dicitur oſee. ij. Uocabis me vir meus et non vocabis me vltra baalim ⁊ tamen ideꝫ eſt baalim ꝙ vir meus. et ſic patet rn̄ſio ad obiecta.¶ Membrū ſecundumVnſequenter querit̉ quid ſint notionesꝓprietates et relatōnes in diuinis. ⁊ cuꝫdicit apoſtolus Romano. j. Inuiſibiliadei per ea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciuntur. ergo quelibet creatura poteſt dici notio creaturis. notio ergo dei ponetur in creatura. ¶ Item dicitaug. ꝙ notio prime veritatis eſt menti humane imp̄ſſaſed qd̓ eſt imp̄ſſum mēti eſt creatū: ergo ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ boe.notio ē inſita ⁊ an̄ ꝑcepta cuiꝰ eſt ꝙͣ forme cognitio. cūergo eſſentia dīna ſit forma philipn. ij. cū in forma deieſſet ⁊cͣ. gͦ notio eſt eēntie. ¶ Item notio ē intellectꝰ quidam ⁊ ſimplex mētis ꝯceptio q̄ ad res ꝑtinet differētesſed ꝓprietas ꝑſonalis nō ꝑtinet ad res differentes: gͦ nōeſt notio. ¶ Item ſocracitas in ſocrate nō eſt pr̄nitas.ſocracitas eſt ꝓprietas: pr̄nitas relatio: gͦ nō eſt idēnitas ⁊ relaiō: gͦ in diuīs relatio nō erit ꝓprietas. ¶ Itꝓprietas eſt qͦ res diſtinguit̉ ⁊ ꝯueīt vni ſoli: ſꝫ coīs ſpiratō q̄ eſt relatio nō ꝯuenit vni ſoli īmo pluribꝰ: gͦ reltio nō eſt ꝓprietas. ¶ Item innaſcibilitas ꝯuenit vni ſili ſcꝫ pr̄i gͦ eſt ꝓprietas. ſꝫ cū ꝑ innaſcibilitatē nō referopater ad aliquid: gͦ nō erit relatioō ſunt igr̄ in diuīsidē ꝓprietas relato ⁊ nnotiprietas ⁊ relatō. ¶ Rn̄. ẜmītetetieunē ſci