Queſtio.lxviij.
telligi ꝑ hͦ v̓bū intellige̓. qͣre hec erit vera pr̄ ⁊ filius ſpirāt ſpūſcto. qd̓ falſuꝫ ē. Pret̓ea. ⁊ē̓ ē hr̄e coēꝫ voluntatē. ſꝫ pr̄ ⁊ filiꝰ hͦ n̄ hn̄t ſpūſahec erit v̓a diligūtſe ſpūſct̄o auicē. ¶ Rn̄ſio. n̄ ſ. diligūt ſe inuicemſpūſ. gͦ ſpirāt ſe ſpūſa. ſpira̓ .n. dic̄ reſpectū ad ſpm̄ſ. vtꝓcedentē a pr̄e ⁊ filio. dilige̓ at̄ dic̄ reſpectū ad ip̄m vteſt nexꝰ ⁊ amor. ⁊ ita lꝫ eadē notio deſignet̉: n̄ tn̄ eodeꝫmō. ⁊ ē deceptio qͣi ẜm accn̄s in hmōi argumētatōibꝰ.Si v̓o q̄rat̉ q̄ ſunt v̓ba q̄ recipiūt determīatōꝫ hꝰ ablatiui. dd̓m ꝙ illa q̄ ꝑtinēt ad vnitatē ſic̄ hec: ꝯiūgunt̉: copulant̉: diligūt ⁊ volūt. ſꝫ dilectōe diligūt: volūt volūtate cōmuni: copulant̉ copula: ꝯiūgūt̉ nexū aut vinculo.Ex his pꝫ ſol̓o ad q̄ſita. q̄ enī dicūt pr̄eꝫ ⁊ filiuꝫ diligeſe ſpūſa. exponi hn̄t ſic .i. diligūt ſe dilectōe q̄ ē ſpūſſ. ſicut .n. dictū ē. iſte locutōes: pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt ſe ſpūſ. ſiue ꝑ ſpm̄ſ. ꝓprie loquēdo falſe ſunt. nec abſolutē ꝯcedidebēt. īmo exponēde vt dictū ē. In hmōi v̓o argumentis pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt ſe amore ꝗ ē ſpūſſ. igit̉ diligunt ſeſpūſa. eſt pct̄m ẜm accn̄s. Pretea. amor vno mō dic̄ eſſentiā: alio mō dic̄ ꝓprietatē. amor .n. ꝓut eſt abſolutevolūtas boni dic̄ eēntiā ⁊ ē eēntiale. ꝓut at̄ volūtascedēs: dr̄ ꝑ ꝓprietatē. ⁊ ē ꝓprie ſpūſſ. Un̄ in hmōi amētis pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt ſe dilectōeūſſ. ſꝫ dilige̓ ī diſpūſſ. vno mō ēuinis idē eſt ꝙ eē: igit̉ ſunt diꝯmutatio p̄dicam̄ti .ſ. ſi dilrima dicit dilectionē eēntialeꝫ: in vltima notionalē. ſꝫ ſi in vtraqꝫ eēntialeꝫ: vera ē ꝯcluſio ⁊ ꝯcedēda. cū at̄ dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ diligūtſe dilectōe q̄ ē ſpūſſ. qd̓ dico dilectōe: pōt dice̓ eēntia vl̓prietaictū eſt¶ Nlembrū quartūOnſequēt̉ querit̉ de appropriatōe v̓borūapl̓i. ex ip̄o ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ ī ip̄o. Ad qd̓ ſic auguſti. ī li. de tri. ex ip̄o dic̄ ꝓpt̓ pr̄eꝫ. ꝑ ip̄ꝫdic̄ ꝓpt̓ filiū. ī ipſo ꝓpt̓ ſpm̄ſ. ꝑ hͦ v̓o ꝙ nōait ex ip̄is ⁊ ꝑ ip̄os ⁊ ī ip̄is. nec ait ipſis gl̓a ſꝫ ip̄i: inſinuauit hāc triuitatē vnū deū eē. ¶ Cōtͣ. eadē ē oīno cauſalitas triū ꝑſonaꝝ reſpectu creat̉e. Si gͦ ex ꝑte in: dicūt circūſtātias cauſalitatis ꝯueīt eq̄ tribꝰ ꝑſoīs. ¶ Itēad idē amb̓. ī li. de ſpūſ. hec tria ex ipſo ⁊ ꝑ ip̄m ⁊ ī ip̄oſūt oīa: vnū eē sͣ. diximꝰ. cū dic̄ ꝑ ip̄m eē oīa negauit inipſo eē oīa. Eādē vim hn̄t oīa hec .ſ. ī ip̄o ⁊ cū ip̄o ⁊ peip̄m: ⁊ vnū ī his atꝫ ꝯſil̓e oīno n̄ ꝯͣriū ītelligr̄. ex his hr̄ꝙ ex eadē ītelligētia ſcript̉a dic̄ oīa eē ī ip̄o ⁊ ꝑ ipſuꝫ ⁊ex ip̄o vel cū ip̄o. ¶ Rn̄ſio. verū ē ẜm ꝓpriā ſigͥficatōeꝓpoſitionū eq̄ ꝯueniūt t̓bꝰ ſic̄ dic̄ amb̓. tn̄ ſigͥficatio appropͥat̉ hac rōe qͣ ex: ē noͣ p̄mi prīcipij. pr̄ at̄ ē pͥmū prīcipiū ſine prīcipio. ⁊ iō ex: nōt pr̄eꝫ ⁊ ꝓprie ē prīcipiuꝫ.ꝑ v̓o ē noͣ prīcipij qͦ ſit oꝑatio vt īſtrum̄tū agētis: vt artifex oꝑat̉ ꝑ ſecurim vel ꝑ dolabrā. vel ē noͣ prīcipij qͦ ēoꝑatō tāꝙͣ medij int̓ agētē ⁊ actōꝫ: vt artifex oꝑat̉ ꝑ artē vel ſapīaꝫ. ⁊ ſic noͣt filiū tāꝙͣ prīcipiū de prīcipio perquē oīa fct̄a ſūt. In v̓o noͣt ꝯtinētiā. ꝯtinētia v̓o oīs bonitatis ē q̄ att̄buit̉ ſpūiſ. ⁊ ſic noͣt ſpm̄ſ. vn̄ ſenſus ē. exip̄o pr̄e creata ſūt oīa: ꝑ ſūmā ſapīaꝫ ſiue ꝑ filiū: in ſūma boītate ſeu ſpūſa. Et n.ij. mōis ī ſcripturis on̄dit̉ diſtīctio ꝑſone. ꝯſigͥficatōe. mōloq̄ndi. ꝯnoͣatiōe: vt pr̄⁊ filiꝰ ⁊ .ſXficatōne: vt ī his verbisdo loq̄ndi: vt v̓bo dn̄i ⁊cͣ.Nūero v̓boꝝ: vt ſct̄s ſct̄s ſct̄s. Ordīe v̓boꝝ: vt bn̄dicatnos deꝰ deꝰ nr̄.nibꝰ notionalibus¶ Queſtio. lxviij. de nomiXpedito ꝑ dei gratiā de noībꝰ eēntialibꝰ ⁊ ꝑſōalibꝰ: ꝯn̄sē q̄rē de noībꝰ notōalibꝰ. ⁊ prīo ē inꝗſitio ī genēali. ſcd̓o ī ſpēali. In genē̓ali
at̄ q̄rēda ſūt iſta. an ſit ponē notiōes ī ꝑſoīs dīnis. Secudo. ꝗd ſint notōes ꝓprietates ⁊ relatōes ẜm rōꝫ intelligētie. Tercō. de nūero notionū. Quarto. ſi idē ē nūerus notionū ꝓprietatū ⁊ relationū. Quīto. de ꝯꝑatōneꝓprietatū ⁊ notionū ad ꝑſonas ⁊ eēntiā.¶ Nembruꝫ primuꝫRimo q̄rit̉ d̓ poſitōe notionū hͦ mō. Primo. an ſit pone notōes. Scd̓o. an licituꝫſit ꝯͣria pone̓ de notionibꝰ.¶ Articulꝰ pr̄imD primū ſic dyo. d̓ di. no. vl̓r n̄ ē dice̓ aliꝗdde ſuꝑexcellēti deitate p̄terꝙͣ in dīnis ſcpͥturis inueīt̉ exp̄ſſuꝫ. ſꝫ ī ſcripturis n̄ inucīt̉ expreſſuꝫ de notōibꝰ. gͦ nullo mō ē dice̓ notōes in dīnis.¶ Itē in dīnis n̄ differūt qd̓ ē ⁊ qͦ ē: deꝰ ⁊ deitas. ⁊ hͦ ꝓpter ſimplicitatē dīne eēntie. gͦ in dīnis n̄ differt qͦ eſt ⁊ꝗs ē ꝓpter ſimplicitatē dīne ꝑſone. gͦ nec pr̄ ⁊ pr̄nitas.ſicut gͦ ad eēntiā ꝑtinet ⁊ modū docēdi eēntialeꝫ deus ⁊deitas: ſic ad ꝑſonam ⁊ ad modū dicendi ꝑſonalē ꝑtinebit pr̄ ⁊ pr̄nitas. gͦ n̄ erit dicere paternitatē ī alia ratione dicendi ꝙͣ patreꝫ. gͦ nihil erit dicere in dīnis nōtonaliter vt .ſ. diuerſus modus a ratōe dicēdi ꝑſonal̓r.¶ Item ſicut deus ſeipſo eſt: ita ſeipſo diſtinguit̉. ſil̓it̓cū pater ſeipſo ſit ſeipſo diſtinguit̉ a filio. gͦ cum pat̓nitate diſtinguat̉: nō differt paternitas ⁊ pater in rōnintelligentie. ¶ Iteꝫ prima ſimplicia ſeipſis differūt. ſꝫpater filius ſunt prima ſimplicia. gͦ ſeipſis differuntnō ē ponere ꝙ differāt notionibꝰ vel ꝓprietatibꝰ. ¶ Itein dinis ẜm aug. de tri. ⁊ Boe. nō ſunt niſi duo p̄dicamenta: ẜm ſub̓am ⁊ ẜm relationeꝫ. vt cum dicit̉ deꝰnus dicit̉ ẜm ſub̓am. cum v̓o dicit̉ pater ⁊ filius: diciẜm relatōneꝫ. gͦ nō erit ponere terciū ẜm notioneꝫ veꝓprietateꝫ. ¶ Contͣ. augꝰ. ꝓprium eſt patri cōnūer⁊ ꝓpriū filio cōnumerari: ⁊ ꝓpriū ſpūiſ. eſt ꝓcederealia eſt ꝓprietas qua pater generalia qͣ filiuꝫnerat̉ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ in prefatōne. inas ⁊eēntia vnitas ⁊cͣ. gͦ aliqua ē ꝓprietas inonis. nec vtdetur magis ꝯcevna q̄plures ſuntibi ꝓprietatesHieronō tm̄ noīa ſecreꝝ ꝓprietatesdicit. ydeomata ſunkaracteriſtica. .i.: ⁊ n̄ nature .i. ꝓprietatesque ſunt deternaꝝ ⁊ nō nature. gͦ alique ꝓprietates ſunttermināt̉ ꝑſone. ¶ Ideꝫ. ſingl̓ahypoſtaſeerfecta eſt. ⁊ ꝓpriam ꝓprietatē .i. ꝓpriuꝫexntieſſidet ſi non ſint notiones. ¶ Iteꝫ cumdicit̉ paterenerat filium. hoc verbū generat nō ſignificat pure niſi patreꝫ. ideꝫ prorſus ſignificat̉ ꝑ hoc ꝙdico generatio ⁊ per hoc ꝙ dico pater. eodeꝫ mō ſequitur ꝙ cū dico pater ſpirat ſpm̄ſ. hoc verbū ſpirat mereſignificat patreꝫ. gͦ iſta duo verba generat ſpirat idemſignificant. gͦ iſte due ꝓpoſitōnes ꝓrſus ideꝫ ſignificātpater generat filium: pater ſpirat ſpm̄ſ. ¶ Item querit̉quare dicit aug. ꝙ pater ⁊ filiꝰ ſunt vnū principiū ſpirituſſct̄i. oꝑtet .n. ꝙ ipſe hͦ dicat ꝓpt̓ vna notioneꝫ coēꝫpr̄i ⁊ filio. oꝑtꝫ ergo ꝙ vna ſit notio coīs q̄ nō ſit pateꝫnitas. ⁊ ita ea ſuppoſita nō ſupponit̉ pr̄nitas ſꝫ ſuppoſita paternitate ſupponit̉ pater ⁊ ecōuerſo. ergo ſuppoſita illa cōmuni notione nō ſupponit̉ pater. erūt igit̉ dferētes notiones. ¶ Iteꝫ pr̄ generat filiū. gͦ pr̄ aliqͦnſe hꝫ ad filiū. ⁊ eſt locus a diffinitōne. ꝗa relatiuoꝝ em̄ſ.eſt ad aliud qͦdammō ſe hr̄e. Sil̓r pater ſpirat:deꝫ mō pr̄ ſe hꝫ ad filiū qͦ ad ſpm̄ſ. Uel alio mō ſi ditur ꝙ eodē mō ꝓrſus ⁊ ad filiū ſeat̄. ezo adritūſanctū ſe habꝫ vt pater.r̄ ꝙ alioille alius modus nō eſt niſi notio¶ Rn̄notiones ſiue relatōes ſunt in pr̄e reectu ſſio. notādū ꝙ p̄dictisdixinll̓as eē notōes niſi