quod dicit boecius. ꝙ ad aliꝗd omnino non predicat̉.intelligit̉ ꝗa nō p̄dicat̉ vl̓r. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit nō predicatur oīno: ſꝫ de vno ſolo. ſicut pater filiꝰ de vno ſolo p̄dicātur. nō ſicut eēntialia q̄ dicunt̉ ẜm ſub̓am vt deꝰ bonꝰet p̄dicāt̉ vl̓r de tribꝰ ꝑſonis. ¶ Ad ſecunduꝫ dd̓m qm̄in trinitate ad aliꝗd eſt ſub̓a ꝓpter ſummā ſimplicitatēẜm quā verū eſt ꝙ deus eſt omnia ſua vnde pater ē deꝰet pr̄ eſt diuīa eſſentia. Sꝫ in creaturis vbi ē ꝯpoſitō ⁊mutabilitas. nec ẜm rem nec ẜm rōnem ad aliꝗd ⁊ ſb̓aidem eſſe pn̄t. nō tn̄ ex hoc ſeꝗtur ꝙ in diuīs non ſit differens p̄dicamentuꝫ ſub̓e et adaliꝗd. ꝙ em̄ in diuīs dicitur adaliꝗd eſſe ſub̓a: iſtud hꝫ veritatē ꝓpter indifferentiā ſimplicitatis in eſſendo. ꝙ v̓o dicit̉ differens p̄dicamentū ſub̓e et adaliꝗd: iſtud habet veritatē ꝓpteror̄iam rōnis in dicendo. cui cū dr̄ie ſubeſt veritas: ꝗaeſt ibi veritas ſub̓e. veritas relatōnis. et aliꝗd dicit̉ devno qd̓ non de altero. vnitas em̄ de ſub̓a: pluralitas v̓ode relatōne vere intelligit̉. ¶ Ad illud v̓o qd̓ dicit boe.ꝙ om̄ia p̄dicamenta mutant̉. dicendū ꝙ om̄ia mutantur: ſꝫ tn̄ diſſimiliter. Alia em̄ p̄dicamēta a ſub̓a et relatione mutant̉ dupl̓r. ẜm rōnem ſui generis: et ẜm ratōnem qua ſunt in creatura: ſicut patꝫ in ſingulis. Sub̓av̓o ⁊ adaliꝗd mutant̉ vno mō. Mutant̉ em̄ a rōne quaſunt in creatura: ſꝫ manent ẜm intentōneꝫ primā ſui generis. Nam ſub̓a vt eſt in creatura ſubſiſtens .ſ. accidētibꝰ: nō eſt in diuinis. tn̄ in diuinis eſt ſub̓a vt ens ꝑ ſeiterum in creatura ad alid̓ eſt accn̄s. qͦ mō nō eſt in diuinis: ſed tn̄ in diuinis eſt ad aliud hoc eſt ad aliud ſehn̄s: vel potius ad aliuꝫ ſe hn̄s. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙintentio eius ꝙ eſt adaliꝗd. ꝯprehēdit eſſe ad: in reſpectu ad aliud ꝗd: vel in reſpectu ad aliū queꝫ. Scd̓m ꝙadaliꝗd dicit̉ in reſpectu ad aliud ꝗd: per qd̓ poniturdifferentia ſub̓e: eſt in creatura. adaliꝗd v̓o ẜm ꝙ dicit̉in reſpectu ad aliū quē ꝑ quod ponit̉ differentia ꝑſonenon ſubſtantie: ponit̉ in diuinis ſicut probatum eſt ſupra queſtione de veritate diuinaꝝ ꝑſonaꝝ.Quarto queriturᵐ. §. iiij.qualiter circa diuīa ſit acciꝑe intentiones alioꝝ p̄dicamentoꝝ: vt qͣntitatis qͣlitatis ⁊cͣ. Circa qd̓ querunturtria. Prīo vtrū alia p̄dicamenta a ſub̓a ⁊ relatōne ſintaccipienda in diuīs. Scd̓o vtrū oīa aliquo mō. Tercio vtrū aliqua ꝓprie aliqͣ improprie. ¶ Ad primū ſic.cū p̄dicamenta ordīata ſint vt pͥmo ſit ſub̓a ſcd̓o quātitas. tercio qͣlitas. quarto adaliꝗd. gͦ ꝓpinquiꝰ ordinat̉ad ſub̓am qͣlitas et quātitas ꝙͣ adaliquid. Cū ergo potius ponendū ſit in diuīs p̄dicamētū qd̓ ē ꝓpinquiꝰ ſb̓eꝙͣ qd̓ ē remotiꝰ. gͦ potiꝰ dn̄t poni ī diuīs quātitas et qͣlitas ꝙͣ adaliꝗd. ſi gͦ ponit̉ adaliꝗd in diuis: multomagis ponet̉ quātitas et qualitas. ¶ Item dic aug. ꝙ ī relatōne ꝑſonaꝝ numerꝰ cernit̉ ſed numerꝰ eſt ſpes quantitatis: gͦ et in diuīs ponit̉ quātitas. ¶ Item boe. in li.de tri. ꝙ dicit̉ deus eſt magnꝰ refert̉ ad quantitatem. ꝙdicit̉ deus ē iuſtꝰ refertur ad qͣlitateꝫ: gͦ vere ſunt in diuinis hec p̄dicamenta. ¶ Item vbi eſt ponere ſpēm ibieſt ponere genꝰ: ſꝫ in diunis ponimꝰ iuſticiā. ſcīam. queſunt ſpecies qͣlitatis: gͦ et qualitatē. ¶ Iteꝫ ſi bonus iuſtus magnꝰ. dicta de deo vertunt̉ in ſub̓am: quare ſil̓rnō pn̄t verti eoꝝ genera. ¶ Item cū multe ſint ſpēs qͣlitatis ſicut paſſibiles qͣlitates. color. ſapor. et impotētiena turales q̄ ꝯſtat nō dicunt̉ de deo: que erit ratio quare nomina quarūdam ſpecieꝝ quātitatis et qualitatisvertunt̉ in diuinā p̄dicatōeꝫ. vt iuſtus et bonus: et nonalia. ¶ Item cum decem ſint genera. ſubſtantia. quanittas. qͣli tas. relatō ⁊cͣ. quō accipiant̉ ī diuinis. ¶ Contra auguſti. v. de trinitate. intelligamus deum ſine qualitate bonum. ſine quantitate magnum. ſine indigētiacreatorem. ſine ſitu preſidentem. ſine loco vbiqꝫ totumſine vlla ſui ꝯmutatōe mutabilia facientem nihilqꝫ patientem: ſine habitu omnia ꝯtinentem. Ex quo relinꝗ-

tur hmōi predicamenta non eſſe ponenda in diuinis.¶ Rn̄deo. ꝙ cetera predicamēta ẜm ſua genera raroattribuunt̉ d̓ diuinis. ẜm v̓o ſuas ſpecies ſub diſtīction que iam dicet̉: attribuunt̉ deo ẜm illuꝫ modū quodicit Soecius. ꝙ talia erunt p̄dicata qualia permiſerunt ſubiecta. Un̄ cum de creaturis p̄dicamenta dicūtur: quedam eoꝝ ſignificant ſubſtantiaꝫ quedam accidentia. Cum v̓o quis hec in diuinā predicatōeꝫ verteritcūcta mutant̉. Nam cum dicimꝰ deus. ſubſtantiā ꝗdeꝫſignificare videmur: ſed eam que ſit vltra ſubſtātiam.Cum v̓o iuſtus qualitatē quidem ſed nō accidentē: ſedeam que ſit ſub̓a. Itē cū magnū quantitatē ſignificarevidemur: ſꝫ eam q̄ ſit ip̄a ſub̓a. ¶ Ad primuꝫ ergo obiectum dicendū. ꝙ relatio ſicut dictum eſt dupliciter accipitur. Uno mō ẜm ꝙ ꝯſequitur eſſe ꝯpoſitum et mutabile: et hͦ mō ꝯſequitur ordine rōnis eſſe ſub̓e qͣlitatiset quātitatis. quia ꝯſequentē ad ſubſtantiā eſt accipererelationē que eſt idemptitas. ẜm quantitatē. relatōemque eſt equalitas: ẜm qualitatē relatiōeꝫ que eſt ſimilitudo. Preterea quantitas ꝯſequitur ſub̓am rōne materie: qualitas rōne forme. relatio q̄ eſt decens rōne compoſiti. Alio modo accipit̉ relatio ẜm ꝙ intentio relationis an̄cedit eſſe accidentis eſſe ad eſſe. et hoc mō eēntialis eſt ipſi ſub̓e. et ꝓpinquius adheret ipſi ſub̓e ꝙͣ qͣlitas vel quantitas ſic̄ ſupra declaratuꝫ eſt in principijsſub̓e materia et forma. ¶ Ad ſecundū dicendū. ꝙ numerus ꝗ eſt in diuinis intendit genus quātitatis ſicut declaratū eſt ſupra queſtione de nūero ꝑſonaꝝ. numerusem̄ ꝗ eſt quātitas eſt vnitatum ſub̓aliter differentium.quod nullo mō ē in diuinis: eſt tn̄ ibi nūerꝰ vere perſonaꝝ ſicut ſupͣ dictum eſt. ¶ Ad terciū quod dicit boecius. ꝙ deus eſt magnꝰ refertur ad quantitatē. ꝙ iuſtusad qualitatē. intelligit̉ ꝙͣtum ad moduꝫ dicendi: ꝗa dicitur ꝑ modū qualitatis et ꝑ modum quātitatis ⁊cͣ. nōꝙͣtum ad exiſtentiā rei. vt p̄dicetur forma qualitatis ⁊quantitatis. ¶ Ad quartū dicendū. ꝙ nō ſequit̉ vbi ſitponere nomīationē ſpēi ſit ponere noīationeꝫ generis.et ratio eſt. qꝛ genera generaliſſima ſicut qͣlitas et quātitas dicūt independentia ad ſub̓am. Preterea nomīagenerū accidentiū dicūt reſpectū in ꝯcreatōue ad ſb̓aꝫet in oppoſitōne: et ideo nō ꝯuenienter pn̄t ꝯuerti in p̄dicatōneꝫ ſub̓e. hinc gͦ eſt: ꝙ noīa ſpecierū ꝯuertunt̉ indiuinā p̄dicatōneꝫ nō noīa generū. ¶ Ad ꝗntum dicendum. ꝙ om̄e accidens dicit defectū a ſub̓a. vn̄ defectōꝫentis: noīa ergo quedā ſpecieꝝ addūt defectū ſupͣ defectum generis. quedam v̓o addūt vltra genus ꝯplementum et ꝑfectōnem potius ꝙͣ defectū. Preterea nominanō ꝯueniunt aſſumere in diuinā predicationē ſicut paſſibiles qualitates color et ſapor rōne defectus quē addunt. alia v̓o rōne ꝯplenienti quē addūt ſupͣ intentōeꝫgeneris poſſunt: qualia ſunt bonus. iuſtus. ſapiens. ethmōi. Ad aliud v̓o iam patebit ſolutio.Quinto queriturᵐ. §. v.vtrum omnia alia p̄dicamenta ẜm aliquam differentiam a ſubſtantia et relatōne ſit accipere in diuinam p̄dicatōnem. quod videtur. quia in ſcripturis nomīa accipiuntur ẜm omnia genera. quia ẜm quantitatem dicitur magnus. ẜm qualitatem iuſtus. ẜm agere dicitur creare. ẜm pati iraſci. ẜm quando dicitur ſemꝑ eſſe. ſcd̓m vbi dicitur vbiqꝫ. ẜm ſitum dicitur ſedere ſuꝑcherubin. ẜm habitum dicitur amictus lumine. ẜm v̓orelationem dicitur dominus vniuerſorum. ¶ Contraboecius in li. de trinitatate. deus ẜm ſubſtantiam: dicitur iuſtus ẜm qualitatem: magnus ẜm quantitatem.reliqua v̓o. vij. generū que ſunt accidentia: neqꝫ de deoneqꝫ de ceteris predicant̉. ex quo videtur: ꝙ ſolum triagenera: hoc eſt nomina trium generum tm̄ de deo predicentur. ¶ Item boecius in li. de trini. ſitum et paſſionem requiri in deo non oportet. ergo videtur ꝙ in deo