Queſtio.xlij.

tura. ⁊ hec ē v̓tuoſior ꝓductio. gͦ int̓ virtutes oēs ꝓducentes aliꝗd: nobilior eſt virtueneratiua q̄ hꝫ ꝓducere ſimile in natura. ſꝫ qd̓ ē nobilitatis vel nobiliorisvirtutis: nō pōt nō intelligi ī ſumma virtute ⁊ ſummapotētia q̄ eſt deꝰ. gͦ ī ſumma virtute ⁊ potētia intelligitur virtus generatiua. gͦ generatō eterna ē. ¶ Alia rōꝑfectio nature eſt ⁊ nobilitatis vt hēat virtute qͣ poſſitex ſe ꝓducere tale qͣle ip̄a eſt: ſiue ſil̓e ſibi in nat̉a. vndeſi homo ex ſe nō poſſet ꝓducere hoīeꝫ: iſtud eſt imꝑfectio in ipſo. qꝛ nat̉a ē vis inſita rebꝰ: ex ſil̓ibꝰ ſil̓ia procreans. ſic̄ dicit ph̓s. ſꝫ quicꝗd eſt nobilitatis ⁊ ꝑfectōnis: eſt in ſumma natura. gͦ in ipſa ē vis ꝓductiua ſil̓isin natura ex ſe. ſꝫ hec eſt virtus generatiua. gͦ in ip̄a eſtvis generatiua. gͦ ⁊ generatio: ⁊ pat̓ ⁊ filiꝰ: ⁊ generāsgenitū. ¶ Alia rō. deꝰ eſt lux incorporea ⁊ inacceſſibilis. ſꝫ omi luci eēntiale eſt ⁊ naturale de ſe coeuū ſplēdorē gignere. gͦ in ſumma luce nccͣio intelligit̉ lux generans: ⁊ ſplendor genitus. ¶ Si dicat̉ ꝙ ꝯgruit eternaꝫgeneratōꝫ eē in deo: ſꝫ nō eſt neceſſarium. Anẜ. qͦdlibꝫincōueniēs deo ſequit̉ impoſſibile. ⁊ qͦdlibet deo conueniēs ſequit̉ neceſſariū. gͦ ſi deo ꝯuenit vel ꝯgruit generatō. gͦ nccͣio eſt in deo. ⁊ maxīe loquēdo de nccītate immutabilitatis. quia talis eſt in diuinis ⁊ nō neceſſitasque ponit coactioneꝫ: ⁊ ita de nccītate eſt eterna generatio.Ad oppoſitū ſunt rōnes. ⁊primo ponūt̉ rōnes ad infirmandū primā ratōꝫ queaug. que on̄dit nccītateꝫ generatiōis eterne. videt̉ gͦmale ꝓcedat rō cū dicit ſi voluit ⁊ n̄ potuit. gͦ impotēsfuit. qꝛ in filio nō ē potētia ad generare: ſicut in eo noneſt potētia ad hͦ ꝙ ſit pat̓. ſꝫ ex hͦ nō dicit̉ filiꝰ impotēs.nec ſil̓r dicet̉ pat̓ impotēs ſi nō pōt filiū generare. ⁊ſic rō illa deficit ex ꝑte poſſe. ¶ Item videt̉ ſil̓r ꝙ nō ſequit̉. potuit ⁊ nō voluit. gͦ inuidus fuit. qꝛ potuit creaturā ſiue mundū meliore facere ꝙͣ fecerit: ſꝫ tn̄ noluit.⁊ potuit muūdū creare anteꝙͣ creauerit: ⁊ tn̄ nō voluit.ex his tn̄ n̄ ſequit̉ ꝙ inuidus fuit. gͦ ſil̓r nec ibi. ¶ Aliarō qua on̄dit̉ ꝙ generatio nō ꝯuenit deo. nihil qd̓ ē imꝑfectionis ⁊ inſufficiētie eſt deo tribuendū. ſꝫ generatōgeneralibꝰ eſt rōne imꝑfectōnis ⁊ inſufficiētie. gͦ geratio nō eſt deo tribuenda. minor pꝫ. qꝛ triplex ē eē.ſcꝫ eſſe temꝑale: eſſe ꝑpetuū: eſſe eternū. vbi aūt eē temꝑale eſt: ibi corruptio. ⁊ ideo nō pn̄t ſaluare eē ſue ſpētin ſe. Ideo datur eis virtus generatiua vt qd̓ ī ſeip̄isſaluare nō pn̄t: ſaluēt ꝑ generatōꝫ in ſuo ſil̓i. ſꝫ in ꝑpetuis ſubſtātijs nō inuenit̉ generatio: ⁊ hͦ ꝓpter ꝑfectōꝫſui eſſe qd̓ incorruptibile eſt. vn̄ in ſeipſis pn̄t ſaluare ⁊ꝯtinuare eſſe ſue ſpēi ꝑpetuo. Un̄ ſol nō generat ſoleꝫnec aīa aīam: cū habeant virtutē ꝑfectā qua pn̄t in ſeipſis ſaluari. generatio gͦ ſemꝑ eſt comes imꝑfectōis.¶ Alia ratio differt generatio ⁊ alteratio. qꝛ vbi eſt generatio ibi eſt exitus de nō eſſe ad eſſe. vbi aūt eſt alteratio nō eſt mutatio ẜm eſſe: ſꝫ manet idem eē ⁊ eademſub̓a: ſꝫ diuerſus modus ſe hn̄di vel eēndi. Si gͦ in diuinis nō eſt exitus faciēs drn̄tiaꝫ eſſe qui eſt exitꝰ a nōeſſe in eſſe: ſꝫ ſolū faciens drn̄tiaꝫ modi eēndi. gͦ exitusqui eſt in diuinis nō pōt dici generatio ſꝫ potius alteratio. ⁊ ſic in deo non pōt poni generatio. ¶ Alia rō. nosvidemus ꝙ generatio ꝑfecta hꝫ origineꝫ ſuā in maſculo ⁊ femīa. Imꝑfecta v̓o generatio hꝫ principiū ī vnoſicut pꝫ in generatōe vegetabiliū: ⁊ etiā vermiū. q̄ imꝑfectior eſt ꝙͣ generatio aīalium ⁊ hoīm. quoꝝ generatoꝯſiſtit in duplici principio .ſ. agente ⁊ patiente. ergo ſiqd̓ ꝑfectius eſt in generatōe eſt deo tribuendū: erit ponere in diuinis ꝙ ipſe filius ſit genitus a patre ⁊ etiaꝫa matre. qd̓ eſt abſurdiſſimū. relinquit̉ igit̉ ꝙ nō eſt ponere generatōꝫ in diuinis. ¶ Alia rō. ad infirmanduꝫaliquas predictaꝝ generationū: qꝛ adaptatio ſimilitudinis reꝝ naturaliū ad diuinas eſt ꝑ remotiſſimā ꝯꝑa

ta eſt ꝯꝑatio ⁊ diſtantia maximationeꝫ. qꝛ valde recreature ad creatorē. gͦ non ſequit̉ nccͣio vt ponatur inrebus diuinis qd̓ inuenit̉ in rebus creatis. gͦ predicterōnes que ſumunt̉ ex comꝑatōne reꝝ naturaliū ad diuinas nulle ſunt. ¶ Iteꝫ ſi ex hͦ ꝙ natura creata ē mutiplicata ſue ſpēi volumus habere ſil̓r in dīnis. gͦ ſil̓it̓ex oſtenſione ꝓductionis accidentiū ineſſe creature ꝑſimile poterimꝰ on̄dere in diuinis. Ex hͦ gͦ ꝯſequitur qdeus habeat accn̄tia ⁊ ſit quantꝰ ⁊ coloratus. ¶ Alirō eſt hec. ſi accipit̉ ſimile a generatōe creata ⁊ fiat coaptatō ad diuina. gͦ ſicut ex ꝑte creature generatō trāſfert naturā generātis in genitū: ⁊ virtute etiā generandi cū ipſa natura qua pōt genitus generare. gͦ ſil̓it̓ indiuinis ipſe filius habebit virtutē generādi aliū filiū.ſꝫ in eternis potentia ꝯiuncta eſt actui. gͦ generabit aliūfiliū. ⁊ eodeꝫ modo erit querē de illo. ⁊ ita in infinitū.generatio igit̉ eterna nō ē. nec valet ſimile ſumptum acreaturis.Reſponſio. ꝯfitendum veriſſime ꝙ generatio eterna eſt. vn̄ Rich̓. de ſan. vic. ijli. de tri. In natura creata legimꝰ qd̓ de increata pēſare debeamꝰ. videmꝰ qͦtidie qūo nature ip̄ius oꝑatōe ſb̓ſiſtētia exn̄tia ꝓducit. ⁊ exn̄tia de exn̄tia ꝓcedit. nūꝗdin illa ſuꝑexcellenti natura ꝯꝑatio nature nulla erit?Nunꝗd natura illa que huic nature fructꝰ fecūditatisdonauit: in ſe oīno ſterilis ꝑmanebit? ⁊ que alijs generationeꝫ tribuit: nunꝗd ſterilis erit? ſicut dicit̉ eſa. vlt̓.Nunꝗd ego qui alios parere facio ipſe nō pariā? Siego qui generatōꝫ ceteris tribuo ſterilis ero ait dn̄s. ⁊loquit̉ ibi de generatione eterna. vt dicit glo. eſt gͦ gerratio eterna. Iteꝫ in eodeꝫ li. certe radius ſolis de ſoleꝓcedit: ⁊ ſoli tn̄ coeuus exiſtit. exqͦ .n. fuit de ſe radiuꝫꝓduxit: ⁊ ſine radio nullo tēꝑe fuit. ſi igit̉ lux iſta corꝑalis hꝫ radium ſibi coeuuꝫ: cur nō hēat illa lux ſpiritualis ⁊ inacceſſibilis? Et dam̄. ī pͥmo li. Nō fuit vnꝙͣdeus inuerbalis .i. ſine verbo. ſꝑ .n. hꝫ ſuipſius verbuꝫex ſeipſo genitū. Impoſſibile gͦ eſt ẜm dam̄. ꝙ deus nōgeneret. ¶ Ad rōnes gͦ in ꝯtrariū eſt rn̄dendū. ⁊ primoad illas que infirmāt ratōꝫ aug. in lib̓. lxxxiij. q. dd̓mꝙ bene tenet ratio Auguſtini. ẜm ꝙ ipſe intendit perillam rationem oſtendere ꝙ pater genuit filium ſibi equalem. ⁊ ſic ratio illa ſupponit magis generationemꝙͣ probet. Nihilominus tamen dicendum ad inſtantias. Et primo ad primam. potuit mundum melioremfacere ⁊ noluit: ergo inuidus fuit. Dicendum ꝙ ſecuseſt in generatione ⁊ creatione. quia ratio generationis ſemper exigit ꝙ producatur equale in natura ⁊ſubſtantia: ratio v̓o creationis non. immo potius cōtrarium exigit. ſcilicet ꝙ ſit non equalis ⁊ diuerſumin ſubſtantia illud quod creatur. Inuidia v̓o non habet locum niſi vbi res exigit aliter fieri ꝙͣ fiat. ideoin generatione vbi exigit ratio equalitatem generantis ad generatum: eſt ratio inuidie ſi non genereturequale. Ideo bene ſequitur ſcd̓m Auguſtinum. potuit generare filium equalem ſibi ⁊ noluit. ergo inuidus fuit. cum hoc deberet facere. ſcilicet generare equalem ſibi. ſed in creatione non eſt debitum illudnec etiam ꝙ homo ſit melior ꝙͣ ſit. ⁊ ideo non ſequitur in creatis iſtis quod dicitur per propoſitionesiſtas. ¶ Ad aliam inſtantiam qua obijcitur ꝙ nonſequitur: filius vult generare: ſed non poteſt. ergoimpotens eſt. Dicendum ꝙ ad hoc ꝙ illud ſequeretur: oporteret iungi velle cum non poſſe. Unde bene ſequitur: aliquis vult hoc facere ⁊ non poteſt.ergo impotens eſt. ſed filius non vult generare nec ſpirituſſanctus: ⁊ ideo non poſſe generare non ponit impotentiaꝫ in filio nec in ſpirituſancto: ſed in patre poneret impotentiaꝫ: quia pater vult generare. filius autem non: ſed generari. ſic̄ enim ꝑfectōnis eſt in pr̄e ge-