conquerendo de falſis amicis. Legit̉ em̄ job īduabus dn̄icis. Iob qͥdē in ſterquilinio moraliter eſt aīa in mortali peccato et fetido. ī quodum reſidet non reſtat niſi orare deū. vt ipſamab eo eripiat. vnde incipit introitus. Deꝰ ī adiutorium meū intende. do. ad adiuua. me con.re. qui que. animā meā. In offertorio auteꝫoſtendit̉ efficacia oracōnis et totum offertoriū eſt oracō moyſi ſumptad̓ exo. qn̄ rogauitꝓ filijs iſrael qͥ fecerūt vitulū ꝯflatilē et incipit. Precatus eſt moyſes in conſpectu dn̄i d̓iſui ⁊cͣ. qui moyſes ſeipſū expoſuit ꝓ ſalute ppl̓idicēs dn̄o. Aut dimitte eis hanc noxiā. aut dele me ⁊cͣ. et reducit ad memoriam merita patꝝMemento inquit abraam. yſaac. et jacob ⁊cͣ. ⁊placatus factus eſt dn̄s de malignitate. quaꝫdixit facere populo ſuo. et ex hͦ ꝓbat̉ ꝙ ſāctorum merita nobis proſunt. Et nota ꝙ ī hͦ offertorio fit verboꝝ gemīacio. de quo dictum eſtſub ſecūda dn̄ica poſt eph̓iam. In epiſtolafiduciā talē habemꝰ ꝑ xp̄m ad deū. .ij. ad Cor̓.iij. c. on̄dit apl̓s ꝙ oracio ſua et alioꝝ bonorūprelatorum noui teſtamenti maioreꝫ habet efficaciam ꝙͣ habuit in veteri teſtamento ꝙ etiāmoyſes orauit cum fiducia. confiſus d̓ meritispatrum. ſꝫ ne videat̉ hoc ex arrogantia facereſubdit. Non ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis. ſed ſufficiēcia noſtra ex deo eſt cuiꝰ miniſtri ſumus. In euangelio vero oſtendit̉ ꝙ multum valet oraco platorum. qd̓ eſt in quibuſdam eccleſijs. dū tͣnſiret ih̓s ꝑ medios fines decapoleos et adducūt ei ſurdum et mutuꝫ et ſanauit eum dominꝰMulti ſunt ſurdi qui nolūt audire verbum dei.et multi muti qui nolūt loqui et poſſunt. Sil̓iter hos debent prelati ꝑ predicaconem adducere ad dn̄m ī ꝯfeſſiōe et oracō ſaluabit eos.Vn̄ ī ꝑſona ſurdi ec muti cantat̉ ī gͣduali. Bn̄dicam dn̄m ī omī tꝑe. Verſus eſt. In dn̄o laudabitur anima mea. in alleluia monet ad hanclaudem. Venite exultemꝰ dn̄o ⁊cͣ. De offertorio ſupͣdictum eſt. Poſtcōmunio ꝟo eſt d̓fructu opeꝝ tuoꝝ ſaciabitur terra. id eſt predicatores qͦs dn̄s replet pͥus bonis. et ip̄i repleti alios replent. in alijs ꝟo eccleſijs d̓r euāgeliū. Exiens ih̓s de finibꝫ thiri qd̓ eſt marcivij. c. Poteſt autem dici ẜm ficardū epiſcopuꝫcremonen̄. in mitrali. ꝙ ſalomone mortuo regnū diuidit̉. et ideo menſis ſeptembris hiſtoria biꝑtitur. Prima ꝑs in vna hyſtoria conſolidatur. alia variatur. quia regnuꝫ iuda in dauid familia ſtabilitur. ſꝫ regnū iſrael a pl̓imisoccupat̉. Vnde et hiſtoria de his iuſtis qͥ gentibus intermixti fuerāt ꝯpilat̉. ut de job. thobia. judith. et heſter. Cum in pͥma ſeptembrisebdomada legat̉ job. quem ip̄e ſcpͥſit cū re ſpōſorijs. ſi bona. in ſecūda liber thobie quē ipſeꝯpoſuit. jn tercia iudith quē achior edidit. Inqͣrta heſter quē mardocheꝰ vl̓ pociꝰ eſdra ꝯpoſuit. Sed et liber eſdre poſt hͨ oꝑa recitat̉.

et cū his cātant̉ reſponſoria. Peto adonai domine his tꝑibꝫ ꝓphetizauit helyas qui geſſittypu xp̄i. Sic mortuo ꝯſtātino eccleſia ſeꝑat̉vna ꝑs eſt catholica. alia ꝑ multa ſciſmata ſeparata. a quibꝫ catholica eccleſia multa adu̓ſa ꝓ dn̄o tollerauit. ſicut illi quoꝝ opera hoctꝑe legunt̉. Inter catholicos quidā ſunt ꝑfecti. qͥdam imꝑfecti. Perfecti ſūt predicatores ydonei mīſtri et cooꝑatores dei. qd̓ dicit̉ īepiſtola fiduciā. hi adducūt imꝑfectos ⁊ alienos ſurdos et mutos ad gloriā ih̓u xp̄i. ſic̄ legit̉ in euāgelio. vox itaqꝫ ꝑfectoꝝ eſt ī ītroitu. Deus in adiutoriū meū intende. qui adiutorium dei implorant. ut hereticis valeant reſiſtere. et eos ad dei graciam adducere. Aut ēvox imꝑfectoꝝ ꝓficientiū. qui ut ꝓficiāt deiimplorat auxiliū ī graduali. Bn̄dica. et ī all̓a.Domine refugiū. vox ſiquidem eſt ꝑfectorū.gracias agentiū. de illis ſe a ꝑſecucone aliquociens temꝑantibꝫ. et iſtis ꝓficientibꝫ. et quiamoyſes fuit vnus eoꝝ qui ſe obtulerūt ꝓ peccatis ſubditoꝝ. ideo in offertorio cantat. Precatus ē moyſes hi ꝑfecti ſūt. illa terra q̄ ſaciata fructu opeꝝ dn̄i. donis videlicet ſpūſſancti ꝓducit fenū iumētis .i. doctrinā hoībꝫ. vn̄cōmunio eſt. de fructu ⁊cͣ. Et attēde ꝙ recte d̓job et moyſe ſimul cantat̉. quoniam contēꝑanei reperiūtur. per quorum exemplum ad pacientiam et manſuetudinem inuitantur.De dominica. xiij.N tredecima legit̉ liber Thobie per quem figuratur genus humanum cecum factum perpeccatum primi parentis. ꝙ non potuit ſanari niſi amaritudine paſſionis que ꝑ fel ſigͥficata eſt. xp̄s vero per piſcem quia piſcis aſſus ēxp̄s paſſus. Cecum quidem erat genꝰ humanum. quia habitantibꝫ in regione vmbre mortis lux orta eſt eis. Petit gͦ ut veīat dn̄s ſic̄ ꝓmiſit. Dn̄ica enim iſta eſt de ꝓmiſſiōibꝫ. vndedicit in introitu. Reſpice dn̄e ī teſtamētū tuuꝫet in promiſſione tua. ut ſic̄ ꝓmiſiſti veniat filius tuus. et hoc eſt qd̓ ſequit̉. Et animas paupeꝝ tuoꝝ ne obliniſcaris ī finē. et hoc eſt qd̓dixit Thobias filio ſuo. memēto fili. quoniampauperē vitā gerimus. hēbis multa bona ſi tiinueris deum. Vnde ſequit̉ oracō. Omīpotensſempiterne deꝰ de cuiꝰ munere venit ⁊cͣ. et rogat vt poſſit curre̓ eccl̓ia ad veras promiſſiones. Epl̓a ē. Abrahe facte ſūt promiſſiōes etſemmi eiꝰ ⁊cͣ. Gal̓. .iij. c. vbi agit̉ de promiſſionibus. et ſequūtur ibi. Quid igit̉ lex. dic̄ apl̓sſi non poteſt ſanare genus humanum cecum ſicut thobiam. et ſequitur reſponſio. Lex quidēꝓpter tranſgreſſores poſita eſt. ſicut dic pedagogus. ſequit̉ reſpōſoriū. Reſpice dn̄e ī teſtamentū tuū. vbi oſtendit̉ vehemēs effectusoracōnis. jn all̓a. Qm̄ deꝰ magnꝰ ⁊cͣ. oſtenditur quis eſt qui poteſt illumiare. In euangelio oſtenditur ꝙ lex non poteſt ſanare. ⁊ incipit in quibuſdā eccleſijs. Bt̄i oculi qͥ vidēt q̄