reuocacionis ſeu renouacōis ꝓpter prophetasqui eum multis modis p̄dixerūt. Paſſio xp̄i tēpori deuiacionis ꝓpter penam culpe pͥoꝝ parētum reſurrectio tempori regreſſionis ꝓpter leticiam. Aduentus ad iudicium tempori ꝑegrinacionis. quia huiuſmodi tempꝰ durabit vſqꝫad diem iudicij. Vn̄ ꝓpheta. aduena ego ſū apd̓te et ꝑegrinus ſicut omēs patres mei. Tēpus ergo reuocacōnis ſiue renouacōnis q̄ fc̄a ēper legem et ꝓphetas durat vſqꝫ ad natale dn̄itantum ut p̄miſſum eſt. Alij tamē dicūt ꝙ vſqꝫad ſeptuageſimā et ibi incipit tempꝰ deuiacionis. Sed ẜm pͥmum dictum queritur de tempore qd̓ eſt a natale dn̄i vſqꝫ ad. lxx. ſub qͦ dc̄orum tempoꝝ contineatur. Suꝑ quo dicunt qͥdam. quod tempus. qd̓ eſt a natali vſqꝫ ad octauas eph̓ie ꝑtinet ad tempus regreſſionis. qd̓eſt tempus gaudij. ſicut et illud vnde et in quibuſdam eccleſijs tunc albis vtunt̉ veſtimentisſicut et tempore paſcali/ neqꝫ tunc ieiunat̉ necgenua flectunt̉. Reliqua vero pars. ſcꝫ ab octauis eph̓ie vſqꝫ ad. lxx. ſub tempore ꝑegrinaciom̄s continetur. Et licet yſaias legat̉ die natalis domini non ideo dies illa eſt ſecundum ip̄osde tempore reuocacōnis alia em̄ conſideracōehoc fit et ante euāgelium in nocturnis ⁊ an̄ epiſtolaniin miſſa. ſupponitur em̄ tunc baſis colūne. ut per vtrumqꝫ teſtimoniū natiuitas xp̄i ꝓbetur. Iteꝫ queritur quare a tēpore veris ſiuerenouacōnis ſiue reuocacōnis incipiunt eccl̓ieofficia. Videtur em̄ ꝙ deberēt inciꝑe a temꝑehiemis ſiue deuiacōnis. quia prius eſt deuīacio ꝙͣ a deuiacione reuocaco. Preterea in tꝑedeuiacōnis legitur pͥmus lib̓ theologie. ſcꝫ geneſis ſuꝑ hoc dicunt quidem ꝙ hͦ facit eccl̓ia neincipiat ab errore. ſed certe non dicit̉ tempusillud deuiaconis eo ꝙ eccl̓ia illo tempore deuiet. ſed quia errorem poꝝ parentum recolit. utnos ad penitenciam trahat. Et ideo hec racō n̄placet. Eſt ergo racio. quia em̄ ꝑ aduentum domini om̄ia noua facta ſūt. Vn̄ apocalipſis. Eccenoua facio om̄ia. Ideo in honorem aduentus domini a tempore renouacōnis incipit eccl̓ia officium ſuum. Preterea ſi inciꝑet ab hieme vtensverbis deſperacōnis poſſet homo illa audiēsdeſperare. merito ergo incipit a vere ut cuꝫ poſtea audierit verba deſperacōnis non deſperetquia p̄ceſſit certa ꝓmiſſio vere liberacōis quefit in aduentu. Incipit gͦ a tempore renouacōnis ſeu reuocacōnis. in quo tenet rem. Qui autēlibri et quibus temporibus legant̉ breuiter ēvidendum. Et quideꝫ in pleriſqꝫ locis ab aduētu domini vſqꝫ ad natale eiuſ legitur yſaiaſ. Quiquanto de xp̄o vrbamus ceteris prophetauittanto natiuitati eius legitur vicimus. p̄terquāin ieiunijs quatuor tempoꝝ queꝓprias habētlectiones In ip̄a eciam natiuitate non ſolum deillo legitur et cantatur. ſed eciam de cauſis ip̄ius feſtiuitatis. ꝓut in omībus fieri ſolet feſtiuitatibus qd̓ fit ad on̄dendū magnū gaudium

nobis celitus datum. In prima vero dominicapoſt nataſe legitur in quibuſdaꝫ eccleſijs d̓ ep̄iſtolis pauli ad ip̄am ꝑtinentibus natiuitatem.In octaua natalis de ẜmonibus et d̓ omel̓. euāgelij eiuſdem diei In eph̓a de yſaia. ſecundū gelaſium papam. In octaua eph̓ie de omēl̓. euāgelij eiuſdem diei. Ab octaua eph̓ie. vſqꝫ ad. lxx.canitur de pſalmis. et leguntur epiſtole pauliin quibus legitur de laborē et luctu. et pugͣ eiꝰIn. lxx. vero vſqꝫ ad dominicam ante ramoſ palmarum legitur pentateucum. Septuageſimaem̄ tempus nr̄e captiuitatis et pene et culpe d̓ſignat. de qua miſtice ad hieruſalem redire debemus. ſicut hebreos olim de babilonica captiuitate exeuntes figuratum eſt. ut ergo memores ſint captiuitatis ſue qui ſurſum tendunt. legitur pͥmo de adam qui in principio mundi factus ē et de eiectōne eius de ꝑadiſo. deinde d̓ diluuio. et quomō abraham exiuit de terra ſua etde mundi huius laboribus ad exemplū paciēcieEt ſicut olim hebrei captiuitati ducti inbabilomiam in triſticia fuerunt fere vſqꝫ ad finem. lxx.annoꝝ. Et conceſſa ſibi licencia repatriādi gauiſi ſunt. licet non plenarie ita et nos fere vſqꝫad finem. lxx. dierum. ſcꝫ in ſeptuageſima cātemus voces et cantica leticie. ut p̄miſſum ē ⁊ ſubti. de tempore aduentus dicetur. xv. tam diebus ante paſca legitur hieremias. quia ille aꝑcius quā alij de paſſione tractauit. ⁊ in ꝓpria ꝑſona paſſionē do nini p̄ſignauit. Ab octauis vero paſce. xv. diebus. vel ẜm alios vſqꝫ ad quartam dominicā poſt paſca. Apoc̓. legitur et cātatur ꝓpter miſteria paſſionis et refurrectioniſque johanni reuelata ſunt. et apoſtoli predicauerunt. In apoc̓. em̄ fit mencio de ciuitate nouahieruſalem deinde vſqꝫ ad aſcenſionem legunt̉epiſtole canonice. et actus apl̓orum. et cantat̉de pſalmis. quia et dauid ꝓphetauit d̓ paſſioneet reſurrectione et aſcenſione. et apoſtoli p̄dicauerunt que a dn̄o didicerūt vſqꝫ ad aſcenſionem eius corporali p̄ſencia ꝑfruentes. Interaſcenſione vero et penth̓. cantat̉ de ip̄o feſto.qꝛ diſcipuli ſurſū ſubleuati ꝓmiſſa patris munera expectabant. Ab octauis ꝑenth̓. vſqꝫ ad kalen. auguſti leguntur libri regū et ꝑalippomenon ⁊ cantat̉. deus omniū. qꝛ ſicut ſamuel. ſauldauid et alij ꝓ lege domini pugnauerunt. ſic etnos poſtꝙͣ acceperimꝰ donū ſpūſſancti in baptiſmo ꝟ tute debemꝰ pugͣre contͣ demones formati nati nutriti ⁊ armati Akalend̓ augſti vſqꝫad kalendas ſeptēbris legit̉ et cantat d̓ ſapīaqꝛ in pugna maxime nececeſſaria ē ſapiencia. l̓quia auguſtus ſextus ē menſis et in ſexta etatequa deus veīt debemꝰ ꝓpter eius pn̄ciam ſapiēter viuere. qꝛ inter nos audita eſt ſapiencia ipſa que ex ore altiſſimi ꝓdijt. Rurſus menſisille calidus eſt et in anno. Per qd̓ media hominis etas deſignatur et in media eſtate vbi quisqꝫ ab eſtu vicioꝝ plus accenditur plꝰ ſuccurrere debet ſapiēcia. In ſeptembri legit̉ et cantat̉