ad aſcenſionē eiuſdem ꝑ quam facta eſt graciahominibꝫ et p̄dicacio euangelij de quo dicitur.Ecce nunc tempuſacceptabile. ecce nūc dies ſalutis. Hoc eſt tempus gracie. quo oriens nōsviſitauit ex alto. in quo tempore dominꝰ qui ēſol iuſticie mundum ſui p̄ſencia viſitauit. et ꝓpͥadoctrina ſufficienter illuſtrauit. hoc tempꝰ concordat cū eſtate ī qua claritas r̓gnat Quartum tempus ē ꝑegrinacionis. vi delicet ab aſcenſione domini vſqꝫ ad diem iudicij. vbi erit ꝯſumacio ſeculi quod tempus eſt habens multūlumīs qꝛ dei miſericordia r̓uelata fuit ⁊ diuinamiſteria. habet tn̄ aliqͥd obſcuritatis noſtra negligencia faciente et ſic ꝯcordat cū autumpnoqui habet aliquid obſcuritatis. ſed ampliꝰ claritatis In pͥmo tēpore viror fidei flos ſpei. fructus caritatis. frigore infidelitatiſ exaruit. Inſecundo vinea domini aliquatenꝰ viruit et floruit. In tercio virens et florens fructus vberrimos attulit. In quarto cadentibꝫ folijs ꝟ borum decoloraricepit. Rurſus tempus deuiacōnis dictum eſt tempus culpe et pene. Nā ꝓpte̓ipſam deuiacionem homo ſubiectus eſt culpe.et ꝓpter culpam pene. Vn̄ dicit dominus putascum venerit filius hominis inueniet fidem ſuꝑterram. Tempus reuocacōnis dicitur tempusdoctrine et ꝓphecie. ꝓpter decalogū. per quoddeus docuit genus humanum. Tempus reꝯciliacōnis dicitur tempus libertatis ⁊ gracie atqꝫleticie. Tempus ꝑegrinacōnis dicitur tempꝰluctus et pene. ſiue laboris ⁊ penitencie. quodnos facimus declinacōnis ⁊ negligencie. Primū fuit deſperacōnis. Secunduꝫ reſpiraco nisTerciū liberacōis. Quartū exercitacōis. Hecquatuor tempora rep̄ſentat eccl̓ia ſingulis annis ſiue ſtatus eccl̓ie per hec quatuor temporavariatur tempus hiemis et deuiacōnis in quomors regnauit rep̄ſentat eccl̓ia a. lxx. vſqꝫ adpaſcha recolens caſum et penaꝫ pͥoꝝ parentūpropter eorum culpam. et ideo cantica leticieexcepto gloria patri ſubticentur. ꝓut ſub ti. d̓.lxx dicetur. Siletur em̄ gloria in excelſis deoquod in teſtimoniū pacis auditum eſt. quandoveritas deterra orta eſt. et iuſticia de celo proſpexit. Tempus veris et renouaconis repreſentat eccleſia in aduentu domini. ꝑ queꝫ om̄iarenouata ſūt vſqꝫ ad natale domini. Vn̄ ad notandum ꝙ pr̄es illius temporis habuerūt aliquid luminis ſed multū obſcuritatis r̓ſpectu ſequencium minora cantica leticie cantat gloriapr̄i et all̓a. ſꝫ maiora ſupprimit. ſcꝫ gloria in excelſis. Te deum laudamus. et ſequēcias. proutibi dicetur. quia em̄ hoc tempore peccatum regnauit. non ꝓpter ignoranciam ut mors priusſed ꝓpte̓ carnis infirmitatē. ideo canit̉ alleluiaquia patres huius temporis ſub lege fueruntSꝫ gloria in excelſis ſiletur qd̓ eſt ſignū paciset iuſticie quā lex dare nequiuit. Tempus eſtatis et re ꝯciliacōnis ſiue regreſſioniſ rep̄ſentatab octauis paſche vſqꝫ ad octauaꝫ penih̓. quia

per paſchalem agnum reꝯciliam̉ deo. omnia cātica leticie et fere poſt omnes dictōnes alieluiamultiplicans. ad ſignificandū habitū gaudiuꝫde noſtra reſurrectione. ſignificat em̄ rempusillud ſtatum felicitatis eterne tunc eciā gloriain excelſis canitur. quia in reſurrectōne iuſticiaid eſt caritas ꝑficiet̉ et plena paxdabit̉. Ouplex eciā alleluia canit̉ in albis et in dominicisillius temꝑis. et ſtantes tūc oramꝰ. In pͥuatisve̓o ferijs gloria in excelẜ et duplex alloluia n̄cantur. licet ſepe alleluia p̄terꝙͣ in. lxx. dicat̉.ꝓut ſub ti. de. vij. diebus poſt paſca et in ſeqͥnti ti. dicetur. Tempus autumpni et ꝑegrmnacionis repreſentat eccleſia ab octauis peth̓. vſqꝫad aduentum domini. quia nobis deo reꝯciliatis non reſtat niſi ut nos ꝑegrinos reputemuscum pſalmiſta dicente. Aduena ego ſum et ꝑegrinus ⁊cͣ. cantans om̄ia leticie catica ad deſignandum gaudium de his que ſūt diuina miſtēria reuelata. quandoqꝫ tamē aliqua cantica ſubticet nec multiplicat alleluia. ſicut fecit in tempore p̄cedenti ad ſigͥficandū declinacōneꝫ a bono. ꝙͣ nob̓ negl̓ia noſtra parit. ⁊ cātat alleluiain ſpe reſurrectōnis. et gl̓ia in excelſis ꝓ iuſticiareddita. Item quotidie dicit alleluia. ſed nō gͦ oria in excelſis ut dicetur ſub tempore aduentꝰCantat eciam alleluia poſt graduale in ſignuꝫlaboris per quem ad patriam vite tranſeunduꝫeſt. Ex premiſſis colligitur euidēter ꝙ recte inprincipio hiemis homo quaſi deſperans dicitCircumdederūt me gemitus mortis. In principio veris quaſi reſpirans dicit. Ad te leuaui animā mea. In prcipio eſtatis architectoreccl̓ie petrus renatis ꝑ baptiſmū et illūiatis ꝑgͣciam dicit. Quaſimodo geniti infantes ⁊cͣ. Inpnͥcipio autumpni exultans d̓ dei miſericordiādicit. Domine in tua miſericordia ſperaui. Sedattendens miſeriā in quā ex ſua negl̓ia lapſus ēſtatim ſubiungit verſiculum. Aſquequo domīeobliuiſceris me in finem. Et graduale. Ggo dixidomine. miſerere mei ſana animam meam quiapeccaui tibi. Rurſus hec quatuor tempora ꝯfiderantur ſecundum quatuor principales dieipartes. que ſūt nox ꝑtinens ad tempus deuiacionis. Nox em̄ obſcura eſt et ydolatre ceci erantAurorā ꝑtinens ad tempus reuocacōis. Aeridies ꝑtinēs ad tempus reꝯciliacionis ſiue regreſſionis. et veſpera ꝑtinēs ad tempus ꝑ eg̓nacōnis. Deſignant̉ eciaꝫ ꝑ quatuor pnͥcipalesxp̄i actōnes q̄ ſūt natiuitas. paſſio. reſurrectio.et aduentus ad iudicium. Ad natiuitatē ꝑtinētcircūciſio. apparicio. baptiſmus. et purificacio.Ad paſſionē. ieiuniū et temptaco. Ad reſurrectionē. aſcenſio in celū. et ſanctiſpiritus emiſſioAd aduentum ad iudicium. trāſfiguracō. et miraculoꝝ oꝑacō. Item paſſio comꝑat̉ hiemi. natiuitas veri. reſurrecto eſtati. aduentus ad iudicium autumpno quando vetuſtas dierū ſedebittenēs ventilabrum in domo ſua. et mūdabit aream ſuam ⁊cͣ. Item natiuitas xp̄i concordat tꝑi