Dicit enim aliquis. Iube domine benedicere etſacerdos benedicens. rn̄det regularibꝰ diſcipulis ⁊cͣ. que ſecuntur. Et an̄ cōpletorium leguntpretermittendam in cōpletorio ſcilicꝫ. Fratreseſtote ſobrij ⁊cͣ. Vel legitur de dyalogo vl̓ huius. de hoc ſub ti. de prima dicet̉. Querit̉ auteꝫ quare in nocturnalibus ſiue in diuinalibuslectōnibus nō ꝓnunciatur auctor eaꝝ. ꝓut fitin his. que in miſſa leguntur. Reſpōdeo hij quiſemper lectōnibꝰ ⁊ diuinis obſequijs inſiſtuntvt ſunt miniſtri ⁊ domeſtici eccleſie. earū auctorem et ipſis lectōnibus agnoſcunt. quia igiturilli nocturnalibꝰ lectionibꝰ aſſunt officijs. noneſt neceſſe nomen auctoris exprimi lectionum.In miſſa vero ideo exprimitur. quia ibi cōueniunt bubulci. oꝑarij. ⁊ agricole. vt ſi quis eoruꝫforte. ꝓ eo ꝙ raro talia audit. incognitam habet hyſtoriā audiat eius auctoreꝫ. qui forte nōeſt ei incognitus vt ex illiꝰ autoritate firmiusinfigantur verba lectionis in corde In quibuſdaꝫ tn̄ nocturnalibus lectōnibus qn̄qꝫ auctoripſaruꝫ exprimitur. puta in ſermonibus ⁊ omēlijs gregorij. ⁊ auguſtini ⁊ aliorū de quo in ꝓhemio ſeptime partis dicetur Porro in concilio magocien̄ in burgcar. li. viij. c. Laycus ſtatutum eſt vt laicus in eccleſia non recitet lectionem nec alleluia dicat. niſi pſalmos tātum etreſponſoria ſine alleluia. Reſpōſoria quoqꝫ poſtlectiones ſubicluntur. cum enim per lectionesdoctrina per rn̄ſoria vero bona opera ſignificentur. rite poſt lectōnes reſponſoria ſubiciunturquia per bona opera doctrine rn̄dere debemusne cum ſeruo pigro. qui pecuniam domini fuiabſcondit. in tenebras exteriores mittam̄. Dicitur namqꝫ reſponſoriū. quia lectioni reſpondere id eſt conſonare debet. vt ſi forte lectionesſunt de actibus apoſtolorū. reſponſoria ſint ſimiliter de eodem. Vnde nonum reſponſoriuꝫ reſpondere ſolet none lectioni. q̄ olim erat de trinitate. prout iam dictum eſt. Hoc auetm̄ fallitin reſponſorijs de hiſtorijs que poſt euangelium in nocturnis cantātur. que euangelicis lectionibus non reſpondēt. De hoc etiam dictumeſt in quarta parte ſub ti. de graduali Diciturquoqꝫ reſponſorium. quia vni cantanti. cetericoncorditer reſpondent. Iuxta illud apoſtolii. cor. primo. Vt idipſumomnes dicamꝰ ⁊ nōſint in nobis eiſmata. Cantauit em̄ vnus ſcilicꝫxp̄s ⁊ petrus ⁊ ceteri eum ſecuti ſunt Vel quiachoro illud cantāti verſus reſpondetur ab vnoIſidorus dicit ꝙ ytalici reſponſoria tradiderūtque inde reſponſorios cantus vocant. quia aliodeſinente id alter reſpōdeat. Porro reſponſoria nocturnalia ſpiritualibus canticis ꝯꝑāturDicuntur eniꝫ cantica quia cantātur. Sūt ſpiritualia quia ex iubilatōne ſpiritualis mētis ꝓcedunt Cantantur vero vt recitatōne lectionumad ſuꝑne patrie cōcentum. mentem noſtram incitent ſubleuari. quod etiā inſinuat. Gloria patri quod in vnoqͦꝫ reſponſorio canitur. Ceteruꝫ

reſpōſorium ab vno incipitur vt ab alijs concinatur per quod fratris ad fratres exhortatioad ſeruiendum deo intelligitur. Per ve ſum rero reſponſorij qui totus ab vno canitur ſingularis ad deū dep̄cacio denotatur. Adhuc reſpōſorium cantando quaſi per tubam vocem exaltamus. excitando fratres ad alciorā vſqꝫ adeovt ad laudem ſancte trinitatis. preueniamus dicētes. Gloria patri ⁊cͣ. Quandoqꝫ autē reſponſorium tres habet verſus prout in ſexta parteſub prima dominica de aduentū dicetur. Reſpōſoriū quoqꝫ poſt verſū imꝑfecte recantatur adnotandum ꝙ ſi in monte ideſt in ſtatu ꝑfectionis ſaluare non poſſumus ſaltem in ſegor ideſtalia via ſaluemur in ſtatu. videlicet imperfectōnis. Adhuc ſemiplene. ſiue ꝓ parte repetitur.ad notādum ea que viuētes facimus imꝑfectaeſſe et fit primo repeticio a remociori quo adfinem et poſtea a minus remoto ⁊ vltimo. Gl̓iapatri dicitur ꝓut ſub dicta dominica de aduentu dicetur. In feſtiuis vero. iterum totuꝫ perfecte repetitur ad notandum leticiam ⁊ perfectionem ſanctoruꝫ Oratiōes ſimiliter in ſingulishoris dicuntur per quas ꝓmiſſio impetranda ēOratio nanqꝫ peticio eſt. Nam orare petere eſtſicut exorare eſt impetrare. Et ſecundū greg.VVeracit̉ orare ē amaros in ꝯpūctiōe genitus⁊ conpoſita verba ſonare. Oratio autem dei miſericordiam ſignificat que precedit ⁊ ſb̓ſequit̉hominē in bonis operibus. ⁊ ideo dicit̉ in principio miſſe ⁊ in fine. Eſt autem vltima oraciodomini ad operarios benedictio. Quod orationes in fine dicuntur ab actibꝰ ſumitur apoſtolorum. qui quando diſiungebātur poſitis genubus ſuis orabant Siquidem oraturus ſacerdospopulum ſalutat dicens. Dn̄s vobiſcum. ⁊ hocideo vt illum animet ad orandum. pro ipſo ꝙeius oratio ſit accepta deo. quodqꝫ deus gr̄amſuam ſibi donet. Oratione autem finita iterumorat dicens. Dominus vobiſcum. De quo ſb̓ ti.de prima dicetur. Et nota ꝙ omne officiuꝫ p̄ternocturnum. oratōne ⁊ benedictōne cōcluditurad notandum ꝙ quia dum in hoc ſeculo ſumusneceſſe habemꝰ p̄ſbiteroꝝ oratōnibus muniri.Et mos eſt ꝙ quando cum famulis dei familiare habemus colloquium. cum ab illis ſeꝑamurbenedictioneꝫ ab eis poſcimus. In nocturnis vero hoc non fit. quia ibi non fit ſeꝑatio. ſed matutinum ⁊ matutine laudes cum eo ꝯiūctim canūtur. Porro licet deus ſit vbiqꝫ tamem ſacerdos in altari ⁊ in diuinis officijs debet ex inſtitutōne Iulij pape verſus orientem orare. In̄ ineccleſijs hoſtiū ab occidente habētibus miſſamcelebrans in ſalutatione ad populum ſe vertitquia quos ſalutamꝰ facie ad facieꝫ pſētamusprout in quarta parte ſubti. de ſalutatione dictum ē. Et deinde oraturus ſe ad orientem conuertit. In eccleſijs vero hoſtia ab oriente habētibꝰ. vt roma nulla eſt in ſalutatione neceſſariaconuerſo. quia ſacerdos in illis celebrās ſemꝑ