liber

qua ſpirituſſanctus digne ſumenti datur ſemper indie dominica ⁊ hora tercia fit. quoniam epiſcopi vicem apoſtoloꝝ obtinent. quibꝰ indie penthe. ⁊ hora tercia ſpirituſſanctꝰ datus eſt. non tamen poteſtquis in epiſcopum conſecrari die illa qua in preſbiterum ordinatur. ſed ⁊ iuxta canonum ſtatuta epiſcopus cum ordinatur. cōprouinciales ep̄i ꝯueniredebent cum metropolitano. ⁊ duo ep̄i ponant ⁊ teneant euangelioꝝ cōdicem ſuper caput ⁊ ceruicē eiꝰſiue ſuper humeros. vno ſuper eum fundente benedictionem. reliqui vero omnes epiſcopi qui aſſunt manibus ſuis caput eius tangant. ſiquidem tenet̉ liberſuper caput eius. primo vt dominus firmet euangelium in corde ipſius. Secundo vt per hoc intelligatcui labori ⁊ oneri ſubiciatur. qꝛ omne quod hic eminet. id eſt omnis prelatus plus meroribus qͣm honoribus gaudeat. Tercō ad notandū ꝙ pondꝰ euāgelice predicatōnis eum circumquaqꝫ ferre pigere non debet. Quarto ad monendum illum vt magis ſolito iugo ſubiciat ⁊ obediat euangelito. Triūautem epiſcopoꝝ adminus computato metropolitano preſencia requiritur ratione et exemplo. Ratione ne tantum beneficium videatur furtiue preſtitum. vt pro illo pariter preces ad deum effundant.Exemplo quia ⁊ iacobꝰ frater domini a petro ⁊ iacobo ⁊ iohanne apoſtolis ordinatꝰ eſt ep̄us iheroſolimitanus. Manus vero impoſitō ſumpſit exordium ab yſaac. qui dum iacob benedixit impoſuit ſibimanum. ⁊ moyſes ioſue cum eum populo prefecit.et dominus apoſtolis cum eos principes mundi cōſtituit. Sed ⁊ ipſi apoſtoli per manus impoſitōnemſpūmſanctum dederunt. De manꝰ impoſitōne dictūeſt ſub ti. de diacono. Ceteꝝ circa ep̄i ordinatōnemſciendum eſt. ꝙ ipſe ſabbato hora veſpertina examinatur de moribꝰ ⁊ ſtatu preterite vite. vbi ter benedictio petit̉. vt ſancta trinitas in ordinatōe preeſſemonſtret̉. Mane vero ſequenti examinatur de futura conuerſatōne ⁊ fide exprimitiue eccleſie inſtitutione ꝓpter ſuſpectos in fide moribus ⁊ conditione ⁊ vnguntur caput eius ⁊ manus de quo dictumeſt in prima parte ſub titulo. de cōſe. Deinde vngūtur manus eius. ⁊ datur ei mitra in capite in ſignūꝙ benedictionem omnium gentiū dedit illi. ⁊ teſtamentum ſuum confirmauit ſuper caput eiꝰ. danturetiam ei baculus ⁊ annulus. de quibus in ſequentiparte dicetur. Singula autem cum ꝓprijs verb̓ tradiuntur ⁊ fiūt. que verba ⁊ capitis ⁊ manuū vnctō.et pollicum confirmatio. baculi ⁊ annuli atqꝫ euāgelij traditō ſunt huius ſacramenti ſubſtancia. ceteraſunt ſolennitatis. De euangelij ⁊ baculi traditōe etquare conſecratus equū album ſeu albis coopertūequitat dictum eſt in predicto titulo de conſecratione. Conſecratur autem epiſcopus inter epiſtolāet euangelium. nec poteſt die ſue conſecratōnis ordines celebrare. quia ipſe tunc non celebrat. ſed cōcelebrat principaliter celebranti. papa tamē qui ante ymnum angelicum conſecratur hec poſſet. qꝛ ip̄emiſſarum ſolennia perficit conſecratus. Differt autem inter epiſcopos ⁊ ſacerdotes. quia licet ſex ſintque cōiter pertinet ad omnes ſacerdotes. videlicꝫ ca

thecizare. baptizare. predicare. cōficere. ſoluere acligare. tamen ad pontificem nouem ſpectāt. ſcꝫ clericos ordinare. virgines benedicere. pontifices conſecrare. manus imponere. baſilicas dedicare. degradandos deponere. ſinodos celebrare. criſina conficere. veſtes ⁊ vaſa ſacrare. Sunt ⁊ alia que ad officium epiſcopale pertinent puta in fronte criſinare. benedictionem ante pacem dare ⁊ ſimilia. Veruntamen ⁊ maiores ⁊ minores ſacerdotes cōmuniter inquibuſdam vicem gerunt ſummi pontificis id ē xp̄i.dum videlicet pro peccatis obſecrant ⁊ per penitēciam reconciliant peccatores. Vnde Apoſtolꝰ. Deus erat in xp̄o mundum ſibi reconciliās. ⁊ poſuit innobis verbum reconciliatōnis. obſecramus ergopro chriſto reconciliemini deo. Mediatores em̄ ſūtſacerdotes inter deum ⁊ homines. dum ⁊ preceptadei populo deferunt p̄dicando. ⁊ vota populi deo porrigunt ſupplicando. quocirca tales debēt exiſtere vtet deo grati ⁊ hominibus ſint accepti. Nā vt ait alexander papa. chriſti ſacerdotes quāto dignioresfuerint tanto facilius in neceſſitatibus populi proquibus clamant exaudiuntur. Et ſicut dicit Apoſtolus. Mediator non eſt vnius ⁊ diſcordes reconciliare non poteſt qui ſimul vtriuſqꝫ ſocietatis ⁊ amicicie vinculo non eſt concors. Si enim is qui diſplicetad intercedendum mittitur. irati animus ad deterio ijxira prouocatur. Epiſcopus quoqꝫ ⁊ ſacerdos nomine preſbiteri intelliguntur. ſicut patet ex hijs q̄ adtitum Apoſtolus ſcripſit qui eundam ⁊ epiſcopū ⁊ꝓreſbiterum nominauit. Ꝙ autem idem ſit ep̄us ⁊preſbiter multis rōnibus comprobatur Preſbiteria filijs aaron in veteri teſtamento ſumpſerunt exordium. Epiſcopi vero ab ipſo aaron. qui vero tuncvocabantur ſacerdotes nunc preſbiteri dicunt̉. quitunc principes ſacerdotum. nunc epiſcopi nominantur. Hodie autem ideo diuerſa ſunt vocabula vt epiſcopus non dicatur preſbiter vel econtra. quoniāantiquitus quando pietati ſtudebāt preſbiteri in oīloco ordinabantur ⁊ apud iudeos qui populo preerant preſbiteri dicebantur hoc nomen honoris accipientes. vocabantur etiam epiſcopi ab illo oꝑe qd̓implere videbantur eo ꝙ ꝯſiderare habebant quecunqꝫ adpietatis cultum fuerant conſtituta. Hincetiam Iheronimus ſic ait. Olim idem preſbiter quiet ep̄us et anteqͣm dyaboli inſtinctu ſtudia ſiue diſſenſiones in religione fierent. ⁊ diceretur in populis. ego ſum pauli. ⁊ ego ſū appollo. ego cephe cōmuni preſbiterorum concilio eccleſie gubernabant̉Poſtqͣm autem vnuſquiſqꝫ eos quos baptizaueratſuos eſſe putabat. non xp̄i. in toto orbe decretum ēvt vnꝰ de preſbiteris ſupͣponeretur. Epiſcopi ergonouerint. ſe magis conſuetudine qͣm diſpenſatōe doninice veritatis preſbiteris eſſe maiores. Auguſtinus vero dicit ꝙ quanqͣm ſcd̓m vocabula que vſusobtinuit epiſcopus ſit preſbitero maior. Auguſtinus tamen Iheronimo minor eſt. Hoc officium criſtus exercuit quando manus ſuper capita diſcipulorum leuans eis benedixit dicens. Accipite ſpiritumſanctū. quorum remiſeritis peccata remittun-