non facimus. Siª autem in luce ambulamus ſicut ⁊ ipſe eſtin luce: ſocietatēᵇ habemꝰ adinuicem: ⁊ᵉ ſanguis iheſu xp̄ifilij eius emūdat nos ab omnipeccato. Siˢ dixerimus: quoniā peccatu nō habemus: ipſiᵉnos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobis nō eſt. Siʳ cōfiteamur peccata noſtra: fidelisᵍ eſt ⁊ʰ iuſtꝰutᵗ remittat nobis peccata noſtra: ⁊ emundet nos ab omniiniquitate. Siᵗ dixerimus qm̄nō peccauimus: mēdacemⁿ facimus eū: ⁊ verbumⁿ eius nōeſt in nobis.¶ Ilioliᵍ mei: hec ſcriboᵈvobis ut non peccetisSedʳ ⁊ ſi quis peccauerit: aduocatūˢ habemꝰ apudpatrē iheſum xp̄m iuſtūᵉ. Et
ipſe eſt ꝓpitiatio ꝓ peccatis noſtris: nonˣ ꝓ noſtris aūt tm̄: ſedetiā pro totiꝰ mūdi. Etʸ in hocſcimus quoniāᶻ cognouimꝰ eūſiª mandata eius obſeruemus.Quiᵇ dicit ſe noſſe deū: ⁊ᶜ mādata eiꝰ nō cuſtodit: mendaxeſt: ⁊ ī hoc veritas nō eſt. Quiaūt ſeruat verbū eiꝰ: vereʳ ī hoccaritas dei perfecta eſt. Inᵍ hocſcimus qm̄ in ipſo ſumꝰ. Quidicit ſe in xp̄o manere: debetſicut ille ambulauit ⁊ᵏ ipſe ambulare. Cariſſimiᵗ nō mandatum nouum ſcribo vobis: ſedmandatū vetꝰ quod habuiſtisab initio. Mandatum vetuseſt verbum quod audiſtis. Iterumᵐ mandatum nouum ſcribo vobis quodⁿ verum eſt ⁊in ipſo ⁊ˢ in vobis: qꝛⁿ tenebre
ſolum verbo. hypocriſis enim mendacium eſt in facto. a Si aūtin luce ambulamꝰ. viuendo in meritorijs operibus. b Societatem habemus ad inuicem. ꝓpter ſimilitudinē ad ipſū. c Et ſanguis iheſu chriſti filij eiꝰ emundat. nos ab oī peccato. qꝛ ſacramentanoue legis de quibus eſt baptiſmus ⁊ penitentia. quibꝰ aufert̉ omnepeccatum. efficaciam habent a paſſione chriſti.d Si dixerimꝰ. hic remouet quoddam falſumdictū quo aliqͥ iactabātſe īmunes eſſe a peccato.on̄dens ꝙ aliqͥs non pōthoc dicere de pctō pn̄tinec de p̄terito. niſi ſibi reuelatū fuerit a deo. dicitigit̉: Si dixerimus qm̄peccatū nō habemus depreſenti. e Ipſi nosſeducimꝰ .i. extra ſocietatē dei ducimus per falſitatē. qꝛ ſi de pctō venialiſit ſermo. illud nō pōt inpreſenti vita totalit̓ vitari. de illo enī dicit̉ ꝓꝟ.xxiiij. Septies in die cadit iuſtus. ⁊ ſic nullꝰ pōtveracit̉ affirmare ſe illocarere. ſed quia peccatūveniale nō ſeparat a deiſocietate. ideo melius videt̉ ꝙ de peccato mortaliloquat̉. nullus enī poteſtſcire ſe peccato carere niſideus ſibi reuelauerit: Eccleſiaſtes. ix. Neſcit homo vtrū amore uel odiodignus ſit. propter quod ſi abſqꝫ dei reuelatione aſſerat ſe omni peccato mortali carere. iam incurrit peccatū iactantie ⁊ ſuꝑbie. ⁊ etiāfalſitatis aſſerendo quod neſcit. ideo ſubdit̉: Et veritas in nobis nōeſt. f Si cōfiteamur peccata noſtra. humilit̓ ⁊ vere. g Fidelis. in reddendo. ꝓmiſſa. h Et iuſtus eſt. qꝛ ꝓmiſſum eſt aliqͦmodo debitū. ⁊ ſic reddere eſt iuſtū. i Ut remittat nobis peccata noſtra. Sic enī ꝓmiſit Math̓. iiij. Penitentiā agite appropinquabit enī regnum celoꝝ. k Et emūdet nos ab omni iniquitate.ꝑ eccleſie ſacramenta. ut dictum eſt. l Si dixerimus qm̄ nonpeccauimus. de preterito. m Mendacē facimꝰ eum .ſ. deū dicentē cōtrariū. ſi querat̉ vbi. dicunt doctores aliqui ꝙ hoc dixit Iobxv. Quis eſt hō ut īmaculatus ſit ⁊ ut iuſtus appareat natꝰ de muliere. vbi tranſlatio alia habet: Uemo mundus a ſorde. neqꝫ infanscuius eſt vnius diei vita ſuper terram. ſed iſti non vident̉ bene dicere. quia verbū allegatum nō eſt ipſius dn̄i. nec ſancti Iob ex ſpiritudei loquentis. ſed eſt verbū eliphac themanitis. qui lꝫ ī ꝓceſſu librimulta vera dixit. tamen falſam concluſionē nitit̉ ſuſtinere. ut patetper ſnīam dei in fine libri. ꝓpter quod dicere ꝙ verbū eius ſit verbūdn̄i. nō videt̉ cōuenienter dictū. ſed alibi dicit de peccato originaliꝑ os dauid prophete pͦs. l. In iniquitatibus cōceptus ſum. ⁊ in peccatis cōcepit me mater mea. ⁊ de actuali dicit Math̓. vj. vbi docetomnes orare ꝓ peccatoꝝ ſuoꝝ remiſſiōe. Dimitte nobis debita noſtra. quod eſt friuolum ei qͥ non haberet peccata. ⁊ per apl̓m Ro. iij.Eſt aūt deus verax. omnis homo mendax. n Uerbum eius .i.xp̄s qui eſt verbū dei patris. o Non eſt in nobis. per grām ſanntēLlioli mei. Hic ex predictis infert cōcluſionem intentā ꝙ .ſ.ap̄. ij.debemus peccatum vitare. d. Iilioli mei hec. predicta. oScribo vobis ut nō peccetis. ne ſocietati diuine īpedimentum ponatis. r Sed ⁊ ſi quis peccauerit. ex humana fragilitates Aduocatū habemus apud patrē ih̓m xp̄m. oſtendentē patri ꝓpeccatoribus vulnera. t Iuſtum. q. d. nō interpellat ꝓ quibuſcūqꝫ peccatoribus. ſed ſolū ꝓ vere penitentibus. v Et ipſe eſtꝓpitiatio ꝓ peccatis noſtris. actiue ⁊ paſſiue. nam ſeipſum obtulitpro noſtra expiatione. x Non pro noſtris autem tm̄. ſed pro totius mundi. ſcꝫ qͣꝫtum ad ſufficientiam. ſed pro electis tm̄ quantumad efficaciam. nam alij ponunt obicem. y Et in hoc ſcimus. Hic
conſequenter ponit̉ dicte ſocietatis ꝓmotiuū. quod eſt opusmeritoriū per qd̓ caritas per quā deus in nobis habitat ⁊ nosin ipſo. meret̉ augeri ut aucta mereat̉ ⁊ ꝑfici. ſic igitur ꝓceditbeatus iohānes ꝙ primo ad opus meritoriū inducit cēs generalit̓. ſecūdo aliquos ſpecialit̓. ibi: Scribo vobis filioli. Prima in duas. qꝛ primo inducit ad opꝰmeritoriū. ſecūdoꝯfirmat ſuū dictūibi: Cariſſimi. Circa primū dicit̉: Etin hoc ſcimus. probabili tn̄ cōiecturaz Qm̄ cognouimus eum. noticiaamatiua q̄ eſt practica. prout praxisextendit̉ ad effectūa Si mādata eiꝰobſeruamus. qꝛ ſicut dicit Gregoriꝰomel̓. xx. Amor deinunqͣꝫ eſt ocioſus.operat̉ enī magnaſi eſt. ſi autē renuitoperari amor noneſt. iō ſubdit̉: bQui dicit ſe noſſedeum. noticia caritate formata. c.Et mandata eiꝰ nōcuſtodit. facultatehabita. d Mendax eſt. qꝛ veritasnō ſubeſt dicto eiꝰ.Qui aūt ſeruat verbū eius. corde retinendo ⁊ opere adimplendo. fUere in hoc caritas dei ꝑfecta ē. ꝑfectū dicit̉ cui nihil deeſtv. metaph̓. ſed hoc pōt intelligi duplicit̓ quo ad preſens. Unomodo cui nihil deeſt de his ad que tenet̉. ⁊ ſic qͥ ſeruat verbūdei qͣꝫtū ad eius p̄cepta dicit̉ ī caritate ꝑfectus. Alio mō accipit̉ cui nihil deeſt de his q̄ pōt habere. ⁊ ſic caritas nō eſt ꝑfecta in via. qꝛ ſemꝑ pōt quilibet qͣꝫtūcūqꝫ ꝑfectus in meritocreſcere. vnꝰ tn̄ dicit̉ alio ꝑfectior inqͣꝫtū nō ſolū ſeruat mandata q̄ ſūt neceſſitatis. ſꝫ etiā cū hͦ ꝯſilia q̄ ſūt ſuꝑerogatiōis⁊ ſic dicit ſaluator iuueni viā ꝑfectionis q̄renti Math̓. xix.Si vis ꝑfectus eſſe vade vende oīa q̄ habes ⁊ da pauperibus⁊ veni ⁊ ſequere me. ⁊ quāto quis feruētiꝰ eiꝰ mādata uel plura de ꝯſilijs ex caritate ſeruat ⁊ ſtrictiꝰ. dicit̉ magis ꝑfectus.⁊ qꝛ ꝑ caritatē deꝰ habitat in nobis. iō ſubdit̉: g In hͦ ſcimus qm̄ in ipſo ſumꝰ. tn̄ hic accipit̉ ſcīa large ꝓ cōiectura ꝓbabili. ut dictū ē ca. p̄ce. niſi ſuꝑ hoc habeat̉ reuelatio diuina.qd̓ aūt ſequit̉ in aliquibꝰ. Si in ipſo ꝑfecti fuerimus. nō eſt inlibris correctis. h Qui dicit ſe in ipſo manere. ꝑ caritatē. i Debet ſicut ille ambulauit. inter hoīes cōuerſando.k Et ipſe ambulare. ipſū imitando nō ſolū in obſeruationep̄ceptoꝝ: ſed etiā ꝯfilioꝝ ẜm ſuā poſſibilitatē qͣꝫuis ad hoc nōteneat̉ de neceſſitate. l Cariſſimi. Nic ꝯn̄ter confirmatdictū ſuū .ſ. ꝙ p̄ceptū de dilectione dei ⁊ ꝓximi ex quo ꝓcedūt oꝑa bona ē abantiqͦ datū. d. Cariſſimi nō man. no. ſcri.vob̓ ⁊cͣ. Eſt enī hͦ mādatū de dictamine legis naturalis ꝙ hōdiligat deū a qͦ habet eē ⁊ viuere. ⁊ hoīem ſibi ſil̓em in ſpecie.vn̄ ⁊ bruta aīalia hͦ faciūt: Eccle. xiij. ca. Qē aīal diligit ſibiſil̓e. ⁊ ſic ē īſertū mēti hūane a ſua pͥma ꝯditicē. Eſt etiā de lege ſcripta dīna: Deut. vj. ca. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. ⁊ de dilecticē ꝓximi dr̄ Leuitꝭ. xix. Diliges ꝓximūtuū ſic̄ teipſū. ⁊ ſic ē datū ab initio legꝭ. m Iteꝝ mā. no. ſcri.vobis. qꝛ idē p̄ceptū de dilecticē renouatū ē ī euāgelio qd̓ dr̄lex amoris. n Qd̓ verū ē .i. ꝟificatū. o Et ī ipſo .ſ. deohumanato qͥ ex caritate maxima paſſus ē ꝓnobis. p Et invob̓. qꝛ ꝑ hͦ dedit hoībꝰ maximū īcētiuū amorꝭ. ꝓpt̓ qd̓ īminēteſua paſſiōe dixit Ioh̓. xiij. Mādatū nouū do vob̓: ut diligatꝭīnicē ſic̄ dilexi vos. q Quia tenebre .i. figure ⁊ ymhre. ve. te.