Titulus.IIII.

legendo deuorauit: obliuiſcens euomet. Et de vētreeius extrahet dominus eas. qꝛ iuſto iudicio d̓ memoria eius euellet. vel ad literā tales etiā diuitias rerūcongregant. quas oēs dimittūt. Caput aſpidū ſurget. ⁊ occidet eum lingua vipere. Aſpis ꝑuus eſt ſerpēs. Uipera ꝓlixioris ē corporis. ⁊ ſic naſcit̉ vt violenter exeat. Unde vipera quaſi vi pariens. Capuergo aſpidis ſurgit dum initiū ſuggeſtionis occulilibenter ſuſcipit. Et occidit eū lingua vipere. qꝛ vilentis poſtmodū tētationibꝰ deuictus tradit̉. Nonvideat riuulos fluminis. Riuuli fluminis ſūt donaſpūſſancti. fides. ſpes. charitas. que hypocrita nonꝯſiderat. quia ſolis viſibilibꝰ intēdit. Torrētis. mellis. ⁊ butiri. Gel deſuꝑ .i. ex aere cadens dulcedineſignat diuinitatis. Butirū quod ex carne ē. myſterium eſt incarnationis xp̄i. que myſteria hypocrita n̄guſtat. Fruitionem etiam diuinitatis ⁊ hūanitatisxp̄i in patria poteſt ſignificari qua ille priuat̉. Luetque fecit omīa nec tn̄ conſūmet̉ .i. ꝑſoluet in tormētis que illicita conſeruauit deſideria. Et vt ſine finecrucietur viuere ſine fine compellit̉. hec oīa in gloſaDeficit ergo gl̓ia eius. priuat̉ gloria dei. ⁊ in pena locat̉ inferni. Exemplū ponit Grego. in. iiij. dyalogorum de quodaꝫ heremita qͥ ab hoībus reputabaturſanctus ꝓpter magnam abſtinētiā quā p̄tēdebat facere. ⁊ magnā modeſtiā exteriorē. Demnū veniens adextrema cū circūſtarent plurimi qui ad eū cā viſitationis acceſſerāt ſperātes aliquod documentū hr̄e. ⁊forte ſignū videre. deo oꝑante coactus ē exprime̓ ſuam ſimulationē ⁊ dānatōem dicēs. Cū ego videbarieiunare occulte comedebaꝫ. ⁊ ſi qͥd boni agebam vtſanctus reputarer: laborabā. ꝓpter quod ecce traditus ſum draconi ad deuoranduꝫ ꝓpter hypocriſimmeā. Iam pedes meos ⁊ corpus in os ſuū aſſumpſit.⁊ reſiduū ad ſe trahit. Quaſi ſimile habet̉ in vita patrū de alio qͥ in tanta opinionis celebritate erat apd̓incolas vt eſtimarent homīes ſe meritis illiꝰ ⁊ precibus in terra ſubſiſtere ⁊ ex morte eius omni bono carere. ſꝫ quia hypocrita erat. viſus eſt in morte a quodam ſancto ꝙ demones aduenirent ꝓ aīa eius. ⁊ dictum fuit vni eoꝝ. Educ illam miſeram animam decorpore ꝑ violentiam vt qͥ nunꝙͣ paſſus ē me quiethabitare in ea ꝓpter hypocriſim ſuam. ſic cum violētia ⁊ inquietudine ducat̉ ad inferna. Et ſubito vnꝰdemonū immiſit vncinos ferreos ꝑ os eius. ⁊ cū maxima violētia illā de corꝑe extraxit quaꝫ multitudodemonū ſequebat̉ verberādo ⁊ cū magno impetu deducendo ad inferos.¶ Capitulū octauū de diſcordia ꝑ modū p̄dicationis. ⁊ ibi de ꝑtialitatibꝰ ciuitatumIſcordia eſt ſexta filia inanis glorie ẜm Grego. ſub qua cōtinet̉ ſeditio ẜm Tho. vt ſpecies ſb̓ genere.⁊ ideo non numerat̉ inter filias inanis gl̓ie. quia ſb̓diſcordia comp̄hendit̉. Unde in iſto capitulo aget̉de vtraqꝫ. Et de diſcordia dicit Cyprianus martyrNeqꝫ ad Cayn reſpexit dn̄s neqꝫ ad munera eius. inon acceptauit. Qūo em̄ deum pacatum habere poterat qͥ cum fratre non pacē ſꝫ zeli diſcordiam habebat. diſ. xc. Neqꝫ. Dicit̉ aūt diſcordia quaſi diu̓ſumcor ab altero. Importat ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxx.vij. arti. ij. quādam diuerſitatē ſeu diſgregatōem voluntatū. inꝙͣtum .ſ. volūtas vniꝰ ſtat in vno. ⁊ voluntas alterius ſtat in alio. Ꝙ aūt volūtas alicuius inꝓprio ſiſtat ꝓuenit ex hoc ꝙ qͥs p̄fert que ſua ſūt hisque ſunt alioꝝ. Et hoc cuꝫ fit inordinate ꝑtinet adſuꝑbiam ⁊ inanem gl̓iam. Et ideo ponit̉ diſcordia

filia inanis glorie. Propterea autē ē diſcordia peccatū ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvij. artic .j. quia ꝙuisvolūtas vnius hoīs in ſe ꝯſiderata non ſit regula voluntatis alterius quā oporteat ſequi. tn̄ volūtas hominis inꝙͣtum inheret volūtati diuine fit regulataẜm primā regulā .ſ. dei. Et ideo diſcordare a tali voluntate ꝓximi ē peccatū. qꝛ ꝑ hoc diſcordat̉ a reguladiuina. Sꝫ ſi voluntas hoīs ſit deo ꝯtraria ē quedāꝑuerſa regula a quā diſcordare bonū ē. Un̄ ſicut facere diſcordiam ꝑ quā tollit̉ bona ꝯcordia quā charitas facit ē graue peccatum. Propter qd̓ dicit̉ prouerbi. vj. Sex ſunt que odit deus. ⁊ ſeptimū deteſtur aīa eius. Et ponit hoc ſeptimū eſſe qͥ ſemīat int̓fratres diſcordeſt officiū dyaboli qui ſemīatzizaniā in medici Math. xiij. Sic cauſare diſcordiam ꝑ quā tollit̉ mala ꝯcordia. de qͣ dic̄ Ezech̓.Maledicta eoꝝ cōcordia .ſ. in volēdo malū: laudabile ē. Quod intelligens Paulꝰ poſuit diſcordiaꝫ int̓phariſeos ⁊ ſaduceos qͥ concordabāt in iniuſta ꝑſecutione ⁊ nocumēto ſui. Dicit̉ em̄ Act. xxiij. SciensPaulus ꝙ vna pars eſſet Saduceoꝝ alia phariſeorum exclamauit ī concilio dicēs. Uiri frēs ego phariſeus ſum ⁊ filius phariſeoꝝ. de ſpe ⁊ reſurrectioneego iudicor. Et cum hoc dixiſſet facta ē diſſenſio iniphariſeos ⁊ ſaduceos. Hoc etiā fecit xp̄s dicēs. Nōveni mittere pacem ſꝫ gladiū Math. x .ſ. ſeꝑando cōcordiam ī malo. ¶ Eſt aūt diſcordia aliqn̄ mortalealiqn̄ nullū peccatū. aliqn̄ veniale. Pro cuiꝰ declaratione dicit he. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvij. artic. j. ꝙ diſcordia opponitur ꝯcordie que cauſat̉ ex charitate.Charitas autē ml̓toꝝ corda ꝯiungit in aliqd̓ vnuꝫqd̓ eſt principal̓r bonū diuinū. ſecūdario bonū ꝓximi. Diſcordia igit̉ ea rōne ē peccatū inꝙͣtum ꝯtrariatur huic ꝯcordie. Pōt igit̉ diſcordia ꝯtingere triplicit̓. ¶ Primo ꝑ ſe ⁊ ex intētione qn̄ .ſ. qͥs diſſentitab alijs in eo qd̓ ab eis q̄rit̉ vel tractat̉ qd̓ ſcit ip̄e ꝑtinere ad honorē dei ⁊ bonū ꝓximi ductꝰ odio. amore. timore. vel hmōi. ⁊ hoc ē mortale ex ſuo genē ꝓpi̓ꝯtrarietatē ad charitatē lꝫ primi motꝰ hmoi diſcordie ꝓpter imꝑfectionē actus ſint venialia. Un̄ apl̓sad Gal̓. v. int̓ oꝑa carnis ponit diſſenſiones .i. diſcordias. ⁊ de eis dicit qui talia agūt regnū dei non conſequent̉. ¶ Scd̓o ꝑ accidens ⁊ ſine intētione ſed cuꝫerrore ꝑiculoſo vl̓ ꝑtinaci inheſione vt cū agit̉ aliquod qd̓ ſatis clare apparet eē ad honorē dei vl̓ bonum cōe. vl̓ priuate ꝑſone. ⁊ maiori ꝑti et ſapiētioriqͥ ī facto reqͥrunt̉ videt̉ tali mō fiendū. ⁊ aliqͥs diſſentit ab eis ⁊ nō ꝯcordat quis ſibi nō videt̉ hoc bonūvl̓ ita bonū. ⁊ hoc non ē ſine pctō veniali ſaltem. veletiā mortali ẜm materiā in qͣ diſcordat. qꝛ nimis deſuo ſenſu p̄ſumit cōtra illud ꝓuer. iij. Ne innitarisprudētie tue. Et illd̓. ij. Choꝝ. vlti. Idē ſapite. pacem habete. Secꝰ aūt ſi illud ī quo ꝯuenirēt omnesalij eēt manifeſte ꝯtra deū vl̓ ꝓximū. quia tūc diſſentire ab alijs ⁊ nō ꝯcordare laudabile ē ẜm illd̓ Exo.xxiij. Nō ſequaris turbā ī maluꝫ. Nec ille ꝓprie diſcordat ab eis ſꝫ ip̄i ab eo. ¶ Tercio mō ꝯtingit diſcordia inter duos vel plures ſine peccato vtriuſqꝫ⁊ hoc quia ē de eo quod non eſt manifeſte bonum. etquia vterqꝫ intēdit bonū honoris dei vl̓ ꝓximi vtilitatē. ſꝫ vni videt̉ vno mō agenduꝫ aliqͥd qd̓ tractat̉.alteri aliud cōtrario mō. ⁊ rōnes ꝓbabiles ſunt provtraqꝫ parte. ⁊ plures etiā ⁊ ſapientes ꝓ vtraqꝫ ꝑte.vel inter duos magne autoritatis ⁊ ꝓbitatis. Et ſicet̓ in ſanctis viris inuenitur aliqn̄ diſcordia. Und̓⁊ Act. xv. Facta eſt diſſenſio inter Paulum ⁊ Barnabā. id eſt diſcordia. ⁊ hoc circa factum Iohannisqui ⁊ Marcus dicebatur diſcipuli eoꝝ. Nā qꝛ receſſerat ab eis vt parētes viſitaret. Paulꝰ ip̄m reuerſinolebat ampliꝰ hr̄e īſocietatem ductꝰ zelo iuſticie.