Capitulum

ſuaꝝ gloriātur. Frater non redimit: redimet homonō dabit deo placationē ſuaꝫ. Ubi tria de inani gloria notātur.Primo cauſa a qua oriatur. ibi. Qui confidūt ī virtute ſua.Secundo materia in qua exerceat̉. ibi. Et ī multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉.Tercio qͣ pena puniāt̉. ibi. fr̄ n̄ redi. re. hō ⁊cͣ.Quātū ad primū§. j.on̄dit pͣs. cām inanis gl̓ie eē ſuꝑbiā. Nā ex hͦ ꝙ confidūt hoīes ī v̓tute ſua gl̓ant̉. Cōfidere autem ī v̓tuteſua eſt eſtimare mala ⁊ ꝑicula poſſe euadęre. et bonaſpiritualia ſibi poſſe procurare ex ſeip̄o. Fallitur autem talis ꝑ ſuperbiam appetentē excellentiaꝫ ſupraſe eſtimans ſe aliquid eſſe cam nihil ſit. vt ait apl̓usad Gal̓. vj. Nā ſine me (inquit xp̄s) nihil poteſtis facere Ioh̓. xv. qͥnimmo ẜm apoſtolū. ij. ad Choꝝ. iij.Nō ſumꝰ ſufficientes cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis. Si autē accepiſti .ſ. a deo omnia ait idemquid gloriaris quaſi nō acceꝑis. Sciendū tn̄ ẜm. b.Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. arti j. ꝙ appetitꝰ glorie de ſenō nominat aliqͥd vicioſū. ſed appetitꝰ inanis glorieSic etiā gloriatio ſiue gl̓iari poteſt bn̄ et male fieri.¶ Pro cuiꝰ declaratione videndū eſt quid ſit gloriaTirca quod dicit Tullius in rethorica ſua. ꝙ gloriaeſt frequens de aliquo fama cum laude. Et ad idemꝑtinet quod ait Ambro .ſ. ꝙ gloria eſt cuꝫ clara laude noticia. Gloria igit̉ claritatem quandam ſignatUn̄ gloriari idē eſt quod clarificari. vt dicit Aug. ſuper Ioh̓em. tractans illud verbū xp̄i. Clarifica filium tuū Ioh̓. xvij. Claritas em̄ decorem quendā habet ⁊ manifeſtationē. Et ideo nomē glorie importatmanifeſtationē alicuiꝰ de eo quod apud homines decoꝝ videt̉. ſiue illd̓ ſit aliquid corꝑale ſiue ſpūale hominū. Quia v̓o illud quod eſt ſimpliciter clarum amultis conſpici poteſt ⁊ a remotis vt patet exemplūde lumine ſolis vel ignis. Ideo ꝓprie ꝑ nomē gloriedeſignatur ꝙ bonū alicuiꝰ deueniat in noticiaꝫ multoꝝ et approbationem ẜm ꝙ dicitur in Tito liuio.ꝙ gloriari ad vnū nō eſt. Largius tamē accepto nomine glorie non ſolū conſiſtit in multitudinis cognitione nomē glorie. ſed etiā paucoꝝ. vl̓ etiā vniꝰ ⁊ ſuiſolius. dū .ſ. aliquis ꝓpriū bonū conſiderat vt laudedignū. Ꝙ autem aliquis bonū ſuum cognoſcat ⁊ vtvirtuoſū approbet nō eſt peccatū ſed laudabile. ẜmillud apl̓i. jͣ. ad Chorin. ij. Nō ſpm̄ huiꝰ mūdi accepimus. ſed ſpm̄ qͥ ex deo eſt vt ſciamus q̄ a deo data ſūtnobis. Sil̓r nō eſt peccatū ꝙ aliquis bona ſua velitab alijs approbari ob aliquem bonū fineꝫ ẜm illudMath̓. v. Sic luceat lux veſtra. id eſt vita vt videātopera veſtra bona. et glorificent patrem veſtrū. hecTho. ¶ Gloriatur igitur aliquis tripliciter. In domino. In ꝓximo. In mūdo. In dn̄o gloriatur qͥ aliquod bonū in ſe recognoſcens. ⁊ vt vere bonū approbans ⁊ complacentiā habēs illud a deo recognoſcitAd quod hortatur apoſtolꝰ. ij. ad Choꝝ. x. dicens.Qui gloriat̉ in dn̄o glorietur. Et qꝛ dicit apl̓s hoeſſe ſcriptū. ſciēdū eſt hoc haberi Hiere. ix. c. ſub hisverbis. Qui gloriat̉ in hoc glorietur ſcire ⁊ noſce meApl̓s dicit. In dn̄o glorietur. quod forte eſt ẜm antiquā tranſlationē. vel idē ẜm ſnīam. Quod verbūb. Tho. ſuꝑ epiſtolas Pauli exponit triplicit̓. Unomo vt ly in dn̄o denotet obiectu gloriādi. quaſi diceret. ex hoc gloriet̉ ꝙ habet in ſe dn̄m cognoſcendo etamando. quod expreſſe ponit̉ in Hiere. cū dicit. Scire ⁊ noſce me. vt ſcīa referatur ad cognitionem ſpecilatiuam. ⁊ noſce ad guſtatiuam ꝑ amorē. Alio modo gloriari in dn̄o eſt gloriari ẜm deū .i. de his q̄ ſuntẜm deū. videlicet bonis actibꝰ ⁊ rebus ſpiritualibꝰ.

Un̄ apl̓s. ij. a d Chorin. j. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū conſcīe noſtre .ſ. ꝙ conſcīa nō remordet d̓ pecatis grauibꝰ. ſed atteſtatur oꝑbꝰ noſtris approbāsea vt bona ⁊ laudabilia. nō de malis. ſicut ille d̓ quop̄s. ait. Quid gloriaris in malicia. Tercio mō gloriari in dn̄o ē gloriā ſuā ⁊ bonū ſuum reputare ſe habere a dn̄o. totum quod cedit in gloriā ſuā referēs ī domino. ẜm illud pͣs. Tu dn̄e ſuſceptor meus es gloriamea .i. cā glorie mee. Et ſic ꝓprie ſumit̉ ab apoſtolocū dicit. In dn̄o glorietur. quaſi diceret nō nob̓ debemus imputare gloriā noſtraꝫ. ſed deo. Un̄ ſubditibi. Nō em̄ ille ꝓbatus ē .i. approbatꝰ a deo vel ab hominibꝰ qui ſeip̄m commēdat d̓ ſe gloriando. ſed ꝙdeꝰ commēdat .i. cōmendabilē facit bonis oꝑibusmiraculis. Nā deus eſt cā totius boni oꝑis ꝑ homines facti. ¶ Gloriat̉ ſecūdo quis ex proximo .i. ex bono ꝓximi cū ex donis que habet doctrine vel exemplaris vite videns alios ꝓficere ⁊ ſe laudari. ⁊ in opinione bona eſſe. approbat illud ⁊ complacentiā habꝫpter vtilitatē aliorū inde ſequentē. vel etiāvirtuoſe ſe hr̄e conſpiciens. ⁊ deo ſeruire. ac ſalutemaliorum pro curare. ⁊ illos approbat ⁊ laudat ⁊ complacentiam habet de eoꝝ laude ꝓpter dei honorem.⁊ ꝓximoꝝ vtilit.em. Et ſic filius ſapiens eſt gloriaalomō. Et apoſtolꝰ dicit de chorinpatris. vt dicit?tis. Gloria noſtra vos eſtis. Et iteꝝ. Expedit mihimori magis qͣꝫ vt gloriā meā quis vacuet .i. bonā famā ⁊ opinionē habitam ex bonis oꝑbus faciēdo .ſ.aliqͥd vnde illā denigraret. ⁊ ꝓpter hoc aliqn̄ ſanctigloriant̉ .i. ſe laudāt iuſte. vt homines qui minus ꝙdebent de virtutibꝰ eoꝝ ſentiūt ⁊ opinantur auditimagnis eoꝝ bonis in maiori veneratione ⁊ deuotione habeant eos. indeqꝫ magis ꝓficiant. Sic apoſtolus Paulꝰ magnalia ſua Chorintis narrat (quibꝰ ꝑeū cōuerſis pſeudo apl̓i ſuꝑueniētes ſua falſa doctrina cōtēptibilē reddiderāt) dicēs. Si voluero gloriari nō ero inſipiens. ij. Chorin. xij. Id em̄ fecit ꝓptevtilitatē ip̄oꝝ vt doctrine ſue ſane magis aſſentirē¶ In mundo gloriat̉ qui bona temporalia habitarecognoſcit. ⁊ ea reputat vt magna bona in eis delectatus. appetit iaudes humanas ⁊ de illis complacētiam habet vt ꝓprium cōmodū ⁊ magnū bonū. Un̄Grego. in moral̓. dicit. Omnes huius ſeculi dilectores ꝓ temporali gloria vſqꝫ ad mortē deſudare aptunt. ꝓ ſpe ꝑpetua. nec parum in labore ſubſiſtudi. xlvij. Omnes. Pro hac cōſequenda romani multa pericula ⁊ grauia ſuſtinuerunt. ⁊ labores mirabiles. vt ponit Aug. in libro. iiij. de ciuit̓. dei. Unde etpoeta de Marco torquato qui conſul exiſtēs. qͥa filius ſuus mouerat bellum contra hoſtes cōtra edictūſuum ꝙͣuis victoriā obtinuiſſet decapitari fecit: dicit de eo. Uicit amor patrie .ſ. illum Barcum ad illud faciendum. laudumqꝫ immenſa cupido. Sꝫ hecgloria vana ē ⁊ turpis. de qua ait Matathias. A v̓bis viri peccatoris ne timueritis. quia gloria eiꝰ ſtercus ⁊ vermis. hodie extollitur. cras nō inuenitur. qͥacōuerſus eſt in terrā ſuā. j. Machab̓. ij. Gloria eiusſicut ſtercꝰ. Et de hac dr̄ Apoca .xviij. Quātū ſe glorificauit ⁊ in delicijs fuit. tantū date ei tormentuꝫ ⁊luctum. Hec igit̉ eſt vana gloria que viciuꝫ eſt. Un̄Aug. v. de ciui. dei dicit. Sanius videt qui amoremlaudis vicium eſſe cognoſcit. Sed ⁊ ethnicꝰ ille Tulius fons eloquentie in .j. de officijs ait. Cauenda eſtglorie cupiditas. Eripit enim animi libertatem. ꝓqua magnanimis viris omnis debet eſſe contentio.Hec ille magnus Scipio ſeruauit qui gl̓iam fugiebat. ſed tāto plus euꝫ ip̄a ſequebat̉. Hāc vitare apl̓sedocuit dicens. Nō efficiamur inanis gl̓ie cupidi inuicem ꝓuocantes. inuicem inuidētes. jͣ. ad Gal̓. vj.Idē xp̄s prius p̄cepit dicens Math̓. vj. Te faciente