CapitulumUnici

xp̄c in illo ſermone. Precepta aūt iudicialia nō remanent in lege noua ex neceſſitate. ẜm ꝙ lex determinauit: ſed relinquebant̉ arbitrio hominū vtrum ſic velaliter eſſet determīandū: ⁊ ideo circa iſta duo generap̄ceptoꝝ. nos ordinauit. Preceptoꝝ aūt ceremonialium obſeruatio. totaliter ꝑ impletōeꝫ tollebat̉. ⁊ ideo.circa hmōi p̄cepta ceremonialia. in illa doctrina ſermonis nihil ordinauit. Oſtendit tamen alubi. ꝙ totus cultus corꝑalis qui erat determinatꝰ in lege. eratin ſpiritualē cōmutādus. vt patet Ioh̓. iiij. cuꝫ dixitſamaritane. Uenit hora quādo neqꝫ in monte hoc.neqꝫ hieroſolimis adorabitis patreꝫ. ſed veri adoratores adorabūt patreꝫ in ſpiritu ⁊ veritate. ¶ Circatria autē precepta ex moralibꝰ adimpletionē poſuit.Nam circa homicidiū ⁊ adulteriū. exiſtimabāt ſcribe ⁊ phariſei actū exteriorē ꝓhiberi. nō motū interiorem: quia hmōi motus ire ⁊ ꝯcupiſcētie. vident̉ ineſſenobis a natura. Sed dn̄s oſtendit ꝓhibitū etiā appetitum interiorē huiꝰ dicens. Qui viderit muliere adcōcupiſcendū eam. iaꝫ mechatus eſt eam in corde ſuoMath̓. .vij. Et illud. Qui iraſcit̉ fratri ſuo. reus eritiudicio. Iuramentū etiam exiſtimabāt vt ꝑ ſe appetendū. quia videt̉ ad reuerentiā dei ꝑtinere. vnde frequētandū. Sed oſtendit dn̄s nō appetendū vt bonū⁊ melius ſine iuramento loqui. niſi neceſſitas vrgeatUnde dixit in ſermone illo. Nolite iurare oīno .i. ſine cauſa rationabili. Circa iudicialia errabāt ſcribe ⁊ phariſei. Primo quia quedaꝫ que in lege Moyſierant tradita. tanꝙͣ ꝑmiſſiones reputabant per ſe iuſta. vt repudiuꝫ vxoris. ⁊ acciꝑe vſuras ab extraneis.Et ideo dn̄s in ſermone prohibuit. ⁊ repudiū vxorisMath̓. v. Et vſuras acciꝑe dicens Luc. vj. Mutuumdate nihil inde ſperantes. In hoc em̄ conſiſtit vſuraſperare lucrū ex mutuo. Secūdo errabant. extimantes penam quā lex inſtituerat ꝓpter iuſticiā exequēdam. ex appetitu vindicte vel cupiditate temporaliūrerum vel odiū inimicoꝝ eſſe licitū. ꝓpter p̄ceptū tallionis datū. qd̓ datū fuit vt iuſticia ſeruaret̉. non vtvindicta quereret̉. Unde dn̄s ad hoc remouendū. docet animū debere quis habere paratū. ad plura etiaꝫſuſtinendū ſi neceſſe ſit. Unde dixit. Ego dico vobisnon reſiſtite malo. ſed ſiquis te ꝑcuſſerit in dexterammaximā prebe ei ⁊ alterā Math̓. v. qd̓ intelligit̉ ꝙͣtuꝫad animi p̄parationeꝫ ẜm Auguſ. xxiij. q. j. paratus.Motum cupiditatis extimabant licitū. ꝓpter precepta iudicialia. quibꝰ mandabat̉ fieri reſtitutio cumadditōne. Sed dn̄s docet vt ex cupiditate. noſtra etiam nō repetamꝰ ſed ſimus parati etiā ampliora dareſi neceſſe fuerit. ibi. Siquis acceꝑit tunicaꝫ. dimitteei ⁊ pallium. Odiū credebant licitū. ꝓpter hoſtiū interfectionē conceſſam. ſed ad hoc tollenduꝫ mandauit dominus etiā inimicis benefacere Math̓. v. Egodico vobis. Diligite inimicos veſtros. benefacite hisqui oderūt vos ⁊cͣ. Tercio ⁊ vltimo docet modū implendi doctrinā euāgelicā .ſ. per orationē. Et hoc hapet nos ordinare ad deū per conatū noſtrū. quia quifecit te ſine te. nō iuſtificabit te ſine te. ait Auguſ. Etideo ait. Contēdite intrare per anguſtā portam. ⁊ regnum celoꝝ vim patit̉. ⁊ violenti rapiunt illud Mathei. vij. Et ꝙ cautelam adhibeamꝰ ne ſeducamur ꝑfalſos p̄dicatores. ibi. Attendite a falſis ꝓphetis quiveniunt ad vos in veſtimentis ouiū. intrinſecus aūtſunt lupi rapaces. Et demū ꝙ obſeruatio mandatōrum eſt neceſſaria ad virtutē. nec ſufficit ꝯfeſſio fideivel oꝑatio miraculoꝝ vnde ait. Nō omnis qui dicitmihi dn̄e dn̄e ⁊cͣ. Et poſtea. Multi dicent in illa die.domine nōne in nomine tuo ꝓphetauimꝰ ⁊cͣ. Nec etiāſufficit auditus ſolus hoꝝ verboꝝ ſed executio. vndedicit. Omnis qui audit verba mea hec. ⁊ nō facit: ſimilis eſt homini qui edificauit domū ſuam ſuꝑ arenā

ſed faciens ſimilis eſt edificanit ſupra petrā. Prohibet etiaꝫ ſolicitudinē circa tꝑalia: dicens Math̓. vj.Nolite ſoliciti eſſe. Et hoc nō neceſſariā ſed inordinatam. Hec aūt inordinata eſt quadruplex. ⁊ ideo vitanda. Primo vt in eis finem non cōſtituamus. neqꝫdeo ſeruiamus propter victum ⁊ veſtitū. Unde dicitNemo poteſt duobꝰ dominis ſeruire. Secundo vt nōſolicitemur de temporalibꝰ cum deſperatione diuiniauxilij. vnde dn̄s. Scit pater veſter quia his omnibꝰindigetis. Tercio ne ſolicitudo ſit p̄ſumptuoſa. vt ſcilicet homo cōfidat per ſuā ſolicitudinē ſe poſſe procurare neceſſaria vite. qd̓ remouet ꝑ hoc ꝙ dicit. ꝙ hō n̄poteſt adijcere ad ſtaturā ſuaꝫ cubitū vnū. Quartoper hoc ꝙ ſolicitudinis p̄occupat tp̄c. quia .ſ. ſolicituseſt nūc de eo. qd̓ non ꝑtinet ad cura pn̄tis tꝑis ſed futuri. Sicut cum tꝑe meſſis ſolicitat̉ circa vindemiā:propter qd̓ dixit. Nolite ſoliciti eſſe in craſtinuꝫ .i. infuturū remotū. De hac tamen materia ſolicitudinishabes diffuſe in ſcd̓a ꝑte. ti. j. c. xxv. de inquietudine.Quod in lege eua/­ .§. Vij.gelica ꝯueniēter tradunt̉ cōſilia. quaſi addita preceptis multū vtilia. Unde ꝓuer. xxv. dicit̉. Ungento ⁊varijs odoribꝰ delectat̉ cor. ⁊ bonis amici cōſilijs anima dulcorat̉. Maximꝰ ⁊ vtiliſſimꝰ amicus noſter ih̓sxp̄c. Unde in Can. Ip̄e eſt amicꝰ meus filie irl̓m. Cōſilia eiꝰ vtiliſſima ⁊ dulcedine plena .ſ. q̄tradit in euāgelio. Unde pͣs. Aīalia tua habitabūt in ea .ſ. hereditate: paraſti in dulcedina tua pauꝑi deꝰ. Aīalia md̓iſunt viuētes beſtialiter. Sꝫ aīalia dei ſunt. que ducūtur ſpiritu dei nō ꝓprio. ẜm oꝑa virtutū. Un̄ deſignātur ꝑ qͣtuor aīalia q̄ vidit Ezech̓. c. j. Deſignant em̄ exſpecie ſua. qͣtuor v̓tutes cardinales. ẜm expoſitioneꝫGreg. ſuꝑ Ezech̓. Iſta habitabūt demū in hereditate dn̄i .i. pr̄ia ſuꝑna. quam ip̄e deus dat filijs ſuis. AdRo. viij. Heredes quiqͥ ē dei. coheredes aūt xp̄i. Un̄ ⁊illa eadē aīalia vidit Io. an̄ thronū dei ſtātia Apoc.iiij. Qūo aūt ꝑueniāt ad hāc hereditatē. inſinuat pͣsſubdēs. paraſti ⁊cͣ .i. in dulcedine dilectōnis quā ꝯtinet lex euāgelica. quā tū deꝰ paraſti pauꝑi. Sic̄ exponit Gr̄a. xxiij. q. vj. §. ij. Ad ꝑfectōeꝫ dilectōis ꝑuenitur ꝓpter obſeruātiā ꝯſilioꝝ. quoꝝ pͥmū eſt pauꝑtasxp̄i. fundamētū alioꝝ. ⁊ ideo ſignāter dic̄ pauꝑi. Prohoꝝ declaratōe dic̄ Tho. pͥma ſcd̓e. q. cviij. arti. iiij. ꝙiſta eſt dr̄ia inter p̄ceptū ⁊ ꝯſiliū. qꝛ p̄ceptū importatneceſſitatē. Cōſiliū aūt ponit̉ in optōne eius cui dat̉Et ad hoc facit qd̓ ait Augu. Qd̓ p̄cipit̉: imꝑat̉. qd̓imꝑat̉ neceſſe ē fieri. ſi nō fiat penaꝫ hꝫ. Cōſilio dn̄i ſivti nolueris minꝰ boni adipiſceris. xiiij. q. j. Ꝙ cōuenienter aūt in lege noua q̄ eſt libertatis dic Tho. vbiſupra. Preceptis addita ſūt ꝯſilia. nō aūt in veterilege q̄ erat lex ẜuitutis. Oportet gͦ ꝙ p̄cepta noue legisintelligant̉ eſſe data. de his q̄ ſunt neceſſaria ad cōſequendū finē eterne beatitudinis. in quā lex noua immediate introducit. Conſilia v̓o ſunt de his ꝑ q̄ melius ⁊ expeditiꝰ poteſt homo cōſequi finem predictū.Eſt aūt homo ꝯſtitutꝰ inter res huiꝰ mūdi. ⁊ ſpūaliabona. in quibꝰ eterna beatitudo ꝯſiſtit: ita ꝙ quantoplus inheret vni eoꝝ. tanto plus recedit ab altero. etecōuerſo. Qui ergo totalit̓ inheret rebꝰ huiꝰ mūdi. vtin eis ꝯſtituat finē: habēs eas qͣi rōnes ⁊ regulas operum ſuoꝝ. totaliter excidit a ſpūalibꝰ bonis. et hmōiinordinatō tollitur ꝑ p̄cepta. Sed ꝙ homo totaliterea que ſunt mūdi abijtiat. nō eſt neceſſariū ad ꝑueniendū ad finē p̄dictū. qꝛ pōt homo vti rebꝰ huiꝰ mūdi.ita ꝙ ad eternā beatitudinē ꝑueniat. dūmodo in eisfinem nō ꝯſtituat. ſed expeditius ꝑuenit̉ ad ip̄aꝫ beatitudinē. iſta tꝑalia abdicādo: ⁊ ideo de hoc dant̉ cōſilia euāgelij. Bona aūt hꝰ md̓i q̄ ꝑtinēt ad vſuꝫ hūanę vite. in tribꝰ ꝯſiſtūt .ſ. ī diuitijs reꝝ exterioꝝ. q̄ ꝑti-