Titulus .XI.Capitulum

tium vel remiſſio. Inde iubileus remiſſiuus vel initi ans dicitur. quia vt dicetur fiebant in eo remiſſiones. Scd̓m v̓o et himologiā dicit̉ a iubilo. qui ſignificat magnū gaudiū. naꝫ in tali anno erat magnū gaudium ⁊ feſtū. Eſt itaqꝫ iubileus.In Abraham inchoatus.In veteri lege prefiguratus.In tempore gratie ꝑfectionatus.A ſummo pontifice ad plenariam pene indulgentiāapplicatus¶ Etum ad primū. refert magiſter in hiſtoria ſcolaſtica. ꝙ hebrei tradūt iubileū habuiſſe initiū. quādoAbrahā loth nepotē ſuuꝫ. qui ductus erat captiuusa quatuor regibus. qui debellauerant quinqꝫ reges .ſ.regem ſodomoꝝ. vbi habitabat loth ⁊ alios a captiuitate liberauit. Quia em̄ fuit remiſſa captiuitas eiꝰGen̄. xiiij. Et tūc dicit̉ loth fuiſſe quinquaginta annoꝝ. Uel ipſe Abrahā in quinquageſimo anno eratcum dn̄s ei locutus fuerat quādo egreſſus eſt de ArāUel quia Abrahā peritus aſtroꝝ. nouerat ꝙ aerisintemperies que fit ex eleuatis vel depreſſis planetisſemꝑ vſqꝫ ad quinquaginta annos ad temperiem reducitur. qd̓ fieri vidit in aſtris. voluit imitari in terris. vt quinqͣgeſimus annꝰ diceret̉ iubileus. ¶ Ꝙͣtuꝫad ſcd̓m mādauit deus in lege Leuiti .xxv. vt poſt ſeptem ebdomadas annoꝝ annus ſequens qui erat qͥnquageſimus. diceret̉ iubileus. in quo anno fiebat remiſſio multiplex. Naꝫ remittebat̉ terra a cultura. qꝛnō poterant colere. ſerere ⁊ hmōi. Remittebat̉ ſeruitus hominū. quia tūc ſerui efficiebant̉ liberi. Remittebant̉ ⁊ debita. et poſſeſſiones vendite reuertebāturad priores poſſeſſores. Sil̓r ⁊ pignorate et plura fiebant alia ad gaudiū. Sed vt dicit apl̓us .j. Corin. x.hec oīa in figurā ꝯtingebāt illis facta ſunt aūt ꝓpternos. ¶ Ꝙͣtum ad tercium hoc ꝑfectōeꝫ habuit ⁊ fuitimpletū qn̄ quinqͣgeſima die pꝰ xp̄i reſurrectōeꝫ. fuitlex gratie ⁊ amoris data diſcipulis xp̄i in monte ſyondeſcēdente ſpiritu ſancto ſuꝑ illos ī ſpecie ignis. Un̄⁊ tunc canit eccl̓ia. Patrata ſunt hec miſtice. paſce ꝑacto tꝑe. ſacro dierum numero. quo lege fit remiſſio.Reſurgens xp̄c ⁊ apparens eis dixerat Ioh̓. xx. Accipite ſpiritū ſanctū quoꝝ remiſeritis peccata ⁊cͣ. Sedip̄a quinqͣgeſima die copioſius receperunt gr̄aꝫ. quaremiſſa eſt eis oīs iniquitas quo ad culpam ⁊ penamPer hanc reuertit̉ homo ad poſſeſſionē antiquaꝫ deperditam vite eterne. Prius aūt mortali carne indutus dixerat petro pͥmo ſummo pontifici. Non dico tibi ſeptiēs: ſed vſqꝫ ſeptuagēſies ſepties Math̓. xviij.qd̓ multipliciter exponit̉. Et alias expoſitōnes omittendo. Septuagintaſeptē generatōes numerant̉ a luca. a xp̄o vſqꝫ ad adā primū oīm patrē. q. d. Si oīa peccata quis haberet. que ꝯmiſſa ſunt ab oībꝰ hoībꝰ quifuerūt. oīa dimittent̉. ita tn̄ vt ibi dr̄. ſi fuerit cōuerſus et penituerit. Uenia em̄ nō datur niſi correcto dere. iu. li. vj. ⁊ in vnitate eccleſie exiſtat. Unde ⁊ flāmaignis vitioꝝ ⁊ demon infernalis egrediens de fornace babillonica cubitis quadragintanouē incēdit qͦsreperit de caldeis mīſtros regis dyaboli. qꝛ nō venerant ad quinqͣgeſimū remiſſionis ānū. vnitas em̄ deficiebat. Eos aūt qui in ea erāt. qꝛ in vnitate erāt. nōtetigit ignis Dan̄. iij. ſed bn̄dicebāt deū ſecū habētesſil̓em filio dei. ¶ Ꝙtuꝫ ad quartū. qꝛ ſolus papa habet plenitudinē poteſtatis quo ad iuriſdictōneꝫ. a qͣderiuat̉ vt a fonte oīs iuriſditio ſpūalis in p̄latos ⁊ ſacerdotes alios. xxiiij. q. j. loquit̉: ⁊ ꝯferre indulgētiasꝑtinet ad foꝝ iuriſditionale eccl̓iaſticū. vt dictū ē ſupra. Ideo dare indulgentiā plenariā ſpectat ſolū adpapa. qͥ habet vl̓r claues theſauri eccl̓ie .ſ. meritoꝝ ſatiſfactionaliū xp̄i ⁊ ſanctoꝝ. Et nota ꝙ cū in ſymbolo fidei. vnꝰ ex articulis ſit ſanctā eccl̓iaꝫ catholicā. ſā

¶Apleuiun. .I.ctoꝝ coīonē. pct̄oꝝ remiſſionē. in qͦ ꝯp̄hēdunt̉ effectꝰgr̄e remiſſio pct̄oꝝ ꝑ ſacramēta. ⁊ effectꝰ gr̄e. qͥ ē coīcatio meritoꝝ ⁊ bonoꝝ oꝑm q̄ ē ꝑ charitatē. Cū relaxatio pene q̄ fit ꝑ indulgētias initat̉ meritis eccl̓ie. ⁊ p̄cipue paſſiōis xp̄i. Pertinacit̓ tenet̉ ꝙ īdulgētie n̄ valeant ad r̄miſſiōeꝫ pene. habitꝭ debitꝭ circūſtātijs. vl̓ ꝙpapa n̄ poſſit ꝯcedē plenariā indulgētiā. ē hēticū cuſit ꝯͣ articulū fidei. ⁊ ꝯͣ determīatōeꝫ vl̓is eccleſie.¶¶ Titulꝰ vndecimꝰ de lege in ꝯmuni. De ſeptēplici leAge que oīs ordinat̉ ad charitatē. Ca. j.Uia per lege dn̄i docemur vitiā euitare. v̓tutes amplecti. qDbus ad ſuꝑnā bt̄itudinē aīa ꝑuenit. Iōin hac pͥma ꝑte poſt tractatū de aīa agetur de ml̓tiplici lege. qͣ aīa ⁊ potētie eiꝰ regulāt̉. De lege aūt dr̄ in pͣs. Beati īmaculati in via qͥ ambulāt inlege dn̄i. In quibꝰ verbis pͣs. tria on̄dit.¶ Cōplementū hūane appetitōis. ibi. Beati.Fundamētuꝫ huiꝰ adeptōis. ibi. īmaculati.¶ Additamētū ipſiꝰ exercitatōis. ibi. qͥ aūt in lege dn̄i.¶ Quātū ad primū dicit. §. j.boetiꝰ de ꝯſo. ꝙ inſerta ē mētibꝰ hoīm veri ſūmiqꝫ boni cupiditas. Hoc aūt ſūmū bonū nō habet̉ niſi ꝑ veram br̄itudinē. Nā hāc diffiniēs ip̄e boetiꝰ ait. Beatitudo ē ſtatꝰ oīm bonoꝝ aggregatōe ꝑfectus. Taleꝫaūt ſtatū .ſ. habere omne bonū oēs appetūt. Un̄ Auguſ. x. de ciui. dei inqͥt. Oīm aūt hoīm qui quomōlibet rōne vti pn̄t. certa ſnīa eſt. oēs homīes beatos eſſevelle. Qui aūt ſint vel vnde fiant. dū hūana mortalitas querit. diuerſe ꝯtrouerſie ꝯcitate ſunt. in qͥbo ph̓iſua ocīā ꝯtriuerūt. Et ponit multas opiniones circahmōi. Sꝫ magiſter veritatis dn̄s ih̓s xp̄c qͥ ad hoc venit in mūdū. vt teſtimoniū ꝑhibēt veritati. vt ip̄e dicit Ioh̓. xix. ⁊ in fine ſue p̄dicatōis in vltima cena declarauit. in qͦ ꝯſiſtat iſta beatitudo dicēs in or̄one adpatrē. Hec ē aūt vita eterna vt cognoſcāt te ſolū deū⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m Ioh̓. xvij. id eſt in hoc cōſiſtitvita et̓na. que ē ꝑfecta beatitudo. cognoſce̓ clara ⁊ ꝑfecta viſiōe te patrē. ⁊ filiū quē miſiſti .i. incarnari feciſti. Et qꝛ ip̄a incarnatio facta ē oꝑe ſpūſſancti. in hͦincludit̉ ⁊ ꝑſona ſpūſſancti. et ipſa incarnatio. Eſt gͦſenſus. In hoc ꝯſiſtit beatitudo ⁊ vita et̓na ꝯgnoſcēpatrē ⁊ filiū ⁊ ſpiritū ſanctū. eſſe vnū ſolū deū. ⁊ ſcd̓ario xp̄i hūanitatē. Et viſio (vt dicit augꝰ) ē tota merces .ſ. fundamētalit̓ ad ip̄m īmediate ſequit̉ ꝯp̄hēſio.dilectio. ⁊ fruitio ipſiꝰ dei. Hec em̄ viſio tāte pulcritudinis ē tātoqꝫ amore digniſſima. vt qͥbuſlibꝫ ⁊ quātiſlibꝫ bonis aīaꝫ repletā. ſine hac plotinꝰ ph̓s extimet īfeliciſſimā Aug. de ciui. dei. Mōduꝫ aūt ꝑueniēdi adhāc beatitudinē declarauerat cū dixit in mōte diſcipulis. in pͥncipio ſue inſtructōis. ⁊ de eo deſcēdens adturbas. Beati pauꝑes ⁊cͣ. Math̓. v. ⁊ Luce .vj. Queoēs beatitudines .ſ. ſeptē. ſunt actꝰ virtuoſi quibꝰ ꝑuenit̉ ad beatitudinē. Et illos oēs modos ꝯp̄hēdit pͣs.dū ſubdit īmaculati qͥ ambulāt in lege dn̄i.Secūdū ergo quod. §. ij.notat̉ ē fundamētū ⁊ modꝰ adipiſcēdi beatitudineꝫ.Hoc aūt ē charitas ſincera. q̄ notat̉ cū dr̄. Immaculati in via. Uiā ad br̄itudine eē charitatē on̄dit apl̓si. ad Corin. xij. Poſtꝙͣ locutꝰ ē de qͥbuſdā donis ſpūalibꝰ dicēs. Adhuc excellētiorē viā vobis demōſtro videlicꝫ charitatē. de qͣ īmediate loquit̉ ꝑ totū ſequensca. Congrue aūt charitas dicta ē via. qꝛ ſicut ſine vianon pn̄t hoīes ꝑuenire ad terminū optatū alicuiꝰ loci: ita ſine charitate que dicta eſt via nō poſſunt ho-