LTitulus

oblita ſunt peccata. Non em̄ obliuio facit peccatuꝫperpetratū non eſſe peccatū. ⁊ cū qͥs ea nō ꝯfiteat̉: qꝛnon recordat̉: ergo nō oīa peccata ſua cōfitet̉. gͦ cū nōſeruet mādatū ea nō confitēdo: qꝛ non oīa: peccabitmortal̓r. qd̓ eſſet abſurdū dicere. Intelligēda eſt ergo decre. illa de peccatis cōfitēdis .ſ. q̄ memorie occurrūt in ꝑticulari: alia in generali. Et ſil̓r in ꝓpoſito qͦad ꝯſecutiōem plenarie remiſſiōis ſufficit cōfeſſio deoblitis in genere. nec reqͥrit̉ in ſpecie qd̓ eſt impoſſibile. Itē videtur dicendū cū in forma huiꝰ īdulti cōtinetur ꝙ ſi hꝫ alteri ſatiſfacere ſeu reſtituere reſtituat intelligendū videt̉ ſi poteſt. ſic em̄. gloſat Augꝰ. illam regulā. peccatū non dimittit̉: niſi reſtituat̉ ablatum. de reg. iu. li. vj. videlicet ſi poteſt reſtitui. vt ipſeAugꝰ. exp̄ſſe dicit. xiiij. q. vj. ſi res. Qui gͦ abſtulit abalijs ꝑ furtū. rapinā. vſurā. fraudes ⁊ hmōi certā ſūmaꝫ pecunie: ⁊ penitꝰ nihil hꝫ ad reſtituēdū: vtiqꝫ talis habēs talē indulgentiā nō priuabit̉ fructu eius ſial̓s ꝯtritꝰ ⁊ cōfeſſus eſt cū ꝓpoſito efficaci ſatiſfaciendi ſi poſſet. Sꝫ ſi poteſt in totum vl̓ in ꝑtē: et ſi non ſine magno īcōmodo ſuo: vtiqꝫ nō eā ꝯſequit̉. ¶ Quīto q̄ritur vtꝝ litargicꝰ vl̓ freneticꝰ vel amēs effectusqͥ nondū eligit cōfeſſorē qͥ eū abſoluat ſeu ꝯcedat dictam remiſſionē plenariā vigore talis indulti valeatcōſequi effectū talis indulgētie. Et videtur ꝙ nō. qͥatalis prius non elegit cōfeſſorē: nūc autē eligere nonvalet cū non ſit cōpos ratōis. ergo ⁊cͣ. Circa hoc licꝫaliqͣ ſint ſupͣdicta: adhuc addētur ⁊ alia. vtiqꝫ dubiūnon habet ꝙ ſi in ſana mēte cōſtitutꝰ declarauit vellehoc ſibi fieri qn̄ caſus cōtingeret̉ mortis ꝑ quēcunqꝫ:extūc videtur elegiſſe. ⁊ ſic ꝑ ſacerdotē ſi haberi poſſꝫfiat abſolutio vel cōceſſio remiſſiōis. et valebit ei adoīa: niſi ad ea peccata q̄ ꝑpetraſſet p̄textu huiꝰ indulgentie. qꝛ hec excludūtur in forma illa. Et idem quoad peccata mortalia q̄ nunqͣꝫ fuit cōfeſſus: de quibꝰrecordabat̉ ⁊ cōtritus ꝓponebat tꝑe ſuo confiteri. ſꝫp̄uentꝰ vel caſu repētine ⁊ improuiſe mortis: vl̓ amiſſione loquele: vel freneſi ſuꝑueniēte non valuit. Naꝫtalis etſi cōcedatur a ſacerdote ad hoc vocato: abſolutio ſeu plenaria remiſſio vigore talis indulti valebit quidē ſibi indulgentia al̓s cōtrito: ſꝫ non quo adea q̄ nondū fuerat cōfeſſus. Uidetur etiā quibuſdaꝫꝙ etſi modo p̄dicto expreſſe non elegerit vel declarauerit: hoc tn̄ intēdebat ꝙ iſta electio habitual̓ ei ſufficit ad cōſequēdam indulgentiaꝫ: modo tn̄ p̄dicto:qͥnīmo in abſentia ſacerdotis dicunt ꝙ etiā laicꝰ eſtidoneꝰ ad cōcedendū talē remiſſionē ex indulto huius. Utrū autē hoc ſit verū dubitari poteſt. ⁊ rationes ad vtrāqꝫ partē ſunt. nil tn̄ nocet ꝙ fiat ꝑ laicū ſihaberi nō poteſt ſacerdos. ⁊ valeat qͣntuꝫ valere poteſt. ¶ Sexto querit̉ vtrū qui adimplet ea q̄ continētur in forma indulgētie ad hoc ꝙ ꝯſeqͣtur eaꝫ ī peccato mortali: etiam ꝑ euꝫ cognito cōſequatur effectumindulgētie. verbi gr̄a. In huiꝰ indulgentie forma cōmuni exprimit̉ ꝙ eroget pauꝑibus certam quātitatem pecunie. ⁊ ꝙ ieiunet per annū ſi poteſt vna die inhebdomada: al̓s non habeat eaꝫ. Uel ſi poſita ſit indulgētia ad certū locum: puta in viſitando aliqͣs eccleſias: vt indulgētia iubilei habet̉. Si ī mortali exiſtens ſumit iter ad vrbeꝫ. vtrū conſequat̉ indulgentiam? ⁊ videt̉ ꝙ non. quia ab om̄ibus doctoribus tenetur ꝙ eſt neceſſariū hominē eſſe extra mortale peccatum ad hoc ꝙ valeat cōſequi fructū eius. Sꝫ talis eſtin mortali. ergo ⁊cͣ. Ad hoc ſaluo meliori iudicio reſpondendū videtur ꝑ diſtinctōem. quia aliud eſt dicendū de eo tēpore ⁊ loco quo ꝯceditur indulgentia.aliud de tēpore quo itur vel diſponit̉ ad indulgentiam. Nam de tēpore quo cōſecuturꝰ eſt indulgentiaꝫvtiqꝫ oportet ꝙ ſit contritꝰ: ⁊ ꝑ cōſequēs ſine mortali. al̓s non ꝓdeſſet: videlicꝫ cum eſt in articulo mor-

tis qn̄ fit ei talis abſolutio vel cōceſſio. ſeu ꝙ eo tempore quo viſitat eccl̓iaꝫ vel eccl̓ias vbi poſita eſt indulgētia: vt ī indulgētia iubilei. ſed tēpore quo pergit ad vrbē vbi ſunt dicte eccl̓ie. Uel tēpore quo datelemoſynas vel facit ieiuniū ꝑ annū ẜm formā indulgentiarū in articulo mortis non videtur neceſſariuꝫꝙ illa faciat extra mortale: ꝙͣuis vtiqꝫ tutius ⁊ melius foret ⁊ vtiliꝰ etiā tunc eſſe ſine mortale. ſicut etiaꝫdicunt plures docto. vt Tho. in. iiij. ꝙ eas ſatiſfactiones iniūctas a cōfeſſore que poſt expletōem eaꝝ relinquūt effectū in ſatiſfaciente in mortali ꝑactas: nōoportet iterare: vt ieiunia ⁊ elemoſyne ⁊ ꝑegrinationes. quia effectus ille remanēs valet reuerſo ad grāꝫ.De indulgētia iubiᵐ. §. vj.lei que eſt plenaria ⁊ videtur valde rōnabiliter inſtituta ſeu cōceſſa. tum qꝛ homīes ſunt valde tepidi adſatiſfaciendū maximis debitis penarū: quibꝰ tenentur obnoxij ꝓpter īnumerabilia ⁊ grauia peccata cōmiſſa: ſaltim ſemel in vita gratioſe recipiāt tale ſuffragiū: abſoluēda tanta debita ex theſauro inexhauſtibili meritoꝝ chriſti ⁊ ſanctoruꝫ. tum vt cōſerueturreuerentia ac deuotio apoſtolice ſedis: que originataeſt in vrbe vbi talis indulgētia cōceſſa eſt. cum pontifex romanus ſit in terris chriſti vicariꝰ ⁊ Petri ſucceſſor. tum ad cōfirmādam fideꝫ catholicam ⁊ excitādum feruorem eius in mētibus fideliū: quam verbis⁊ factis īnumerabiliū paſſionū et miraculorū ſanctimartyres defenſarūt ⁊ corroborarūt: ꝑmaxime in vibe tunc domīa mundi: vbi ⁊ illorū corpora ſine numero requieſcūt. Accedentes em̄ illuc deuote et viſitantes eccleſias: inquirūt ⁊ audiunt de locis martyrioꝝ⁊ inde cōfortātur in fide ⁊ animātur ad cōſtantiam.¶ Quādo habuerit initiuꝫ talis indulgētia iubileinondū inueni. Sed Iohā. an̄. et quidā alij doct̉. referunt Bonifaciū. viij. inſtituiſſe: de conſilio ⁊ conſenſu cardinaliū indulgentiaꝫ plenariā: ſeu cōceſſiſſe decētenario in cētenariū accedētibꝰ ad vrbeꝫ ⁊ viſitātibus certis diebus quaſdā vrbis eccl̓ias .ſ. ſancti Iohānis lateranēſis. ſancti Petri. ſancti Pauli. ſancteMarie maioris. Qd̓ videtur fuiſſe circa ānos domini. Occc. poſtea Clemens ⁊ exinde Gregoriꝰ cōſiderantes pauciſſimos hoīes attingere ad centeſimū: reduxerūt numeꝝ centū annoꝝ ad numeruꝫ quinqͣgenarium: ad quem ꝑueniūt qui in mūdo veteraſcut.Demū Nicolaus papa. v. anno dn̄i. Occccl. inchoāte: in feſto natiuitatis dn̄i fecit in miſſaruꝫ ſolennijsindulgentiam iubilei publice inſinuari .ſ. plenariamremiſſionē cōſequi penitentes et cōfeſſos: qui dictaseccl̓ias ſemel in die viſitauerint. per quindenā vltramontanos ⁊ citra montanos. Romanos autem ⁊ vicinas ciuitates permenſeꝫ. per totuꝫ annū quinquageſimū ꝑmanet dicta indulgentia. ⁊ in ſua bulla patenti hoc exprimēte recolit: quatenꝰ p̄fati ſummi pōtifices modo declarato idē ſtatuerūt. Paulꝰ v̓o papaij. certis ex cauſis rōnabilibꝰ aīm ſuū mouētibꝰ: dictūiubileū aſſignauit de viceſimoqͥnto in viceſimūquintum annū. Et ne quis ſūmat dubia ꝓ certis: ſciendūꝙ in copia cuiuſdā bulle q̄ dr̄ eſſe Clementis: multanarrant̉ q̄ nō vident̉ eſſe de ſtilo curie: cū ſint leuia etexorbitātia ſatis. Un̄ licꝫ aſſcribant̉ Clemēti: nō videt̉ veriſil̓e illiꝰ vel alteriꝰ ſummi pōtificis fuiſſe: ſꝫ ficticie īuēta. etſi etiā eēt papa Nicolaꝰ illa nō apprebauit. Poſſꝫ aūt papa abbreuiare dies viſitatōis ſicut aliquādo fecit propter maximam multitudineꝫconcurrentem.Notandum de iubi. §. vijleo ꝙ hoc nomen ẜm interpretationem deriuatur aIobel. Iobel em̄ hebraice latine interpretatur ini-