.II.Capitulū

.II.

Ciprianus. vij. q. j. Deniqꝫ ibi vide. Et vt dr̄ Ecc̄s.ix. Qui in vno offendit .i. in hac vnitate multa bonaperdit. quia omnia ſpūalia. ¶¶ De quinta vnitate. ſcꝫregulari .i. religioſoꝝ dicit̉ pͣs. cxxxij. Ecce qͣꝫ bonū etꝙͣiocundū habitare fratres in vnū Ubi dicit Aug.ſuꝑ pͣs. Ꝙ hec vnitas et ſi cōueniat omnibꝰ fidelibꝰ.ꝓprie tn̄ monaſterijs et fratribꝰ cōuenit habitantibꝰin vnum ſpūaliter et corꝑalit̓. Un̄ et monaſteriuꝫ dr̄a manos. quod eſt vnū. quia maxime debet ibi vnitas reꝑiri. Et poteſt in dicto verſu triplex bonū notari. vt omne bonuꝫ comp̄hendatur ibi in tali ſtatu.Bonū vtile. ibi. Ecce ꝙͣbonum.Bonum delectabile. ibi. Et ꝙͣiocundum.Bonum honeſtum. ibi. ha. fra. in vnum.¶ Et incipiendo a tercio. Tunc bonū honeſtū ⁊ ꝑfectum eſt in ſtatu religioſo. quando fratres habitaniin vnum .i. in vnitate non in diuiſionē. In vnitate .ſ.ſubſtantie ꝯmunial̓ remota ꝓprietate. In vnū obediētie totalis abiecta propria volūtate. In vnū continētie integralis. ſine venerea ſocietate. Hec triplexvnitas ē neceſſaria ad ꝑfectōnis adeptōneꝫ. Nam vtdicitur Luce .vj. ꝑfectus omīs erit ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰſcꝫ xp̄us. Qui fuit mendicus ⁊ pauꝑ. factus obediētvſqꝫ ad mortem. Et liliū cōualliū ꝑ ꝯtinentiā v̓ginalem. Sicut ergo fr̄es ẜm carnē cum habitāt in vnuꝫ.viuunt de vna cōmuni ſubſtantia domus: ita fratresẜm ſpiritū habitātes in vna domo. debēt acciꝑe neceſſaria ab vno cellario. ab vno veſtiario. viuere ſubvno modo. vt vnitateꝫ in cordibꝰ. foueat et rep̄ſentetvniformitas in exterioribꝰ moribus. Iuxta illud pͣs.Qui hītare facit .ſ. deus vnius moris .i. ẜm vnū morēin domo religionis. Unde clemens papa. Cōmunisvita omnibꝰ neceſſaria eſt fratres. maxime his qͥ deomilitare irrep̄henſibiliter cupiūt. ⁊ vitaꝫ apl̓oꝝ imitari .i. ꝑfecte viuere. Et ſicut aer diuidi non pōt neqꝫſplēdor ſolis: ita nec reliq̄ q̄ cōmunit̓ data ſūt omībꝰxij. q. j. dilectiſſimis. Quod intelligit̉ d̓ religioſis ẜmglo. Et ſicut fratres carnales obediūt ſuo patri carnali. ſic fratres ſpūales obedire debent patri ſpūali īvnū .i. in totū. Cum em̄ ꝑ iniunctōnem obedientie p̄lati manifeſtetur volūtas dei. non aūt ꝑ inſtigatiōeꝫproprie voluntatis: ſꝫ ſepe ꝑ hanc deuiat̉ ab ea: ideoobedire oportet Actuū. iiij. vt ꝯformetur qͥs voluntati dei. Hoc eſt vnuꝫ quod poſtulabat dauid dicēsUnam pecij a dn̄o hāc requirā ⁊cͣ. vt videam volūtatē domini. vt .ſ. ea cognita impleaꝫ. Fratres ẜm naturā habitāt in vnū ſuū. ſine aliqͣ inter ſe venerea voluptate. niſi ſint peyores beſtijs. que talia oſtendunthorrere. Sic religioſi debent caſte viuere mēte ⁊ corpore. Qui em̄ cum vxore eſt. ſolicitus eſt quomō placeat vxori et diuiſus eſt. Ut ergo non ſit diuiſus: ſedvnitus cum deo. in vnum debet habitare .i. ſoluꝫ ſineconiuge. Unū em̄ dr̄ quod indiuiſum eſt a ſe. et diuiſum a quolibet alio. Non ergo vniat̉ ſeu ꝯiūgat̉ carnaliter alteri. et in ſe maneat indiuiſus .i. impollutꝰ.Bonū delectabile notat̉ in ſtatu hmōi ꝑ ſimilitudinem poſitā ibi. Sicut vngentū in capite ⁊cͣ. Et ſicut ros hermon. Hec non poſſūt intelligi ad lr̄am. ideſt ẜm corticeꝫ. quia nunꝙͣ Aaron fuit ita inunctus.vt vnctio deſcēderet in oram veſtis. Nec ros hermōpōt deſcendere in montē ſyon. cū ſint multū diſtāteset mōs ſyon ſit altior mōte hermon ẜm hugo. cardina. Oportet ergo intelligere ſpūaliter. Aaron pͥmus⁊ ſummus ſacerdos eſt figuratiue xp̄s. Caput Aarōeſt ip̄e xp̄s. inꝙͣtum caput ⁊ rector eccleſie. Ungentuꝫeſt gratia qua ſanantur vulnera peccatoꝝ. ⁊ leniunt̉aduerſa. Barba aaron quę ſignat virilitatē et capiti inheret. eſt cōgregatio apl̓oꝝ qͥ xp̄o adheſerūt. ⁊ viriles fuerunt in grauia ſufferendo ⁊ ardua aggrediendo. Et ideo bis ponit̉ barba. Ueſtis aaron eccleſia

que circundat xp̄m. Ora veſtis ſunt minores fideleseccleſie. vel qui erunt in fine mundi. Sicut gr̄a deſcēdens a capite ih̓u xp̄o in apl̓os et de apl̓is in oēs fideles vſqꝫ ad finē ſeculi: ita ſe habet ꝙ facit eos iocundos et letos. ita ꝙ ibant apoſtoli gaudentes a cōſpectu concilij. quoniā digni habiti ſunt ꝓ nomine ih̓uꝯtumeliā pati. Unde ip̄a gr̄a dicit̉ ſicut ꝑadiſus. vbieſt magnū gaudiū. Ita ſtatus religionis. vbi eſt vnitas vera facit iocundos. Hermō interp̄tat̉ lumē exaltatum. ⁊ ſignat xp̄m. Syon ſpeculatio. ⁊ ſignat eccleſiam. Sicut ergo ros miſericordie et dulcedinis ſpiritualis deſcendit a xp̄o in eccleſiā triumphātem: itaros dulcedinis ſpūalis a deo infundit̉ in religioſos.precipue ſpeculātes ꝑ ꝯtemplationē. Un̄ Bern̄ dicitꝙ ibi irrorat̉ frequētius. ¶ Bonū vtile ibi notat̉ cūſubdit. Illic mādauit dn̄s benedictionē. ⁊ vitaꝫ vſqꝫin ſeculū. Ecce vtilitas magna. qꝛ dn̄s mandauit. ideſt miſit illic in tali vnitate benedictōnem .i. multplicatōnem virtutum. ẜm hugo. cardina. ⁊ ſic ꝑfectōem⁊ vitā .ſ. ſpūalē gr̄e conſeruandā. vſqꝫ in ſeculū .i. aliāvitā .ſ. glorie. Nil vtilius homī virtutibꝰ. Un̄ de eisdicitur ſapientie. viij. Sapiētiam ⁊ ſobrietatē docetiuſticia. ⁊ veritatē .i. fortitudinē quibꝰ nil vtiliꝰ in vita eſt hominibꝰ. ¶ De ſexta vnitate ſcꝫ perſonali dicitur in pͣs. Simul in vuū diues et pauꝑ. Quod impletū eſt qn̄ verbuꝫ caro factū eſt. Tunc em̄ diues in miſericordia deus. ⁊ pauꝑ in multa miſeria homo. ī vnaꝑſona et eadem ꝑſona reꝑta ſunt. Deus em̄ et homovnus eſt xp̄us. inquit Athanaſius in ſymbolo. Neqꝫem̄ natura hūana que erat in xp̄o erat vna perſona. ⁊natura diuina erat alia perſona. vt dixit neſtoriꝰ hereſiarcha. Neqꝫ natura humana aſſumpta. conuerſa eſt in naturā diuinaꝫ. vt dixit eutices hereticꝰ. Sꝫvt dicit leo papa in ſermone. Salua vtriuſqꝫ ꝓprietate nature .ſ. diuine et hūane. ⁊ in vnam cōeunte ꝑſonam. ſuſcipitur ab eternitate mortalitas .i. a deo eterno natura humana mortalis. Si em̄ deus non eſſetnon afferret remediuꝫ. Si verus homo non eſſet nōpreberet exemplum. Neceſſarium ergo eſt hoc vnumid eſt vnio nature diuine cuꝫ humana: vt mori poſſꝫex vno. ⁊ reſurgere ex altero. Et ſic ẜm Grego. in. iij.mora. per vnicam ſuā mortem .ſ. tm̄ corꝑis: nos a duplici morte redemit corꝑalis et ſpūalis. In cuius ſignum vna die integra artificiali ⁊ duabꝰ noctibꝰ mortuus iacuit. quia ſua vnica mortē lucida (qꝛ ſine peccato) nos a duabꝰ mortibꝰ tenebroſis liberauit. Un̄petrum volentē eum in tempore paſſionis defendererep̄hendit: dicens. qm̄ ſic oportet fieri. vt .ſ. patiar obredemptōnem peccatorum. ¶ De ſeptima vnitate .ſ.eſſentiali dicitur. j. Ioh̓. v. Tres ſunt qui teſtimonium dant in celo .ſ. xp̄o. pater. verbū ⁊ ſpirituſſanctꝰ.⁊ hi tres vnum ſunt. Et Ioh̓. x. Ego et pater vnumſumus non inde excluſo ſpiritu ſancto. qui eſt nexusamboꝝ. Ubi notandum eſt ꝙ abbas Ioachim maſe intellexit iſtam vnitateꝫ in diuinis. Dicebat enimhanc vnitatem non eſſe veram et ꝓpriam: ſed qͣſi collectiuam et ſimilitudinariam. Sicut multi homīesdicuntur vnus populus. et multi fideles vna eccleſiaEt ſicut dicitur in li. regum. populus meus ⁊ populꝰtuus vnum ſunt .ſ. collectiue non ſubſtantialiter. Etad aſtruendam ſuam ſententiam vt verā. inducebatipſe ioachim illud qd̓ xp̄s dixit in oratōne de fidelibꝰſuis ad patrem. Volo pater vt ſint vnum in nobis.ſcꝫ fideles: ſicut et nos vuum ſumus. vt ſint cōſumatiin vnum Ioh̓. xvij. Non enim fideles dicebat Ioachim ſunt vnum. id eſt quedam vna res que communis ſit omnibus: ſed tm̄ ſunt vnum. id eſt vna eccleſiapropter fidei vnitatem. ⁊ tandem vnum regnum. ꝓpt̓vnioneꝫ indiſſolubilis charitatis. Similē dicēs eſſevnitateꝫ in perſonis diuinis ſeu trinitate. Et magi-