Titulus..V.

¶ Etum ad ſecundā vocatōem .ſ. ad ſtatū ꝑfectōisdicit Iſa. xlj. Uocauit ab oriente iuſtuꝫ vt ſequeret̉ſe. Et loquitur de Abrahaꝫ cui dn̄s dixit Gen̄. xvij.Ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectꝰ. Uocauit aūt euꝫ aboriēte qn̄ ſibi dixit. Egredere de terra tua ⁊ de cognatione tua ⁊ de domo patris tui. ⁊ veni in terrā quammonſtrauero tibi Gen̄. xij. Hec terra figurat ſtatumreligionis ⁊ ꝑfectiōis. ad quā quis vocatꝰ debet triafacere in illis verbis notata. ¶ Debet em̄ primo egredi de terra .i. de affectu terrenoꝝ vt non ſolum nō habeat quid ꝓpriū: ẜm illud Augꝰ. Non dicatis aliqͥdꝓpriū: ſed ſint vobis oīa cōmunia. xij. q. j. Sed abrenūciat affectui inordinato oīm tꝑaliū. honoris. potentie. glorie. ⁊ hmōi. ¶ Secūdo debet egredi de cōgnatōe ſua. de hac cognatōe dicit Iob. xvij. Putredini dixi pater mens es: mater mea ⁊ ſoror mea vermibus. Oportet ergo etiā deſerere patrē appetitꝰ ſenſualis. qui non querit niſi putrida .i. corruptibilia. ⁊matrē curioſitatis ſenſitiue. ⁊ ſorores ⁊ fratres paſſionū impugnantiū. ac etiā affectū parētele carnalis.Un̄ Ambro. Hec eſt vera ſeculi fuga. alienatio chariſſimoꝝ ⁊ abdicatio domeſticorum: vt ſuis ſe abneget. xij. q. j. cui portio. ¶ Tercio egredi oportet de domo patris ſui. Primꝰ pater noſter cum terrā ingredimur eſt diabolꝰ. cuiꝰ per originale peccatū filij dicimur. Domꝰ eius ꝓpria volūtas ⁊ ſuꝑbia: quā ꝯtinueinhabitat. Et hanc etiaꝫ oportet deſerere ꝑ hūilitatem ⁊ verā obedientiā. Et hanc vocatiōem cū ſit adterrā ꝓmiſſionis .i. vitā eternā. vt dicit Petrus in canonica ſua. Satagite ꝑ bona oꝑa: certā facere vocationem veſtrā. ¶ Tripliciter aūt vocat deus ad huiuſmodi ſtatū. In cuiꝰ figurā Samuel diuino cultuimancipatꝰ ter fuit a dn̄o euocatus. vt habet̉. j. Reg.iij. Aliquos em̄ vocat ad hmōi ſtatū ob alicuiꝰ miſerie euaſionē. ⁊ ſic fuit vocatꝰ abbas Movſes: vt habetur in collatōibꝰ patꝝ. Nam cum feciſſet furtū etquereret̉ ad mortē: vt euaderet habitū religiōis aſſumpſit. ſꝫ poſtea timore ſeruili depoſito magnū apicem ꝑfectiōis apprehendit. Secūdo aliquos vocatꝑ doctrine eruditōem. ⁊ ſic vocatꝰ fuit beatꝰ Anthonius cuꝫ audiuit in eccleſia legi Si vis ꝑfectꝰ eſſe ⁊cͣ.Sic ⁊ Barnabas et plures alij diſcipuli ꝓfecti ſuntad p̄dicatōeꝫ apoſtoloꝝ Act̉. iiij. Tercio vocanturalij ꝑ ſpecialē reuelatōem. vt Paulus qui de ſe dicit.Cum placuit ei qui me ſegregauit ex vtero matris. ⁊vocauit ꝑ grām ſuam vt reuelaret in me filiū ſuū ⁊cͣ.ad Gal̓. j. Sic etiā vt habet̉ in vitiſfratꝝ de quodaꝫſtudente bononie. ꝙ in ſomno viſum eſt ſibi eſſe ſuꝑpratū latiſſimū. ⁊ ſuꝑueniēte maxima tempeſtate cūhuc illucqꝫ fugiēdo diſcurreret: nec recipi potuiſſet īdomo vbi habitabat veritas: nec in domo iuſticie:nec etiā miſericordie. demū ad domū pacis venienscōſuluit ſibi ad euadendū mortē ꝙ iret ad domū p̄dicatoꝝ. ex qua viſione intellecta ille factꝰ eſt frater.Uidete ergo vocatiōem veſtrā: ait apl̓us j. Corint̓.j. ¶ Ꝙͣtuꝫ ad terciū dico ꝙ vocant̉ aliqui ad aliorūgubernatōem .ſ. ꝑ prelatiōem. Un̄ ad Hebre. v. Necquiſꝙͣ ſibi ſumat honorem: ſed qui vocat̉ a deo tanꝙͣAaron. Non dixit qui ſe ingerit: ſed qui vocatus eſta dn̄o. Un̄ Grego. Sicut qui inuitatꝰ rēnuit. queſitus refugit: ſacris altaribꝰ eſt admonēdus. ſic qui vltro ambit vel importune ſe ingerit eſt ꝓculdubio repellendus. viij. q. j. in ſcripturis. Et ſicut apoſtoli qͥfuerūt primi p̄lati eccleſie: ter fuerunt a dn̄o euocativt patet Ioh̓. j. Math̓. iiij. Luc̄. v. ſic etiam vocaturquis a dn̄o in prelatōem tripliciter. videlicꝫ vel ꝑ canonicā electiōem. de qua extra de elec. cum in cūctis.⁊. c. quia ꝓpter. Uel ꝑ ſuꝑioris ex ſe impoſitiōeꝫ. Uelꝑ diuinā reuelatiōem. vt ꝯtigit. b. Nicolao. ⁊. b. Seuero et Ambroſio. Et in tali vocatione debet quis

aſſimilari Aaron in ſua vocatione. vt videlicet ſicutvirga Aaron fronduit: floruit: fructus ꝓduxit. ita etprelatꝰ habūdet in frondibꝰ ſane doctrine. in floribꝰmodeſtie et bone fame. in fructibꝰ oꝑatōis virtuoſe.Sed heu qꝛ poteſt dici illud ſaluatoris. Multi ſuntvocati: in iſtis varijs vocatōibus .ſ. neceſſarie obſeruatōis. religionis ⁊ prelatiōis. pauci v̓o electi Mat.xxij. quo .ſ. ad ꝯſecutōem p̄mij. Et hoc qꝛ impediunt̉vel ꝑ carnalia oꝑa. vel ꝑ diuitias nimis amatas. velper curioſitatē ⁊ ſuꝑbiam: figurati per eos qui vocati ad cenam noluerūt accedere: vt habet̉ paraboliceLuc̄. xiiij. de quibꝰ dicit̉. Nemo viroꝝ illorū .ſ. qͥ inuitati fuerāt venire voluerunt. ⁊ ideo non guſtabūt cenam meā. Ubi notatur ⁊ hūana iniquitas in nō veniendo. ibi nemo viroꝝ illoꝝ. Et diuina benignitasin aſſertiēdo. ibi qui vocati ſunt. Et ſecutura infelicitas. ibi non guſtabūt cenā meaꝫ. de qua Apoc̄. xix.Beati qͥ ad cenā nuptiaꝝ agni vocati ſunt.Quatuꝫ ad ſecūdū. §. vij.vbi .ſ. dicit̉. Oꝑarios. notat̉ hūana exercitatio. Homo enim naſcit̉ ad laborē: auis ad volandū: vt dicit̉Ioh. v. Unde ⁊ de primo parēte noſtro Adaꝫ dicit̉.ꝙ deus poſuit eū in paradiſo voluptatis vt operaretur Gen̄. ij. Uinea aūt in qua operant̉ homīes ſignificat eccleſiā: ẜm Greg. et alios doctores eccleſie. Ethec vinea plantata fuit in lege nature. In cuiꝰ figuram legitur ꝙ Noe cepit exercere terra ⁊ plantauitvineā Gene. ix. Poteſt etiā ſignificare aīam. Uineadn̄i ſabaoth domꝰ iſrahel eſt Iſa. v. Domus iſrahelad literā erat populus iudaicus. qui deſcēdit ab iſrahel qui alio noīe vocatus eſt Iacob. Et in illa familia Iacob remāſerat verus cultus dei. ⁊ ꝯſequēter eccleſia alijs declinantibꝰ ad idolatriā natōibꝰ. Spūaliter aūt domus iſrahel eſt cōgregatio fideliū bonorum qui deū vident viua fide. Iſrahel enim interp̄tatur videns deū. et Iacob ſupplantator .ſ. vitioꝝ etvtrūqꝫ fit viua fide. Hec autē vinea habuit initiumẜm Grego. ab Abel iuſto. qͣꝫuis enim primi parētes(vt creditur) egerint penitentiā de peccato inobedientie ſue. vt dicit̉ de peni. diſ. j. ſicut primi. Et ſic pertinuerint ad vineam iſtaꝫ: non tamen dicitur inchoaſſe in eis. quia primi fuerunt ad deſtruendū ne videatur initium habuiſſe a peccatoribus. et habebit finem in vltimo iuſto. Et ſcienduꝫ ꝙ ipſi boni fidelescuiuſcūqꝫ natōis ⁊ temporis ⁊ vinea dicuntur ⁊ cultores vinee diuerſo reſpectu. Uinea ſunt inqͣntū coluntur ⁊ exercent̉ a deo. a ſeip̄is per liberum arbitrium. ⁊ a ſuperioribus ſuis. Cultores ipſius vinee dicūtur inqͣntum exercēt potentias anime ſue. ⁊ ꝓximosſuos monitis ⁊ exemplis. Sicut etiam dicitur domꝰdei fideles boni ⁊ habitatores ipſius domus: vt dicitHieronymꝰ. Trāſplantata autē eſt ſub lege ſcripture ſeu moſayca. ⁊ de hoc Pſal̓. lxxix. Uineam de egypto trāſtuliſti. eieciſti gentes ⁊ plantaſti eā. Quādovidelicet dominꝰ populū iudeorū qui erat in egyptoſub ſeruitute Pharaonis eductū ſub egyptiaca ſeruitute data ei lege in deſerto cōduxit in terrā promiſſionis: ꝓſtratis ⁊ deuictis natiōibus chananeoꝝ quiibi habitabant. Fuit autem multiplicata ⁊ mirabiliter dilatata per orbem iſta vinea tempore gratieper apoſtolos dei virtute. Unde Pſal̓. Dux fuiſti ei īconſpectu eius plantaſti radices eius ⁊ impleuit terram. Dicitur aūt vinea qͦdāmodo itinerare: dū paulatim creſcit ⁊ extendit̉. Sic eccleſia ex vbertate palmituꝫ procedentiū a chriſto ⁊ apoſtolis: mundi iamcinxit ambitum. Radices autem plantauit quandoapoſtolos in diuerſis locis poſuit ad predicanduꝫ ⁊fructificandū. ⁊ ſic impleuit terrā. ⁊ appellata eſt vinea iſta eccleſia. Plantauit autem vineam iſtam do-