Titulusprimū

ignorantia. Siquidē ignorātia mater cunctoruꝫ erroꝝ ab omībus vitanda ē: vt d̓r. xxxviij. diſ. ignorantia. Et ꝑmaxime ignorantia ſui. Un̄ et querenti cuidam vn̄ poſſet beatus effici. rn̄ſum fuit ab appollinedelphico. gnotiſſoliton .i. noſce teipſum. qd̓ allegatBer. ad Eugeniū ſcribēs. Quod ſub alijs v̓bis notat Iob: dicēs. Uiſitās ſpeciē tuam non peccabis .i.cōſiderās tuā eſſentiā teip̄m. vt exponit Helynandꝰ.Quid em̄ ꝓdeſt homī ſcire. vires herbaꝝ. v̓tutes celoꝝ. ſydeꝝ curſus. hoīm mores. naturalia cuncta: ſuinoticia poſtpoſita? Ip̄am aūt aīe qͣlitatē deſcribitSalomon: dicēs. Si te ignoras: o pulchra inter ml̓ieres ⁊c̄. vt infra patet. Quāta ſit aīe humane pulchritudo. nobilitas. et refulgētia. et quāta ſit eiꝰ circa hocip̄m ignorātia. ⁊ quo modo poſſit ⁊ ꝑ que media deuenire: vt habeat̉ ip̄ius aīe natura. ⁊ vtilis noticia. ⁊ recta vita: pulchre et deuote ⁊ egregie oſtēditIoh̓. dn̄ici cardinalis in itinerarij libro. exponēs dicta verba. Si te ignoras: o pulchra inter mulieresegredere et abi poſt veſtigia gregū. et paſce hedos tuos iuxta tabernacula paſtoꝝ. In qͥbus quidem verbis ſponſus anime xp̄us ipſam ſponſam alloquenstria de ipſa oſtendit.Primū ē defectō cognitōnis natural̓. ibi. ſi te igras.Secundum eſt ꝑfectō conditōnis humanalis. ibi. opulchra inter mulieres.Terciuꝫ eſt inſtructio ꝑfectōnis internalis. ibi. egredere et abi ⁊cͣ.Inchoando a ſecūdo. §. j.cuꝫ .ſ. d̓r o pulchra inter mulieres. notat̉ magnitudomirabilis excellētie aīe ex tribꝰ ibi poſitis .ſ. primo exarticulo vocatōnis cū dicit̉ o. ſcd̓o ex ſubſtātiuo intellecto adiectionis cum ſubditur pulchra. tercio extermino cōꝑatōnis. ibi. inter mulieres. Ubi ſciendūꝙ cū ſacre ſcripture p̄cioſiſſima v̓ba nullū ſuꝑfluumnil ocioſū admittāt. iſte vero articulꝰ ſeu interiectioo includatur in omni vocatiuo: ſeqͥtur. ꝙ vbi pōt intelligi videtur ſuꝑflue annotari. niſi debita ratio aſſignetur. Et ideo ꝯſiderandū ē. ꝙ o eſt nota admirationis. duratōnis. cōpaſſionis. reuocatōnis. affectionis. ⁊ ꝑfectōnis. Ex qͥbus concludit̉. ꝙ dn̄o p̄dicētecum eam vocat o: aīa eſt admirabilis. eſt durabilis.eſt intermīabilis. eſt deſiderabilis. ē amabilis. ⁊ ē cōmendabilis. ¶ Primo igit̉ dico ꝙ o notat admiratōnem. vn̄ cum de aliquo admiramur tanꝙͣ ibi deficiatſpūs noſter vltimā lr̄am ꝓferimus ore que eſt ſcīe elementū finale vet in greco o. Un̄ ⁊ ſaluator admirāsſeu ad modū admiratis ſe habēs erga cananeā dixit.O mulier magna eſt fides tua. Mirabilis ſiquidemeſt aīa et a nobis incōprehēſibilis ꝓ ſtatu vie. ⁊ iuxtaintelligētie facultatē naturaleꝫ. Mirabilis vtiqꝫ ineſſentia. mirabilis in capacitate. Nā qͣꝫtumcūqꝫ qͥsꝓficiat in ſcīa. nihil eſt reſpectu eius qd̓ adhuc ſcirepoteſt. Apparet capacitas eius mira ex artibꝰ adinuētis pluribꝰ. ⁊ ſciētijs varijs acquiſitis ex v̓tutibusdeſcriptis: vt infra patebit. Mirabilis eſt in diuineimaginis cōfluētia. vnitatem ⁊ trinitatē ſuꝑ oīa diſtinctius rep̄ſentās vt ſupra patuit. Mirabilis ē ī potentiaꝝ pluralitatē .ſ. vegetatiua. ſenſitiua. intellectiua. qͣrū quelibet in plures ſubdiuidit̉ vt infra oſtenditur. Mirabilis in corꝑis cōiunctōne. cū res tānobilis ⁊ magnifica vniat̉ cuꝫ re tam vili et infima qͣleeſt corpus ⁊ de hoc etiā infra. Mirabilis eſt in corꝑali contagione. cū mūda a deo creat̉. ſubito a corꝑe curvnitur: inficiatur. Et nō minus mirabilis in eius ꝑbaptiſmuꝫ mūdatione. Mirabilis eſt in ſui corporisexercitatōne per potētias eius. de quo infra habebit̉Mirabilis ē in ſui ſeꝑatione a corꝑe ⁊ opeꝝ ſuoꝝ retributōne. de quibꝰ etiā tractabit̉. Mirabilis demū

in defuncti corꝑis reaſſūptione. IScd̓o o eſt notaduratōis. Ex ꝑte poſt. Iuxta illud Apoc. j. Ego ſūalpha et o. pͥmus et nouiſſimꝰ. vbi o denotat eternāduratōneꝫ. Ex parte ante. quia nulla lr̄a ante eaꝫ. Ov̓o ex ꝑte poſt ſignat duratōnem: quia nulla lr̄a ſeqͥt̉ẜm grecos. Aīa igit̉ humana nō hꝫ duratōneꝫ ex ꝑteante. qꝛ creata eſt in tꝑe. ſꝫ ex ꝑte poſt. qꝛ non termīatur: ſed ē ꝑpetua ⁊ immortalis. ⁊ de eius immortalitate plenius infra agetur. Et ſicut finis alphabeti ēo ẜm grecos. ita finis oīm celoꝝ ⁊ creaturarum ē aīaratōnalis. Et ideo poſtqͣꝫ oīa creata ſūt. demum ip̄acreata fuit: ⁊ ꝓpter ipſam creata ſūt omīa: finis eī etſiſit pͥmū in intentōne. eſt tn̄ vltimū in executione operātis. Omīa (inquit Aug. ſuꝑ Gen̄) fecit deus ꝓpterhominē. homine aūt ꝓpter ſeipſum. ¶ Tercio o ē nota cōpaſſionis. ẜm illud Tren̄. iij. O vos omnes quitrāſitis per viaꝫ videte ſi eſt dolor ſimilis ſicut dolormeus. Conſueuit enim ꝑſona afflicta de ſe vel alterius afflictōne multū dolens. frequēter cum ſuſpirijsemittere o. in qua oīs fere vox terminat̉ languentis.Nulla etiam lr̄aꝝ format̉ pleno ore niſio. Et nullaaptior ad clamandū ꝙͣ o. Audio aīa deuꝫ tibi loquētem ⁊ dicētē o. et nō deſpicias receptū auribꝰ o. Tibiem̄ cōpatit̉ qꝛ in peccatis fuiſti. tibi em̄ cōpatit̉ q̄ taꝫnobilis et admirāda ad tantā miſeriā es deducta vtpctō ſis ſuddita: ⁊ de regina vniuerſoꝝ ſis corꝑis vilis ancilla effecta. Tibi cōpatit̉ q̄ eras celum diuinūet facta es demonū phanum. Tibi cōpatit̉ cui ſeruiebāt angeli nūc imꝑant demones. O ſi tu videres tuam dignitatem. ꝑ gr̄am ⁊ nobilitatē. ꝑ naturā. et demū ſcires ad quā infelicitatē te deducit pctm̄: qͣntūtu clamares o inceſſanter. Ille ſuſpirat vt ſuſpirarete doceat. dolorē affigit. vt de te tu ꝑfecte doleas. Etlāguores et dolores ip̄e adhuc plāgit in cruce et clamore valido. vt ꝑpendas exinde qͣntuꝫ tu debes dolere qͥ cōmiſiſti peccatū. ¶ Quarto o eſt nota affectionis ſeu deſiderij et dilectōnis. qd̓ expͥmebat p̄s. dicēs. O dn̄e ſaluū me facro dn̄e bene ꝓſperare. Apueris et turbis clamatū eſt in hebraico oſanna ex affectu eorū ad xp̄m Math̓. xxj. Uolēs ergo deꝰ inſinuare qͣnta affectōe deſiderio et amore vocet aīaꝫ. vt ſpeꝫgeneret atqꝫ dilectōneꝫ reciprocam dicit. o pulchra.oꝑe nāqꝫ oſtēdit quicqͥd exp̄ſſerat voce. ꝙͣ .ſ. ſolerterte errantē q̄ſiuit. ꝑditam reqͥſiuit. Accēdit lucernāfidei. totā domū ꝑ charitatē euertit. inueniēs letat̉cū angelis. et ſi coram hoībꝰ vere triſtat̉. portat ī humeris. reducit ad caulas: totā curiā gaudio ⁊ tripudio iubēs ꝑ ſimphoniā et choꝝ etiā cum vicinis iocūdari: vt ꝑabolice habet̉ Luc. xv. ¶ Quīto o eſt notareuocatōis ſiue ſcd̓e vocatōnis. exꝑirein te rogo vſūvocantium ſi al̓s non notaſti: qm̄ qui alium vocat.in pͥma voce o non apponit. in ſcd̓a apponit. in tercianō replicat o. in qͣrta v̓o iteꝝ dicit o. Et ſic deincepsanteꝙͣ rn̄deat ille. in diſpari ſine o. et in pari cū o format clamorē. Cū itaqꝫ audis ꝙ tue vocatōni p̄ponitur o. ſcito te al̓s ab eodem vocatā. et accuſa tarditatem tuā. et venerare cū gratiarūactōne bonitateꝫ ⁊pietatem ſuā. Te quippe pͥmo vocauit ꝑ creatōneꝫ.inſerens in natura ſuipſius appetitum. Iuxta illudBoetij. Inſerta eſt naturalit̓ mētibus hoīm veri ſūmiqꝫ boni cupiditas. Et nūc vocat ꝑ noui lumīs infuſionē. vt alciora cōſcēdas. Et ſi forſitā te vocauitſūmo mane pueritie. in tercijs adoleſcētie. ſexta iuuētutis. nona virilitatis. et iam veniſti ad vndecimaꝫſenectutē: ſaltem ſic ꝓ te vatigato rn̄de: pare vocāti.vineā intra. ꝓ ipſo labora. plus acceptura ꝙͣ tu ſcirespetere. vt habet in ꝑabola Math̓. xx. ¶ Sexto o ē nota ꝑfectōnis: vocat em̄ te ꝑ o. vt ꝑfecte ſeq̄ris quamvult facere ꝑfectā ip̄e. Perfectū autē d̓r cui addi nilpoteſt de eſſentialibꝰ. ſine ſpecifica mutatōne ipſius