Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
349a
Einzelbild herunterladen
 

incarnatōnis xp̄i

diues in natura diuina. ⁊ pauꝑ in natura hūana. ⁊ ꝙ ſicdebeat intelligi auctoritas p̄dicta zacharie. ptꝫ ꝑ glo. hebreoꝝ apud eos autenticā ſuꝑ illud Canti .j. Exultabimꝰ⁊ letabimur in te gloria .i. in te ſancto ⁊ benedicto. ſil̓e eſtem̄ hic cuidā regine cuius maritus filij ⁊ generi tranſierunt mare. poſtea ꝑ magnū tp̄s dictū eſt ei. venerūt generi tui: rn̄dit quid ad me. letentur filie mee dictum eſt ei.venerūt filij tui: rn̄dit quid ad me: letēt̉ nurus mee. qn̄ ātdictū eſt ei: venit vir tuus. dixit: nūc facta ē ꝑfecta leticiamea. ſic factū ē vt eēt ꝓphete dicētes ad irl̓m filij tui delonge venerūt. rn̄dit qͥd ad me. letent̉ filie iude. ſꝫ cū dcm̄eſt ei illud Zacha. ix. Ecce rex tuus venit: tūc fuit ei leticia ꝑfecta. vn̄ ibidē ſatis p̄mittit̉. Exulta ſatis filia ſyon:iubila filia irl̓m ⁊cͣ. Ex iſta glo. ptꝫ ꝙ zacharias ꝓph̓a loqͥtur de aduentu dei ad filios iſrl̓. ſi igr̄ ẜm eos iſta auctoritas loquit̉ de meſſia. qꝛ etiā in eadē auctoritate dr̄ venire in pauꝑtate ꝯcludit̉ ꝙ ip̄e ſit deus ⁊ hō. ita ꝙ ſit pauꝑrōne hūanitatis ⁊ potēs ſaluare rōne diuinitatis. Ptꝫ gͦex p̄dictis ſcd̓m principale .ſ. qͣliter ex ſcripturis receptispoſſit ꝓbari incarnatio diuine ꝑſone.Eſtat probare terciū prīcipale .ſ. ꝙ tp̄s huiꝰ incarnatōis ſit p̄teritū. ad hͦaūt induco ꝓphetiā iacob Gen̄. xlix. Nō auferetur ſceptrū de iuda nec dux d̓ femore eius donec veniatqui mittēdus ē. ⁊ ip̄e erit expectatio gentiū. ſꝫ mō ablatūeſt regimē ⁊ dn̄atio a iudeis a tꝑe herodis aſcalonite ſubquo natus eſt ieſus. ergo ab illo tēꝑe venit xp̄c. Ad hͦ rn̄dent aliqͥ iudei ꝙ hec auctoritas nō ē intelligēda de xp̄oad lr̄am ſꝫ de nabuchodonoſor rege babylon̄. qͥ miſſus ēex ordīatōe diuīa ꝯͣ irl̓m ꝑꝑ pctā ppl̓i. vt hr̄. iiij. Re. xxiiijExtunc .n. defecit regime iudeoꝝ. qꝛ cepit ſedechiā regeꝫ⁊ excecauit eū ⁊ filios eius occidit. vt hr̄ ibidem ca. xxv.nec poſtea aliquis de eius ſtirpe regnauit. ſꝫ hoc dcm̄ apparet falſum. qꝛ poſt captiuitatē babylonicā habueruntduces ⁊ principes. ſicut ptꝫ de zorobabel eſdra neemia ⁊machabeis. Habuerūt etiā reges qꝛ ioh̓es hircanus ſymeonis machabei filius impoſuit ſibi diadema regni. eextunc regnauerūt filij eius vſqꝫ ad herodē qͥ fuit alienigena a gente iudeoꝝ: ⁊ iō vſqꝫ ad illud tp̄us nō fuit amotū oīno dominiū iudeoꝝ. Si aūt dicat̉ ꝙ a tꝑe nabucho.donoſor fuit amotū a tribu iuda de qua amotiōe loquit̉ꝓph̓a p̄dictus. qꝛ illi qͥ regnauerūt poſtea fuerunt de aliatribū. qꝛ machabei fuerūt de tribu ſacerdotali. nō valet h̓dictū. qꝛ zorobabel qͥ poſt captiuitatē babylonicā fuit eorū dux fuit de tribu iuda. vt ptꝫ manifeſte ex textibꝰ multis ſacre ſcripture. ſil̓r machabei. qꝛ tribus ſacerdotalis ⁊regia erant cōmixte. Et iō alij ſoluūt aliter dicētes ꝙ intelligit̉ de roboā filio ſalomonis a qͦ receſſerūt decē trib⁊ adheſerunt hieroboā filio nabath. vt hr̄. iij. Reg. xij. ſicgͦ exponūt p̄dictā auctoritatē. Nō auferet̉ ſceptru de iuda ⁊cͣ. donec veniat ſylo. qꝛ vbi hiero. trāſtulit: mittēdusHebraica veritas hꝫ ſylo. ⁊ ē nomē loci vt dicūt. qꝛ in illo loco venit roboā vt cōſtitueret̉ poſt patrē rex. ⁊ in illoloco receſſit ppl̓s iſrl̓ ab eo. ⁊ cōſtituer̄t ſuꝑ ſe regē hieroboam qͥ erat de alia tribu .ſ. ephraim. ⁊ ſic ablatū fuit ſceꝑtrū tunc de iuda. verū tn̄ qꝛ ip̄i filio ſalomonis remāſcr̄tdue tribus. iō ſequit̉ in hebraica veritate. Et ei aggregabunt̉ gentes. vbi Hiero. trāſtulit. Et ip̄e erit expectatiogentiū. Sꝫ iſta rn̄ſio ptꝫ falſa ꝑ textu. iij. Reg. xij. qͥa ibꝰdicit̉. ꝙ ille locus vbi roboā fuit a ppl̓o derelictus vocat̉ſychem. ⁊ eſt locus bene remotus ab illo qui vocat̉ ſyloItē hmōi rn̄ſio p̄cedēs ⁊ ꝯſil̓es apparent̉ falſe ꝑ tranſlatōem chaldaicā. qꝛ vbi hiero. tranſtulit. Donec veniat qͥmittēdus ē: hebraica veritas hꝫ. Donec veniat meſſias.qꝛ id qd̓ erat obſcurū ꝑ hoc voluit declarare. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ p̄dicta auctoritas nō poterat intelligi d̓ nabuchodonoſornec de roboam nec de alio qͣꝫ de xp̄o. qd̓ aūt ſequit̉ in hebraico. Et ei aggregabunt̉ gētes. ſic eſt intelligēdū. qꝛ iudei in aduentu xp̄i ꝓ maiori ꝑte ſunt obſtinati in ſua infidelitate. ⁊ gētiles qͥ noīe gentiū deſignāt̉ aggregati ſunt

ip̄i xp̄o fidēqꝫ eius deuote ſuſcipiēteſ ẜm ꝙ dicit apl̓s adRo. xj. Cecitas ex ꝑte cōtigit in iſrl̓ donec plenitudo gētiū introiret ⁊cͣ. Ꝙ aūt tꝑe herodis ablatū ē a iudeis ſceptrū pꝫ. qꝛ ip̄e fuit pͥmus alienigena qͥ regnauit in iudeapr̄ .n. ſuus fuit idumeus. Iſte Herodes romanoꝝ auxilio fretus debellauit antigonū regē iudeoꝝ qͥ deſcēderata machabets ⁊ oēm ꝓlē regiā occidit. ⁊ libros de genealogia regū cōbuſſit ne poſtea dep̄henderet̉ ip̄e ⁊ filij eiusalieni a regno dauid. interfecit etiā doctores legis qͥ docebant in ppl̓o illud Deutro .xvij. ca. De medio fratruꝫtuoꝝ pones ſuꝑ te regē. vt ſic auferet a iudeis oēm viamrecuꝑandi ſceptrū. qd̓ etiā ptꝫ ꝑ effectū. qꝛ ab illo tꝑe vſqꝫnūc fluxerūt. N. cccix. anni ad minꝰ. qꝛ tali anno incarnatōis ceptū eſt hoc opus. ⁊ adhuc iudei vidēt̉ magis ap̄dicto ſceptro longinqͥ qͣꝫ a principio. Cū .n. ablatio ſceptri fuit ſignū eis p̄dictū de aduētu xp̄i manifeſte pꝫ ꝙ illud impletū ē tꝑe herodis. quo regnāte natus eſt xp̄c ieſus. ⁊ ſic ptꝫ ꝓpoſitū .ſ. ꝙ tp̄s incarnatōis ſit p̄teritū. Iteꝫhoc idem ꝓbat̉ auctoritate Aggei. ij. Hec dicit dn̄s exercituum adhuc modicum vnum eſt ⁊ ego mouebo celuꝫ⁊ terram mare ⁊ aridam. ⁊ mouebo omnes gentes ⁊ veniet deſideratus cunctis gentibus. ⁊ ſequitur. Nagnaerit gloria iſtius domꝰ nouiſſime magis qͣꝫ pͥme dic̄ dn̄sexercituū ẜm oēs expoſitores hebreoꝝ hr̄ ꝙ iſte deſideratus ē meſſias ſiue xp̄c. ptꝫ igit̉ ꝑ plura in auctoritate p̄dicta poſita ꝙ tp̄s aduētus xp̄i ſit p̄teritū. primo ꝑ id qd̓dicit̉ ibidem. Adhuc vnū modicū. ⁊ ſubdit̉ de aduentuxp̄i. Ueniet deſideratus cunctis gentibus ⁊cͣ. Aggeusꝓpheta dixit hoc verbū ſecundo anno darij regis pſaruꝫab illo aūt tꝑe vſqꝫ nūc fluxerunt anni. N. cccccclix. ẜmcōpuratōem iudeoꝝ ⁊ plures adhuc ẜm computatōemnr̄am. N. dccj. Talis .n. numerus nō dicit̉ in ſcripturamodicū. cum .n. dicat ꝓpheta in ſcriptura reſtare tempꝰmodicū vſqꝫ ad tp̄s deſiderati cunctis gentibꝰ. pꝫ ꝙ tp̄sſui aduentus eſt preteritū. Sed ad hoc rn̄dent aliqui ꝙtantū tp̄s in ſcriptura bene dicit̉ modicū. qꝛ in pſal. lxxxjdicit̉. Nille anni ante oculos tuos tanqͣꝫ hodierna diesp̄terijt. Sed ꝙ hec reſponſio nō valeat. ptꝫ qꝛ ſi tp̄s mille annoꝝ cōparet̉ eternitati modicū ē. ⁊ ſic loquit̉ auctoritas pſalmi p̄dicti. qd̓ ptꝫ ꝑ hoc ꝙ dicit. Nille anni ⁊cͣ.qꝛ diuina cognitio q̄ ꝑ oculos deſignat̉ eternitate mēſurat̉. ſꝫ ſi referat̉ tp̄s mille annoꝝ ad expectatōem populiſic nō pōt dici rōnabiliter loquendo tp̄us modicum ſedmagnū. vn̄ ⁊ Baruth. vj. Tempus captiuitatis babylonice p̄dicit̉ magnū. ⁊ longū qd̓ tn̄ fuit valde modicuꝫ reſpectu .ſ. lxx. annoꝝ. Item ꝓpoſitū ꝑ id qd̓ in auctoritateſubditur. Ueniet deſideratus cunctis gentibus ⁊ replebo domū iſtam gloria. ⁊ loquit̉ ꝓpheta de domo dei edificata a iudeis poſt captiuitatē babylonicā. Igitur ſtante illa domo venit ieſus xp̄c. qꝛ ꝓpheta dicit eam replendam gloria ꝑ aduentū ip̄ius deſiderati cūctis gentibusad eam. domus aūt illa deſtructa ē ꝑ Tytum ⁊ veſpaſianū. xlij. anno poſt dn̄i paſſionē. ergo ⁊cͣ. Item tercio perhoc idē ptꝫ ꝓpoſitū ꝑ illud qd̓ ſequit̉ in auctoritate p̄dicta .ſ. magna erit gloria iſtius domus nouiſſime magisqͣꝫ prime. ⁊ cōſtat ꝙ ꝓpheta loquit̉ de domo edificata pꝰcaptiuitatem babylonicā vt dictū eſt. ad cuius edificatōnē inducebat ppl̓m ⁊ p̄dixit gloriā eius maiorē futuraꝫ.qͣꝫ fuit gloria domus edificate ꝑ ſalomonē. hoc auteꝫ nōintelligit̉ propter maiores diuitias ſeu honores ſeu cultum diuinū vel edificatores. qꝛ ſtatus populi tunc eratquaſi nullus reſpectu illius domus ⁊ ſtatus qui fuit ſubſalomone. ꝓpter hoc dicit̉. ij. Eſdre. xiij. ꝙ ſacerdotes qͦviderāt primā domū lachrymabant alijs exultantibusin dedicatōe domus ſecūde. qꝛ quaſi nullius momentierat reſpectu pͥme. ⁊ iō nō pōt intelligi gl̓ia eius maior:niſi ꝑ aduentū ip̄ius deſiderati cūctis gētibꝰ qͥ eā glorificauit pn̄tia ſua. qꝛ in ea fuit a matre oblatus ẜm ꝙ ꝓpheta Malachias predixerat. iij. ca. Statim veniet ad templum ſanctum ſuum dn̄ator quem vos queritis ⁊ angeius teſtis quē vos vultis. Ip̄am aūt domū frequētr ho

xx y