Apocalypſis

t afferens fructꝰ duodecim.gͦ ꝑ menſes ſingl̓os reddēsh fructū ſuū: ⁊ folia ligni adi ſanitatē gentiū. Et oē maledictū non erit amplius:k ſed ſedes dei ⁊ agni in illanerunt ⁊ ſerui eius ſeruientn̄ illi: ⁊ videbunt faciem eiꝰo ⁊ nomē eius in frontibuspͦ eoꝝ. Et nox vltra nō erit.⁊ non egebunt lumine lucerne neqꝫ lumīe ſolis: qm̄dominus deus illuminaq̄bit illos: ⁊ regnabūt in ſer̄ cula ſecl̓oꝝ. Et dixit mihi.ξ Hec verba fideliſſima ſūty ⁊ vera. Et dn̄s deus ſpm̄ꝓph̓aruꝫ miſit angelū ſuūx on̄dere ſeruis ſuis q̄ oꝑtetfieri cito. Et ecce venio velociter. Beatuſ qͥ cuſtodit

a verba ꝓph̓ie libri huiꝰ. Etego ioh̓es qͥ audiui ⁊ vidihec. Et poſtqͣꝫ audiſſem etvidiſſem: cecidi vt adorarem an̄ pedes angeli qͥ mihi hec on̄debat: ⁊ dixit mihi. Uide ne feceris: cōſeruus .n. tuꝰ ſum ⁊ frm̄ tuoꝝꝓph̓aꝝ. ⁊ eoꝝ qͥ ſeruāt verba ꝓph̓ie libri huiꝰ. Deuꝫadora. Et dixit mihi. Neſignaueris verba ꝓph̓ie libbri huiꝰ. Tp̄s .n. ꝓpe eſt.5 Qui nocet noceat adhuc:ē ⁊ qͥ in ſordibus eſt ſordefſcat adhuc. Et qui iuſtush iuſtificet̉ adhuc. ⁊ ſcūs ſanf ctificet̉ adhuc. Ecce veniocito: ⁊ merces mea mecū ēreddere vnicuiqꝫ ẜm opecra ſua. Ego ſum alpha ⁊ o

f ¶ Afferens fructus duodecim. qui etiā dicunt̉ fructusſpūs: Gal̓. v. Nā indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s filij⁊ ſpūſſancti. Sciendū tn̄ ꝙ iſti fructꝰ aliter habent̉ in viaꝑ gratiā: ⁊ aliter in patria ꝑ gloriā: ſicut dictū eſt de qͣtuorvirtutibus cardinalibꝰ ca. p̄ce. ſic ſunt alij actus viatoris⁊ cōprehēſoris. Prmus ergo fructꝰ: vGal̓. v. dicit̉ eſt charitas q̄ in patria ē indeū viſum totaliterꝑ amorē trāſformari. Secūdus ē gaudiū qui eſt in deo viſo delectari. Tercieſt pax qui eſt ī ipſototalit̓ qͥetari. Quatus eſt patiētia qͥ invia eſt ī aduerſarijsnō frangi: in patriav̓o vbi nulla eſt aduerſitas eſt ī deo firmiter ſtabiliri. Quītus ē benignitas .i.bona igneitas que ēin beatis ad amorēꝓximi īflamari qͣꝫtūad effectū. vn̄ in eiseſt vnus ardor cordium vt dicit̉ in illaproſa. Suꝑne matris gaudia ⁊cͣ. Sextus ē bonitas. id eſtdiffuſio proprij boni ad ꝓximū ẜm effectū. nam bonū eſt ſui diffuſiuū bonū aūt vniꝰ beati redundat in alterū: nā vnus gaudet de alterius bono ſicutve ſuo ꝓprio. Septimꝰ eſt longanimitas que eſt equanimis expectatio boni futuri: anime v̓o beatoꝝ equanimit̉expectant gloriā corporis. Octauus eſt māſuetudo queeſt in via ire moderatio: ſed in patria nō habet locum iraqͣꝫtum ad ſuū materiale qd̓ eſt accenſio ſanguinis circacor. ſed qͣꝫtum ad ſuū formale: qd̓ eſt appetitus vindictehabet ibi locū: qꝛ beati vindictā appetūt obſtinatoꝝ peccatoꝝ: ẜm illud psͣ. lvij. Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictā manus ſuas lauabit in ſanguine peccatoris: ⁊ qm̄ appetitus iſte moderatus eſt in beatis ẜm regulam diuineiuſticie: ideo ẜm hoc eſt ibi māſuetudo. Nonus eſt fidesque ſi accipiat̉ vt eſt virtus theologica nō eſt in patria cūſit de nō apparētibus: Hebre. xj. ſed ei in patria ſucceditviſio clara. ſi autē accipiat̉ fides ꝓ fidelitate ſic eſt in betis maxime. Decimus eſt modeſtia qui excellenter eſt inpatria. nam vires inferiores anime ſunt oīno ſuꝑioribusſubiecte. Undecimꝰ eſt cōtinentia. eſt autē cōtinens quicōcupiſcētias inordinatas patit̉: ſed ab eis nō deducit̉ cōtra paſſiones fortiter ſe tenens: huiuſmodi v̓o cōcupiſcētie nō ſunt in patria: ꝓpter qd̓ nō eſt ibi cōtinentia qͣꝫtumad cōcupiſcentias pati: tamē eſt ibi qͣꝫtum ad nō deduci.nam beati nō poſſunt in aliqd̓ malū flecti. Duodecimuseſt caſtitas: que ꝓut importat mundiciā eſt in patria. nāin eam nō intrat aliquid coinquinatū: vt dictū eſt ſupra.g ¶PPer mēſes ſingulos reddens fructū ſuū mēſis apudHebre. incipit a prima lunatiōe: ꝓpter qd̓ nouitatē deſignat. ꝑ ſingulos intelligit̉ cōtinuatio: ⁊ ſic ꝑ menſes ſingulos intelligit̉ eternitas huiꝰ fructus: qꝛ ſemꝑ manet inſua nouitate ⁊ ſua duratiōe: ⁊ hoc mō dicit̉ Eſa. vltīo. Eterit mēſis ex mēſe: ⁊ ſubbatū ex ſabbato ⁊cͣ. h ¶ Et folialigni ad ſanitatē gentiū. Per folia intelligunt̉ verba etiāẜm cōmunē modū loquēdi: ergo folia ligni ſunt v̓ba xp̄iin euāgelio cōtenta: q̄ ſunt ad ſanitatē gentiū. nā ꝑ p̄dicationē euāgelij gentes ꝑ orbē diſꝑſe cōuerſe ſunt ad xp̄m.i ¶ Et om̄e. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ cōuiuaꝝ exercitiū. Circa

qd̓ ſciendū ꝙ in cōuiuijs carnalibus ſolēt homīes relaxare linguas ſuas ad blaſphemias ⁊ ꝯuicia: ꝓpter qd̓ diuesepulo poſitꝰ in inferno magis cruciabat̉ in lingua: Luc̄.xvj. Hoc aūt remouet̉ a cōuiuio celeſti: cū dicit̉. i ¶ Etom̄e maledictū nō erit in ea ampliꝰ. Sed gratiarūactio⁊ vox laudis k¶ Etſedes dei et agni inilla erūt. nā ibi maxime relucet eorū maieſtas. l ¶ Et ſeruieius .ſ. angeli ſanctiet beati. m ¶ Seruient illi. exequēdoquicqͥd placitū ē ei.n ¶ Et videbūt faciēeius. clare ⁊ aperte.o ¶ Et nomē eius infrontibꝰ eorū .i. manifeſte patebit omībus ꝙ ſint ſerui eiꝰp ¶ Et nox vltra nōnō erit ⁊cͣ. hoc expoſitū eſt ſupra: hic tn̄repetit̉ ad maioremaſſertionē: ⁊ qꝛ ſeruire deo eſt regnare:iō ſequit̉. q ¶ Et regnabūt ī ſecula ſecūloꝝ .i. eternalit̓ aꝑtepoſt. r ¶ Et dixit mͥ.Hec ē vltīa ꝑs pͥncipalis huiꝰ libri qͥ ponit̉ ī fine per moduꝫepilogi in qͦ pͥmo ponit̉ huiꝰ libri cōmēdatio. ſcd̓o p̄ſcriptoꝝ breuis recitatio:ibi. Qui nocet. tercio dictoꝝ cōfirmatio: ibi. Cōteſtor em̄.Circa primū dicitur: r ¶ Et dixit mihi. angelus.s¶ Hec verba. ad te ſcripta. t ¶ Fideliſſima ⁊ vera ſūt.nam a pͥma veritate ꝓceſſerunt. iō ſubdit̉. v ¶ Et dominus deus ſpm̄ ꝓph̓arum. lꝫ vnus ſpūſſanctus tangat mētes oīm ꝓphetaꝝ tn̄ effectus eius ſunt multi ⁊ varij in mētibus ip̄oꝝ. x ¶ On̄dere ſer. ꝑ iohannē. y ¶ Que oꝑtꝫfieri cito. quia ſunt p̄ordinata a deo: cuius ordinatio nōpōt fruſtrari. iō ſubdit̉. z ¶ Et ecce venio velo. ad ip̄amimplendū. ⁊ ſic apparet huiꝰ libri veritas. ſecūdo tangit̉eius vtilitas cum dicit̉. Beatus qui cuſtodit. tercio eiusauctoritas ex parte ſcriptoris cum dicit̉. a ¶ Et ego io.⁊cͣ. qui adhuc viuens in terris fuit maior hoīe: par angelis. ꝓpter qd̓ angelus renuit acciꝑe reuerentiaꝫ quā ſibivoluit exhibere cum dicit̉. Et poſtqͣꝫ audiſſem ⁊cͣ. ⁊ patetlr̄a. quarto tangit̉ huius libri aliqualis ītelligibilitas cūdicit̉. a ¶ Et dixit mihi ne ſig. ⁊cͣ. i. nō occultes oīno intellectum verboꝝ. ꝓpter qd̓ in pluribus locis ponūt̉ aliqua ſatis plane ex quibus aperit̉ via ſtudioſis ad alia intelligenda aliqualiter ſaltē in multis. ſicut ſuꝑius declaraui in locis ſuis. b ¶ Tp̄s .n. ꝓpe eſt. impletōis ſcriptorum. c ¶ Qui nocet. Hic interponit̉ breuis recitatio p̄ſcriptoꝝ. nam ſuꝑius actum eſt de diſtinctōne electoꝝ etreproboꝝ. ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit̉. Qui nocet peccando ꝯͣꝓximū. d ¶ Voceat adhuc .i. nocebit. ita ꝙ ponitur hicoptatiuus ꝓ indicatiuo. ⁊ loquit̉ de reprobis p̄ſcitis quiqui moriunt̉ in peccato mortali. e ¶ Et qui in ſordibꝰ ēpeccando in ſeip̄m. f ¶ Sordeſcat adhuc .i. ſordeſcet.g¶ Et qui iuſtus. recte viuendo ad ꝓximū. h ¶ Iuſtificet̉ adhuc .i. iuſticiā faciet. ⁊ loquit̉ de iuſtis p̄deſtinatisqui decedūt in gratia finali. a ¶ Et ſanctus. viuēdo mūde ad ſeip̄m. ſecūdo in ſuꝑioribꝰ frequenter dictuꝫ eſt deretributōe bonoꝝ ⁊ reproboꝝ. ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit̉ in ꝑſona xp̄i. b ¶ Ecce venio cito ⁊cͣ. ⁊ ꝙ hoc poſſit on̄dit. d.c ¶ Ego ſum alpha ⁊ o i. cauſa effectiua ⁊ finalis oīm. ſic̄alpha ē prima lr̄a greca ⁊ o vltima.

xx