Petri apoſtoli
n nec maledictū ꝓ maledcō:§i ſꝫ ecōtrario bn̄dicentes: qꝛqi hoc vocati eſtꝭ vt bn̄dictionē hereditate poſſideatꝭ.r. Qui em̄ vult vitā diligere 1t ⁊ dies videre bonos coervceat linguā ſuā a malo: etlabia eius ne loquāt̉ dolūDeclinet aūt a malo et faIciat bonū: inqͥrat paceꝫ: etb ꝑſeqͣtur eā qꝛ oculi dn̄i ſuꝑciuſtos: ⁊ aures eiꝰ in p̄ceseoꝝ vultꝰ aūt dn̄i ſuꝑ faci 1tentes mala. Et qͥs ē qͥ vob̓gnoceat: ſi boni emulatoreſh fueritis. Sꝫ ⁊ ſi qͥd patimiini ꝓpter iuſticiā beati. Timorē aūt eoꝝ ne timueritꝭvt nō cōturbemini. Dn̄mmautem xp̄m ſanctificate inn cordibꝰ vrīs ꝑatus ſēꝑ adſatiſfactionē oī poſcēti voſ
rōnem de ea q̄ in vobis eſtͦ ſpe: ſed cum modeſtia: ⁊ timore conſciētiaꝫ habētesq bonā vt in eo qd̓ detrahūtr de vobis cōfundant̉ qͥ calūniantur veſtrā bonaꝫ ins xp̄o conuerſationē. Melitus eſt enim: vt bn̄faciētesſi voluntas dei velit patiqͣꝫ malefacientes: qꝛ ⁊ chriſtus ſemel ꝓ peccatis noa ſtris mortuꝰ eſt: iuſtꝰ ꝓ inb iuſtis: vt nos offerret deomortificatos quidē carnec viuificatos autem ſpiritu.In quo ⁊ his qͥ in carcereferant: ſpū veniens p̄dicaguit qui increduli fuerāt alih qn̄ qn̄ expectabāt d̓i patiēitiā in diebus noe. cum fakbricaretur archa in qͣ pauici .i. octo anime ſalue facte
i Nō red. ma. ꝓ malo. in factꝭ iniurioſis. n ¶ Nec ma.ꝓ maledicto. in vbis ꝯtētioſis. o ¶ Sꝫ ecōuerſo bn̄dicētes. hꝰ rationē aſſignat. d. p ¶ Quia in hͦ vocati eſtꝭ. adfidē catholicā. q ¶ Ut bn̄dictioneꝫ dei hereditate poſſideatis. q̄ nō dat̉ maledicis ꝑꝑ qd̓ dicit ſaluator Iuce. vj.Būdicite maledicētibꝰ vob̓. r ¶ Quem̄ vult. Hic ꝯn̄r inducit ad ꝓpoſitū auctoritatē ſcpͥture. psxxxiij. d. Qui enimvult vitā diligere .ſ.beatā in qͣ nullꝰ morit̉. s ¶ Et dies videre bonos. in beatitudine celeſti vbidies noctibꝰ nō int̓rūpūt̉ faciat ſuppleqd̓ ſequit̉. t Coerce. linguā ſuam amalo. vt non reddatmaledictū ꝓ maledicto in aꝑto.v ¶ Et labia eius neloquāt̉ dolū. ꝯͣ maledicētē ſibi machinādo malū in occultox ¶ Declinet auteꝫ amalo in oꝑe.¶ Et faciat bonuꝫ.hͨ ſūt eī duę ꝑtes iuſticie. z ¶ Inqͥ. pacē. cū ꝓximo ⁊ īiurioſo. Ro. ij. Qd̓ exvobis ē. pacē cū oībꝰ hn̄tes. a ¶ Et ꝑſeq̄t̉ eā. l. ꝑfecte ſequat̉. ⁊ ſubdit̉ rō cū d̓r. bi Quia oculidn̄i ſuꝑ iuſtos. ſic̄ ſuꝑ ſpūalit̓ dilectos. Oculꝰ eī dirigiturad id qd̓ ſpālit̓ amat̉.Et aures eiꝰ ad p̄ces eoꝝ. tāqͣꝫꝑate ex ad audiendū. bUultꝰ āt dn̄i .ſ. ire ⁊ indignatōnis. vn̄ in Hebre. ſic hr̄ Ire dn̄i. d ¶ Suꝑ faciētes malaad eos puniendū. vn̄ in psͣ. ſubdit̉. Ut ꝑdat de terra .ſ. viuentiū: memoriā eoꝝ. f ¶ Et qͥs eſt. Hic ꝯn̄r remouet timorē inordinatū. ꝑ quē hō cadit in puſillanimitatē. ⁊ frāgit̉ ꝑ incōſtantiā. d. Et qͥs ē qͥ vob̓ noceat. vos ꝑſequēdo.g ¶ Si boni emulatores fueritꝭ. q. d. nullꝰ ⁊ h̓ boni ē genitiui caſus ⁊ neutri generꝭ. amatoribꝰ em̄ boni ⁊ imitatoribus qd̓ importat̉ ꝑ emulari. vn̄ v̓ſus. Emulor īflat̉ amatinuidet ac imitat̉. ꝑſecutiōes nō ſūt ad detrimentū. ſꝫ magis ad v̓tutis augmētū. iō ſubdit̉. h. Sꝫ ⁊ ſi qͥd patimiꝑꝑ iuſticiā bti. ſupple eſtꝭ in ſpe. ⁊ poſtea eritꝭ in re. ſi ꝑſeueretꝭ. iō ꝯcludit. i ¶ Timorē āt eoꝝ ne timueritꝭ. timore deijciēte a bono v̓tutis. k ¶ Ut nō ꝯturbemī. impatient̓ aduerſa ſuſtinēdo. ¶ Dn̄m āt. Hic ꝯn̄r ordinat fideles ad deū ⁊ ſcd̓o īducit exēplū: ibi. qꝛ ⁊ xp̄s. Ad deumaūt bn̄ ordinat̉ hō ꝑ fidē charitate formatā. ⁊ hͦ in tribus.Primū ē ꝙ hͨ fides in eiꝰ corde firmet̉ ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dicit.l ¶ Dn̄m āt xp̄m ſctīficate .i. firmate. Sāctū eī ī vna ſignificatiōe idē ē qd̓ firmū. m ¶ In cordi. vr̄is. ſibi firmit̉ adherēdo. qꝛ firmꝰ ē in ſeip̄o. ſcd̓m ē vt hͨ fides ad alios deriuet̉. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ ſb̓dit. n ¶ Parati ſꝑ ad ſatiſfactioneꝫ: q̄ſit dupl̓r. Quo mō fideli ſimplici qͥ petit a magꝭ ꝓuecto īfide pleniꝰ eruditi. Alio mō infideli fidē irrōnabilē reputāti. pͥma ſatiſfactio ē ꝑ doctrinā charitatiuā. ſcd̓a v̓o ꝑ fidei rationabilē defenſionē. on̄dēdo ꝙ cōtinet oēm ſanctitatē ⁊ qꝛ ꝑ miracula a deo ꝯfirmata ē qͥ nō p̄t eē teſtis falſitatis ⁊ hmōi ẜm gr̄am a dn̄o dataꝫ ip̄i defendēti. vn̄ ⁊ illeꝓmittit Luc. xxj. Ego dabo vob̓ os ⁊ ſapīam cui nō poterunt reſiſtē ⁊ ꝯͣdicē oēs aduerſarij vr̄i verūtū iſta defenſiodꝫ carere p̄ſūptiōe ⁊ iactātia. iō ſubdit̉. o ¶ Sꝫ cū modeſtia .i. mō debito ⁊ honeſto. p ¶ Et timore dei ꝯſcīaꝫ ha-
bētes bonā. ita ꝙ ſit bona diſpoſitio interiꝰ ⁊ exteriꝰ.q ¶ Ut in eo qd̓ detra. de vob̓. reputātes eos fatue et male credē. ¶¶ Confundant̉. in ſeip̄is. ex bona vr̄a rn̄ſione⁊ ſctā ꝯuerſatiōe. Terciū ē ꝙ ꝑꝑ q̄cūqꝫ aduerſa hō a fide n̄euellat̉. ⁊ qͣꝫtū ad hͦ ſb̓dit̉. s ¶ Neliꝰ ē em̄. ⁊ iūgat̉ ſic lr̄at ¶Bn̄faciētes. fide ꝑdilectioneꝫ oꝑante.v ¶ Pati aduerſa q̄cunqꝫ. x ¶ Si voluntas dei velit. ꝓ fideliū ꝓbatiōe.Ꝙ malefacientes .i. īdebite reſiſtētes. z ¶ Quia ⁊ criſtus. Hic ad ꝓpoſitū inducit exemplūde xp̄o in qͦ nō potuit pōi exēplū qͣꝫtū adpͥmā fidei ꝯditōeꝫ .ſ.eiꝰ ꝯfirmationē ī corde credētis: nā in eonō fuit fides. ſꝫ claraviſio ab inſtāti cōceptionis. ſꝫ qͣꝫtum adalias duas .ſ. qͣꝫtumad fidei deriuationēin alijs ⁊ ſufferentiāaduerſoꝝ ꝑꝑ eiꝰ veritatē: ponit exemplūde xp̄o. ⁊ pͦ qͣꝫtuꝫ advltimā vt cōtinuer ſelr̄e īmediate p̄cedenti. d. z ¶ Quia ⁊ criſtus ſemiel ꝓ peccatis. ſcꝫ alienis.Nortuꝰ ē. q. di.dedit nob̓ exēplū in hoc. ⁊ dicit ſemel. qꝛ reſurrexit ad vitāīmortalē. ⁊ qꝛ vna mors eiꝰ ſufficit ad oīa pctā delenda.Iuſtꝰ ꝓ iniuſtꝭ. vt ip̄os iuſtificaret. ideo ſubditur.b ¶ Ut nos of. deo mortifica. qͥdē carne .i. inſenſibiles factos ad deſideria carnis. c ¶ Uiuificatos aūt ſpū .i. ſenſibiles ⁊ mobiles factos ad ſeq̄ndū inſtinctum ſpūſſanctid ¶ In qͦ. Hic ꝯn̄r ponit exemplū de alia cōditione .ſ. deriuatiōe fidei ⁊ p̄dicatione. ⁊ pͦ ponit exēplū. ſcd̓o infert correlariū: ibi. Ꝙ ⁊ vos. Circa pͥmū ſciendū ꝙ p̄dicatio noevocādo ad pnīaꝫ pctōres ſui tꝑis ne perirēt in diluuio: fuit figura p̄dicatiōis xp̄i ꝑ ſe ⁊ diſcipulos vſqꝫ ad finē mundi: vocādo pctōres ad pnīam ne pereāt in iudicio finali.ꝑꝑ qd̓ de hͦ ponit exēplū ꝑ locū a minori faciēs argumentu. qꝛ ſi illos vocauit ad pnīam. ml̓to fortiꝰ vocauit ⁊ vocabit alios ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. d ¶ In qͦ .i. ad figurādū pctōꝝ mortificationē carnē. ⁊ viuificationē in ſpū modo dicto.e¶ Et his qͥ ī car. erāt. ligati ꝯſuetudīe peccādi ẜꝫ illd̓ ꝓuer.v. Iniqͥtates ſue capiūt impiū ⁊ funibꝰ pctōꝝ ſuoꝝ ꝯſtrīget̉: qd̓ erat tꝑe noe. ẜm ꝙ d̓r Gen̄. vj. Oīs caro corrūpatviā ſuā. f ¶ Spū veniēs p̄dicauit .ſ. ꝑ noe cui inſpirauitface̓ archā ⁊ p̄dicare penitentiā. lꝫ eī n̄ fuerat adhuc hūanitas xp̄i tn̄ ſuppoſitū ē et̓nū Heb̓. xiij. c. Ih̓s xp̄s heri ⁊ hodie ip̄e ⁊ ī ſecula. g ¶ Qui īcre. fuerāt aliqn̄. ip̄i deo loq̄nti ꝑ noe. qꝛ nō credebāt ꝙ diluuiū deberet inundare.h ¶ Qn̄ expectabāt dei patīaꝫ. pctōres ad pnīaꝫ. cxx. ānisẜm ꝙ d̓r Gen̄. vj. Erātqꝫ dies illiꝰ. cxx. annoꝝ. i ¶ Cū fabricaret̉ archa. ꝑ noe ⁊ filios eius. k ¶ In qͦ pauci .i. octoaīe .ſ. no ⁊ tres filij eiꝰ ⁊ vxores eoꝝ Gen. vij. l ¶ Saluefacte ſt̓ ꝑ aquē. īqͣꝫtū eleuauit archā ī ſb̓lime a t̓ra Gen̄. vijiſto mō expōit glo. ⁊ docto. cōit̓ paſſū iſtū. ſꝫ qꝛ hͨ expō accipit myſtice carcerē ꝓ ꝯſuetudīe peccādi. iō aliter p̄t diciabſqꝫ p̄iuditō tn̄ ꝙ h̓ accipit̉ carcer ꝓ lymbo īferni ī qͦ detinebāt̉ pr̄es ātiqͥ. ſic exponēdo. In qͦ .ſ. vt pl̓es offerret deopr̄i. Et his qͥ ī carce̓ erāt .i. ī lymbo. Spū veniēs. qꝛ in aīadeſcēdit ad detētos ī lymbo: corꝑe lacēte ī ſepulcro. Pre-
qq iiij