Epiſtola canonica.

oꝑtꝫ frēs mei hec ita fieri.Nunqͥd fons de eodē foramine emanat dulcē ⁊ amarā aquā. Nunqͥd pōt frēsmei ficus vuas facere: autvitis ficus. Sic neqꝫ ſalſadulcē poteſt facere aquamb Quis ſapiēs ⁊ diſciplinactus inter vos. Oſtēdat exbona ꝯuerſatōe oꝑatiōemd ſuā in manſuetudine ſapīeē ꝙ ſi zelū amarum habetisf ⁊ cōtētōes ſint in cordibꝰs vr̄is. nolite gloriari ⁊ mēh daces eſſe aduerſus ꝟitatēi Nō ē .n. iſta ſapīa deſurſūkdeſcendēs a prę luminū. ſꝫaterrena aīalis dyabolica.Ubi .n. zelus ⁊ cōtentio.ibi in cōſtātia ⁊ oē opꝰ pranuum. Que aūt deſurſum ēo ſapīa: primū qͥdē pudica ēdeinde pacifica: modeſta:

ſuadibilis: bonis ꝯſentiēsplena mīa ⁊ fructibꝰ bonisa iudicās ſine ſil̓atōe. fructꝰę aūt iuſticie in pace ſemīat̉facientibus pacē. Ca. iiij.Nde bella et lites in¶vjvobis. Nōne ex ꝯcud piſcētijs vr̄is: q̄ miliē tant in mēbris vr̄is. Concupiſcitis ⁊ nō habetis: ocſꝫ ciditis ⁊ zelatis. ⁊ nō poteſtis adipiſci. Litigatisꝰbelligeratis ⁊ nō habetisiꝓpter qd̓ nō poſtulatis. petitis ⁊ non accipitis: eo ꝙo male petatis: vt in cōcupiſcentijs veſtris inſumatish Adulteri: neſcitis qꝛ amiIcicia huiꝰ mundi inimica ēt dei. Quicunqꝫ gͦ volueritamicꝰ eē ſeculi hꝰ: inimiodei cōſtituit̉. An putatisquia inaniter ſcriptura di-

quodāmō de lingua q̄ creata ē ad bn̄dicendū. ⁊ maledicere eſt ei innaturale. ⁊ de aqua ſalſa q̄ nō ſit dulcꝭ: ſꝫ manet in ꝓprietate nature ſue. lingua aūt maledica trāſmutat̉ a natura ſua. vt dictū eſt. b ¶ Quis ſapiēs. Poſtqͣꝫbeatus iacobus on̄dit mala ex loqͣcitate ꝓueniētia ꝓpterque ē fugienda. hicꝯn̄r on̄dit bōa ex taciturnitate ꝓneniētia. ꝓpter que ē appetenda. Hec autēbona ſunt ſapiētia⁊ diſciplina ⁊ eis annexa. que. b. iacobꝰpͦ ꝓponit. ſcd̓o ſapiētiā diſtīguit. ibi: Ꝙſi zelū. Circa primūſciēdū ꝙ ex taciturnitate q̄ conſiſtit inbona audiēdo ꝓuenit diſciplina. nā diſcipuli boni ꝓpriuꝫē audire. ex audituv̓o ſapīa acquirit̉ ⁊acqͥſita augmentat̉Prouer .j. Audiēsſapiens ſapientiorerit. ⁊ ſic vlterius ſapiētia in bonis operibus manifeſtatur⁊ hoc ē qd̓ dicitur.b ¶ Quis ſa. ⁊ diſci.inter vos. ẜm habitū acquiſituꝫ vel infuſuꝫ vel vtroqꝫ mōqꝛ ſapīa acqͥſita bene diſponit ad ſapiētiā infuſam: ſicut pꝫde Daniele ⁊ ſocijseius: Dan̄. j. c ¶ Un̄dat ex bona ꝯuerſatiōe .i. ꝑ effectuꝫexteriorē. d ¶ In man. ſapīe. que opponit̉ loquacitati ⁊vicio lingue. e ¶ Ꝙ ſi zelū. hic ꝯn̄r diſtīguit ſapīam: inmundanā ⁊ diuinā. ſecūda deſcribit̉ ibi: Que aut deſurſum ē. Circa primū ſciendū ꝙ ſapīa hūana hec dr̄ q̄ percautelas ⁊ mēdacia tendit ad finē indebitū. ⁊ hoc ꝓceditex paſſionibꝰ inordinatis ⁊ maxime inuidie ⁊ odij. ⁊ hͦ ēqd̓ dr̄. e ¶ Ꝙ ſi zelū amaꝝ .i. inuidiā. e ¶ Habetꝭ. adinuicē. rEt ꝯtentōes ſint in cor. vr̄is .i. intentōes inferendi nocumētū ꝓximo. g ¶ Nolite gloriari. ſi deducatis ad effectū tanqͣꝫ ſitis ſapiētes. h ¶ Et mē. eē aduer.veritatē. qꝛ nō ē vera ſapīa ſed magis ſtulticia. iō ſubdit̉.i ¶ Nō ē .n. iſta ſa. deſur. deſcēdēs .i. a deo quo ē oē bonū.kSꝫ terrena. inquātū ꝓcedit ex ꝯcupiſcentia oculoꝝ.l ¶ Aīalis. ꝓcedens ex ꝯcupīa carnis. m ¶ Dyabolica.ꝓcedens ex ſuꝑbia vite. iō dr̄ ſapīa mūdana. qꝛ oē qd̓ eſtin mūdo reducit̉ ad iſta tria pͥma Io. j. n ¶ Que autē.Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ſapīa diuina ſiue a deo data ⁊ ordinate. pͦ qͣꝫtū ad terminū a quo facit recedere qd̓ ē maluꝫ cuꝫdicit̉. n ¶ Que aūt deſurſum ē ſapīa .i. a deo data.o ¶ Primū quidē pudica ē .i. faciens recedere ab oī turpitudine. ſecūdo qͣꝫtū ad terminū ad quē facit tendere: qͥeſt beatitudo in qua quietat̉ appetitus. qd̓ notat̉ cum d̓rDacifice. tercio qͣꝫtū ad illa ꝑ que ſapīa ꝑducit ad paceꝫſiue finē vbi poſt receſſum a corruptela turpitudīs pͥmooccurrit hoī ꝙ in oībus modū debitū teneat. iō dr̄: Nodeſta. ſcd̓o vt in his in quibꝰ ip̄e ſi ſibi non ſufficit: alioꝝmonitis acquieſcat. ⁊ qͣꝫtum ad hoc ſubdit̉. Suadibilis.⁊ hec duo ꝑtinent ad hoc qd̓ hō pacem habeat in ſeip̄o.Sed vlterius ad hoc ꝙ ſit pacificus etiam alijs pͥmo requiritur vt eoꝝ bonis non repugnet. ideo dicitur. Bonisconſentiens. fecūdo ꝙ defectibus ꝓximi cōpatiat̉ in affectu. ⁊ ſubueniat in effectu. ⁊ qͣꝫtum ad hoc ſubdit̉: Plena

miſericordia ⁊ fructibus bonis. tercio reqͥrit̉ vt defectūsalioꝝ emendare charitatiue ſatagat. ⁊ hoc eſt quod dicit̉.a ¶ Iudicans ſine ſil̓atōe. ne .ſ. correctiōem exerceant exodio p̄cedenti ſub charitatis on̄ſione. hec aūt hoīs pacificatio in ſe ⁊ cū alijs in via eſt quedā p̄libatio ꝑfecte pacis in pr̄ia. ⁊ ſic̄ ē finis ſapīe ꝓut habet̉in via. ideo ſubdit̉.b ¶ Fructus aūt iuſticie .i. beatitudo et̄na q̄ ꝑ iuſticiā acqͥritur. ⁊ in fruitōe beata cōſiſtit. c ¶ Inpace ſemīat̉. quia ſicut ſemen continetfructū futurū potētialiter ⁊ imꝑfecte:ſic pacificatio in viade quā dictū ē cōtinet pacē eterne glorie.¶ Capl̓m. iiij.Ade bella.v ¶ Poſtqͣꝫ beatꝰiacobus monuit ne ꝓximo malū inferat̉ verbo. hicꝯn̄r inducit ad hocꝙ nō inferat̉ facto:cuius radicē volēsp̄ſcinde̓. d. a ¶ Un̄bella. qͥbus inferturnocumētū corꝑis.b ¶ Et lites in tudicijs qͥbus infert̉ nocumentuꝫ in rebuspoſſeſſis. c¶ Nōne ex ꝯcupiſce. vr̄isſup. talia oriunt̉. d ¶ Que mi. i. dn̄ant̉. e ¶ In mē. ve.q. mēbra mouēt̉ in tālibꝰ malis a ꝯcupīa ꝯͣ dictamē recterōnis. fi Cōcupiſcitꝭ ⁊ nō hētis. qꝛ frequēter tales n̄ aſſequūt̉ intentū. g ¶ Occiditis. innocētes. h ¶ Et zelatis. bonis inuidētes. i ¶ Et nō po. adi. ſatiſfactōꝫ ꝯcupīevr̄e q̄ ſꝑ ad malū accēdit̉. k ¶ Litigatis ⁊ belli. ⁊ nō ha.replicatio ē eiuſdē ſnīe ad maiorē exaggeratōꝫ. l ¶ Propter qd̓ nō po. aliqͥd a deo p̄ſumētes obtinere qd̓ ꝯcupiſcitis vr̄a fortitudīe. m ¶ Petitis ⁊ nō acci. q. d. ſi aliqn̄aliqͣ petitis a deo nō accipitꝭ. ⁊ ſubdit̉ rō. n ¶ Eo ꝙ ma.pe. petēdo ea q̄ ſunt ſaluti vr̄e ꝯͣria: vt inimici morteꝫ velpaſſionē vel aliqͥd hmōi. iō ſubdit̉. o ¶ Ut in ꝯcu. ⁊cͣ. i.ꝯcupīas vr̄as īpleatis. Inſumo is. eſt v̓bū ꝯpoſitū ab in⁊ ſumo: ⁊ ſic inſumere ē intus ſumere. qd̓ ē ꝯcupīam maloꝝ adīplere. p ¶ Adulteri. Suꝑiꝰ. b. iacobus docuit fideles bn̄ ſe hr̄e reſpectu ſui ⁊ ꝓximi. h̓ ꝯn̄r idē facit reſpectu dei. ⁊ pͦ facit hoc rōne diuīe bonitatis q̄ dꝫ hoīes attrahere. ſcd̓o rōne ſue ſeueritatis q̄ dꝫ recedētes ab eo terrere. ca. ſe. pͥma in duas. nā pͦ monet a md̓o ⁊ dyabolo recedere. receſſus .n. ab vno ꝯͣrio ꝯcedit acceſſum ad aliud:ſcd̓a incipit ibi: Appropinquāte deo. Circa pͥmū pͦ monet recedere a mūdo. ſcd̓o a diabolo: ibi. Reſiſtite. pͥma īduas. qꝛ pͦ monet relinquere mūdū. ſcd̓o inducit ſcripturā ad ſuū ꝓpoſitū: ibi. An putatis. igr̄ pͦ monet recederea mūdo .i. ab inordīata ꝯcupīa delectabiliū huiꝰ md̓i. d.p ¶ Adulteri. a ꝓpͥa ſpōſa q̄ ē lex diuīa: Sap̄. viij. Exqͥſieā a iuuētute mea ⁊ qͣſiui eā ſpōſam aſſumere: fornicarieadherētes .ſ. ꝯcupīe mūdane. q ¶ Neſcitꝭ. q. d. bn̄ deberetis ſcire ex rōnis dictamine. ⁊ ex frequēti vobis fcā admonitōe. r ¶ ¶ Ꝙ ami. hꝰmū .i. inordinata adheſio delectabilibꝰ hꝰ md̓i. ¶ Inimicā ē deo. qꝛ fac̄ recedē ab ip̄ot ¶ Quicūqꝫ gͦ ⁊cͣ. hͦ ſeqͥt̉ ex pͦ. ⁊ pꝫ. ꝯn̄r inducit ſcpͥturā adſuū ꝓpoſitū. d. v ¶ An putatis. qꝛ inanit̉ dicat. q. d. hͦ nō