Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
297b
Einzelbild herunterladen
 

Actus

d ⁊ eoꝝ quibꝰ apparebo tibieripiēs te de ppl̓is ⁊ gentibus in qͣs nūc ego mitto teē aꝑire ocl̓os eoꝝ vt ꝯuertāt̉a tenebris ad lucē: ⁊ de poteſtate ſathane ad deuꝫ: vtaccipiāt remiſſionē pctōꝝ:f ⁊ ſortē int̓ ſctōs ꝑ fidē q̄ ē īmine. Un̄ rex agrippa n̄ fuitn incredulꝰ celeſti viſiōi: ſedo his qͥ ſt̓ damaſci prīo ⁊ hicroſolymis ⁊ ī oēm regionēiudee et gētibꝰ annūciabāvt penitētiā agerēt: ⁊ ꝯuepterent̉ ad deuꝫ digna pnīeq opera faciētes. Hac ex cār me iudei cū eēm in templos ꝯp̄henſū tentab āt volētesme interfice̓. Auxilio autēx adiutꝰ dei vſqꝫ ī hodiernūdiē ſto teſtificas mīori atqꝫmaiori: nihil extra dicēſ qͣꝫea q̄ ꝓph̓e locuti ſūt futuraa eſſe: ⁊ moyſes: ſi paſſibilisb xp̄s: ſi primꝰ ex reſurrectōec mortuoꝝ lumē annūciatudrus eſt populo et gentibuse Hec loquēte eo ⁊ rationeꝫ

reddēte: feſtus magna vofce dixit: Inſanis Paule.Multe te litere ad inſaniāh cōuertūt. Et paulꝰ: nō inſainio inqͥt optime feſte: ſꝫ vekritatis ⁊ ſobrietatis verbaīeloqͦr. Scit em̄ de his rexad quē ⁊ ꝯſtant̓ loqͦr. Latēem̄ euꝫ nihil hoꝝ arbitror.Neqꝫ em̄ ī angelo qͥcqͣꝫ horū geſtū ē Credis rex agrippa ꝓph̓is. Scio qꝛ credis.m Agrippa āt ad paulū. Inmodico ſuades me xp̄ianūfieri. Et paulꝰ. Opto apd̓deū ⁊ ī modico ⁊ ī magno:nō tm̄ te ſed etiā oēs q̇ audiūt hodie fieri tales qͣlis⁊ ego ſum exceptis vincun lis his. Et exurrexit rex etp̄ſes ⁊ bernice et qͥ aſſideobāt eis. Qui cū ſeceſſiſſentꝑ loq̄bāt̉ adinuicē dicēteſ qꝛq nihil morte aut vincl̓is dignū qͥd fecit hō iſte. Agrippa aūt feſto dixit: Dimittirpoterat hō hic: ſi nō appellaſſet ceſarē. Ca .xxvij.

diſti. Iſtud em̄ eſt efficax teſtimoniū .ſ. ꝑ viſum ⁊ auditū.d Et eoꝝ qͥ. appa. tibi. ſic̄ in hͦ libro legunt̉ pl̓es apparitiōes diuīe ⁊ reuelatiōes paulo poſtea facte. e Ut cōuertent̉ a tenebris. errorū. f Ad lucem. fidei xp̄iane.g¶ Et de ptāte ſathane. in qͣ detinent̉ captiui ꝑ idolatriāAd deū. ꝑ latriāi Ut acci. remiſſi.pec. ꝑ gr̄aꝫ in p̄ſenti.k Et ſortē int̓ ſanctos. ꝑ gloriā ī futuro: ⁊ qꝛ hͨ acqͥrunt̉ ꝑverā fidem: ſubdit̉.l Per fidē q̄ eſt inme. tanqͣꝫ ī redēptorē hoīm ⁊ gl̓ificatorem. m Un̄ rexagrippa nō fuit īcredulus. qd̓ ē nephariū. Oīa v̓o p̄dictanarrauit paulus vagrippa magis ſibcrederet. n Sedhis qui ſūt damaſcipͥmū. vt patet. sͣ. ix.o Et hieroſolymisnō īmediate poſt dimaſcū: ſꝫ pͥus luſtrata arabia redijt paulus damaſcū ⁊ indevenit hierl̓m annūcians ibi xp̄m: vt dictū eſt. s. c. ix. ⁊. xxij. Digna oꝑa pnīefaciētes. vt ẜm quātitatem delictorū ſitqͣꝫtitas bonoꝝ opevn̄ dicit Greg. omeiiij. Tanta dꝫ qͥſqꝫ afelicitate reſcinderequāta ſe meminit illicita ꝑpetraſſe.q Hac ex cā. Hioꝯn̄r narrationē ſuaꝫapplicat ad ſuā intētionē .ſ. ꝙ captus fuerat ⁊ ligatꝰ ꝓpterſua iuſticiā. d. Hac ex cā .ſ. qꝛ annūciabā iudeis ⁊ gentibꝰꝯuerſionē ad deū ꝑ pnīe oꝑa. r Ne iudei cū eſſem intēplo. in loco deuotiōis ⁊ nō ꝯtētiōis. s Cōprehēſuꝫtentabāt. volētes me. t Interfice̓. vt hr̄. xxj. v Auxilio aūt adiutꝰ dei. me ꝓtegentis. x Oſqꝫ in hodiernūdiē ſto. firmꝰ ⁊ ꝯſtās ī ſancto ꝓpoſito. y Teſtificās minori ac maiori .i. indifferēter oībꝰ fidē xp̄i. z Nihil exͣ⁊cͣ. ⁊ moyſes. qͥ p̄dixit de xp̄o futuro: ⁊ impleta ſūt in ih̓unazareno. a Si paſſibilis ē xp̄s. h̓ accipit̉ ſi ꝓ qꝛ. hocem̄ dixerūt ꝓph̓e: ſic̄ declaraui ī pluribꝰ locis exponēdolibros eoꝝ: ⁊ vnū replico qd̓ hr̄ Eſa. liij. qd̓ totū intelligit̉ad lr̄aꝫ de xp̄o: ſic̄ ibidē fuit declaratū: ⁊ ibi dr̄ de ip̄o. Tāqͣꝫ ouis ad occiſionē ducet̉: ⁊ qͣſi agnꝰ corā ſe tondēte obmuteſcet ⁊cͣ. Sil̓r moyſes hͦ p̄dixit ꝑ ſacrificia legꝭ: ⁊ potiſſime agni paſchalis ſignificās xp̄m ꝓ ſalute md̓i īmolanduꝫ: ꝓpter qd̓ Ioh̓es baptiſta de ihu nazareno dixit:Ecce agnꝰ dei: ecce qͥ tollit pctā mūdi: Ioh̓. j. Sil̓r moyſes ſcribēs ꝓphetiā pr̄iarche Iacob Gen̄. xlix. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda ⁊ dux de femore eiꝰ donec veniat quimittēdus ē ⁊cͣ. q̄ ꝓph̓ia dr̄ ad lr̄aꝫ de xp̄o: vt ibidē fuit declaratū: ⁊ ſic moyſes ſcripſit ip̄m de tribu iuda ẜm carnēnaſciturū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s carnē paſſibilē habiturū. Itē Deutro.xxxij. Deū qͥ te genuit dereliquiſti ⁊ oblitꝰ es dn̄i creatoris tui ẜm doctores antiqͦs hebreos hͨ eſt lr̄a: Deū qui tenaſci fecit debilitabis ⁊ obliuiſceris deū doloratū tuū.b Si pͥmus ex reſur. mortuoꝝ. ſi ꝓ qꝛ: qꝛ pͥmus reſurrexit ad vitā īmortalē: ſic̄ manifeſte p̄dixit ꝓph̓a dauid psͣ.

xv. Nō derelinques aīam meā in inferno: nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē ⁊cͣ. ſicut expoſitū eſt. sͣ. ca. ij.c Lumen annūci. eſt ppl̓o iſrl̓. d Et gentibꝰ. hoc em̄fuit p̄dictū Eſa. xlix. qd̓ ad lr̄aꝫ intelligit̉ de xp̄o: ſicut ibifuit expoſitū: Parū ē vt ſis mihi ſeruꝰ ad ſuſcitādas tribus Iacob et fecesiſrl̓ ꝯuertēdas: dedite in lucē gentiuꝫ vtſis ſalꝰ mea vſqꝫ adextremū terre.e Hec loquē. eo. h̓ꝯnr̄ ponit̉ rn̄ſio pauli ad feſtū p̄ſidē: quipaulo loquēti de reſurrectiōe mortuoꝝdixit. f Inſaniso paule: qͥa reſurrectionē mortuoꝝ credebat īpoſſibilē tāqͣꝫgētilis: ꝓpt̓ qd̓ dictūpauli vocauit īſaniāg Nulte lr̄e te adinſaniā ꝯuerterunt.hoīes .n. circa ml̓tasſcpͥturas ꝯuertētesvehemēter ſuuꝫ ſtudiuꝫ hn̄t aliqn̄ cerebrū turbatū ⁊ organū fantaſie leſū: ⁊ ꝑꝯn̄s intellectū īpeditū: qͥ ī actu ſuo indiget fantaſmate neceſſario. h Noninſanio inqͥt optīe feſte. nō dixit hͦ ex adulatiōe: ſꝫ qꝛ talis eratmodꝰ loq̄ndi cū reuerētia locuꝫ imꝑatoꝝ tenētibꝰ Sꝫveritatis. euāgelice.k Et ſobrietatꝭ v̓baeloqͦr. qꝛ nō excedebat modū debite locutiōis. l Scit .n. de his rex. agrippa ꝗͥ erat inſtructꝰ īlege ⁊ ꝓph̓is. cetera patēt vſqꝫ ibi. m In modico ſuades me fieri xp̄ianū. qd̓ dupl̓r pōt intelligi. vno mō negatiue. In modico .i. in nullo: ſic̄ frequēter dr̄ in cōi ẜmone.Alio mō affirmatiue. In modico ſuades .i. aliquātulū inclinas me ad hͦ. ſꝫ nō ꝑfecte. ⁊ h̓ ſenſus magꝭ cōgruit ſeq̄nti lr̄e: vt videbit̉: cet̓a patēt. n Et exurrexit rex. hic ꝯnr̄ſuꝑ v̓ba pauli hr̄ collatio cū dr̄. o Qui cū ſeceſſiſſent.ad ꝑtē vt ſecretiꝰ loq̄rent̉. p Dicētes: qꝛ nihil morte ⁊cͣ.Et int̓ iſtos ſic dicētes fuit agrippa pͥmus ⁊ pͥncipalis: tāꝓpt̓ dignitatē regiā qͣꝫ ꝓpt̓ eiꝰ ſapīaꝫ. fuit .n. ſapiēs valde ⁊eloquēs vt refert ioſephꝰ .j. li. de iudaico bello: ꝓpt̓ qd̓ cōtulit ꝯcluſionē ꝯſilij. d. feſto. Dimitti po. h̓ hō. ſicutinnocēs. ⁊ hͦ mō pꝫ ip̄m inclinatū fuiſſe aliqͦ mō ad credēdū xp̄o: alit̓ nō dixiſſet paulū īnocentē: ſꝫ magꝭ morte dignū tāqͣꝫ pſeudo xp̄i p̄dicatorē. vn̄ legit̉ ī hiſtoria ſcolaſtica: ꝙ īminēte deſtructōe iudee ⁊ hierl̓m ꝑ romanos: xp̄iani qͥ erāt ibi monitu angeli trāſier̄t ī regnū agrippe qͥ eratꝯfederatꝰ romāis: vtꝫ ꝑ ioſephū d̓ iudaico bello: ⁊ ibi fuerūt pacifice recepti. r Si nō appel. ceſa. exqͦ em̄ ad ſuꝑiorē erat appellatio int̓poſita ⁊ recepta: ⁊ paulū inſeq̄bat̉: vt morte dignū ꝑs aduerſa. nō poterat eū p̄ſes abſqꝫſuo ꝑiculo dimittē liberū. In ca. xxvj. vbi dr̄ ī poſtil.Ut ꝯſtituā te mīſtrū ⁊ teſtē eoꝝ q̄ vidiſti ⁊ audiſti.Icēt̉ ī rebꝰ hūanis efficax teſtīoniū pͥn Additioſiſcipaliter eſt ꝑ viſum nō ꝑ auditū: tn̄ in his que ꝑtiInent ad fidem teſtimoniū efficax eſt per auditumFides em̄ ex auditu: vt ad Roma. x. ca. p̄ſertim cum illa