Apoſtoloꝝ

Oſtera aūt die volēsſcire diligētiꝰ qua excā accuſaret̉ a iudeisſoluit eū ⁊ iuſſit ſacerdoteſꝯuenire ⁊ omne cōciliū: ⁊ꝓducēs paulū ſtatuit int̓ illos. Intēdēs aūt ī cōciliūb paulus ait. Uiri frēs egooī ꝯſcīa bona ꝯuerſatꝰ ſuꝫante deū vſqꝫ in hodiernūcdiē. Prīceps aūt ſacerdodtū ananiaſ p̄cepit aſtātibꝰſibi ꝑcutere os eius. Tūcē paulus dixit ad eū Percutiet te deꝰ paries dealbateEt tu ſedēs iudicas me ẜꝫlegē ⁊ cōtra legē iubes meꝑcuti. Et qui aſtabāt dixefrūt Summū ſacerdotē deig maledicis. Dixit aūt pauhlus Neſciebā frēs: qꝛ princeps eſt ſacerdotū. Scriptū eſt em̄. Principē ppl̓ik tui nō maledices. Sciensaūt paulꝰ qꝛ vna ꝑs eēt ſaduceoꝝ ⁊ altera phariſeoꝝī exclamauit in cōcilio. Uiinri frēs ego phariſeus ſumZfilius phariſeorū. de ſpe ⁊reſurrectione mortuorumego iudicor. Et cū hec dixiſſet facta eſt diſſenſio inter phariſeos ⁊ ſaduceos:r̄ ⁊ ſoluta eſt ml̓titudo. Sa-ducei aūt dicūt nō eſſe res ſurrectionē mortuoꝝ neqꝫt̉ angelū neqꝫ ſpm̄: phariſeiv āt vtraqꝫ ꝯfitent̉. Factꝰ eſt

x aūt clamor magnꝰ ⁊ exurgentes quidā phariſeoruꝫypugnabāt dicētes. Nihilmali inuenimꝰ in hoīe iſtoI Quid ſi ſpūs locutus eſtei aūt angelꝰ Et cū magnabdiſſenſio facta eſſet timenſtribunꝰ ne diſcerperet̉ paulus ab ipſis iuſſit militesdeſcēdere ⁊ raꝑe eū de medio eoꝝ ac deducere eū incaſtra. Sequēti aūt nocteaſſiſtēs ei dn̄s: ait. Cōſtāseſto. Sicut em̄ teſtificatusces de me in irl̓m ſic te oꝫ ⁊d rome teſtificari. Facta aūtdie collegerūt ſe quidā exiudeis ⁊ deuouerūt ſe dicētes neqꝫ māducaturos neqꝫ bibituros donec occiderēt paulū Erāt aūt plus qͣꝫquadragīta viri qͥ hāc coiurationē fecerāt qͥ acceſſerūt ad principē ſacerdotū⁊ ſeniores ⁊ dixerūt. Deuotione deuouimus nosnihil guſtaturos donec ocecidamus paulum. Nunct ergo vos notū facite tribuno cū ꝯcilio vt ꝓducat illūad vos tāqͣꝫ aliquid certiꝰcognituri de eo. Nos ꝟoprius qͣꝫ appropiet paratiſumus interficere illum.g Quod cum audiſſet filiusſororis pauli inſidias vehnit ⁊ intrauit in caſtra nuna ciauitqꝫ paulo. Uocans

Oſtera aūt die. Hic ꝯn̄r ponit̉ aliꝰ in­ ¶ Cap̄. xxiij.Ipꝰ qͥrēdi modus ⁊ licitus: ꝑtes .ſ. vocādo ⁊ eas diligēt̉audiēdo: ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. b ¶ Ego oī cōſcīa bona cōuerſatus ſum ante deū ⁊cͣ. ⁊ nō ſolū ante hoīes ſicut faciunthypocrite. q. d. ſine cā ꝑſequimini me. c ¶ Princeps ātſa. ⁊cͣ. dolēs .n. de hͦꝙ paulꝰ ſe iuſtificabat. d ¶ Precepitaſtā .ſi. ꝑcu. os eius.⁊ ꝑ hoc inſinuās ꝙfalſuꝫ dicebat.e ¶ Percutiet te deus pa. deal .i. habēstm̄ appārētiaꝫ iuſticie ſꝫ nō exiſtētiā.f ¶ Summū ſa. deimale. q. d. ſi nō eſſetaliud crimē ex hͦ tn̄incurriſti grauē penā. g ¶ Dixit autpaulus. ſe excuſādoh ¶ Ne ſcie. frēs ⁊cͣ.de longinquis .n. ꝑtibꝰ venerat. vt pꝫ exp̄dictis: ⁊ parum inirl̓m ſteterat. ꝓpterqd̓ ꝑſonā ſūmi ſacerdotis nō cognoſcebat. i ¶ Scriptuꝫeſt. Exo .xxij.k ¶ Sciēs aūt pau.ſuꝑius deſcripta eſtpauli ꝑſecutio. h̓ cōſequent̓ deſcribit̉ ꝑſequētiū diſſenſio.ſic̄ .n. vnitas bonoꝝvtilis eſt: ſic vnitasmaloruꝫ eſt nociuahoīs ꝓpt̓ qd̓ diſſenſio eoꝝ eſt expediēsvt ꝑ hoc eoꝝ malicia impediat̉ ꝓpt̓ hͦpaulꝰ eoꝝ diſſenſionē ꝓcerauit: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes qꝛpͦ ponit̉ huiꝰ diſſenſionis ꝓcuratio. ſecūdo orit̉ ꝯͣ pauluꝫnoua machīatio: ibiacta eſt aūt dies.Circa primū dicit̉.k ¶ Sciēs aūt paulus ⁊cͣ. qꝛ ꝑ magnūtp̄s ante inceperantiſte ſecte: vt dicit ioſephꝰ antiqͥtatis iudaice li. xviij. l Exclamauit in cōcivt ab oībꝰ audiret̉. m ¶ Ego pha. ſu. qͣꝫtū ad hͦ ꝙ credebat reſurrectionē mortuoꝝ. ſpm̄ ⁊ angelū. n ¶ Xiliꝰ phari. pater .n. ſuus ſpūalis qͥ eū inſtruxerat .ſ. gamaliel phariſeus fuerat: vt pꝫ sͣ. v. ca. ⁊ ſimiliter pater ſuus carnal̓isqui eū poſuerat ſub diſciplina gamalielis. o ¶ De ſpe⁊ reſur. mor .i. ꝓpter ſpem vite future q̄ eſt expectatio ⁊cͣ.quā expecto ⁊ reſurrectionē mortuoꝝ quā p̄dico.p ¶ Ego iudicor .i. ad mortē cōdēnari q̄ror. q ¶ Et cū hͦdi. fa. ē diſ. ⁊cͣ. nā phariſei eiꝰ dc̄m approbabāt. ſaducei v̓oreprobabāt. ⁊ cā ſb̓dit̉ cū dr̄. r ¶ Sadu. āt di. n̄ eē reſur.mor. ⁊ ſic negabāt reſurrectionē futurā. nihil .n. īmortaledicebāt ī hoīe eē. s ¶ Neqꝫ ange. negabāt em̄ oēm creaturā ſpūalē. ¶ Neqꝫ ſpm̄. generaliter. nā ⁊ ip̄m deū dicebāt eſſe corporeū. ꝓpt̓ qd̓ de libris ſacre ſcpͥture recipiebāt tm̄. v. libros moyſi: qͥ minꝰ exp̄ſſe loquūt̉ de iſtis qͣꝫ li-

bri ꝓph̓arū: ⁊ hic error ꝓceſſit ex hͦ ꝙ intellectꝰ humanusſꝑ intelligit cū fantaſmate: qd̓ nō pōt corꝑalia trāſcēderevn̄ cogitās angelū format ſibi fantaſma hoīs allati: ⁊ cogitās deū format ſibi fantaſma cuiuſdā regis magni oībus p̄ſidentis: ꝓceſſit etiā ex falſo intellectu ſcripture: q̄deo attribuit formācorporeā vt manusoculos aures ⁊ cetera corꝑis mēbra: ꝑq̄ v̓tutes eiꝰ ſpūalesintelligunt̉: vt dicitGrego. ī mora. hr̄enanqꝫ oculos dr̄: qꝛcūcta videt: manusqꝛ oīa oꝑat̉: ⁊ ſic dealijs: ⁊ ex eiſdē cauſis ꝓceſſit error quorūdā ſimpliciū monachoꝝ deū eē corporeū exiſtimantiūꝓpt̓ qd̓ vocati ſuntantropomorphite:vt dr̄ li. de colla. patrū. v ¶ Factꝰ eſtaūt cla. ma. pbariſeorū cū ſaduceis diſputātiū. x ¶ Et exur. qui. pha. pugnabāt verbis ꝓ pauloy ¶ Dicētes ni. ma.⁊c̄. quē priꝰ ꝑſequebant̉ ad morteꝫ mōdicunt innocentēz ¶ Quid ſi ſpūs .ſ.diuinꝰ. a ¶ Locutus ē ei aūt angelꝰ.q. d. nihil eſt mirandū: qꝛ vtrūqꝫ legit̉ īlibris moyſi qͦs recipiebāt ſaducei. namdeꝰ legit̉ locutꝰ cumabrahā ⁊ etiā angelus in pluribꝰ locisin Gen. ⁊ ī hͦ arguebāt cōtra ſaduceosex ſcriptura ab eisrecepta. b ¶ Ti.tri. ne diſ. pau. ab eiſſcꝫ ſaduceis. ceterapatēt ī lr̄a vſqꝫ ibi.c ¶ Sic te oꝫ ⁊ ro. teſti. ⁊ ex hͦ motꝰ fuitad ceſarē appellarejͣ. xxv. d ¶ Facta ātdie. h̓ ꝯn̄r noua machinatio ꝯͣ paulū cogitat̉: ⁊ ſcd̓o diſſipat̉: ibi. Qd̓ cum audiſſet. Circa pͥmū dr̄. d ¶ Facta aūt die ſe. col. ſe qͥdā exiudeis. dolētes ꝙ paulꝰ ſic euaſerat ſapient̓. cetera patentvſqꝫ ibi. e Nunc gͦ. vt cito expediamur a ieiunio ⁊ voshabeatis int̓ētū f ¶ UVos no. fa. tri. cū ꝯcilio. iungat̉ ſiclr̄a. Uos cū ꝯcilio .i. vos ſimul ꝯſiliati phariſei ⁊ ſaduceine ꝑ vr̄am diſſenſionē impediatꝭ pauli mortē. Notū facite tribuno. rogātes eū. Ut adducat illū ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a.g ¶ Qd̓ cū audiſſet. h̓ ꝯn̄r dicta machinatio fruſtrat̉. Circa qd̓ pͦponit̉ dicte machinatiōis reuelatio. ſcd̓o eiuſdeꝫfruſtratio: ibi. Tribunꝰ igit̉. Circa primū dr̄. g ¶ Qd̓ cūau. fi. ſo. pauli. qͥ erat ꝑ eo ſolicitꝰ inqͥrēdo qͥd ꝓ eo vel ꝯͣeū poſſet fieri. h ¶ Uenit ⁊ intra. in caſtra. nō em̄ ſic tenebat̉ paulus qͥn amici ſui ad eū poſſent ingredi ⁊ miniſtrare ei. tū qꝛ nō erat ꝑ iudiciū cōdēnatꝰ: tū qꝛ erat ciuisromanꝰ. a ¶ Docans aūt pau. ad ſe vnū de cēturionibꝰ