Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
294b
Einzelbild herunterladen
 

Actus

h ſecus pedes gamalielis:eruditus iuxta veritatempaterne legis: emulator legis ſicut ⁊ vos oēs eſtisf hodie quia hanc viam ꝑſecutus ſum vſqꝫ ad mortemalligās ⁊ tradens in cuſtoindias viros ac mulieres ſicut princeps ſacerdotummihi teſtimoniuꝫ reddit ⁊oēs maiores natu a quibꝰ⁊ epl̓as accipiens ad frēsdamaſcū pergebam vt adadducerem inde vinctos īnirl̓m vt punirent̉. Factumeſt aūt eunte me ⁊ appropinquāte damaſco mediadie: ſubito de celo circūfulſit me lux copioſa: ⁊ decidens in terram audiui vocem dicenteꝫ mihi. Sauleſaule qͥd me ꝑſeq̄ris. Egoaūt rn̄di. Quis es dn̄e Dixitqꝫ ad me: Ego ſum ih̓snazarenus quē tu ꝑſequeeis. Et qui mecuꝫ erant lumen quidem viderunt: vocem aūt nō audierūt eiusqui loquebat̉ mecū. Et dixi. Quid faciaꝫ dn̄e. Dn̄saūt dixit ad uuie. Surgensvade damaſcum ⁊ ibi tibidicet̉ de oībꝰ que te oporteat facere. Et cū nō viderem pre claritate luminisillius ad manū deductusa comitibꝰ veni damaſcuꝫAnanias aūt qͥdaꝫ vir ẜmlegem teſtimoniū habensab oībus cohabitantibusiudeis: veniens ad me ⁊ſtās dixit mihi. Saule frater reſpiee. Et ego eademhora reſpexi in eū. At illeo dixit. Deus patrū nr̄orumꝑ preordinauit te vt cognoq̄ ſceres volūtatem eiꝰ ⁊ virderes iuſtuꝫ ⁊ audires vos cem ex ore eius: quia eristeſtis illius ad oēs hoīeseoꝝ que vidiſti ⁊ audiſti.Et nūc quid moraris. Ex

t urge ⁊ baptizare ⁊ abluev pctā tua īuocato noīe ip̄ix Factū ē aūt reuertēti mihiy in irl̓m orāti in templo fiezri me in ſtupore mentis. ⁊videre illum dicentē mihia Feſtina ⁊ exi velociter exbtra irl̓m qm̄ nō recipiet teſtimoniū tuum de me. Etego dixi. Dn̄e ipſi ſciūt qꝛego erā ꝯcludēs ī carcereꝫ⁊ cedens ꝑ ſynagogas eoſqͥ credebāt in te. Et cū funderet̉ ſanguis ſtephani teſtis tui ego ſtabā ⁊ ꝯſentiebā ⁊ cuſtodiebā veſtimētainterficientiū illū. Et dixitd ad me. Uade: qm̄ ego ī naetiones lōge mittā te. Audiebāt aūt eū vſqꝫ ad hͦ verbū ⁊ leuauerūt vocē ſuamdicētes Tolle de t̓ra h̓mōiNō .n. phas eſt eū viueres Uociferātibꝰ aūt eis ⁊ ꝓhijciētibꝰ veſtimenta ſua ⁊puluerē iactātibꝰ in aeremiuſſit tribunus iudici eumin caſtra ⁊ flagellis cedi ⁊torqueri eum: vt ſciret propter quā cām ſic acclamakrent ei. Et cuꝫ aſtrinxiſſentī eum loris dixit aſtanti ſibiin centurioni paulus. Si homineꝫ romanū ⁊ indemnatum licet vobis flagellareQuo audito cēturio acceſſit ad tribunū ⁊ nunciauitei dicens. Quid acturꝰ esHic enī homo ciuis romanus eſt. Accedens aūt tribunꝰ dixit illi. Dic mihi ſitu romanꝰ es. At ille dixitEtiā. Et reſpōdit tribunEgo multa ſūma ciuilitatēpͦ hanc cōſecutꝰ ſum. Et paulus ait. Ego aūt ⁊ natꝰ ſuꝫProtinꝰ ergo diſceſſerūtab illo qui euꝫ torturi erātq Tribunus quoqꝫ timuit̉poſtqͣꝫ reſciuit qꝛ ciuis romanus eſſet ⁊ quia alligaſet euꝫ. Capl̓m. xxiij.

g Secus pedes gamalielis .i. in doctrinā eis qͥ erat doctor valde famoſus. vr hr̄. sͣ. v. ca. i Emulator legis .i.zęlans ꝓ eiꝰ obſeruatione: qd̓ declarat ꝑ effectu dicēs.k Quia hanc vitā .ſ. doctrinā xp̄ianā. l¶ Perfecutusſum vſqꝫ ad mortē. intendēs annihilare ipſam: vt habitūeſt. sͣ. viij. ⁊. ix. ca.m Sicut prin. ſa.cerd mihi teſti. reddit. reſeruauerat .n.lr̄as ſibi datas a pͥncipe ſacerdotum decōſilio maioꝝ. sͣ. ix.ca. que ſibi erant inteſtimoniū eoruꝫ.n Factuꝫ eſt. Hicꝯn̄r̄ narrat ſuā mirabilem cōuerſionē: ⁊pꝫ ſnīa ex dictis. sͣ.ix. ca. vſqꝫ ibi.o Deꝰ pa. no. p̄or.te. ſua benignitate.p Ut cogno. volūta. eiꝰ .i. de mea conuerſiōe. q Et viiu .ſ. xp̄m hominē ⁊deū. quē vidit in raptu non oculis corporeis ſed mentis.r Et au. vo. ex oreeiꝰ dicētꝭ. Saule qͥdme ꝑſequeris ⁊cͣ.s Qui eris teſtisilliꝰ .ſ. xp̄i ad oēs homines. iudeos .ſ.gētiles. t Baptizare ⁊ ablue peccata tua. ꝑ virtutē baptiſmi qui eſt ſacr̄mfidei. v Inuocato noīe ipſiꝰ. tūc em̄ī noīe xp̄i dabat̉ baptiſmꝰ rōnibꝰ dictij. ca. x Factū eſtaūt. Hic ꝯn̄r narratviſionē ſibi factamd̓. Factū eſt aūt reuertenti mͥ in irl̓m.hͦ non fuit īmediatepoſt ſuā cōuerſionēſꝫ cū luſtratā arabiaredijt damaſcū ⁊ inde irl̓m vt dictū eſtsͣ. xx. ca. ⁊ habet̉ exepl̓a ad Gal̓. j. ca.y¶ Fie. me ī ſtu. motis .i. raptū. z Etvi. illū .i. xp̄m ī viſione imaginaria ⁊ intellectuali. a Feſti. ⁊ exi ve. exͣ irl̓mq. d. īutilit̓ ibi remaneres ⁊ ſubdit̉ cā. Qm̄ nō reci. te.tu. de me. admiranspaulꝰ rn̄dit. c Domi. ip̄i. ſci. ⁊cͣ. q. d. pea q̄ feci ꝯͣ te ⁊ fideles tuos debent eſſecerti ꝙ nullo mō tep̄dicarē niſi de veritate certꝰ eēm.

d Dade qm̄ ad na. lō. mit. te. q. d. gētiles verbū meū recipiēt qd̓ iudei ī hieroſolymis impugnāt e AudiebātHic ꝯnr̄ ponit̉ ortꝰ clamoris ꝯͣ paulū qꝛ ꝑ verbū eiꝰ vltimū inſinuabat̉ ꝙ maxīe habitātes in irl̓m a deo eēt reprobati ⁊ gētiles qͦs iudei viles reputabāt eēt a deo electi: iō clamabāt paulū debere morif Vociferātibꝰ. h̓cōſequent̓ inqͥrit̉ cādicti clamoris: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes:qꝛ pͦ attentat̉ indebitus inqͥrēdi modꝰ.ſecundo ſubdit̉ aliꝰdebitus: ibi. Poſtera auteꝫ. Circa primū dr̄. f Uoci.āt eis. vt ꝑ clamorēobtinerēt qd̓ ꝑ rōnēnō poterāt. g¶ Etꝓij. ve. ſua. ī ſignuꝫdolorꝭ h. Et puliac. ī aere. ī deteſtationē v̓borū pauli.i¶ Iuſſit tri. īdu. eūī caſtra vt cām dicticlamoris inqͥreret ꝑtormēta. k Et cūaſtrī. eū loris. vt flagellaret̉ ⁊ torq̄ret̉. Dixit aſtā. ſi. centu. qͥ p̄erat tortoribꝰne modū cōſuetumtorquēdi excederētvel diminuerent.m Si ho. ro. ⁊ indē. lꝫ vo. fla. q. d. certu eſt ꝙ non. Ciuesem̄ romani reputabant̉ nobiles ꝑ totūorbem: eo ꝙ ciuitasromana dn̄abat̉ toti orbi: nobiles aūtnō q̄ſtionabant̉ tūctꝑis: ⁊ adhuc nō qōnant̉: ī multis lociscetera patēt vſqꝫ ibin Ego mul. ſumaſ. pecunie. o Ciui. hāc cōſe. ſum .ſ.vt ciuis romanꝰ eſſem. q. d. quō ciueꝫromanū ita te facilit̓ dicꝭ qͥ pauꝑ ⁊ abiectꝰ viderꝭ p Etpau. ait ego āt ⁊ na.ſuꝫ ciuis romanꝰ. qd. pinguiꝰ ius hēo ībac ciuilitate qͣꝫ tupr̄ em̄ pauli inſignenobilitatꝭ habuit aromanis. vt dictuꝫfuit. sͣ. ij. Timo. iiij.Et ſic paulꝰ eiꝰ filinatꝰ fuit ingenuus.oēs āt ingenui erāromāi ciues q Tribu. qͦꝫ ti. ne ex applicatiōe pauli ad tormēta accuſaret̉ ſuꝑioribꝰ ⁊ puniret̉.