Ad Tyrum

¶ Incipit epiſtola Pauliad hebreos. ¶ Capi. j.Ultipharie multiſqꝫmodis olim deus loquens pr̄ibꝰ in ꝓphee tis: nouiſſime diebꝰ iſtis:ſꝫ locutꝰ ē nobis in filio: quēcōſtituit heredē vniuerſorū ꝑ quē fecit ⁊ ſecula: qͥ cū

kſit ſpēldor gl̓ie: ⁊ figura ſubaſtātie eiꝰ portāſqꝫ oīa ꝟboꝟtutis ſue: purgationemn̄ pctōꝝ faciēs ſedet ad dexteram maieſtatis in excelo ſis tanto melior angelis effectus: quanto differentius p̄ ill̓ nomē hereditauit:p Cui em̄ dixit aliqn̄ angelo

YUltipharie ⁊cͣ. Sicūt p̄dictū ē apl̓s hāc epl̓aꝫ ſcripſit aliqͥbus cōuerſis ad fidē xp̄i de iudaiſmo volētibꝰ ſeruare legalia cū euāgelio: qͣſi nō ſufficeret adſalutē gr̄a xp̄i. ⁊ iō in hac epl̓a on̄dit eminentiā noui teſtamē. reſpectu veteris on̄dens ꝙ vetꝰ cōꝑal̓ ad nouū ſicutdiſpoſitio ad formā⁊ ſicut imꝑfectū adꝑfectū qd̓ euacuat̉ ⁊ceſſat adueniēte ꝑfectione vt d̓r .j. Coꝝ.xiij. Qiuidit̉ autē hͨepl̓a ī duas ꝑtes .ſ. īꝓhemiū ⁊ executionē. ſecūda ꝑs ponit̉ibi. Qui cū ſit ſplendor. In pͥma āt ꝑteꝓponit excellentiaꝫno. te. reſpectu veteris ex tribus. vicꝫ extꝑe. ex legiſlatore exmodi tradēdi diuerſitate. Differētia tꝑis tāgit̉ in hͦ ꝙ vetꝰteſtm̄ olim fuit traditū. nouū āt diebꝰ iſtꝭ nouiſſimis: gr̄aāt ꝑficit naturā: ⁊ iō ſil̓is ē ꝓceſſus gr̄e: ſicut ⁊ nature ſuomo. nūc āt in cognitiōe naͣli ꝓceſſus ē de cognitiōe cōfuſa ⁊ indeterminata ad determinatā ⁊ ꝑfectā. vtꝫ. j. ph. ſic.ꝑꝑ hͦ vt ibidē dr̄. Pueri in pͥncipio vocāt oēs viros pr̄es⁊ oēs femīas mr̄es: poſtea diſtīcte cognoſcūt. ⁊ ſic ſil̓r ē īcognitiōe ſuꝑnaͣli: qꝛ in ve. te. fuit cognitio imꝑfecta. ī nouo āt qd̓ poſteriꝰ datū ē v̓itas manifeſte reuelat̉. Excellētia āt ex ꝑte legiſlatoris on̄dit̉. qꝛ lꝫ vtꝝqꝫ teſtm̄ ſit a deo datū. vetꝰ tn̄ tradidit ꝑ angelū qͥ loquebat̉ moyſi in ꝑſona d̓iAct̉. vij. Hic ē moyſes qͥ fuit in eccl̓ia in ſolitudīe cū āgelo qͥ loquebat̉ ei in mōte ſynai. nouū āt teſtm̄ tradidit deꝰſeip̄m. qꝛ ꝑ filiū incarnatū qͥ ē vnꝰ deus cū pr̄e: ⁊ hͨ excellētia no. te. ad vetꝰ tāgit̉ cū d̓r. Qd̓ deꝰ olī erat loquēs patribꝰ in ꝓph̓is: in no. āt teſta. locutꝰ ē nob̓ in filio. Excellētia āt ex mō tradēdi ē: qꝛ ve. te. traditū eſt obſcure ſb̓ velaminibꝰ ⁊ figuris. nouū āt teſt. traditū ē lucide ⁊ aꝑte: ⁊ hͦnotat̉ cū d̓r Iocutꝰ .ſ. ē plane ⁊ ſenſibili voce ⁊ humana.Un̄ ioh̓ .xvj. dictū ē xp̄o ab apl̓is: Ecce nūc palā loq̄ris ⁊ꝓuerbiū nullū dicis. His dictis pꝫ ſnīa. a ¶ Nultipharie .i. ꝑ diuerſas figuras ⁊ velamenta in ſacrificijs ⁊ ſacramētis: ⁊ hmōi q̄ erāt figure eoꝝ q̄ ſūt facta tꝑe xp̄i.b ¶ Nultiſqꝫ mōis. qꝛ aliqn̄ fit reuelatio ꝑ viſionē corporalē: ſicut Dan̄. v. Apparuerūt digiti manꝰ ſcribētis ī pariete. aliqn̄ ꝑ viſionē imaginariā. ſicut d̓r Eſa. vj. Uidi dominū ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊cͣ. Aliqn̄ ꝑ viſionē intellectualē tm̄ ſicut de dauid d̓r in ꝓlogo ſuꝑ pſal.c ¶ Alim deꝰ loquēs .i. ab antiqͦ ⁊ ex multo tꝑe paulatimaſſu efiendo vt creſcerēt hoīes in cognitiōe myſterioꝝ; incarnatiōis ⁊ vitatis q̄ ꝑ xp̄m facta ē vt d̓r Io. j. d ¶ Patribus in ꝓphetis. qͥbꝰ angeli reuelabāt occulta diuina ⁊ip̄i vlteriꝰ ppl̓o denuciabāt. ¶ ¶ Nouiſſime diebꝰ iſtis .i.tꝑe gr̄e ⁊ v̓itatis reuelate. f ¶ Locutꝰ ē nobis in filio .i. ꝑfiliū incarnatū. g ¶ Quē cōſtituit heredē vniuerſoꝝ. qͣꝫtū ad naturā aſſūpta. eo eī ip̄o ꝙ natura hūana v̓bo aſſūpta ē in vnitate ſuppoſiti: eo ip̄o cōſtituta ē ſuꝑ oēm creaturā. h ¶ Per quē ſecit ⁊ ſecula. qͣꝫtū ad naturā diuinaꝫpr̄ eī oꝑat̉ ꝑ filiū ſicut ꝑ artē: qꝛ ẜm aug. filiꝰ ē ars om̄ipotētis dei plena rōnibus oīm viuentiū. Secula. ſūt reuolutiōes ⁊ ſpacia tempoꝝ. qꝛ a patre ꝑ filiū nō ſoluꝫ facta ſūtincorruptibilia ⁊ eterna a ꝑte pꝰ: ſꝫ etiam corruptibilia.¶ Qui cū ſit ſplendor. Hic ponit̉ executio: in qͣ declaratillud qd̓ p̄miſſum eſt .ſ. eminentiā no. te. reſpectu veteris⁊ qꝛ differentia vtriuſqꝫ teſtamēti ex ꝑte tꝑis manifeſta ē:ideo hoc dimittit tāqͣꝫ manifeſtū. Sꝫ ſcd̓m ꝓbat ⁊ declarat .ſ. eminentiā ex ꝑte legiſlatoris: ⁊ ꝑ ꝯn̄s alia eminētiaerit declarata: que eſt ex mō tradendi: igit̉ executio huiꝰepl̓e diuidit̉ in duas ꝑtes. quia pͥmo on̄dit̉ eminētia latoris no. te. ſcd̓o on̄dit̉ qͣliter ⁊ ꝑ q̄ adherendū ē ip̄i legiſlaton ⁊ noue legi: ſcd̓a ꝑs incipit in principio. xj. capi. ibi. Eſt

autē fides ⁊cͣ. Circa pͥmū aduertendū ꝙ ve. te. traditū eſtꝑ angelos ip̄i moyſi. ⁊ ꝑ moyſen ſacerdotibus. ⁊ ꝑ ſacerdotes ip̄i populo: ⁊ igit̉ pͦ on̄ditur eminentia xp̄i legiſlatoris reſpectu angeloꝝ: ſecundo reſpectu moyſi: tercio reſpectu ſacerdotū ve. te. ſcd̓a pars incipit tertio capitulo:vnde factus. terciav. capitulo. Omnispōtifex. Prima adhuc in duas ꝑtes diuidit̉. qꝛ pͥmo p̄fert̉ip̄e xp̄s angelis. ſecudo ex hoc cōcludit̉ quāta reuerētiaſit exhibēda doctrine no. le. ſecūda īcipit ſequēti capituloPropterea abūdātius. Prima adhucdiuidit̉ in duas partes qꝛ pͥmo ponit̉ excellentia chriſti ⁊ oſtēdit̉ ꝙ ab ea deſiciunt angeli: ſecūdoꝓbatur vtrūqꝫ ꝑ ſcripturam vete. teſtam̄. ibi. Cui em̄ dixitaliquādo angeloꝝ. Excellētia autem xp̄i tangit̉ in quatuor: pͥmo quia eſt patri coeternus. ſecūdo quia conſubſtantialis: tercio quia equalis eſt ei in poteſtate. quarto quiaequalis eſt ei in dignitate. ab iſtis autem deficiunt angeli. Coeternitas autem tangitur ibi. Qui cuꝫ ſit ſplendorfilius em̄ ꝓcedit a patre vt ſplendor a ſole qui ſplendor ēcoeuus: ⁊ eſſet eternus ſi ſol eſſet eternus: ſꝫnō ſolum filiꝰdicit̉ ſplendor ſꝫ ſplendor glorie. quia gloria eſt clara noticia cum laude: filius autem ꝓcedit a patre: ſicut noticiade noticia. qꝛ filius eſt ſapientia genita: ⁊ ideo dicit̉ ſplendor glorie. Cōſubſtantialitas autem filij ad patrem tāgit̉ibi. k ¶ Figura ſubſtantie eius. ⁊ accipitur hic figura ꝓimagine. Filius em̄ eſt imago naturalis ip̄ius patris. hōautem eſt quaſi imago artificialis: ꝑꝑ quod magis dicit̉ad imaginem dei qͣꝫ eius imago: ſicut aliter eſt imago regis in filio ſuo naturali: ⁊ in denario ſeu ſtatua. filius igitur in diuinis eſt imago naturalis: ⁊ ideo dicitur imago:vel figura ſubſtantie id eſt eiuſdem ſubſtantie cum patre⁊ quia illa eſt indiuiſibilis: per conſequens eſt eadē ſubſtantia numero in patre ⁊ filio non ſic autem in rege ⁊ eꝰfilio: quia eſt eadem ſpē tm̄. Equalitas autē potentie tangitur ibi. Portans omnia ⁊cͣ. potentia em̄ dei patris apparet in duobus. primo in creaturarū ꝓductione ⁊ conſeruatione. ſubtracta em̄ eius influentia in nihilum redigentur ⁊ quia pater ⁊ filius ſunt vna cauſa creature. igit̉eſt cauſa conſeruans creature. ſicut ⁊ pater. ⁊ hoc ē qd̓ d̓r.l ¶ Portans omnia id eſt ſuſtentans ⁊ conſeruans in eēn Uerbo virtutis ſue .i. ſuo imperio virtuoſo. quia ſuūdicere eſt facere. ſecundo apparet dei potentia in iuſtificatione impiorum: quia non minus eſt iuſtificare impium qͣꝫ creare celū ⁊ terrā ẜm aug. In hoc aūt filius ē eqͣlis patri. ⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit̉: Purgationē peccatoꝝ faciens. Equalitas autem dignitatis tangitur cū ſubditur.n ¶ Sedet ad dexterā maieſtatis in excelſis. qꝛ ſi hoc referatur ad diuinam naturā eadem dignitas eſt patris et filij ſicut eadem natura. ſi autem referatur ad humanamnaturam ſic non eſt equalitas. quia ẜm illaꝫ eſt minor patre: dicitur tamen etiam ẜm hoc filius ſedens ad dexcerāpatris per modum cuiuſdam aſſociationis inquantū humana natura eſt verbo cōiuncta ⁊ ſic eadem venerationevenerat̉. vel aliter dicit̉. Sedere ad dexterā ⁊cͣ .i. in potioribꝰ bōis. Et qꝛ a qͣtuor p̄dictꝭ excellētijs āgeli deficiūt. iōꝯcludit d̓ xp̄o. o ¶ Tāto me. an. effe. ⁊cͣ. qꝛ ip̄e d̓r verꝰ deꝰ⁊ dn̄s conſubſtantialis patri: ip̄i autem dicunt̉ ſerui.p ¶ Cui .n. dixit aliqn̄. Hic ꝯn̄r ꝓbat de xp̄o quatuor conditiones p̄dictas excludēdo eos ab angel̓. ⁊ pͦ ꝓbat hocde cōſubſtātialitate. ſcd̓o de eqͣlitate potētie: ibi. Et tu domine. in pͥncipio. tercio de coeternitate: ibi. Ip̄i ꝑibūt. qͣrto de dignitatis eqͣlitate: Ad quē āt: ibi. Primū āt ꝓbat