Epiſtola pauli.

q dei ⁊ in captiuitatē redigētes oēm intellectū in obſerquium xp̄i: ⁊ in ꝓmptu habentes vlciſci oēm inobesdientiam. cum impleta fuetrit veſtra obedientia. Queẜm faciem ſunt videte. Sꝫquis confidit xp̄i ſe eē hoccogitet iterum apud ſe: qͥaa ſicut ip̄e xp̄i eſt ita ⁊ nos.Nam ⁊ ſi amplius aliquidgloriatꝰ fuero de ptāte nr̄aquam dedit nobis dn̄s inedificatōꝫ ⁊ nō deſtructōꝫil vr̄am non erubeſcam. Utaūt non exiſtimer tanqͣꝫ terdrere vos ꝑ epl̓as. qm̄ quidem epl̓e inquiunt grauese ſunt ⁊ fortes. pn̄tia aūt corſꝫ poris infirma ⁊ ſermo conhtēptibilis. hoc cogitet quii eiuſmodi ē. qꝛ qͣles ſumusk ꝟbo ꝑ epl̓as abn̄tes talesl ⁊ pn̄tes in facto. Nō .n. auAdemus inſerere aut cōꝑao re nos quibuſdā qͥ ſeip̄os

ꝑ cōmendant. ſꝫ ip̄i in nobisnoſmetip̄os mētientes. etꝯparātes noſmetipſos noqͥ bis. Nos āt nō in īmēſuꝫgl̓iabimur: ſꝫ ẜm mēſurā regule qͣ mēſus ē nobis deꝰmenſurā ꝑtingēdi vſqꝫ adr vos. Non .n. quaſi nō ꝑtīgentes ad vos ſuꝑextendis mus nos. Uſqꝫ ad vos eīt ꝑuenimꝰ in euāgelio xp̄i: n̄in īmēſum gloriātes ī alievnis laboribꝰ. Spem āt habentes creſcētis fidei vr̄e:in vob̓ magnificari ẜm regulam nr̄am in abundātiaetiam in illa que vltra vosz ſunt euangelizare non ī aliena regula in his p̄parata:a ſunt gloriari. Qui autemgloriat̉ in domino gloriet̉bNon .n. qui ſeip̄m cōmenI dat: ille probatus eſt. ſedquem deus cōmendat.Tinā ſuſtinere C. xj.¶ Itis modicū quid inſi-

q ¶ Et in capti. redi. oēm intel. in obſe. xp̄i. qd̓ fit qn̄ ꝯuerſus ad fidē lr̄atus qͥcqͥd ſcit mīſterio fidei ſupponit. ſicutptꝫ de dyoniſio ꝑ paulū cōuerſo ⁊ de ml̓tis alijs. Terciꝰeffectus ē correctio peccantiū iam cōuerſoꝝ. de qͦ ſubdit̉r ¶ Et in ꝓm. ha. vlciſci oēm inobediētiā ſicut patuit. sͣ. d̓illo quē tradi iuſſitſathane punienduꝫg ¶ Cū īpleta fu. ⁊cͣ.ꝑ hoc .n. ꝙ apl̓i obediebant deo in oībꝰaſſiſtebat eis virtusdiuina ad libituꝫ inpunitōe inobedientiū. ¶ ¶ Que ẜm.Hic ꝯn̄i apl̓s excuſat ſe ꝑ euidentiā facti. ⁊ pͦ ꝓponit intentuꝫ. ſcd̓o ꝓſequit̉ ꝓpoſituꝫ. ibi: Si qͥs.Circa pͥmū inducitad cōſideratōꝫ operū ſuoꝝ. fctā .n. ſuaerant ita euidentiaꝙ nullꝰ debebat eūiudicareʳ carnalē ettimidū. iō dicit.t ¶ Que ẜm fa. ſunt.i. manifeſta ꝑ euidentiā facti in operibus meis.v ¶ Uidete .i. nuncvidete de factꝭ meis⁊ pſeudo apl̓oꝝ. nedictū apl̓i ē ꝯͣ illudIoh̓. .vij. ca. Noliteiudicare ẜm faciemqꝛ ibi accipit̉ faciesꝓ eo qd̓ apparet tm̄exterius cuiꝰ ꝯͣriumlatet interiꝰ. hic aūtaccipit̉ facies ꝓ e oqd̓ verū apparet ex euidētia facti. x. ¶ Si qͥs. Hic ꝓſedtur ꝓpoſitū. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ facit qd̓ dictū eſtſcd̓o rōnē dicti aſſignat: ibi. Nō .n. audemus. Circa pͥmūſciendū qͣꝫ pſeudo apl̓i decipiebāt corinthios. ⁊ apl̓m diffamabāt ex duobꝰ. pͥmū ē. qꝛ quādā auctoritatis magnitudinē falſo p̄tendebāt dicētes ſe pͥus cōuerſos fuiſſe adfidē qͣꝫ fuit paulus. ⁊ ſe veniſſe de iudea vbi inceꝑat fidesxp̄i. ſcd̓m ē. qꝛ duplicitatē īponebāt paulo. vt dictū eſt. etio vtrunqꝫ ſe mouet ꝑ euidentiā facti. pͦ pͥmū. ſcd̓o ſcd̓mibi: Ut aūt nō exiſtimet. Circa pͥmū dicit. x ¶ Si quis.ſ. falſoꝝ apl̓oꝝ. y ¶ Cōfidit ſe xp̄i eē .i. cōfidēter aſſeratſe verū eē xp̄i apl̓m rōnibus p̄dictis. z ¶ Hoc cogi. ite.apud ſe. qꝛ ſicut ip̄e xp̄i ē miniſter apparēter. a ¶ Ita ⁊nos veraciter. qꝛ nullū donū hꝫ ſpāle a xp̄o qͦ careamus:īmo in hoc nos excedimus. iō ſubdit̉. Nā ⁊ ſi ampliꝰ aliquid glo. fue. de ptāte nr̄a ⁊cͣ. ſequit̉. b ¶ Nō erubeſcaꝫ.qꝛ hoc inueniebat veꝝ ꝑ facti euidentiā. q̄ aūt fuerit hͨ poteſtas dicūt aliqͥ ꝙ ſpālis eius vocatio qua vocatus eſt axp̄o. ſicut vas electōis act. ix. Et eius miſſio ad p̄dicādūa ſpūſctō: act. xiij. ſꝫ qꝛ hec nō erant corinthijs euidentia.iō meliꝰ vr̄ ꝙ dicat̉ donū linguarū ⁊ grā miracl̓oꝝ quoꝝeffectꝰ erāt euidētes. nec a falſis apl̓is hēbāt̉. c ¶ Ut ātHic ꝯn̄r remouet ſcd̓m ſibi īpoſitū .ſ. duplicitate. ⁊ d̓ remouet eā. ſcd̓o aſſignat dicti ſui rōnē: ibi. Nō .n. audemꝰDuplicitas aut ei īponebat̉ eo ꝙ corinthijs pn̄s ⁊ abn̄saliter loquebat̉ vt dctm̄ ē. ⁊ hoc remouet. d. c ¶ Vt aūtnō ⁊cͣ. abn̄s cū auſteritate ⁊ potētia loqͥ. d ¶ Qm̄ qͥ. epi⁊cͣ. hoc dicebāt apl̓i falſi de epl̓is pauli. e ¶ Pn̄tia aūtcor .ſ. pauli. f ¶ Infirma .i. hūilis. g ¶ Et ſer ꝯtē. hͦ dicebāt apl̓i falſi eo ꝙ p̄dicabat plana ⁊ groſſa. h ¶ Hoc co

gi. qͥ eiuſ. ē .i. qͥ ꝑ hͦ de me aſſerit duplicitatē cogitet ꝑ euidentiā facti: i ¶ Quia qͣles ⁊cͣ. aſꝑe corrigēdo. k ¶ Cales ⁊ p̄. in fcō .ſ. ſumꝰ qn̄ expedit. aliqn̄ tn̄ n̄ expedit. vt qn̄timet̉ peior exitus de tali correctōe ſicut fuerat in ꝓpoſito. vt ptꝫ ex p̄cedētibꝰ. Sil̓r ꝙ paulus p̄dicabat plana etgroſſa nō erat ex defectu ſcīe. ſꝫ qꝛ corinthij erant in fide noui: ⁊ ad altiora capienda inepti. ſicut pꝫj. Corin. iij. Tanqͣꝫ ꝑuulus in xp̄o ⁊cͣ.l ¶ Nō .n. au. h̓ ꝯn̄rreddit rōnē eius qd̓dixerat .ſ. ſe nō ſil̓eꝫfalſis apl̓is .ſ. eoſ excedētē in dei donis.d. Nō .n. audemꝰ.nō hūano tīore ducti: ſꝫ veritatis amore. m ¶ Inſerere..i. dicere de nūeroeoꝝ. n ¶ Aut comꝑare .i. ſil̓es dicere.o ¶ Quibuſdā qͥ ⁊cͣ..i. falſis apl̓is qͥ talibus ſtudebāt ꝑꝑ q̄ſtū. Ꝙ aūt paulusaliqn̄ aliqua dicebat ad ſui cōmēdatiōeꝫ: nō erat propt̓queſtū vel vanā gloriā ſꝫ ꝑꝑ veritatꝭ declaratōem cui p̄iudicabat̉ ꝑ hoc ꝙ abapoſtolis falſis ꝯtēnebat̉ ⁊ diffamabat̉ſicut .s. iob ꝯͣ aduerſarios ſuos diſputans dixit. xxvij. ca.Nō me reprehēditcor meū ⁊cͣ. p ¶ Sꝫ ip̄i ⁊c̄ .i. mēſurātes ea q̄ dicimus denobis ad ea q̄ ſunt ẜm veritatē in mētibꝰ ⁊ oꝑibus nr̄is.⁊ qͣꝫ ita ſit declarat. d. q ¶ Nos aūt ⁊cͣ. qꝛ nō excedimusdebitā regulā ꝑ dei grām nobis datā q̄ excedit̉ duplicitervno mō qn̄ qͥs gloriat̉ de qͦ nō dꝫ. ⁊ hͦ remouet a ſe dicēs.Nō .n. ⁊cͣ. gloriādo de vr̄a cōuerſionē ad fidē. qꝛ ꝑ miniſteriū nr̄m eſtis ꝯuerſi. iō ſubdit̉. s ¶ Oſqꝫ ad vos ⁊cͣ.ip̄m vobis pͦ p̄dicādo ex qͦ ꝯcludit. t ¶ Nō īmē. glo. ⁊cͣ.ſed de labore nr̄o in cōuerſione vr̄a. ⁊ hoc ē de preterito.ſimiliter de futuro gloriamur in ſpe ꝓfectus vr̄i. iō dicit.y ¶ Spem aūt ha. ⁊cͣ. ex bono .n. principio vr̄o rōnabilit̓de ꝓfectu ſperato gloriamur. ⁊ nō ſolūmō gloriamur devobis ẜm debitā regulā. ſꝫ etiā de alijs inquātū parati ſumus alijs euāgelizare qͥbꝰ nō euāgelizatū ē ab alijs apl̓is⁊ qͣꝫtū ad hoc ſubdit̉. x ¶ Etiā in illa .ſ. loca. y ¶ Quevltra vos ſunt. ad q̄ nō ꝓuenit adhuc euāgeliū. iō ſubditz ¶ Nō in alie. regū .i. alterius doctrina me p̄dicēte. Aliomo excedit̉ regula debita gloriādi qn̄ qͥs gloriat̉ in qͦ nōdebet. bonū opus ſibi attribuēdo. hoc aut remouet apoſtolus. d. a ¶ Qui aūt gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. q. d. de bono oꝑe nō mihi gloriam attribuo. ſed deo a quo oē bonūeſt ſicut a principali agente. bNNon .n. qͥ ſeip̄m cōmēdat. ꝓpriam gloriā querens. c Ille ꝓbatus ē .i. approbatus a deo. d ¶ Sed quē deus cōmēdat .i. cōmēdabilem facit virtutibus ⁊ ſignis.¶ Capitulū. xj.Tinā. Poſtqͣꝫ apl̓s excuſauit ſe de falſi impoſitione per falſos apoſtolos. hic ꝯn̄r inuehitur contraAeos. ⁊ vt melius eos confutet. primo ponit ſuipſiꝰcōmendatōem. in qua ſic ꝓcedit. quia pͥmo ponit ipſius