Ad Corinthios II

bHabentes igit̉ talē ſpem:a ml̓ta fiducia vtimur. Et nōſicut moyſes ponebat velamē ſuꝑ faciē ſuā vt nō intēderēt filij iſrl̓ in faciē eiꝰ qd̓beuacuat̉ ſed obtuſi ſunt ſencſus eoꝝ. Uſqꝫ in hodiernūd diē idip̄m velamē ī lectiōeveterꝭ teſtamēti manet nōē reuelatū: qd̓ ī xp̄o euacuat̉ſed vſqꝫ in hodiernū diemcum legit̉ moyſes: velamēpoſitū eſt ſuꝑ cor eoꝝ. Cuꝫaūt ꝯuerſus fuerit ad deū:ſꝫ auferet̉ velamē. Dn̄s autēi ſpūs eſt. Ubi aūt ſpūs dn̄ikibi libertas. Nos ꝟo oēsa reuelata facie gloriā domini ſpeculātes: in eādē imaginē tranſformamur a clarih̓ tate in claritatē tanqͣꝫ a do-

mini ſpiritu.¶ Capitulū. iiij.¶ Deo hn̄tes hāc admianiſtrationeꝫ iuxta qd̓c miſcd̓iam ꝯſecuti ſumꝰ nōdeficimꝰ ſꝫ abdicamꝰ occulf ta dedecoris: nō ambulāstes ī aſtutia: neqꝫ adulterāhtes ꝟbū dei: ſꝫ in manifeſtaltiōe ꝟitatꝭ ꝯmēdātes noſmetip̄os ad oēm ꝯſcīaꝫ hokminū coram deo. ꝙ ſi etiaꝫoꝑtū ē euāgeliū nr̄m ī hisin qͥ ꝑeunt ē oꝑtū: in qͥbꝰ denhꝰ ſeculi excecauit menteso infideliū: vt nō fulgeat illup mīatio euāgelij gl̓ie xp̄i: qͥeſt imago dei. Nō em̄ noſs metip̄os predicamꝰ: ſꝫ ieſūt xp̄m dn̄m noſtrū. Nos aūtvẜuos vr̄os ꝑ ih̓m: qm̄ deꝰ

b ¶ Habētes igit̉. Hic pn̄ter oſtēdit excellentiā miniſtrorū eccleſie qͣꝫtū ad cognitionē. Ad cuiꝰ declarationē accipit illud qd̓ habet̉ Exod̓. xxxiiij .ſ. ꝙ moyſes velata facieppl̓o loquebat̉: ad deſignandū ꝙ veritas in ve. teſta. figuris ⁊ enigmatibꝰ erat velata: qꝛ oīa cōtingebāt eis ī figura. j. ad Coꝝ. x. Aliquid v̓o pōt velariduplicit̓. vno mō exꝑte rei q̄ dꝫ videri .ſ.qn̄ ſuꝑ eā ponit̉ velamen: alio mō ex ꝑtevidētis .ſ. qn̄ vel amēponit̉ ſuꝑ ocl̓os eiꝰ:⁊ vtroqꝫ mō erat velamē in vete. teſta .ſ.ex ꝑte rei: qꝛ veritaserat velata figuris:vt dictū eſt. et ex ꝑteiudeoꝝ quoꝝ malicia vt in pluribꝰ impediebat a cognitione veritatꝭ qͣſi quoddā velamē oculorūmētis. vnde Sap̄. j.In maliuolā aīamnō introibit ſapientia. primū aūt velamē amotū ē ꝑ xp̄mqꝛ ꝑ xp̄m figure ſūtexplete ⁊ explanatein cuius ſignū velūtempli ſciſſum fuit īpaſſiōe eiꝰ Iu. xxiij.Secundū aūt velamē adhuc manet iniudeis obſtinatis: ſed in illis qͥ receperūt fidē amotū eſtvtroqꝫ mō: qꝛ ꝑ gratiā ſpūſſancti illumīantē poſſunt ꝯtēplari libere veritatē: ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉: b ¶ Habētes igit̉talē ſpem .ſ. ꝙ gl̓ia no. teſta. manet ineternū. c ¶ Nultafiducia vtimur .i. noſtꝝ officiū exeqͥmur nos mīſtri eccleſie. a ¶ Et nō ſicut moyſes ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis lr̄a vſqꝫ ibi.b ¶ Sed obtuſi ſūt ſenſus .i. oculi mētales. c ¶ Oſqꝫ inhodiernū diē. qͣꝫtum ad iudeos obſtinatos. d. Idip̄mvela. in le. ve. te. ma. nō reuelatū .i. amotū a corde eoꝝ: licꝫſit amotū ab ip̄a re ꝑ ip̄m: vt dictū ē: iō ſubdit̉. e ¶ Qd̓in xp̄o .i. ꝑ xp̄m. Euacuat̉. cetera patēt ex dictis vſqꝫ ibi.f¶ Ru aūt cōuerſus fuerit .ſ. ppl̓us iſrl̓ circa finem mūdi.g. Auferet̉ velamē. de corde ip̄oꝝ. h ¶ Dn̄s autē ſpūseſt .i. ſpūſſanctꝰ ē liber ⁊ libertatis dn̄s: iō ſb̓dit̉. i ¶ Ubiaut ſpūs dn̄i ibi libertas .ſ. ꝯtēplādi veritatē remoto velamine ab oculis mētis: iō ſubdit̉. k ¶ Nos v̓o .ſ. xp̄ani etpotiſſime eccl̓ie miniſtri. ¶¶ Reuelata facie .i. mēte quedicit̉ facies ſpūalis inqͣꝫtū ibi viget cognitio intellectualis: ſic̄ oēs ſenſus in facie corꝑali. m ¶ Gloriā dn̄i .ſ. ih̓uxp̄i ⁊ nō ſolū moyſi. n ¶ Speculātes .i. in ſpeculo rōniscognoſcentes: ⁊ qꝛ cognitio fit ꝑ aſſimilationē cognoſcētis ad cognitū: ideo ſequit̉. o ¶ In ean. imagi. tranſformamur a claritate .ſ. naturalis cognitiōis ⁊ gr̄e. p ¶ Inclaritatē. viſiōis beate. q ¶ Tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. qꝛ hͦ nō ineſtfidelibꝰ ꝓpria v̓tute: ſꝫ ſpūſſancti eos ducētꝭ: Roma. viij.Qui ſpū dei agunt̉ hi filij dei ſunt.¶ In ca. iij. vbi dicit̉ in poſtilla. Nam nec glorificatū eſtqd̓ claruit.¶ Additio.Sc qd̓ dr̄. Nā nec gl̓ificatū eſt qd̓ claruit ⁊cͣ. expoCynit̉ vno mō ī glo. ſic. Nā qd̓ claruit .i. moyſes. Inhac ꝑte .ſ. in facie nō ē gl̓ia. Propt̓ excellentē gl̓iā: q̄ eſt inno. teſta. vbi pueri vidēt gloriā dei .i. cōꝑatōeꝫ hꝰ excellētis gl̓ie: qꝛ nulli ꝓfuit gl̓ia vultꝰ moyſi: lꝫ hͦ fuit culpa ilioꝝ nō ſua. hec aūt gl̓ia multo maiōr eſt q̄ abūdat vt ꝑ eāpurificati hoīes abſterſa caligine poſſint vidē gloriā dei:bͦ in glo. q̄ magis videt̉ ꝯſona lr̄e: eo ꝙ ī p̄cedētibꝰ apl̓us

loquēs de moyſe dic̄: ꝙ filij iſrl̓ nō poterāt intēdē in faciemoyſi ꝓpt̓ gl̓ia vultꝰ eiꝰ: ex qͦ poſſent ſumere p̄ſeudo apl̓iquodāmō occaſionē arguēdi ꝙ legalia a deo data ꝑ moyſen. qͥ tāte excellētie fuit vt vultꝰ eiꝰ ſic gl̓iaret̉ nō erāt euacuāda etiā tꝑe euāgelij. Ad qd̓ rn̄det apl̓us: ꝙ nec gl̓ificatu ē qd̓ claruit ⁊cͣ. vtexpoſitū eſt ⁊cͣ.¶ Capitulū. iiij.Deo hn̄tes.Poſtqͣꝫ apoA ſtolꝰ comēdauit no. teſta. miniſteriū. hic ꝯn̄r on̄dit hꝰmīſterij vſuꝫ. ⁊ pͥmoqͣꝫtū ad oꝑatōeꝫ boni. ſcd̓o qͣꝫtū ad tolerantiā mali: ibi. Habemꝰ igit̉ theſaurū.pͥma ī duas: qꝛ pͦ facit qd̓ dictū eſt. ſcd̓oquādā obiectōeꝫ excludit: ibi. Ꝙ ſi oꝑtū ē. Circa pͥmū dic.a ¶ Iō ha. hāc ad i.miſteriū tante dignitatis vt p̄dictū eſt.b ¶ Iuxta quā miſericordiā cōſecuti ſumꝰ. nos eccl̓ie mīſtriad hͦ ꝑ dei gr̄aꝫ vocati. c ¶ Non defi. abvſu ⁊ executiōe ip̄iꝰſcꝫ ꝓmpte et debiteexeqͥmur. d ¶ Sꝫabdica .i. abijciamꝰ.e ¶ Occulta dedeco .i. ſordes pctōꝝ nō ſolū q̄ exteriꝰ patent: ſꝫ etiā q̄ interiꝰ latēt. f ¶ Nō ambu. ī aſtutia .i. in ſimulatiōe ⁊ hypocriſi. g ¶ Neqꝫ adulte. v̓. dei. exponat̉:vt. sͣ. dictū ē. ij. ca. h ¶ Sꝫ in manife. vitatis. q. d. nō p̄dicamꝰ ꝓpt̓ q̄ſtū vel ꝓpriā laudē: ſꝫ ꝓpt̓ manifeſtatōeꝫ diuīeveritatis: ad dei gl̓iaꝫ ⁊ fideliū ſalutē. l ¶ Cōmendātesnoſmetip̄os ad oēm ꝯſcīaꝫ hoīm .i. nō cōmēdemꝰ nos v̓bis: ſꝫ ex oꝑibꝰ q̄ facimꝰ cōmēdabiles nos reddimꝰ ī ꝯſcientijs hoīm: ſꝫ qm̄ hoīes decipi pn̄t: nō aūt deus qͥ intuelcorda. j. Re. xvj. iō addit. Corā deo. ſic igit̉ tria tāgit hic q̄faciūt ad debitā executōeꝫ mīſterij eccl̓iaſtici .ſ. exterior ⁊interior mūdicia: recta intētio: doctrina ſana. k ¶ Ꝙ ſietiā aꝑtū ē excludit obiectiōꝫ q̄ fieri poſſet ꝯͣ dicta: dixit eīſe docere ī manifeſtatiōe v̓itatis: poſſet aliqͥs obijcere inꝯͣriū: eo ꝙ ml̓ti ꝯͣdicebāt ſibi: ⁊ ſic nō erat ī dictis eiꝰ v̓itasmanifeſta. Ad hͦ rn̄det apl̓sqꝫ hͦ nō ꝓueniebat ex ꝑte ſuep̄dicatiōis: ſꝫ ex malicia ꝯͣdicētiū q̄ īpediebat eos cogͦſceveritatē. vn̄ Sap̄. j. In maliuolā aīaꝫ nō introibit ſapīa.hͦ eſt qd̓ dr̄: k ¶ Ꝙ ſi etiā ap. eſt euāgeliū nr̄m. aliqͥbuseiꝰ v̓itatē nō capiētibꝰ. l ¶ In his qͥ ꝑeūt ē oꝑtū .i. ꝓcedit ex malicia eoꝝ. m ¶ In qͥbꝰ deꝰ hꝰ ſeculi. hͦ exponit̉dupl̓r. vno mō de creatore hꝰ md̓i: qͥ ex demerito taliū retrahit lumē ſue gr̄e ab eis ⁊ iuſte. ⁊ ſic ꝑ ꝯn̄s excecant̉ exſe. Alit̓ de dyabolo quē imitant̉ ſecularit̓ viuētes: ⁊ ſic p̄tdici: deꝰ hꝰ ſeculi. ſic̄ dr̄: pͥnceps hꝰ md̓i: Io. xij. Nūc pͥnceps hꝰ md̓i eijcit̉ foras. n ¶ Excecauit ſecl̓ari. viuētesauertēdo eos a v̓itate. o ¶ Ut nō ful. il. euā. gl̓ie xp̄i. incordibꝰ eoꝝ. p ¶ Qui .ſ. xp̄s. q ¶ Eſt ima. dei pr̄is: ⁊ ꝑꝯn̄s ē fontalis plenitudo lumīs: ẜm ꝙ hr̄ Heb̓. j. Qui cuſit ſplēdor ⁊ figura ſub̓e eiꝰ ⁊cͣ. Sꝫ qꝛ ſuꝑiꝰ vocauit euāgeliū ſuū. ⁊ h̓ vocat euāgeliū xp̄i. poſſet aliqͥs credē eſſe duplex euāgeliū: iō hͦ remouet ꝑ hͦ ꝙ eiuſdē euāgelij xp̄s eſtactor: apl̓s aūt mīſter tm̄: ⁊ p̄dicator. d. r ¶ Nō em̄ noſmet. tanqꝫ actores euāgelij. g ¶ Sꝫ ih̓m xp̄m do. no. tm̄t ¶ Nos aūt ſer. ve. ꝑ ih̓m admiſtrādo vob̓ doctrinā xp̄i:qd̓ declarat ꝑ ꝯn̄s dicēs. v ¶ Qm̄ deꝰ qͥ di. delucē

cc ij