Epiſtola Pauli

et mihi. Ego em̄ ſum minimus apl̓oꝝ qͥ nō ſuꝫ dignbvocari apl̓s qm̄ ꝑſecutuscſuꝫ eccleſiā dei: Gr̄a autēd dei ſuꝫ id qd̓ ſum. ⁊ gr̄a eꝰē in me vacua n̄ fuit ſꝫ abūdāti us illis oībus laboraui.ſꝫ Nō ego aūt: ſꝫ gr̄a dei meicū. Siue em̄ ego: ſiue illi:ſic p̄dicauimꝰ. ⁊ ſic crediin diſtis. Si aūt xp̄s p̄dicat̉n̄ ꝙ reſurrexit a mortuis. qͦmō quidā dicūt ī vob̓. qm̄reſurrectio mortuoꝝ nō ē.o Si aūt reſurrectio mortuorū nō eſt: neqꝫ xp̄s reſurrepxit. Si aūt xp̄s nō reſurrexit. inanis ē p̄dicatio nr̄a:q inanis eſt ⁊ fides veſtra.s Inuenimur aūt ⁊ falſi te-

ſtes dei: qm̄ teſtimoniū diximꝰ aduerſus deū ꝙ ſuſcitauerit xp̄m quē nō ſuſcitatuit ſi mortui non reſurgūt.nā ſi mortui n̄ reſurgūtnevqꝫ xp̄s reſurrexit. ꝙ ſi xp̄snō reſurrexit vana eſt fideſx nr̄a. Adhuc em̄ eſtis ī peccatis vr̄is. Ergo ⁊ qͥ dorzmierunt in xp̄o perierunt.b Si in hac vita tantū ī xp̄oſꝑantes ſumꝰ miẜabiliod res ſumꝰ oībꝰ hōibꝰ. nūcaūt xp̄s reſurrexit a mortueis primitie dormientium.f quoniāqͥdē ꝑ hoīeꝫ morsg et per hominem reſurrectio mortuorum. Et ſicutin adam omnes moriūturita ⁊ ī xp̄o oēs viuificabūt̉

citur fetus qui naſcit̉ extra tempus debitum: vel quia cūviolentia educit̉ ab vtero. vel qꝛ nō ꝓducit̉ ad debitā quātitatē. q̄ tria de ſentit apl̓s. qꝛ alij renati fuerūt an̄ aduētūſpūſſctī. ip̄e aūt pꝰ. Itē alij fuerūt ꝯuerſi ſpōte. ip̄e v̓o qͣſiviolēter ī actu ꝑſecutōis fidei: act. ix. Itē qꝛ nō reputat ſeꝑueniſſe ad ꝑfectōꝫalioꝝ. ⁊ hͦ ex humilitate. d. Ego em̄ ſumminimꝰ apl̓oꝝ. ⁊ qꝛex hūilitate mentiēdū nō ē. iō verificatdictū ſuū dicens.b ¶ Qui nō ſum divo. apo. qm̄ ꝑſe. ſuꝫec. dei qd̓ alij non fecerunt. ⁊ in hͦ minorfuit apl̓s alijs licꝫ exdei gra fuerit valdemagnꝰ. iō ſubditur.c ¶ Gr̄a āt dei ſuꝫ idqd̓ ſum. ex me veronihil niſi ꝑſecutor ⁊blaſphemꝰ.d ¶ Et gr̄a eiꝰ in meva. nō fuit .i. carensoꝑibꝰ bonis.f ¶ Sꝫ abun. ill̓ omnibꝰ laboraui. nullꝰem̄ alioꝝ legit̉ in tott̓ris p̄dicaſſe. nec ꝓſuo victu ſic ex proprijs māibꝰ laboraſſe nec tot tribulationes in t̓ra ⁊ in mari ſuſtinuiſſe. g NNō ego aūt. ꝓpria v̓tute. h ¶ Sꝫ dei gr̄a mecū. pͥncipalit̓ oꝑāte. q̄ ſe hꝫ ad libeꝝ arbitriū ſic̄ ſeſſor ad equū. iō ſb̓dit̉. i ¶ Siue eī egoſiue illi .ſ. alij apl̓i. k ¶ Si p̄dicauimꝰ ſpūſcō pͥncipalit̓ īnob̓ oꝑante: mat. x. ca. Non em̄ vos eſtis qͥ loqͥmī: ſꝫ ſpūspr̄is vr̄i qͥ loqͥt̉ in vob̓. i ¶ Et ſic credidi .ſ. ſpūſcō interivos mouēte ⁊ ad credendū: Ioh. vj. Nēo p̄t vēire ad meniſi pr̄ meꝰ qͥ miſit me traxerit eū. m Si āt xp̄s. h̓ ꝯn̄tex reſurrectōe xp̄i on̄dit generalē reſurrectōꝫ futurā. ⁊ diuidit̉ ī duas. qꝛ pͦ facit ꝓpoſitū. ſcd̓o declarat qͣlitatē reſurgētiū. ibi. ſꝫ dicit. pͥma adhuc ī duas. qꝛ pͦ on̄dit ꝓpoſitumrōe ſūpta ex xp̄i reſurrectōe. ſcd̓o ex ſctōꝝ ꝯuerſatōne: ibi.Alioqͥn. Circa pͥmū facit talē rōꝫ. ſi xp̄s reſurrexit. et alijmortui reſurgēt: ſꝫ xp̄s reſurrexit. gͦ ⁊c̄. ī hac rōe ſic ꝓceditqꝛ pͦ pōit ꝯditionalē. ſcd̓o ꝓbat an̄cedēs: ibi. ſi āt reſurrectio. t̓cio on̄dit ꝯditionalē eē verā: ibi. nūc āt Circa pͥmuꝫdicit. m ¶ Si āt xp̄s p̄di. ꝙ reſ. a mortuis. ⁊ accipit̉ h̓ ſi ꝓqꝛ. q. d. qꝛ h̓ p̄dicat̉ a me ⁊ ab alijs apl̓is. n ¶ Qūo qͥdaꝫ⁊cͣ. reſ. mor. nē. i. n̄ erit. q. d. male dicūt. qꝛ ſi pͥmū ē veꝝ etſcd̓m. vt poſtea declarabit̉. o ¶ Si āt reſurrectio. h̓ ꝓbatan̄cedēs .ſ. ꝙ xp̄s reſurrexit. d. ſi āt reſurrectio mortuoruꝫnō ē .i. nō erit ī futuro tāqͣꝫ īpoſſibil̓ de p̄terito qd̓ on̄dit falſū ad dupl̓x īcōuēiēs ducēdo. pͥmū ē ꝙ p̄dicatio apl̓oꝝ eſſet vana. iō dicit. p ¶ Si āt xp̄s nō reſurrexit īanis ē p̄dicatio nr̄a. qd̓ ē īpoſſibile cū ſit oꝑbꝰ diuīe v̓tutis ꝯfirmata. Scd̓m īcōuēiēs ē ꝙ fides corīthioꝝ eēt falſa. iō ſb̓dit̉.q ¶ Inanis ē fides vr̄a qd̓ ē īpoſſibile eadē rōe qͣ ⁊ primūCōſeq̄nt̓ on̄dit ꝯn̄tiā pͥmi īcōuēiētis. d. r ¶ Inuenimurāt nos p̄dicatores euāgelij. s ¶ Falſi teſtes dei aſſerendo qd̓ n̄ fecit. qꝛ aſſerimꝰ ꝙ reſuſcitauit xp̄m hoīem qd̓ nōē veꝝ. t ¶ Si mor. n̄ reſur .i. ſi īpoſſibil̓ ē r̄ſurrectō mortuoꝝ. qꝛ hūanitas xp̄i eiuſdē ſpēi ē cū alijs hōibꝰ. Vlterius ꝓbat ꝯn̄tiā alteriꝰ incōueniētꝭ. d. v ¶ Ꝙ ſi xp̄s n̄ reſurrexit vana ē fides nr̄a .ſ. ſine effectu bono. qꝛ nulla falſitas purgat a pctō. iō ſubdit. x ¶ Adhuc eī eſtis in pec.ve. a qͥbꝰ n̄ eſtis mūdati ꝑ fidē xp̄i ſi xp̄s n̄ reſurrexit. ⁊ ſicꝯcludit vlteriꝰ. y ¶ Ergo ⁊ qͥ dor .i. mortui ſunt. z ¶ Inxp̄o .i. in fide xp̄i. 9 Perier̄t. qd̓ ē incōuēiēs eo ꝙ ſctīſſime vixerūt. ⁊ oīs rōnabl̓r loq̄ns dicit oꝑa tal̓ vite a deo

remunerāda eſſe. ⁊ maxīe dēbat eē incōueniēs corinthijscū fidē catholicā ſuſceperūt qͥbꝰ ſcribebat apl̓s. Sꝫ qꝛ poſet aliqͥs dicere ꝙ hec remuneratio ſit in pn̄ti vita ⁊ nō inalia ſic̄ dixerūt amici iob: vt ibidē fuit declaratū. iō excludit hoc apl̓s. d. b ¶ Si in hac vita tm̄ in xp̄o ſꝑantes ſumus. expectātes abeo h̓ remunerari.c ¶ Niſerabilioresſumꝰ oībꝰ hōibꝰ quiad minꝰ ꝑfruūt̉ bonis hꝰ vite: nos aūtpatimur mala. Inprimitiua eccl̓ia fideles multa ſuſtinebāt aduerſa. Sꝫ cōtrariū hꝰ poſſet argui de multis ph̓isqͥ voluptates ⁊ diuitias hꝰ vite cōtempſerūt. ⁊ cū hͦ reſurrectionē mortuoꝝ negabāt. nec tn̄ dicuntur miẜabiliores eēalijs hōibꝰ. ſꝫ meliores dd̓m ꝙ nō eſt ſimile de ip̄is ⁊ xp̄ianis. qꝛ ph̓i fecerunthͦ ꝓpt̓ maiora bonaꝯſeq̄nda .ſ. v̓tutes īte llectuales ⁊ morales in qͥbꝰ ꝯſiſtit cognitio v̓itatis ⁊ conſecutio politice felicitatis. hoc āt n̄ p̄t dici de xp̄ianis qͥ confitēt̉ xp̄m reſurre.xiſſe a mortuis. qd̓ falſum eēt ſi reſurrectio eēt īpoſſibilisfalſitas āt ē malū intellectꝰ ſic̄ v̓itas eſt eius bonuꝫ.d ¶ Nūc āt. h̓ apl̓s ꝓbat cōditionalē ſuprapoſitā eē verāſcꝫ ꝙ ſi xp̄s reſurrexit ⁊ mortui reſurgent. ⁊ diuidit̉. ī trespartes. qꝛ primo ꝓbat apl̓s ꝓpoſitū. ſcd̓o declarat qͦddaꝫadiunctu: ibi. Deinde. Circa primū facit talem rationemFeſurrectio xp̄i eſt ſufficiens cauſa effectiua noſtre reſurrectōis. poſita aūt cauſa efficiente ponitur eius effectusde neceſſitate ſi ſit cauſa agens de neceſſitate nature. ſi ātſit cauſa agens volūtarie ſicut ē ī ꝓpoſito. ponitur effectꝰẜm diſpoſitionē voluntatis: ⁊ iō reſurrectio mortuorumerit in fine mundi. ſicut xp̄s inqͣꝫtum deus diſpoſuit abeterno ſua voluntate. ita exequit̉ inqͣꝫtum homo. qꝛ hūamanitas xp̄i eſt inſtrumentum diuinitati coniunctum ꝑquam ſicut per inſtrumentum fiet reſurrectio mortuorū:⁊ hoc ē qd̓ dr̄. d ¶ Nūc āt xp̄s reſurrexit a mortuis. v̓tute diuinitatis. e¶ Primitie ⁊cͣ. Nec obſtat ꝙ aliqͥ vt lazarꝰ ⁊ aliqͥ alij prīꝰ fuerūt reſuſcitati. qꝛ illa reſurrectio fuitad vitā mortalē. ꝓpt̓ qd̓ poſtea ſt̓ mortui. ſꝫ xp̄s pͥꝰ reſurrexit ad vitā īmortalē. ꝓpt̓ qd̓ illa fuit pͥma v̓a reſurrectō: qꝛfuit in corꝑe īmortali ⁊ gl̓ioſo. ſi aūt ꝯͣ obijciat̉ qd̓ mathe.xxvij. dr̄ ꝙ paſſo xp̄o ml̓ta corꝑa ſctōꝝ reſurrexer̄t ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ hͦ ibi ꝑ anticipatōꝫ dr̄. qꝛ illa reſurrectio fuit pꝰ xp̄ireſurrectōꝫ ſic̄ pꝫ ibidē vbi ſubdit̉. Et exeūtes de monumtis pꝰ reſurrectōꝫ eiꝰ ⁊cͣ. Illud aūt qd̓ ē pͥmū ī aliqͥ genereē cā alioꝝ. ſic̄ ignis qͥ ē pͥmū calidū for̄alit̓ cauſat caliditatē ī alijs. ⁊ iō reſurrectō xp̄i ē cā reſurrectōis alioꝝ. Nec p̄tdici ꝙ ſit cā īſufficiēs rōe deitatis. qꝛ illa ē v̓tutis īfinite. ⁊illa eſt cā pͥncipalis reſurrectōis. humanitas autem īſtrumentalis coniuncta. ideo ſubditur.f ¶ Qm̄ quidem ꝑ hoīem mors .ſ. per adam.g ¶Et ꝑ hoīem reſurrectio mortuoꝝ ſicut em̄ mors inducta ē ꝑ hoīem primū. ita conueniens fuit vt natura humana reduceret̉ ad vitā ꝑ hoīem xp̄m: cuiꝰ hūanitas eſt deitati inſtr̄m ꝯiunctū. Nō aūt facit mētionē de eua. qꝛ ꝑ illanō fuit mors īducta niſi tm̄ ſuggerēdo ade ꝯmeſtione ſigni vetiti. vn̄ ⁊ ſi adā ſtētiſſet eua peccāte peccatū origiusle non fuit inductum.