Ad Romanos

ſꝫ hoc iudicate magꝭ ne ponatꝭ offendiculū fr̄i vel ſcās dalū. Scio ⁊ ꝯfido in dn̄otieſu: qꝛ nihil cōe: per ip̄m:vniſi ei qͥ exiſtīat qͥd cōe eē:x ille cōe ē. Si em̄ ꝑꝑ cibumfr̄ tuꝰ cōtriſtat̉ iaꝫ non ẜma charitatē ambulās. Nolicibo tuo illū ꝑdere ꝓ qͦ cribſtus mortuꝰ ē. Non gͦ blaſphemet̉ bonū nr̄m. Nō ēenim regnū dei eſca et potus ſꝫ iuſticia: ⁊ pax ⁊ gauſꝫ diū in ſpūſancto. Qui em̄.hin hoc ẜuit xp̄o: placꝫ deo.i ⁊ ꝓbatꝰ ē hoībꝰ. Itaqꝫ q̄pacis ſūt ſectemur: ⁊ q̄ edificatiōis ſūt inuicē cuſtodikamꝰ. Noli ꝓpter eſcaꝫ deiſtruere opus dei. Omniaquidē ſunt mūda: ſꝫ maluꝫ

ē homī qͥ ꝑ offendiculū māducat. Bonū eſt nō māducare carnē ⁊ nō bibere vio nū: neqꝫ in qͦ frater tuꝰ offēh̓ dit aut ſcādalizat̉: aut īfirrimatur. Tu fidē quā habeſpenes temetip̄m: habe cos rā d̓o. Btūs qͥ nō iudicatt̉ ſemetip̄um: in eo ꝙ ꝓbat:Qui āt diſcernit: ſi māducauerit dānatꝰ ē: qꝛ n̄ ex fide. Omē āt qd̓ nō ē ex fidepctm̄ eſt. ¶ Capi: xv.Ebemus aūt nos firOmiores imbecillitabtes infirmorū ſuſtinere: etc non nobis placere. Unuſquiſqꝫ veſtꝝ ꝓxīo ſuo placeat in bonū: ad edificatiodnē. Etem̄ xp̄s non ſibi placuit. ſꝫ ſic̄ ſcriptū ē. Impro

dū ē de ſcādalo. qꝛ ſi oriat̉ ex malicia. ſicut cū aliqͥ voluntimpedire bona ſpūalia ſuſcitāt ad hoc ſcādala. ⁊ tale ſcandalū ē contēnēdū ſicut dn̄s fecit Nathei. xv. de ſcādalophariſeoꝝ. ſi āt oriat̉ ex infirmitate vel ignorātia vocaturſcādalū puſilloꝝ. ꝓpt̓ qd̓ hmōi bona ſūt occultāda vel interdū differēda. qͦuſqꝫ reddita rōe hmōiſcādalū ceſſet. ſi aūtpoſt debitā hmōi rationē redditā ſcādalū duret. iā vr̄ ex malicia ꝓcedere. ⁊ ſic ꝓpt̓ ip̄m nō ſūt hmoiſpūalia oꝑa dimittēda. Circa v̓o tꝑaliabōa diſtīguēdū e qͥaſi non ſint nr̄a ſꝫ proalijs ad cōſeruāduꝫnobis cōmiſſa. ſicutbona eccl̓ie ꝯmittūtur p̄latis: qͥbus cōſeruatio taliū īcumbit ex neceſſitate ſalutis. ſic̄ ē ꝯſeruatiodepoſitoꝝ talia nonſūt ꝓpter ſcandalumdimittēda ſicut necalia que ſunt de neceſſitate ſalutis; Siv̓o ſūt noſtra ſic dimittēda ſunt propt̓ſcandalū vitandumſi oriat̉ ex infirmitate vel ignorātia qͦuſqꝫ ꝑ admonitionemrōnabilē ceſſet ſcandalū. ꝙ ſi ꝑ hoc nō ceſſat tūc iaꝫ ꝓceditexmalicia: ⁊ ſic ē cōtemnendū. maxīe ſi ꝑ hͦ alijs audaciadetur malefaciēdi vt dictū ē sͣ. Ad pͥmū pꝫ rn̄ſio. qꝛ correctio ordinat̉ ad emendationē. ⁊ iō ſi ꝓpt̓ i p̄aꝫ ꝓbabilit̓ appareat maius malū cōſurgere ē dimittēda qͦuſqꝫ ꝑiculuꝫillud trāſierit. Ad aliud pꝫ ex dictis in queſtione.No gͦ ampliꝰ. h̓ apl̓s monet ſuꝑiores ad euitandumſcadalū puſilloꝝ. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitū. ſcd̓o remouet dubiū: ibi. Nō ē regnū dei. Et ē ſciēdū ꝙ ꝯͣ charitatē fraternā vr̄ eē ꝙ aliqͥs nō dimittat ad tēpus hͦ q̄ pn̄t licite dimitti ad vitandū ſcādalū ſimpliciumqͥ opinnant̉ illa illicita qͦuſqꝫ ſuꝑ hoc pleniꝰ informenturde talibus āt erat eſus ciboꝝ lege ꝓhibitoꝝ a tꝑe paſſiōisxp̄i vſqꝫ ad publicationē factā euangelij vt dictū ē. sͣ. ⁊ ẜmhoc dicit apl̓s. p ¶ Nō gͦ ampliꝰ inuicē iudicemꝰ .i. ſuꝑiores nō iudicēt inferiores ſtolidos. ſi abſtineāt a talibꝰcibis. nec minores iudicēt trāſgreſſores illos qͥ vtunt̉ talibus. q ¶ Sꝫ hoc iudicate magis. ſup. fienduꝫ. r ¶ Neponatis offendi. fratri. infirmis vel ignorātibus.s ¶ Scio ⁊ cōfido in dn̄o ieſu. qꝛ nihil cōe. .i. nullꝰ cibꝰ immūdus. t ¶ Per ip̄m. qꝛ oīa bōa creauit: Gen̄. j. Vidit.deus cūcta q̄ fecerat ⁊ erāt valde bona. ꝙ aut poſtea ꝑ legē aliqͦ cibi ꝓhibiti ſūt: ⁊ ſic facti illiciti. hoc fuit ad tēpusad ſignificandū aliud implendū ꝑ xp̄m. a qͣ ꝓhibitiōe abſoluit xp̄s. Act̉. x. c. qd̓ deꝰ purificauit tu ne cōe dixeris.y ¶ Niſi ei q̄ exiſtimat qͥd cōe eēt illi cōe ē .i. īmūdū qꝛ fac̄ꝯſciam de tali cōmeſtiōe. ſicut leuare feſtucā de terra ꝯͣ cōſciētiā pctm̄ ē durāte tali ꝯſcīa: iō ſb̓dit̉. x ¶ Si em̄ ꝑꝑ cibū .ſ. tuū. y ¶ Frat̓ tuꝰ ꝯtriſtat̉ .i. infirmat̉ in fide ex hocdubitās de veritate catholica. vt hr̄. jͣ. vl̓ de te ſcādalizatureſtimās te trāſgreſſorē. z ¶ Iam nō ẜm chari. ambulāsſꝑūēdo eiꝰ ſcādalū. a ¶ Noli cibo tuo ꝑdere illū dandoe occaſionē ruine p̄ponēdo modicā delectationē cibi eꝰſaluti. b Nō gͦ blaſphem et̄ bonū nr̄m .i. fama nr̄a vt n̄demꝰ occaſſonē ſimplicibꝰ reputādo nos trāſgreſſores.c ¶ Nō ē regnū dei. Hic ꝯn̄r remouet dubiū qꝛ poſſet ali-

qͥs credē ꝙ abſtinē a cib̓ ſanctificacatꝭ ꝑ xp̄m eē dānabile:iō dicit apl̓s ꝙ nihil deꝑit ei qͥ abſtinet ex cā rōnabili. cuiꝰmōi ē vitatio ſcādali ꝑꝑ fratrē: iō dicit. c ¶ Nō regnumdei eſca vl̓ potꝰ .i. ī comedēdo dicta cibaria vel abſtinēdo.d ¶ Sꝫ iuſticia. ꝑ fidē formatā q̄ pct̄ā remittit. e Et paxqͣꝫtum ad qͥetem paſſionū mentē ꝑturbātiū. f ¶ Et gaudiūin ſpūſctō .i. qͣꝫtū adexpectationē p̄mioꝝ. g ¶ Qui em̄ inhͦ ẜuit xp̄o. īteriꝰ inmēte. h ¶ Placerdeo .i. hoc ſufficit adſalutē. i ¶ Itaqꝫ q̄pacis. Hic ꝯn̄r monet apl̓s ſuꝑiores vtedificēt īferiores pacifice ⁊ ſancte cū eiscōuerſādo. d. Itaqꝫqͥ pacꝭ ſt̓ ſectemur.⁊cͣ. k ¶ Noli ꝓptereſcā deſtruere opusdei .i. fidē īfirmi q̄ ēopus dei. l ¶ Oīaqͥdē .ſ. ciharia.m ¶ Sūt mūda vt p̄dictū ē. n ¶ Sꝫ malū ē hoī. qͥ ꝑ offendiculū māducat ſcandalizādo infirmū ꝓpt̓ qd̓ abſtinere ſic ēmeritoriū: iō ſb̓dit̉.Bonū ē nō manducare ⁊c̄. o ¶ Neqꝫī qͦ fr̄ tuꝰ offendit ſcꝫ qn̄ infirmꝰ ꝯͣ ꝯſcīa comedit ex rocietate alteriꝰ. p¶ Aut ſcādalizat̉ qn̄ comedentē iudicat trangreſſorē. q Aut infirmat̉. dubitādo de v̓itate fidei catholice ex hͦ qd̓ videt maiores ſic comedē qd̓ credit illicitū. r ¶ Tu fide quā hēs penes temetip̄ꝫ habe .i. ſufficit tibi ad ſalutē fides īterior qͣ tenes oīa ꝑ xp̄m purificata ⁊ n̄oꝑtet ꝙ on̄das exteriꝰ cū ſcādalo alteriꝰ. s ¶ Gtūs qͥ nōiudicat ſemetip̄m .t. dānabilē reddit. t ¶ In eo ꝙ ꝓbati. ſcit eē ſibi licitū tn̄ dimittit ex charitate frat̓naⁱ ꝑꝑ ſcādalū vitādū. v ¶ Qui āt diſcernit. talē cibū credēs nō eē licitū. x ¶ Si māducauerit dānatꝰ ē. qꝛ nō ex fide .i. ex cōſcīa facit hoc. ſꝫ ꝯͣ ꝯſcīam ⁊ oē tale ē pctm̄ ſic̄ leuare feſtucācredēti ꝙ hoc fit pctm̄ mortale. ¶ In ca. xiiij. vbi d̓r in poſtil. Ad maiorē intelligentiā dicendoꝝ. hoc videndū ē breuiter.Trū bona ſpūalia ſit ꝑꝑ ſcādaluꝫ dimittēda. ſil̓r ⁊Additio.bona tꝑalia hr̄ plene ī ſcd̓a ſecūde. q. xliij. ar. vj. vij.⁊. viij. vbi ſūt oīa q̄ h̓ tradūt̉. ⁊ plura alia notabiliaad hoc ꝑtinētia vide ibi. ⁊c̄.¶ Capl̓m. xv.Ebemꝰ āt. Poſtqͣꝫ apl̓s on̄dit qͣlit̓ ſe dn̄t hr̄e ad midnores ī euitatiōe mali. h̓ ꝯn̄r idē on̄dit ī ꝓmotioneboni. circa ꝙ pͦ ponit ſuā īſtructionē. ſcd̓o ſuā excuſationē: ibi. Certꝰ ſū. pͥma ī duas. qꝛ pͦ hortat̉ maiores vt īfirmos ſuſtineāt. ſcd̓o vt eos ad bonū ꝓmoueāt: ibi. Propter qd̓ ſuſcipite. pͥma adhuc ī duas. qꝛ pͦ p̄mittit īſtructionē. ſcd̓o ſb̓dit or̄onē: ibi. Deꝰ āt patīe. Prima adhuc induas qꝛ pͦ ponit īſtructionē ſcd̓o ex dictꝭ ꝯcludit qͣndā cōcluonē: ibi. Quecūqꝫ ſcripta. pͥmū āt ꝑſuadet dupl̓r. primo rōe. d. a ¶ Debemꝰ āt nos fir. imbe. īfir. ſuſtinē. ſic̄ īcorꝑe naͣli mēbra firmiora vt nerui ⁊ oſſa ſuſtinēt alia debiliora. b ¶ Et nō nob̓ place̓ .i. ꝓpriā volūtatē q̄rere ſꝫ magis bonū cōe: iō ſb̓dit̉. c ¶ Unuſqͥſqꝫ ve ſuo. ⁊cͣ. ad edificationē. ī mal̓ āt nō debemꝰ q̄rere ꝓximis placere. ſcd̓o adhoc īducit exēplū xp̄i. d. d ¶ Etm̄ xp̄s nō ſibi placuit .i.ꝓpriā volūtatē n̄ q̄ ſiuit. Io. vj. Deſcēdi de celo nō vt faciāvolūtatē meā. e ¶ Sꝫ ſic̄ ſcripiū ē. psͣ. xlviij. ¶ Im-