Iohannis

eſſes iunior cingebas te etb ābulabas vbi volebas: cūb aūt ſenueris extendes macnus tuas ⁊ alius te cingēt⁊ ducet qͦ tu n̄ vis. Hoc ātdixit ſignificās qua morteg clarificaturus eēt deū. Eth cū hͦ dixiſſet dicit ei. Seq̄i re me. Cōuerſus petrus vidit illū diſcipuluꝫ quē diligebat ieſus ſeq̄ntē: qͥ et recubuit in cena ſuꝑ pectꝰ eDixit. Dn̄e qͥs eſt qui traIdet te. Hūc ergo cū vidiſſꝫpetrus dicit ieſu. Dn̄e hicmautem quid. Dicit ei ieſusASic eum volo manere do-

ꝑ nec veniā qͥd ad te. Tu meq̄ ſeq̄re Exijt ergo ſermo iſter inter frēs qꝛ diſcipulꝰ illes nō morit̉. Et nō dixit ei iet ſus nō morit̉: ſed ſic eū vovlo manere donec veniam:x quid ad te: Hic eſt diſcipuylus ille qui teſtimoniū ꝑhia bet de his: et ſcripſit hec.b Et ſcimus qꝛ verū eſt teſtimoniū eiꝰ. Sunt aūt ⁊ aliac multa q̄ fecit ieſus: q̄ ſi ſcridbantur ꝑ ſingula nec ipſuꝫē arbitror mūdū capere poſſe eos: qͥ ſcribendi ſunt libros. ¶ Explicit euangelium ẜm Iohannem.

tibi. cum eſſes iunior cingebas te .i. ab aliquibus ſuꝑfluiste reſtringebas. tn̄ hͦ erat ꝓ volūtate tua ab alio nō cōpulſus: ideo ſb̓dit̉. Et ambulabas vbi volebas. b ¶ Cuꝫ aūtſenueris .i. īminente morte. b ¶ Extendes manꝰ tuas. ꝑhoc deſignat̉ ꝓmptitudo Petri ad martyriū toleranduꝫ.c ¶ Et aliꝰ te cinget.Fuit em̄ poſitꝰ ī cruce cū cordis ligatus⁊ nō clauis affixus.vt longior eēt ip̄iuscruciatuſ. ⁊ hͦ vocat̉hic cinctura.d ¶ Et ducet qͦ tu nōvis. Eſt em̄ in homine duplex appetitꝰ.ſcꝫ ſenſitiuꝰ ⁊ intellectiuꝰ. ⁊ vterqꝫ aliqn̄noīat̉ volūtas largeloq̄ndo. qꝛ ſolꝰ appetitꝰ intellectiuꝰ ꝓprie dr̄ volūtas. licꝫautem appetitꝰ intellectiuꝰ in petro eſſetꝓmptus a martyrium. tn̄ appetitꝰ ſenſitiuus refugiebat. qꝛmors eſt vltimū terribiliū. ⁊ eodem mōfuit in xp̄o ſic̄ dictūeſt ſupra. xij. ca. ⁊ iōdicit. d ¶ Et ducet qͦ tu nō vis. ire .ſ. ẜm appetitū. ſenſitiuum. ¶ Hoc aūt dixit. Hec ſunt verba euangeliſte exponentꝭ verba xp̄i de martyrio petri. ſcripſit em̄ hͦ euangeliū poſt petri martyriū. qd̓ pꝫ ex hͦ ꝙ euangeliū ſcripſit pꝰreditū ſuū de inſula pathmos pꝰ morte domiciani imꝑatoris. vt dictū eſt ſupra in ꝓlogo huiꝰ euāgelij. Petrꝰ autēpaſſus eſt ſub nerone imꝑatore. qͥ diu an̄ domicianuꝫ imperauit. ¶¶ Significās qͣ mor. eſſet cla. deū. Nartyriuꝫem̄ petri ordinatū fuit ad dei gloriā. g ¶ Et cū hͦ dixiſſet.Hic on̄dit̉ quid xp̄c ꝯtulit iohāni. Et diuidit̉ in duas. qͥapͦ ponit̉ ꝯmendatio diſcipuli. ſcd̓o ſui euāgelij: ibi. Hic ēdiſcipulꝰ. Prima in duas. qꝛ pͦ ponit̉ ꝯmendatōnis occaſio. ſcd̓o ipſa ꝯmendatio: ibi. Dixit ei ih̓s. Circa primumſciendū ꝙ occaſio illiꝰ fuit verbū Petri q̄rentꝭ de ioh̓e. qd̓exprimit̉ cū dr̄ g ¶ Et cum hͦ dixiſſet .ſ. ih̓us petro imponens paſtorale officiū ⁊ ſue paſſionis exemplū. h ¶ Dicit ei ſequere me. Sicut em̄ in ve. teſta. ꝓph̓e ſignificabantaliqͣ verbis ⁊ aliqͣ factꝭ vt ſupra dictū eſt. j. ca. Sil̓r xp̄c pꝰqꝫ verbo impoſuerat petro paſtorale officiū ⁊ ei p̄dixeratſuū martyriū. incepit ire. ⁊ tūc dixit petro. Seq̄re me .ſ. gerendo vices meas in duobꝰ p̄dictꝭ: ⁊ ſic ꝑ illā ſeq̄lam corporalem ſignificabat idem qd̓ priꝰ petro ꝑ verba expreſſerat. i ¶ Conuerſus petrus vi. ⁊cͣ. qꝛ ceꝑat ire poſt xp̄m ſicut ⁊ petrus. k ¶ Qui ⁊ recubuit in ce. ſu. pe. eiꝰ ⁊cͣ. Perhoc aūt pꝫ ꝙ iſte fuit ioh̓es qͥ ſcripſit iſta nō ad ſui iactantia: ſꝫ ad on̄dendū petri excellentiā. cui xp̄c ꝯmendauit eccleſiā magꝭ qͣꝫ iohāni. qͣꝫuis eſſet ita familiaris ſibi.¶ Hūc gͦ cū vidiſſet petrus dixit ieſu dn̄e h̓ aūt qͥd. Diligebat em̄ petrus ip̄m ioh̓em ſpāli dilectōne. vt sͣ. dictuꝫ ēca. p̄ce. ⁊ ideo volebat eū hr̄e ſocium in p̄latōnis officio ⁊mmartyrio. iō dixit. Dn̄e hic aūt qͥd. q. d. bonū eēt ꝙ iſte adiugeret̉ mihi ſociꝰ. m ¶ Dicit ei ih̓s. Poſita occaſioneex verbis petri. ꝯn̄r ponit̉ bn̄ficiū collatū iohāni cum dr̄.¶ ¶ Sic eum vola manere. Occaſione hꝰ verbi dixer̄t aliqui ꝙ Iohannes nō eſt mortuus ſed cum Ęnoch ⁊ belyairanſlatus ad ꝑadiſum. Aij autem dicūt ꝙ in ſepulchroſuo lacet dormiēs. ex hoc accipientes ſignum. ꝙ in ſepulchro eiꝰ videt̉ quedā ſtaturitio manne ꝑ modū ębullitionis ſurgere ⁊ dicūt hi ꝙ hoc cauſat̉ ex anhelitu eius: verūlamen qꝛ ſtatutū eſt hominibꝰ ſemel mori. vt dr̄ ad Heb̓hx̄. iō dicūt ip̄m circa finē md̓i ꝓ xp̄o paſſuruꝫ. ꝓpt̓ hͦ ſeqͥt̉.

o ¶ Donec veniā .ſ. in fine mūdi ad iudicium. ſꝫ iſta improbat Aug. ꝑ hoc qꝛ illud qd̓ hic dicit̉ a ſaluatore d̓ iohanneponit̉ tanqͣꝫ priuilegiū ſeu beneficiū ſpāle iohanni ꝯceſſūScd̓m v̓o dicta eoꝝ hoc nō eſſet verū. īmo eēt magꝭ Iohanni detrimentū. ſi tamdin a diuina fruitōne retardaret̉alijs apl̓is in gloriaexn̄tibus. Propterqd̓ dd̓m ꝙ xp̄c rn̄dꝫad verba petri petētis eū hr̄e ſociū in p̄latōne ⁊ martirio. d̓n Sic eū volo manere. q. d. nolo eummori ꝑ martyrium:nec in hͦ me ſeqͥ: necetiā volo eum ſequiqͣꝫtum ad p̄ lationisofficiū in regiminevl̓is eccīe tecū: ſꝫ mavolo eū occupariī qͥete ꝯtemplatōis.o Donec veniam.nō ad iudiciuꝫ ī finemūdi ſꝫ ad vocandūeum ad gloriam celeſtem de ſtatu huiꝰmūdi. Habet̉ em̄ inlegenda ſctī Ioh̓isꝙ xp̄us apparuit eicirca finem vite ſuevocans eū ad gloriā. p ¶ Quid ad te. qꝛ ad petrū nō ꝑtinebat ſcire qͥd deꝰ ordinabat de ioh̓e in futurū ſic̄ dictuꝫ ēapl̓is Act̉. j. Non ē vr̄m noſſe tꝑa vel momēta q̄ pr̄ poſuit in ſua ptate ⁊cͣ. ſꝫ tm̄ ꝑtinebat ad ip̄m verbo xp̄i ꝓmpte ⁊hūiliter obedire. iō ſubdit̉. Tu me ſeq̄re. q ¶ Exut gͦ ſer.iſte in. fra .ſ. apl̓os qͥ erāt vniti charitate fraterna.r ¶ Quia diſci. ille nō morit̉. Hūc em̄ intellectū ꝯceperūtex verbis xp̄i: ſꝫ ſtatim excludit̉ iſte intellectꝰ cū dr̄g ¶ Et n̄ dixit ei ih̓s. qꝛ n̄ morit̉. qꝛ ẜm veritatē mortuꝰ fuitvt sͣ. dictū eſt in ꝓlogo huiꝰ euāgelij: ſꝫ. t ¶ Sic eū volomanē. hͦ eſt nō ꝑ martyriū me ſeqͥ tn̄ qꝛ in eo fuerat ꝓmptitudo aī ad tolerādū martyriū qn̄ fuit ꝓiectꝰ in feruentisolei doliū. iō illud ꝓ martyrio ab eccīa colit̉: qꝛ ẜm ꝙ dicit.be. Aug. li. de nuptijs ⁊ ꝯcupīa. Nō eſt impar meritū patiētie in ioh̓e qͥ paſſus nō ē. ⁊ in petro qͥ paſſionē ſuſtinuitv ¶ Donec veniā. aſſumēs aīam eiꝰ a corꝑe. abſqꝫ tn̄ anguſtia ⁊ dolore: vt dictū fuit ſupra in ꝓlogo huiꝰ euangelij. ⁊ſupra ꝓxime. x ¶ Hic eſt diſci. Poſita ꝯmendatōne diſcipuli. hic ponit̉ ꝯmendatō ſui euāgelij. Et diuidit̉ in duas. qꝛ pͦ ponit̉ euāgelij ꝯmendatio. ſcd̓o tollit̉ erroris octaſio: ibi. Sūt ⁊ alia multa. In prima gͦ ꝑte dr̄ ſic. x ¶ Hiceſt diſci. ille .ſ. ioh̓es de qͦ ſaluator īmediate an̄ locutꝰ eſt.q ¶ Qui teſtimoniū ꝑhibet de his. ſupple q̄ vidit ⁊ audiuit. ꝓpter qd̓ eiꝰ teſtimonium eſt efficax. ꝓpter qd̓ in principio ſue prime epl̓e dicit qd̓ audiuimus. qd̓ vidimꝰ oculisnr̄is. qd̓ ꝓſpeximꝰ. ⁊ manꝰ noſtre ꝯtrectauerūt de v̓bo vite. ⁊ vita manifeſtata eſt vt vidimꝰ ⁊ teſtamur. a ¶ Et ſcripſit hec. Nodus em̄ erat antiquoruꝫ ꝙ illi ſcriberent hyſtoriā qui vidiſſent. ꝓpter qd̓ dicit̉ hyſtoriā ab hyſtorin qd̓eſt vide̓. ⁊ iō ioh̓es qͥ audiuit verba xp̄i ⁊ facta eiꝰ vidit cōueniētiſſime potuit ſcribe. b ¶ Sūt aūt ⁊ alia. Hic tollitur erroris occaſio. qꝛ poſſet forte aliqͥs crede̓ ꝙ nihil alid̓eēt verū de xp̄o niſi qd̓ ē ſcriptum in hͦ euāgelio ⁊ alijs dexp̄o. ⁊ hͦ tollit̉ cū dr̄. Sūt āt ⁊ alia ml̓ta fec̄ ih̓s q̄ ſcpͥta nōſt̓. Cuiꝰ cā ſb̓dit̉ cū dr̄. c ¶ Que ſi ſcri. ꝑ ſin. qͣꝫtum ad facta ꝑticularia ⁊ ꝯditōnes ⁊ circūſtantias eoꝝ ⁊ virtutem.d ¶ Nec ipſum arbitror mundū .i. hoīes huius mundi.e Caꝑe eos qͥ ſcribendi ſunt libros. Facta enim et verbaxp̄i nō ſunt hominis tm̄ ſed dei. qꝛ illa humanitas erat organum diuinitatis. ⁊ ideo nō pn̄t ad plenum ab homībꝰexplicari aut etiā cōprehēdi. quod patet ex hoc ꝙ a princi-